ท่านประธานที่เคารพ ผมฟังท่านผู้อภิปรายก่อนหน้านี้พูดแล้วก็วนไปวนมากลับมาที่เก่า ไม่เข้าใจว่าท่านไม่เข้าใจภาษาที่รัฐมนตรีช่วยว่าการพูดหรือนายกรัฐมนตรีพูดหรืออย่างไร ครม. นั้นนายกรัฐมนตรีเห็นว่าเพื่อให้ ครม. ได้อ่านถี่ถ้วน จึงให้เอากลับออกไปทําใหม่ สําหรับการประมูล เพราะถ้อยคําเขาเขียนว่า บริษัทเดียว เอามาพูดจากันก็บอกว่า เลือกบริษัทไว้แล้ว ความจริงคําว่า บริษัทเดียว หมายความว่าจะเป่ดการประมูล อย่างไรก็ตามแต่ บริษัทเดียวมาทํา แต่เห็นชอบไม่เห็นชอบก็ยังไม่นั่น ผมก็บอกให้เอาไป ดูสิว่าวิธีการประมูลจะทําอะไรอย่างไร ทั้งหมดเปึนโครงการครับ แล้วถ้ามันไม่เริ่มต้น อย่างนี้มันจะเริ่มต้นตรงไหนครับ แล้วก็ดําเนินการให้เห็นกันอย่างนี้ แล้วมันจะตาม ตรวจสอบได้ แต่พูดไปพูดมาก็กล่าวหาคือกล่าวหาตั้งแต่ยังไม่ได้ลงมือโครงการ เมื่อกี้เขาพูดไปผมนั่งฟังตลอด ฟังเข้าใจเรื่องเรียบร้อยหมด ก็ทําไมถึง ๖,๐๐๐ คัน ก็เขาต้องมีพื้นข้อฐานมาว่าเส้นทางทั้งหมดก็ใช้ประมาณ ๖,๐๐๐ คัน เขาก็ยืนยันว่า รถร้อนของเอกชนก็ยังวิ่งอยู่ แล้วมันอย่างไรล่ะครับ เขาบอกว่าไม่ได้ใช้เงินงบประมาณ เขาบอกเขาต้องเอาคนที่เก็บตั๋วออกไป เขาจะให้เงินกันคนละเท่าไรอย่างไร เขาต้องการ เอาคนออกประมาณตั้งครึ่งหนึ่งเพื่อจะให้มันมีความปลอดภัย คือไม่มีใครมาทุจริตกันได้ ต่อไปอีก โครงการเขาพูดจาชัดเจนว่าไม่ได้ใช้เงินงบประมาณ เพียงแต่ว่าในการแก้ไขปัญหานี้กระทรวงการคลังจะต้องให้เงินอย่างนั้น ๆ เขาเปึนข้อแม้ ถ้า ครม. ไม่เห็นชอบ มันก็ผ่านไม่ได้เรื่องนี้ มันยังไม่ได้เข้า ครม. แต่ว่าผมเปึนคนทําเอง ผมสนใจสํานวนนี้ ชงเองกินเอง มันสํานวนสําหรับคนที่คล่องแคล่วกับเรื่องทํามาหากิน อย่างนี้ แต่คนระดับผมไม่ชงครับ เพราะฉะนั้นสํานวนนี้ผมไม่เคยใช้เลย ชงเองกินเอง พูดแล้วพูดอีก ๓ หน คนที่ทําต้องเข้าใจคํานี้ดีครับ แต่ผมไม่ชอบ เพราะว่าผมไม่เคยชง แล้วผมไม่ต้องคิดเรื่องพรรค์นี้ อย่างนี้เลย ผมทํางานเพื่องาน แล้วผมรู้ว่าเข้ามาอย่างนี้ โกหกสกปรกอย่างไรล่ะก็โดนฟัด เรื่องพรรค์อย่างนี้พูดกันตรงไปตรงมายังไม่เข้าใจ อธิบายความทั้งหมดไม่เข้าใจ โครงการเมื่อกี้คนทั้งบ้านทั้งเมืองฟังเข้าใจ จะบอกให้ฟัง นะครับว่าเขาเก็บเงินราคาเท่านั้น เขาต้องบอกว่าเช้าก็ขึ้นเย็นก็ขึ้นแล้วจะใช้ได้ทั้งวัน จะขึ้นสายไหนต่อสายไหน พูดกันให้ฟังง่าย ๆ อย่างนี้ รถเมล์ ๘ บาท ขึ้นสายนี้ ๘ บาท ต่อไป ๓ สาย ขึ้น ๘ คูณ ๓ เท่ากับ ๒๔ ต่อไปขึ้น ๓ สายถ้าคิดเงินมันก็แค่ ๑๕ บาท แล้วถ้าหากเปึนตั๋วเดือนเปึนนักเรียนก็แค่ ๖๐๐ บาทลดลงมาอีก เปึนนักเรียนเล็กก็ ๓๐๐ บาท เปึนนักเรียนอาวุโสก็ครึ่งราคา เขาก็ดําเนินการทุกอย่างมันยังไม่เปึนตัวเลข ยังไม่ได้อะไรทั้งนั้น แต่มันต้องคิดให้ฟัง ต้องบอกเลยจะต้องใช้รถ มันจะต้องใช้แก๊ส มันจะไม่ใช้คนเก็บเงิน มันใช้แต่กระเปิา มันต้องดูเส้นทาง ต้องปรับเส้นทาง ต้องคํานวณ ให้เห็นเลยว่าไม่เอาเงินงบประมาณมาเพราะว่าคนต่างจังหวัดเสียภาษี คนกรุงเทพฯ จะได้ประโยชน์ก็ไม่ทํา แก้ปัญหาด้วยตัวของเราเอง มันก็ต้องมีบ้างตามสมควรที่ กระทรวงการคลังจะต้องดูแลเรื่องนั้นเรื่องนี้ พูดกันอย่างนี้จนเข้าใจอธิบายทั้งหมด เรียบร้อย ก็ขึ้นมาอย่างนั้นอีก ขึ้นมาก็พูดจาพัวพันกลับไปอย่างเดิมอีก ผมต้องพูดเรื่องนี้ ให้ฟังเท่านั้นละครับ

กรณีสนามบินเมื่อสักครู่นี้ก็เขาบอกแล้วมันมีเฟส ๑ เฟส ๒ เฟส ๓ เขามี บอร์ดของเขาอยู่ บอร์ดกลับมาดูก็ดีก็ให้บอร์ดเขาดู แต่ว่าอนุมัติต้องอนุมัติโดย ครม. มันก็เท่านั้นเองละครับ ของพรรค์อย่างนี้ผมก็ไม่อยากไปรื้อฟุ๋นเรื่องสนามบิน สนามบิน เกือบ ๓ ล้านบาท มันเสีย ๒ ล้านบาท มันต้องลงไม่ได้แล้วครับ ถ้ามันเสียอย่างนั้นล่ะก็ เครื่องบินลําหนึ่งเขาเปึนพัน ๆ ล้านบาท บริษัทประกันภัยเขาไม่ให้ลงหรอกครับ ถ้ามันเปึนความจริง เสียกันอย่างมากภาพที่วันเป่ดวีไอพี (VIP) อยู่บนเครื่องบิน ๗๔๗ กําลังจะลงมาแล้วมีคนไปยืนเข้าแถวบอกให้ตก ๆ บอกภาพนั้นผมไม่เคยคาดคิดเลยว่า ในบ้านเมืองนี้จะมีคนซึ่งมีพฤติการณ์อย่างนั้น นายกรัฐมนตรีก็อยู่ข้างบนนั้นเขาต้องการ จะทดสอบว่านี่ละครับถ้ามันเสียหายนายกรัฐมนตรีต้องตายก่อนเพื่อน ตายก็ตายทั้งลํา ถ้ามันไม่ดี เขาจะมีเครื่องบินมาลง มีคนไปยืนเข้าแถวแล้วก็บอกให้ตก ๆ แช่งเครื่องบิน ที่จะลงให้ตก ผมเกิดมาไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นภาพอย่างนี้ ผมจะบอกให้ฟังถ้าจะแกะ สะเก็ดกันละก็สนามบินอายุ ๔๘ ป้กว่าจะเสร็จ ตอนจะลงมือสร้างบางคนยังไม่เกิดเลย ๔๘ ป้นี่ แล้วทํากันมาเรื่อย ถ้าจะขอบคุณต้องขอบคุณท่านอดีตนายกรัฐมนตรีบรรหาร ท่านนี่แหละครับเปึนคนบอกว่าต้องเอาเสียทีจ้างอ้ายนั่นออกแบบ ต้องขอบคุณหลายคน จนกระทั่งมาถึงพรรคประชาธิปัตย์ซึ่งดูแลบ้านเมืองนี้อยู่เมื่อ พ.ศ. ๒๕๔๑ พ.ศ. ๒๕๔๒ พ.ศ. ๒๕๔๓ ๓ ป้จะฟังรายละเอียดตรงนี้ไหมล่ะครับ บริษัทที่ปรึกษาไม่ใช่พรรคนี้ ไม่ใช่นั่น เขาจ้างไว้ราคา ๙๑๔ ล้านบาท ที่ปรึกษาทํางาน ๗ ป้ เมื่อตอนสุดท้ายเข้ามานั้น ถึงพรรคประชาธิปัตย์เปึนคนบริหารการนี้ทําสนามบินนี่แหละครับ จะต้องจ้างต่อ ๙๑๔ ล้านบาท ถ้าคิดกันธรรมดาถ้าจ้างให้ทํางานต่ออีก ๗ ป้ก็เพิ่มสัก ๑๐ เปอร์เซ็นต์ มันก็จะประมาณ ๑,๐๐๐ ล้านบาท ทํางานต่อ ๗ ป้ ทํามาแล้ว ๗ ป้ต้องไปอีก ๗ ป้เลิกได้ อย่างไรไม่เลยครับ ท่านรัฐมนตรีบอกว่าจ้างบริษัทใหม่ จ้างบริษัทพีเอ็มซี (PMC) วิธีพิเศษ ราคาเท่าไรครับ ๑,๗๐๐ ล้านบาท เฉย ๆ เลยครับจ้าง ๑,๗๐๐ ล้านบาท บริษัทนี้เข้ามา เปึนอย่างไรครับ คนเข้ามาปัืนป์วนเลยครับ คุณบรรหารให้ออกแบบไว้มีคนต่อจาก คุณบรรหารก็ทําราคาไว้ ประทานโทษให้มีกําหนดราคา ประเมินราคาก่อสร้าง ๔๕,๐๐๐ ล้านบาท ก็ประมูลกันเป่ดการประมูล ก่อนจะประมูลบริษัทที่เปึนที่ปรึกษา ที่พรรคประชาธิปัตย์เอาเข้ามานี่ละครับที่ควรจะจ้างสัก ๑,๐๐๐ ล้านบาทไปจ้าง ๑,๗๐๐ ล้านบาทนี่ละครับ เขาบอกไหนเอาแบบมาดูสิ ออกแบบวิลิศมาหราอย่างนี้ไม่ได้หรอก ประเมินราคาเท่าไร ประเมินราคา ๗๔,๐๐๐ ล้านบาท ประเมินราคากลางที่จะประมูล ๔๕,๐๐๐ ล้านบาท เขาบอกว่าไม่ได้อย่างนี้ต้อง ๗๔,๐๐๐ ล้านบาท ตกลงในการยื่นราคามี ๒ ราคาในราคา ประเมิน ประมูลเสร็จแล้วเท่าไรทราบไหมครับ พรรคประชาธิปัตย์เปึนคนจัดการ ประมูล ได้ราคา ๕๔,๐๐๐ ล้านบาท ราคาประมาณการ ๔๕,๐๐๐ ล้านบาท ประมูลเสร็จ เรียบร้อยเลือกตั้งพอดีครับ ถ้าหากว่าพรรคประชาธิปัตย์ชนะเลือกตั้งก็ต้องสร้างในราคา ๕๔,๐๐๐ ล้านบาท บังเอิญพรรคประชาธิปัตย์ไม่ชนะเลือกตั้งครับ ท่านรัฐมนตรี ก็ประกาศเลยบอกว่าราคาประมาณไว้ ๔๕,๐๐๐ ล้านบาท เกินบาทเดียวก็ไม่ให้สร้าง แล้วเขาแก้ไขอย่างไร ก็มีคนกลางทํางานอยู่ชื่อ พลเอก มงคล อัมพรพิสิฐ คนนี้ล่ะครับ เปึนคนจัดการดู บอกว่าถ้าจะล็อกกันแบบนี้เขาแก้ปัญหาอย่างเดียวครับ ราคาที่ทํา ที่มันแพงนี้เพราะทุกอย่างสั่งนอกหมด แก้เพียงแต่ว่าอะไรที่ผลิตได้ในประเทศไทย คุณภาพเทียบเท่านอกให้ใช้ในประเทศไทยได้แล้วเป่ดประมูลเลยจาก ๔๕,๐๐๐ ล้านบาท ได้ ๓๖,๖๖๖ ล้านบาท นั่นล่ะครับ ถูกด่าเสียไม่มีชิ้นดีเลย แล้วก็ดําเนินการมาถูกต้อง ราคามันต้องเพิ่มครับ เพราะมันมีส่วนอื่น ๆ นอกจากนั้น กว่าจะเสร็จต้องเติมนั่นเติมนี่ เติมนี่เติมนั่น ไม่ผิดหรอกครับ แต่อย่างไร ๆ มันก็ยังดีกว่าถ้าเผื่อ ๕๔,๐๐๐ ล้านบาท มันก็ต้องต่อเติมไปอีกเหมือนกัน ก็อย่างนี้ล่ะครับ ก็เห็น ๆ กันอยู่ คนสร้างเสร็จถูกด่าเสีย ไม่มีชิ้นดีเลยก่อนจะเป่ดแทบเอาตัวไม่รอด วันเป่ดอุตส่าห์บอกสนามบินรันเวย์ แครก (Crack) ด่ากันทั่วไปหมด เชื่อไหมครับ เครื่องบินใหญ่ที่สุดในโลกแอร์บัส (Airbus) ๓๘๐ มาลงที่ประเทศไทย มาลงในขณะที่กําลังออกข่าวกันว่าสนามบินแครก สนามบินร้าว นั่นล่ะครับ ลงมาเยี่ยมก่อนแล้วก็ไปสิงคโปร์ ไม่มีข่าวในประเทศไทยเลยว่าเครื่องบิน ยักษ์มหึมานี่มาลงสนามบินเป่ดใหม่ ไม่มีข่าวเลยครับ เปึนเวลานานหลังจากนั้นผมไป กินข้าวกับทูตขรตรีเศียร ทูตบอกว่ายินดีนั่งบนเครื่องบิน บอกมาเมื่อไร เขาบอกวันนั้น ๆ บอกวันนั้นเขาอยู่ที่สนามบินแล้วผมทําไมไม่รู้ ถามนักข่าวไม่มีใครรู้เลยเครื่องบินแอร์บัส ๓๘๐ มาลง ไม่มีใครรู้ ออกข่าวไม่ได้ครับ ถ้าออกข่าวแปลว่าสนามบินมันดีครับว่า เครื่องบินขนาดยักษ์มันลงได้ ตั้งนานจนกระทั่งเที่ยวที่ ๒ ที่ลงมาที่ป้กมาชน นั่นล่ะครับ ถึงได้มีข่าว มันไหวไหมล่ะครับแบบนี้ เพราะฉะนั้นมันกระโดกกระเดกกันมา เขาทําได้ สําเร็จ วันนี้มาจะโจมตีเฟสที่ ๓ ไปตรวจสอบสิครับ เขามีบอร์ดของเขาครับ เขาต้อง ดําเนินการ เขาจะทําให้มีรันเวย์ที่ ๓ ความถี่จะได้มากขึ้นไม่น่ายินดีหรือครับ แล้วบทเรียน ที่เขาเกิดกับ ๒ รันเวย์ ถ้ามันมีอยู่จริงเขาต้องดูถี่ถ้วนเลยครับ ตัวอย่าง ๒ อันถ้ามันเลว อยู่จริงเขาจะต้องสร้างถี่ถ้วนยิ่งกว่าอะไรหมดเลย อย่างนี้แทบจะไม่ต้องบอก บทเรียน มันมีอยู่ถ้ามีบกพร่อง เรื่องที่เขาเปึนคนดูแลเขายังไม่ประมูลหรอกครับ ใครได้ก็ยังไม่รู้ เพียงแต่เข้าคณะกรรมการไว้ ตัวเลขที่พูดจากันที่เพิ่ม ๆ เมื่อสักครู่ทําไมต้องเพิ่ม เขาบอกว่าต้องกําหนดราคาให้มันพอสมควรที่คํานวณไว้ มากไม่เสียหายหรอกครับ เพราะประมูลแข่งขันกัน แต่ว่าถ้าน้อยแล้วเป่ดประมูลแล้วไม่มีใครได้เลยต้องตั้งต้นใหม่ เสียเวลา ๘ เดือน ถ้าให้เงินเผื่อเหลือไว้ตรงนี้หน่อยมันไม่ต้องทํานั่นเพราะเขาประมูล สู้กันอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นจะเพิ่มมา ๖,๐๐๐ ล้านบาท เพิ่ม ๑๐,๐๐๐ ล้านบาท ไม่เปึน ปัญหาครับ มันไม่หายไปไหนหรอกครับ มันจะฮั้วกันได้อย่างไรมันอีออคชั่น เรื่องพรรค์อย่างนี้ มันว่าได้ครับ คํานวณหักลบดูก็ได้ แต่จริง ๆ มันทําได้ไหมล่ะครับ แต่ว่าข้อเท็จจริง จะต้องการเร่ง แล้วก็เอาแค่นั้นประมูลกันไม่ได้ก็เอาใหม่ เสียอีก ๘ เดือน ก็ผมเปึน ประธานกรรมการเร่งรัดงานพรรค์อย่างนี้ บนรางบนรถนี่ผมเปึนคนทํา ผมต้องอนุมัติครับ ก็เท่านั้นครับท่านประธาน ขอบพระคุณครับ