กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพครับ กระผม นายสุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ พรรคพลังประชาชน ท่านประธานครับ หลายคนอาจจะแปลกใจว่า จังหวัดเชียงใหม่มีทะเลกับเขาด้วยหรือ ผมอ่านญัตตินี้แล้วตอนแรกผมก็คิดว่าน่าจะเปึน ประมงทะเล เพราะว่าการเชิญรัฐมนตรีมาฟังคําชี้แจงของญัตตินี้ก็มีกระทรวงเกษตร และสหกรณ์ กระทรวงพลังงาน กระทรวงการคลัง เสียดายครับว่าไม่มีรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เพราะว่าพื้นที่ในภาคเหนือนั้นนะครับ พี่น้องประชาชนจะเลี้ยงปลาในน้ําจืด คือในลําน้ํา แม่ป่งอย่างในจังหวัดเชียงใหม่ ลําน้ํายม ลําน้ําวัง ลําน้ําน่าน มีประมงน้ําจืดแทบทั้งนั้น ปัญหาที่เกิดขึ้นในแม่น้ําที่เปึนน้ําจืดก็คือปัญหาสิ่งแวดล้อมมลพิษครับ ท่านประธานครับ สิ่งที่เกิดขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่ของผมนั้น วันที่ได้มีการแถลงนโยบายผมได้พูดครั้งหนึ่งแล้ว ว่าน้ําเสียไหลผ่านตัวเมืองจังหวัดเชียงใหม่ลงสู่ลําน้ําป่ง ลําน้ําป่งก็ไหลผ่านไปยังกระชัง ที่ประชาชน เกษตรกรเลี้ยงปลาในกระชังทําให้ปลาตายหมดเลยครับ ผมไม่สามารถที่จะ แก้ไขปัญหาความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนได้ ก็เนื่องจากว่ารัฐธรรมนูญฉบับป้ ๒๕๕๐ นี่แหละครับ มาตรา ๒๖๖ (๑) ห้ามผมไปก้าวก่ายการปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการ เมื่อเกิด ลําน้ําเน่าเสียผมก็ไม่สามารถที่จะไปเรียกร้องให้หน่วยงานราชการมาดูแลได้ เพราะจะเกิด ข้อครหาว่าผมไปก้าวก่ายการทํางาน ผมก็ได้นําเรื่องนั้นมาเล่าให้คณะรัฐมนตรีฟังในสภา แห่งนี้นะครับ แต่ปรากฏว่าวันนี้ก็ยังไม่ได้รับการเหลียวแล ท่านประธานครับ ผมขอ อนุญาตที่จะนําภาพนี้มาแสดงอีกครั้งหนึ่ง เมื่อวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ วันจันทร์ผมได้ไปที่ ลําน้ําป่ง บริเวณตําบลสบแม่ข่า อําเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ปรากฏว่ามีลําน้ําแม่ข่า ซึ่งไหลผ่านเทศบาลนครเชียงใหม่ลงสู่ลําน้ําป่ง จะเห็นว่าเปึนฟองเปึนมลพิษทั้งนั้นนะครับ แล้ววันเสาร์ที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ผมไปอีกครับ ไปที่ตําบลป์าแดด อําเภอเมือง จังหวัด เชียงใหม่ ก็ปรากฏว่ามีลําน้ําแม่ข่าไหลลงน้ําป่งเกิดฟองอากาศเน่าเสียมลพิษเกิดขึ้น ท่านประธานทราบหรือไม่ครับว่าเมื่อมลพิษไปหมักหมมอยู่ในลําน้ําแล้วไหลลงสู่แม่น้ํา เจ้าพระยา ไหลลงสู่ทะเล สัตว์ทะเล กุ้ง หอย ปู ปลาก็จะได้รับมลพิษเหล่านี้ทําให้ผู้บริโภค เกิดอาการแพ้อาหาร แพ้สัตว์ทะเล ทําให้ป์วยกันเปึนโรคกันมากมาย สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้มัน หมักหมมครับท่านประธาน แล้ววันนี้เหตุการณ์อย่างนี้ยังเกิดขึ้นอีกหลายจังหวัดที่มีลําน้ํา ไหลผ่าน โดยที่เทศบาลซึ่งเปึนองค์การบริหารส่วนท้องถิ่นไม่ได้ดูแลเรื่องบําบัดน้ําเสียครับ แล้วที่จังหวัดเชียงใหม่นี่ผมจะเล่าความเปึนมาให้ท่านประธานฟังสักเล็กน้อยว่าเหตุใด ถึงมีลําน้ําเสียไหลผ่านตัวเมืองและไม่ได้ผ่านการบําบัด เมื่อประมาณสัก ๑๐ ป้ตอนที่ผมเปึน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกครับ ตอนนั้นกรมโยธาธิการได้จัดงบประมาณ ๕๐๐ ล้านบาท ไปทําโรงบําบัดน้ําเสียตลอดลําน้ําแม่ข่า แต่ปรากฏว่าต้องใช้ไฟฟัาป้หนึ่ง ประมาณ ๖๐ ล้านบาท เพื่อที่จะให้เครื่องบําบัดน้ําเสียนั้นทํางานได้ เทศบาลไม่มีงบประมาณ แต่กรมโยธาธิการ นี่แหละครับไม่ได้มีการศึกษาล่วงหน้า ไม่ได้มีการตกลงกับทางเทศบาลก็ไปก่อสร้าง โรงบําบัดน้ําเสียที่จังหวัดเชียงใหม่ ๕๐๐ ล้านบาท แล้วก็พยายามที่จะไปทําอีกหลาย ๆ จังหวัด ซึ่งในขณะนั้นนี่ผมได้ลุกขึ้นอภิปรายในสภาแห่งนี้เพื่อขอให้กรมโยธาธิการได้โปรด งดการก่อสร้างโครงการลักษณะนั้น แต่หลังจากที่สร้างที่จังหวัดเชียงใหม่จบสิ้นไป ๕๐๐ ล้านบาท เครื่องบําบัดน้ําเสียไม่เคยทําการดําเนินการบําบัดน้ําเสียแต่อย่างใด คลองแม่ข่าซึ่งสมัยผมเปึนเด็ก ๆ นั้น ผมสามารถที่จะไปตกปลาในคลองแม่ข่า แล้วเอามา บริโภคได้ แต่วันนี้น้ําเน่าเสียส่งกลิ่นเหม็นไปทั่วจังหวัดเชียงใหม่ พี่น้องจังหวัดเชียงใหม่ อับอายขายหน้าครับ คนต่างชาติไปเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่ต้องทนกับกลิ่นเหม็นของ คลองแม่ข่า วันนี้ผมอยากจะเรียกร้องท่านประธานว่าช่วยบอกต่อไปยังรัฐบาลชุดนี้ แหละครับ ถึงรัฐมนตรีที่ได้ดูแลรับผิดชอบเรื่องสิ่งแวดล้อม ขอได้โปรดเถอะครับลงไปดําเนินการบําบัดไม่ให้เกิดน้ําเสียไหลลงสู่ลําน้ําป่ง ซึ่งไปสร้าง ความเดือดร้อนให้พี่น้องเกษตรกรที่เลี้ยงปลาในกระชังครับท่านประธานครับ ผมขอฝาก ประเด็นนี้ไว้นะครับ กราบขอบพระคุณมากครับ ขอบคุณครับ