ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ถ้าผมไม่มั่นใจว่าเอกสารนี้เปึนของจริง ผมไม่กล้าหรอกครับ ถ้าเผื่อความนี้เปึนความเท็จ เอกสารที่ผมส่งท่าน ผมว่าตามเอกสาร ถ้าเอกสารนี้จริง ถ้าเผื่อท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงคมนาคม ถ้าจริงท่านลาออก คนที่ชื่อ วินัย สมพงษ์ เปึนคนสู้คนแล้วเอาจริงครับ ถ้าไม่จริงเอกสารนั้นผมลาออกจาก ส.ส. เปึนสัญญาของลูกผู้ชาย ต่อหน้าสภาต่อหน้า ประชาชนทั้งแผ่นดินครับ เห็นไหมครับ ท่านพอใจไหม ผมขอต่อเพื่อเปึนการไม่ให้ เสียเวลาครับ ให้ผมทําหน้าที่เถอะครับ วันหน้าท่านเปึนอย่างผม ท่านก็โดนนะครับ อยู่บนอยู่ล่างคนละทีครับ

ท่านประธานสภาครับ รถไฟฟัาสายสีน้ําเงินจากบางซื่อคร่อมไปบน ถนนประชาราษฎร์สาย ๒ ข้ามแม่น้ําเจ้าพระยา แล้วคร่อมไปบนถนนจรัญสนิทวงศ์ ไปถึงบางพลัด ถนนแคบ ๆ ตึก ๓ ชั้น ๔ ชั้น บ้าคลั่งเลยครับ เศรษฐกิจจะเสียหายยับเยิน วันนี้ผมท้วงท่านเฉพาะสายสีม่วงครับ สายสีน้ําเงินกําลังขวางหน้าท่านอยู่อีก มันท้าทาย ความสามารถในการตัดสินใจการบริหารจัดการของท่านครับ ผมรู้ครับว่าเรื่องนี้เกิดขึ้น ก่อนที่ท่านจะมานั่งอยู่ตรงนี้ครับ แต่ผมอยากให้ท่านกล้าแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด อย่าให้ เพียงข้าราชการประจําหรือพนักงานรัฐวิสาหกิจเขาเสนอผ่านมาแล้วท่านก็ผ่าน ๆ อุปมาดั่งพระเวลาคนประเคนของรับหมดแต่เลือกฉันให้ดีครับ ท่านเปึนข้าราชการการเมือง เปึนนักการเมือง เปึนคนกําหนดว่าวอท (What) จะทําอะไรครับ ข้าราชการประจํา รัฐวิสาหกิจ เปึนคนสนองตอบท่านว่าทําอย่างไร ฮาว (How) ผมทํามาตลอด ผมวอทกําหนด รับผิดชอบ แต่ท่านราชการประจําต้องฮาว มาบังคับผมไม่ได้ครับ ต้องการรับผิดชอบ ท่านประธานสภาครับ เรื่องอย่างนี้เขาเสนอมาลอยฟัาแล้วท่านกล้าจะมุดดิน มันมี กรณีตัวอย่างแย่ ๆ บ้างไหมที่ตัวผมตําหนิท่านแล้วผมเคยทําบ้างไหม เคยครับ ท่านครับ อะไรที่มันแย่ ๆ ในสมัยก่อน ๆ ผมเข้าไปเปึนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ป้ ๒๕๓๕ ป้ ๒๕๓๖ ป้ ๒๕๓๗ ผมไปนั่งว่าการอยู่ที่กระทรวงหูกวางครับ สมัยนั้นใคร ๆ ก็รู้ว่าวงการ ก่อสร้างเดือดร้อนเพราะยางมะตอยมันมีเจ้าเดียว ผมไม่ได้ว่าผูกขาด มันมีเจ้าเดียว ผมกล้าทะลุทะลวงปัอมปราการเป่ดเสรี วันนี้ครับ ๔-๕ บริษัทสบายกันทั้งประเทศ กล้า ๆ หน่อยครับ ตัดสินใจสิ่งที่ถูกต้อง อันที่ ๒ ด่านเก็บเงิน ๑๓ ด่านทั่วประเทศ มันไม่ถูก ภาษีชาวบ้านเอาไปสร้างถนน ตั้งด่านคร่อมหัวชาวบ้านเก็บเงิน เก็บด่าน ผมเลิกครับ ๑๓ ด่านทั่วประเทศเปึนอะไรก็เปึนกันครับ แท็กซี่ในกรุงเทพมหานครเมื่อก่อน ใครจะมีแท็กซี่คันหนึ่งต้องไปซื้อปัายเก่า ๆ ไปซื้อรถเก่า ๆ ๗ แสนบาท ๖ แสนบาท เอาเปรียบสังคมครับ ผมเปึนคนที่เอามาดําเนินการแนวคิดแท็กซี่เสรีต้องให้เกียรติ ท่านนายกรัฐมนตรีอานันท์ ปันยารชุน ท่านคิดเอาไว้แล้วท่านก็จากไป ผมเข้ามาเห็น ปัญหาเหมือนท่านตัดสินใจครับ เป่ดแท็กซี่เสรี ไม่ต้องไป ๗ แสนบาท ๖ แสนบาท ๕ แสนบาท ซื้อคําร้องแล้วไปทําแท็กซี่เสรี เห็นไหมครับท่านครับ เปึนเรื่องที่เก่า ๆ มันแย่ อยู่แล้ว ผมไปแก้มีอีกแยะ เรื่องที่ ๒ ที่ท่านควรทําแต่ท่านไม่ทํานอกจากรถไฟฟัา สายสีน้ําเงิน เอาอีกสักอย่างครับ มันเห็นอยู่ทนโท่ ผมทนไม่ได้กลัวบ้านเมืองจะเสียหาย แอร์พอร์ต ลิงค์ (Airport link) ท่านประธานครับ กรุงเทพมหานครวันนี้มีท่าอากาศยานอยู่ ๒ แห่ง ดอนเมืองกับสุวรรณภูมิ สุวรรณภูมิก็นายกรัฐมนตรีชวน หลีกภัย อนุมัติให้กระผม พันเอก วินัยดําเนินการก่อสร้าง รอกันมาเห่าฟ์อ ๆ อยู่ ๒๐ ป้ ๓๐ ป้ไม่มีใครกล้าตัดสินใจ เราตัดสินใจสร้างสุวรรณภูมิ ลายเซ็นผมแล้วก็รัฐบาลชวนอนุมัติ ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาท อยู่ห่างจากดอนเมืองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ๒๕ กิโลเมตร มี ๒ แห่งครับท่านประธาน แอร์พอร์ต ลิงค์เกิดขึ้นจากรัฐบาลก่อน แอร์พอร์ต ลิงค์โดยหลักการผมสนับสนุนเพราะว่า มันเปึนรถลอยฟัา ลอยฟัาก็ลอยมันอยู่นอกเมืองพอรับได้ แต่ว่าแทนที่มันจะเชื่อมโยง จากสุวรรณภูมิไปยังดอนเมือง แอร์พอร์ต ลิงค์กัน ๒ สนามบิน ที่ไหนเขาใช้ ๒ สนามบิน แต่ว่าคนก่อนอย่าไปโทษเขามันมาด้วนอยู่แค่พญาไท ท่านกล้า ๆ หน่อยครับ เดินต่อไป ถึงเชื่อมกับดอนเมืองให้ได้ เห็นไหมครับ ท่านกล้า ๆ หน่อย บ้านเมืองนี้มันจะได้ไปได้ เศรษฐกิจมันจะได้ดี อย่าเพียงว่าไปเคลม (Claim) มาอย่างไรก็เอาอย่างนั้น ไม่ใช่ครับ ต้องกล้าแก้ไขในสิ่งผิด ท่านรู้ดีว่าถ้าเผื่อมี ๒ สนามบินใช้สอยร่วมกันมันยังประโยชน์ ผู้โดยสารจะเช็กอิน (Check in) ที่ไหนก็ได้ไม่ต้องเปลี่ยน ลงตรงพญาไทจะต่อตรงไหน ไปดอนเมืองจากดอนเมืองจะไปสุวรรณภูมิ ๒๐ นาทีก็ถึงครับ มันจะเจริญมันจะรุ่งเรือง ผมอยากให้ท่านได้ต่อไป ผมจะไม่แตะเรื่องเม็ดเงิน โครงการนี้ก็เปึนนวัตกรรมแปลก ๆ ที่ผมไม่อยากจะพูดถึงด้วยความเจ็บปวดครับ อะไรก็ไม่รู้ สัญญา ๙๓๐ วัน ๙๙๐ วัน มันต่อไป ๕๕๐ วัน ไม่จบ แล้วแถมวิธีการหาแหล่งเงินมาสร้างก็แสนจะพิสดารผมไม่แตะ หรอกครับ เพราะว่าไม่โทษท่าน ผมโทษท่านเพียงว่าเปึนรัฐมนตรีทั้งทีกล้า ๆ หน่อย ต่อไปถึงดอนเมืองให้ชาวบ้านได้ประโยชน์ เห็นไหมครับ แค่นี้ง่าย ๆ นิดเดียวครับ ผมไม่ชอบท่านตรงที่ท่านไม่กล้าต่อนี่เองท่านที่เคารพครับ หลายคนบอกผมบอกพวกเราว่า คุณวินัยเพิ่งเปึนรัฐมนตรีเพิ่งมา ๔ เดือน กระทรวงนี้กระทรวงใหญ่ เมกะโปรเจกต์ทั้งนั้น เขายังไม่ทําอะไรจะไปอภิปรายอะไร นี่ละครับเพราะท่านไม่ทํา บางอย่างท่านไม่ต้อง ลงเงินสักบาทหนึ่งท่านก็ทําอะไรได้ ไม่ต้องใช้เงินเพียงแต่การตัดสินใจ เช่น อีกสักตัวอย่าง คณะกรรมาธิการการคมนาคมท่านเปึนฝ์ายรัฐบาล พวกผมเปึนฝ์ายค้าน ควรหรือไม่ที่จะ ให้ฝ์ายค้านเปึนประธานคณะกรรมาธิการการคมนาคมตรวจสอบรัฐบาล มีตัวอย่าง ไหมครับ ผมครับ ป้ ๒๕๓๕ ป้ ๒๕๓๖ ป้ ๒๕๓๗ ผมเปึนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ผมภูมิใจครับที่ท่านนายกรัฐมนตรีสมัคร สุนทรเวช คือประธานคณะกรรมาธิการ การคมนาคมตรวจสอบผมจะเปึนอะไรไป ท่านกลัวอะไร ผมบอกท่านแล้วผมก็ทําได้ ไม่ใช่บอกให้ท่านทําแล้วผมไม่ทํา

ท่านประธานสภาที่เคารพครับ เรื่องสุดท้ายที่ท่านควรทําท่านไม่ทํา อีกนิดเดียวครับ ผมไม่กวนเวลาท่านมาก โครงการที่ ๓ ที่กระผมเห็นว่าท่านควรทํา แต่ท่านไม่ทําคือโครงการรถไฟ ๔ รางทางคู่ รถไฟเกือบร้อยป้ สมัยผมอยู่กับ ท่านนายกรัฐมนตรีชวน หลีกภัย ผมเปึนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ให้เปึน ลูกน้องช่วยท่าน ผมภูมิใจครับที่ท่านนายกรัฐมนตรีชวนกล้าอนุมัติให้กระผมสร้างถนน ๔ เลนทั่วแผ่นดิน เหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตก ผมเขียนหนังสือ ท่านต้องการ ผมให้ ไม่ขายครับ ให้ท่านเลย ผมเขียนอะไรไว้แยะ ผมคิดอะไรไว้แยะ ถนน ๔ เลนทั่วแผ่นดิน เหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตก ผมเปึนเจ้าของโครงการ ลายเซ็นผมเกือบทั้งนั้นละครับ วงแหวนมอเตอร์เวย์ คุณชวนอนุมัติผม รถไฟ ๔ รางทางคู่ ผมบอกว่าการขนส่งเปึนหลัก ต้องเปึนระบบรางไม่ใช่ถนน ผมเสนอโครงการรถไฟ ๔ รางทางคู่ทั่วประเทศ ๓,๐๐๐ กิโลเมตร ๘๐,๐๐๐ ล้านบาท ในวันนั้น ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ท่านนายกรัฐมนตรีชวนท่านอนุมัติให้กระผมทํารถไฟ ๔ รางทางคู่ทั่วบ้านทั่วเมืองทั่วทิศ แต่เฟส (Phase) ที่ ๑ ตอนที่ ๑ ท่านอนุมัติให้กระผมทํา รถไฟชานเมืองครับ ทําชานเมืองจากกรุงเทพฯ ทําดับเบิล แทรค (Double track) รถไฟรางคู่ จากกรุงเทพฯ ไปถึงลพบุรี ทําเสร็จแล้วครับตอนนี้ ๑๕ ป้เสร็จ ช้าจริง ๆ ครับ ถึงก็ช่าง ไม่ถึงก็ช่าง จากกรุงเทพฯ ไปถึงสระบุรี มาบกะเบา เปึนดับเบิล แทรค รางคู่ เสร็จแล้วครับ จากกรุงเทพฯ ทําไปตะวันออกรางคู่ ถึงฉะเชิงเทราก็เสร็จครับ และจากกรุงเทพฯ ไปนครปฐม เปึนรถไฟ ๔ ราง ทางคู่ก็เสร็จ ท่านประธานสภาที่เคารพครับ เมื่อมันเสร็จที่ผมตําหนิติติง ต้องอภิปรายกันละ

๑. ท่านไม่คิดจะสร้างเมืองบริวารครับ กรุงเทพฯ ท่านก็รู้ว่ามันทรุดลงทุกวัน ถ้าเผื่อท่านเชื่อทฤษฎีโลกร้อนมันน่ากลัวนะครับ วันหนึ่งกรุงเทพฯ อาจจะจมลงไปในน้ํา ชานเมืองรอบ ๆ กรุงเทพมหานคร ลพบุรีอยู่ทางเหนือ สระบุรีอยู่ทางอีสาน ฉะเชิงเทรา อยู่ตะวันออก นครปฐมอยู่ทางใต้ วันนี้สิ่งที่ท่านนายกรัฐมนตรีชวนและกระผมได้บากบั่น ทํากันไว้ ท่านก็ทําต่อ ๆ กันมานะครับ ไม่ใช่ผมคนเดียว สานงานต่อก่อกันมามันเสร็จ ผมตําหนิท่านว่าท่านไม่ได้คิดริเริ่มแก้ปัญหาบ้านเมือง ไม่คิดไปพัฒนาชานเมืองคือ ลพบุรี สระบุรี ฉะเชิงเทรา นครปฐม ถ้าเผื่อท่านคิดพัฒนาครับ อํานาจอยู่ในมือท่าน กรมทางหลวงท่านไปสร้างถนนวงแหวนล้อมรอบลพบุรีสัก ๓ วง สระบุรี ๓ วง ฉะเชิงเทรา ๓ วง นครปฐม ๓ วง ทําถนนเปึนแฉก ๆ ผมเขียนไว้มากมายครับ สร้างให้เมืองเหล่านั้น มันน่าอยู่ ต้องพัฒนาวัฒนธรรมของคนเมืองหลวงให้เช้ามาทํางานเย็นก็กลับ ระบาย ปัญหาของ กทม. ออกไป ท่านประธานครับ วันนี้รถไฟ ๔ รางทางคู่ ๔ ทิศทางสร้างเสร็จ วันนี้การรถไฟแห่งประเทศไทยจัดรถไฟชานเมืองวิ่งเข้าวิ่งออก เช้า ๓ ขบวน เย็น ๓ ขบวน วิ่งตลอดชานเมืองเลยครับ คอมมิวเตอร์ เทรน (Commutor train) มีอยู่สายเดียว คือกรุงเทพฯ–ลพบุรี สายอื่นท่านปล่อยมันแหงแก๋ครับ กรุงเทพฯ–ลพบุรี วันนี้ถ้าเผื่อท่าน ใช้รถชานเมืองชั่วโมงเศษ ๆ เห็นไหมครับ ถ้าเผื่อท่านมีชานเมือง ๔ ทิศทาง ลพบุรี สระบุรี ฉะเชิงเทรา นครปฐม คนก็หลั่งไหลไปอยู่เมืองเหล่านั้น เช้ามาทํางานเย็นก็กลับ กรุงเทพฯ ไม่มีปัญหาครับ และรถไฟคือมือคือเท้าของคนจน เห็นไหมครับท่านพัฒนาเมืองให้มี วงแหวนล้อมรอบ ๓ วง มีถนนแฉกไปแฉกมา มีรถไฟชานเมือง การสัญจรไปมารถไฟ สะดวก รถยนต์สะดวก แล้วท่านก็ต่อรถไฟรางคู่จากลพบุรีไปนครสวรรค์ไปเอาข้าวมาครับ ไปรับข้าวมา ไปโคราชครับ จากมาบกะเบาไปโคราช ไปรับเอาข้าวมา ตอนหลังเอาอ้อยมา ขี้คร้านเศรษฐกิจมันจะไม่แย่อย่างนี้ ท่านครับ เส้นทางคมนาคมคือทูตเศรษฐกิจมันไปไหน เจริญที่นั่น ท่านประธานสภาที่เคารพครับ กระผมได้พูดจาปราศรัยมาด้วยความจริงใจ สิ่งที่กระผมท้วงติงท่าน ถ้าเผื่อท่านยังอยู่ต่อนะครับ ถ้าผมอยู่ต่อผมก็ต้องไป เพราะว่า อะไรครับ เราท้ากันว่าถ้าเอกสารฉบับนั้นจริงท่านลาออก ถ้ามันไม่จริงผมออก เห็นไหม ผมไม่เสียสัจจะครับ ท่านเชื่อเถอะครับ คนชื่อ วินัย สมพงษ์ ไม่มีถอยครับเรื่องอย่างนี้ ท่านเชื่อเถอะครับ ผมรักษาสัจจะผมมากเพราะคุณธรรม ผมอภิปรายท่านเรื่องคุณธรรม คนที่เอาเอกสารมาให้ผมก็คือท่านสรวุฒิ เนื่องจํานงค์ ผมภูมิใจความเปึนทายาทของ นักการเมืองผู้มีชื่อเสียง ผมเสาะแสวงเองมานาน ผมหาไม่ได้ เผอิญท่านนํามาให้ และผมก็อภิปรายท่านเรื่องสิ่งที่ท่านควรทําแล้วท่านไม่ทํา เช่น รถไฟฟัาสายสีม่วง ท่านปล่อยให้มันลอยฟัาโทงเทงไปตลอดชาวบ้านเดือดร้อน เช่น ท่านไม่คิดจะต่อ แอร์พอร์ต ลิงค์ เช่น ท่านไม่คิดจะพัฒนาเมืองบริวารรอบ ๆ กรุงเทพมหานคร ลพบุรี สระบุรี ฉะเชิงเทรา นครปฐม และจากรถชานเมือง คอมมิวเตอร์ เทรน วิ่งกรุงเทพฯ-ลพบุรี กรุงเทพฯ-สระบุรี กรุงเทพฯ-ฉะเชิงเทรา กรุงเทพฯ-นครปฐม วิ่งไปวิ่งกลับ ท่านครับ พฤติกรรมของคนกรุงเทพฯ เปลี่ยนแปลงทันที เศรษฐกิจรุ่งเรืองขึ้นมา คนจนได้ประโยชน์ สิ่งเดียวรถไฟที่ท่านทําผมชอบ ผมชื่นชม เพราะผมเปึนคนชอบนั่งรถไฟ ผมเปึนแฟนรถไฟ นั่งรถไฟครับ สิ่งที่ท่านรัฐมนตรีทําแล้วผมชื่นชมคือ ตอนที่รถไฟมันมีเรือดมีไรท่านไปปราบ ท่านปราบเรือดปราบไร อันนี้ท่านทําดีก็ต้องชม แต่ความคิดกว้าง ๆ ผมรับท่านไม่ได้ เนื่องจากจะมีอีกหลายท่านที่จะอภิปรายต่อจากกระผม ผมต้องกราบขออภัยด้วย ถ้าหากว่าท่านจะไม่ชอบใจบ้าง แต่จะใครก็แล้วแต่ที่สดับตรับฟังเรื่องอย่างนี้ ไปนั่ง อยู่ตรงนั้นต่อ หรืออยู่ต่อไปใครก็แล้วแต่ เอาความคิดอย่างนี้ไปทําครับ เราช่วยกัน สานงานต่อก่องานใหม่ คนละไม้คนละมือ ผลประโยชน์ก็คือพี่น้องประชาชน ๓ ข้อนี้ กระผมก็จึงไม่สามารถจะไว้วางใจท่านได้ ท่านที่เคารพครับ ผมกราบเรียนว่าผมได้ พาดพิงถึงท่านสมัคร ผมเปึนรัฐมนตรีว่าการ แล้วก็เปึนครั้งแรกที่ท่านสมัครเปึนประธาน คณะกรรมาธิการตรวจสอบผม ผมเปึนคนสํารวมแล้วก็เจียมตัว ผมรู้ว่าท่านมี ประสบการณ์มากกว่าผม ท่านเปึนคนช่างพูด ท่านเปึนคนพูดเก่ง ผมพูดไม่เก่ง แต่ผมเปึนคนช่างทํา ผมมั่นใจว่าร้อยรู้ไม่สู้หนึ่งทํา ผมมั่นใจว่าผมมีความสุขสนุกอยู่กับ การทํางาน เพราะฉะนั้นกระผมต้องขอบคุณที่ครั้งหนึ่งท่านกรุณาเปึนประธาน คณะกรรมาธิการตรวจสอบผมตอนผมเปึนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ผมภูมิใจ ที่ได้สร้างบรรทัดฐาน เมื่อเปึนฝ์ายรัฐบาลให้ฝ์ายค้านมาตรวจสอบ ผมกราบขอบพระคุณครับ