ท่านประธานสภาครับ ในประเด็น ของคุณธรรมสั้น ๆ เท่านั้นล่ะครับ

ประเด็นต่อไป กระผมขออนุญาตไปว่าถึงตอนที่ ๒ ที่ผมบอกว่าผมไว้วางใจ ท่านไม่ได้ในเรื่องความสามารถในการบริหารงานของท่านครับ ผมกล่าวหาว่าท่านบกพร่อง ท่านผิดพลาด ท่านล้มเหลว ท่านไร้ประสิทธิภาพ ผมก็จะขออนุญาตว่าเปึนตอน ๆ สั้น ๆ ง่าย ๆ ท่านประธานครับ ในกระทรวงคมนาคมมีอะไรอีกมากมายหลายอย่าง แม้ท่าน จะเข้ามาเพียง ๔ เดือน แม้เพียง ๔ เดือน หลายคนถามว่าอภิปรายเขาทําไม เขามา ๔ เดือน มันยังทําอะไรไม่ได้ ๔ เดือน ก็เพราะไม่ทําอะไรต้องอภิปรายกัน ในกระทรวงคมนาคม มีอะไรอีกมากมายหลายอย่างที่ท่านทําอะไรได้ ท่านไม่แก้ไขในสิ่งที่ควรแก้ อะไรที่ควร จะทําท่านไม่ทําอยู่หลายเรื่อง บางอย่างควรทําแต่ท่านไม่ทํา อะไรที่ควรแก้ท่านไม่แก้ ท่านไม่แน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด ท่านประธานครับ คนที่มานั่งอยู่กระทรวงคมนาคม ผมเคยนั่ง แต่ละคนที่มา มาแล้วก็ไป มีอดีตพื้นเพที่หลากหลายแตกต่างกันมา แต่คน กระทรวงคมนาคม ข้าราชการโดยทั่ว ๆ ไปเขาเปึนคนมีน้ําใจ ไม่รังเกียจครับ เว้นแต่ว่า เขามีความระแวง ระแวงในแง่คุณธรรมเปึนหลัก เก่งไม่เก่งเขาไม่ค่อยกลัวนัก เขามี คนช่วยคิดเยอะแยะ ที่เขากลัวมากก็คือคุณธรรม ท่านประธานครับ ผมพูดไปแล้ว เรื่องคุณธรรม เสนาบดีที่นั่งอยู่ตรงนี้ในจิตใจของท่านจะต้องมีความมุ่งมาดปรารถนา แรงกล้า ต้องมีจินตนาการ มีจิตวิญญาณ ครุ่นคิดตลอดว่า ทําอย่างไรที่บ้านนี้เมืองนี้บ้านของเรา ประเทศไทยจะมีเส้นทางสัญจรไปมาหาสู่กัน ทั้งทางบก ทางน้ํา ทางอากาศพอเพียง มีอย่างพอเพียงมีสะดวกปลอดภัยและให้มัน โยงใยไปทั่วโลก นั่งคิด นอนคิด ทําอย่างไรจะได้มีเส้นทางเหล่านี้เพื่อส่งสินค้าพัสดุ ให้ผู้คนสัญจรไปมาได้อย่างประหยัดแล้วก็มีประสิทธิภาพ จิตวิญญาณอันนี้ท่านต้องมี ท่านประธานครับ คนอยู่กระทรวงนี้ต้องรู้ว่าอะไรควรทํา อะไรไม่ควรทํา นอกเหนือจาก จริยธรรม นอกจากคุณธรรม นอกจากจิตวิญญาณที่ผมกราบเรียนท่านแล้ว เหนือสิ่งอื่นใด กระทรวงนี้ประชาชนเจ้าของเงินภาษีที่ท่านใช้เอามาสร้างโน่นสร้างนี่เขาต้องการคนที่ ใช้เงินเขาอย่างซื่อสัตย์แล้วก็โปร่งใสครับ ท่านประธานครับ คําว่า โปร่งใส นักการเมือง ไม่ว่ายุคใดสมัยใดชอบเอามาใช้เอามาพูด เพราะมันโก้ มันทันยุคทันสมัย พูดแต่ไม่ค่อย ปฏิบัติ ผมขอร้องท่านเข้ามา ๔ เดือน ถ้าท่านอยู่ต่อไปอีกนาน ๆ ครับ ช่วยผมทีเถอะ โปร่งใสถ้านําไปสู่การปฏิบัติเปึนรูปธรรม ๔ ข้อ คิดอะไรในหัวสมองท่านรัฐมนตรี บอกพวกเราครับ บอกประชาชนเจ้าของเงินภาษี คิดแล้วบอก ตัดสินใจอย่างไร บอกพวกผมท่านจะไปซ้ายไปขวา อย่าอมพะนํารู้อยู่คนเดียว อย่ามุบมิบ เห็นไหมครับ ถ้ามีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้น ๆ ที่ท่านทําจะโครงการหมื่นล้านบาท แสนล้านบาท บอกครับ เป่ดเผยครับ และท้ายที่สุดผมอยากให้ใครก็แล้วแต่นั่งอยู่ตรงนั้นครับ พร้อมให้ประชาชนและสื่อมวลชนตรวจสอบได้ทุกเวลา ท่านประธานครับ สิ่งที่ผม ขอร้องท่าน ไม่ใช่ว่าผมขอร้องท่านแล้วผมไม่ปฏิบัตินะครับ ผมปฏิบัติมาอย่างคงเส้นคงวา เสมอมาโดยตลอด ไม่ว่าอยู่ที่ กทม. หรืออยู่กับกระทรวงคมนาคม โปร่งใสครับ เพราะถ้าทําอย่างนี้คนจะไม่ระแวงท่าน สิ่งที่ควรทําแล้วไม่ทํา กระผมขอกล่าว

เรื่องแรก เผชิญหน้าท่านอยู่ รถไฟฟัาสายสีม่วง ท่านประธานครับ ใคร ๆ ก็รู้ ไม่มีใครไม่อยากได้รถไฟฟัาในกรุงเทพมหานครจราจรมันติดขัด คน ๑๒ ล้านคน ผมเปึนเบ๊รับใช้อยู่ใน กทม. มาหลายป้ครับ ตามทะเบียน ๖ ล้านคน คนจากต่างจังหวัด หลั่งไหลมาอีก ๖ ล้านคน จราจรมันบ้าคลั่ง ถามประชาชนว่าอยากมีรถไฟฟัาไหม อยากมีครับ ไม่มีใครปฏิเสธ แต่ประเด็นปัญหาก็คือ รถไฟฟัาสายสีม่วงที่ท่านกําลัง เดินไปแยะ มันไปผ่านย่านชุมชน ย่านการค้าพาณิชย์ ถนนมันแคบ มันอยู่ในเขตเมือง หลักการนี้ถ้าเผื่อมันผ่านไปในเขตเมืองย่านเมือง มันควรจะมุดดินใช่ไหม ทําไมท่านไม่กล้า ผมเสียดายโอกาส ท่านกล้าตัดสินใจว่ามุด ยกเว้นมันออกนอกเมือง มันลอยฟัายกระดับ ผมไม่ตําหนิติติงท่านเลย ท่านประธานสภาที่เคารพครับ พูดถึงประเด็นรถไฟฟัา กระผมอยากจะขออนุญาตนิดหนึ่งได้กล่าวถึงบุคคลที่มีคุณูปการต่อกรุงเทพมหานคร รถไฟฟัามีความยาวนาน สมัยก่อน ๆ คนไม่เชื่อหรอกครับว่ามันจะมุดดินได้ ผมอยู่ กรุงเทพมหานครเปึนรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร อยู่ประมาณป้ ๒๕๓๐ ย้อนไป ประมาณ ๒๐ ป้ ตอนนั้นใครพูดเรื่องรถใต้ดินเขาไม่เชื่อว่าจะเปึนไปได้ เพราะเขากลัว น้ําท่วม สมัยนั้น พลตรี จําลอง ศรีเมือง ผมต้องกราบขออภัยที่เอ่ยนามท่าน ท่านเปึน คนริเริ่มสร้างรถบีทีเอส รถไฟฟัาลอยฟัา เงินก็ไม่ค่อยมี กลัวมุดดินแล้วน้ําจะท่วม เลยสร้างรถลอยฟัา เอาเกาะกลางถนนเปึนที่ตั้งตอม่อ ผมมีส่วนรับผิดชอบแล้วลุยกันมา สุด ๆ จนมีวันนี้ นั่นป้ ๒๕๓๐ ท่านประธานครับ อีกคนหนึ่งที่ผมต้องกราบขออนุญาต เอ่ยชื่อท่าน ด้วยความเคารพให้เกียรติ คนดีต้องชื่นชมครับ ท่านบุญชู โรจนเสถียร ท่านเปึนรองนายกรัฐมนตรีสมัยท่านชวนเปึนนายกรัฐมนตรีครับ คนนี้คือคนวางแผนแม่บท รถไฟฟัา ๗ สายในกรุงเทพมหานคร ผมเปึนลูกมือท่านครับ ม่วง คราม น้ําเงิน เขียว เหลือง แสด แดง สีรุ้งนั่นล่ะคุณบุญชูเปึนคนวาง ทีนี้มันทําไมถึงได้เปิไป รถไฟฟัา สายสีม่วงของท่าน ผมกราบเรียนท่านว่าหลังจากที่ท่านบุญชูได้วางมาสเตอร์ แพลน (Master plan) หรือแผนแม่บทรถไฟฟัาในกรุงเทพฯ ไว้ ๗ สาย ป้ ๒๕๓๖ ป้ ๒๕๓๗ ในสภาแห่งนี้กระผม พันเอก วินัย สมพงษ์ เปึนคนอภิปรายงบประมาณแผ่นดิน ป้ ๒๕๔๘ ป้ ๒๕๔๗ มิถุนายน ผมอภิปราย โชคดีครับ เมื่อวานนี้ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ท่านพูดเอง ท่านบอกว่าต่อไปนี้ต้องลงทุนเมกะโปรเจกต์ระบบรางอย่างโน้นอย่างนี้ เพราะ ๑๐ ป้ไม่ได้ลงทุนด้านนี้ ท่านประธานสภาที่เคารพครับ เดือนมิถุนายน ป้ ๒๕๔๗ ผมลุกขึ้นอภิปรายงบประมาณของท่านนายกรัฐมนตรีทักษิณ ต้องกราบขออภัยที่เอ่ย ชื่อท่านด้วยความเคารพ ท่านเปึนนายกรัฐมนตรี สาระก็คือว่าท่านนายกรัฐมนตรีทักษิณ ท่านบริหารบ้านเมืองมาตั้งแต่ป้ ๒๕๔๔ ถึงป้นี้ ๒๕๔๗ งบประมาณลงทุนของท่านต่ําสุด รัฐบาลก่อน ๆ ย้อนไป ๑๐ ป้ ๑๕ ป้ ๑๐๐ บาท เอามาลงทุน ๒๐ บาท ๓๐ บาท แปลว่า ๒๐-๓๐ เปอร์เซ็นต์เอามาลงทุน เอามาสร้างถนน ๔ เลน รถไฟ ๔ รางทางคู่ เอามาสร้าง มอเตอร์เวย์ (Motorway) เอามาสร้างวงแหวนครับ เศรษฐกิจมันก็รุ่งเรืองเฟ๋ืองฟู เพราะว่า เส้นทางเศรษฐกิจเปึนทูตเศรษฐกิจไปไหนมันก็เจริญที่นั่น แต่รัฐบาลของท่านนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ณ ขณะป้ ๒๕๔๗ เงิน ๑๐๐ บาท ท่านเอามาลงทุนไม่ถึงสลึงครับ ท่านมีอารมณ์ ผมมีวิธีการปลุกความรู้สึกคนให้ตื่นมาสู้ ท่านทักษิณเปึนคนไวครับ ความดีของท่านก็มี หลังจากนั้นไม่นานนายกรัฐมนตรีทักษิณออกข่าวว่าป้ ๒๕๔๗ ปลายป้ประมาณ เดือนกันยายน ตุลาคม รัฐบาลทักษิณป้ ๒๕๔๗ ออกข่าวเลยว่าจะทุ่มงบประมาณ ๔-๕ แสนล้านบาทเพื่อสร้างรถไฟฟัา ๗ สีในกรุงเทพมหานคร นั่นคือที่มาของรถไฟฟัา สายสีม่วงครับ ซึ่งต้องย้อนระลึกถึงคุณูปการที่ท่านบุญชูได้วางรากฐานเอาไว้ให้ ท่านครับ รถไฟฟัาสายสีม่วงมันเริ่มจากไหนไปไหนละครับ ทําไมผมต้องมาเดือดร้อน ทําไมต้องมาโวยวาย รถไฟฟัาสายสีม่วง ผมกราบเรียนอย่างนี้มันต่อจากรถไฟฟัา สายสีน้ําเงิน รถไฟฟัาในกรุงเทพฯ มีอยู่ ๒ สายที่ใช้อยู่ปัจจุบัน รถบีทีเอสที่กรุงเทพมหานคร ดูแลอยู่เปึนกากบาทตัดกันที่ท่านเห็นลอยฟัาโทงเทง ๆ นั่นแหละครับเส้นเดียว อีกเส้นหนึ่งคือรถไฟฟัาใต้ดินจากหัวลําโพงมาบางซื่อ แรก ๆ หัวลําโพง-บางซื่อ คนก็ด่ากันทั้งเมืองครับ ท่านบุญชูก็ถูกด่า พวกผมก็ถูกด่าครับ มันจะบ้ากันหรืออย่างไร ไปมุดดินเดี๋ยวน้ําท่วม แต่วันนี้รถใต้ดินท่านได้ใช้เราก็ภาคภูมิใจ ท่านประธานครับ ผมดีใจครับ นายกรัฐมนตรีทักษิณต่อรถไฟฟัาสายสีม่วง แปลว่าจากบางซื่อไปบางใหญ่ ในช่วงที่อยู่ในเขตเมือง เช่น จากสามแยกเตาปูนผ่านไปตามแนวถนนกรุงเทพ-นนทบุรี ตัดเข้าไปตามถนนติวานนท์ ไปตามถนนรัตนาธิเบศร์ทางซีกฝัืงกรุงเทพมหานคร ท่านประธานครับ ถนนแคบ ๆ ตึก ๒-๓ ชั้น ผ่านย่านเมือง ย่านธุรกิจการค้าพาณิชย์เขา รถไฟฟัามหานครเสนอรัฐมนตรีสร้างลอยฟัาไปตลอดจนถึงบางใหญ่ ถ้าอยู่นอกเมือง สร้างลอยฟัาผมไม่ว่า เมื่อสร้างรถลอยฟัาแทนที่จะมุดดินไม่มุด ผ่าไปลอยฟัา ผลกระทบอันแรก ระหว่างการก่อสร้าง การจราจรติดขัดบ้าคลั่งเลยครับ ๔ ป้ ๕ ป้ ระหว่างการก่อสร้าง ระหว่างเมื่อสร้างเสร็จ เสาตอม่ออยู่บนถนนแคบ ๆ ก็ติดขัด เห็นไหมครับ สะพานควายหลายแห่งถนนติดขัด ข้อที่ ๓ ผลกระทบเมื่อสร้างลอยฟัา สิ่งแวดล้อม ลม ฝน แดด มันถูกป่ดบังเหมือนฝากล่องเอามาป่ด กล่องแคบ ๆ เอามาป่ด เส้นรถไฟฟัาสายสีม่วงที่ผ่านบางซื่อ ชาวบางซื่อเขาต่อต้านคัดค้านกันมา ๒ ป้ ๓ ป้ แต่รัฐบาลไม่เคยนําพา เจ้าของเงินภาษี เงินที่ท่านสร้างเงินของเขาท่านไม่เคยนําพา ท่านก็ไม่พูด ถ้าเผื่อท่านรัฐมนตรีทุบโต๊ะว่าผมจะมุดดิน ผมจะไม่อภิปรายท่านเลยครับ ผม ถอนครับ แต่ท่านลอยฟัาโทงเทงเลยครับ คนเดือดร้อนควรมุดไม่มุด ผ่าไปลอย ท่านประธานสภาครับ ผมจะไม่แตะเรื่องเม็ดเงิน