กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม สถาพร มณีรัตน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลําพูน พรรคพลังประชาชน ท่านประธานครับ กระผมขอตั้งข้อสังเกตเพื่อฝากไปให้กรรมาธิการที่ยกเรื่องของระเบียบ การประชุมสภาผู้แทนราษฎร ท่านประธานที่เคารพ คําว่า ผู้แทนราษฎร นั้น ขีดเส้นใต้อีก ๑๐ ครั้ง ผู้แทนราษฎร แต่รัฐธรรมนูญฉบับหน้าแหลมฟันดํานี่ได้กีดกันผู้แทนราษฎร ผมไม่ได้ตั้งเองนะครับ สื่อเขาเขียนไว้อย่างนั้น มิให้ไปกระทําการใด ๆ เอาความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชน ไปเสนอต่อฝ์ายบริหาร โดยอ้างว่าผิดรัฐธรรมนูญตามมาตรา ๒๖๖ เพราะฉะนั้นถ้าคําว่า ผู้แทนราษฎร ทําภารกิจนี้ไม่ได้ก็ควรจะเปลี่ยนคําว่า ผู้แทนราษฎร ไปเปึนผู้แทนอย่างอื่น เสีย สิ่งทั้งหมดทั้งมวลอยู่ที่เจตนาครับ ถ้าผู้แทนราษฎรหรือรัฐสภาแห่งนี้ทําผิดข้อบังคับ หรือทําให้เห็นเสียประโยชน์ต่อชาติบ้านเมืองก็มีกฎหมายอาญา กฎหมายแพ่ง ฟัองได้ ครับ เพราะฉะนั้นผมขอตั้งข้อสังเกตว่า เราจะต้องร่วมกันสะสางกฎหมายรัฐธรรมนูญ ฉบับนี้โดยเร็วเพื่อผลประโยชน์ของพี่น้องประชาชนและผดุงศักดิ์ศรีคําว่า ผู้แทนราษฎร ท่านประธานที่เคารพ กระผมมีข้อสังเกตหมวด ๓ ของข้อบังคับครับ ข้อ ๖๑ ในการ อภิปรายที่จะโชว์วัตถุอุปกรณ์หรือการจะนําภาพถ่ายใด ๆ มาโชว์ในสภาแห่งนี้ เปึน อํานาจของประธานสภาในการที่จะอนุญาต ในอดีตที่ผ่านมานั้นบางคนก็เอาหลักฐานเท็จ เอากระดาษเปล่า ๆ มาอภิปราย ทําให้ผู้ถูกอภิปรายเกิดความเสียหาย จนเกิดความเข้าใจ ผิดต่อพี่น้องประชาชน เพราะรัฐสภาแห่งนี้เปึนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่ผมเป่ดดูแล้วนี่ไม่มี อํานาจ ประธานสภาไม่มีอํานาจในการลงโทษสมาชิกผู้นั้นครับ ตรงนี้ฝากกรรมาธิการ ไปด้วยว่า ถ้าสมาชิกรัฐสภาหรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรท่านใดที่หลอกลวง เอาหลักฐานอันเปึนเท็จ พยายามปัุนน้ําเปึนตัวในสภาแห่งนี้ มันต้องมีอํานาจของ ประธานสภาลงโทษครับ ไม่ใช่ปล่อยเลยไปหรือปล่อยให้ไปกับสายลมไม่ได้ครับ สภาแห่งนี้ต้องมีมาตรฐานครับ เพราะพี่น้องประชาชนไว้วางใจให้เราเลือกเข้ามาในฐานะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เวลาเรากระทําการใด ๆ เราต้องมีหลัก ต้องมีนิติธรรม ต้องมี จริยธรรมครับ อย่าหวังผลแต่เพียงการเมืองชั่วครั้งชั่วคราว เอาสภาแห่งนี้เปึนเครื่องมือใน การเสียดสีสมาชิกด้วยกัน ผมฝากประเด็นนี้ต่อประธานคณะกรรมาธิการว่า ขอให้อํานาจ ประธานลงโทษและหรือประจานให้สมาชิกเหล่านั้นได้รับผลกระทบด้วยครับ มันจะเปึน การคานอํานาจซึ่งกันและกัน

ประเด็นที่ ๒ ครับท่านประธานที่เคารพ หมวด ๔ ว่าด้วยกรรมาธิการ ผมน้อยใจครับท่านประธาน เวลาเราเปึนกรรมาธิการเรียกข้าราชการ เรียกรัฐมนตรีหรือ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องมาชี้แจงต่อกรรมาธิการ ประทานโทษครับ บางกระทรวงส่งข้าราชการ ซี ๗ ซี ๘ มาแทนครับ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนั้นเทียบเท่าข้าราชการซี ๑๐ ซี ๑๑ นะครับ ท่านไม่เคยให้เกียรติกับสภาแห่งนี้ครับ เพราะฉะนั้นเราจะทําอย่างไรถึงให้มี กรรมาธิการที่มีอํานาจที่ศักดิ์สิทธิ์เรียกใครมาแล้วไม่ปฏิเสธครับ เรียกหลักฐานแล้วก็ต้อง ได้ครับ มิฉะนั้นเราจะเปึนผู้แทนปวงชนชาวไทยเฉพาะตัวอักษรแค่นั้นครับ ไม่มีอํานาจ ครับ ๓-๔ สมัยที่กระผมเปึนผู้แทนราษฎรนี่เจ็บใจครับ แล้วนึกว่าการร่างรัฐธรรมนูญฉบับ ป้ ๒๕๕๐ จะให้อํานาจสภาผู้แทนราษฎรให้มากกว่านี้ กลับมัดมือมัดเท้าเราอีก ถอยไปอีกครับ น้อยลงไปอีกครับ จะไปกระทรวงก็ไม่กล้า นี่เมื่อกี้จะหารือเรื่องเกษตรกรจากจังหวัดลําพูนขาดน้ํา ท่านประธานก็ไม่ชี้อีก ทําไม่ได้อีก ข้าวกล้าก็จะตายแล้ว ชลประทานก็ไม่ปล่อยน้ํา ชาวบ้านก็มาอออยู่เต็มสํานักงานของ กระผม บทจะยกมือท่านประธานก็มองไม่เห็นอีก อย่างนี้ล่ะครับ เพราะฉะนั้นก็ตั้ง ข้อสังเกตให้ท่านประธานคณะกรรมาธิการว่าหมวด ๔ อํานาจกรรมาธิการจะมีขอบเขต รับผิดชอบต่อคนที่เบี้ยวกรรมาธิการขนาดไหนอย่างไร เพราะเชื่อว่ากรรมาธิการนี้ เปรียบเสมือนอาวุธของสภาผู้แทนราษฎร เมื่ออาวุธมันด้านเสียแล้ว ความเดือดร้อนของ พี่น้องประชาชนที่ตั้งความหวังเราแสนกว่าคะแนนกันมานี่จะทําอย่างไร ผมฝากเปึน ข้อสังเกตครับท่านประธาน

อีกข้อหนึ่งครับ จํานวนกรรมาธิการ ผมก็ไม่รู้ว่าท่านประธาน คณะกรรมาธิการเอาอะไรมาเปึนตัวเลข ๓๒ คณะ ผมเป่ดกฎหมายรัฐธรรมนูญ กฎหมาย รัฐธรรมนูญก็ไม่ได้ห้าม เขียนล็อกตัวเองได้อย่างไร ๓๒ คณะ ถ้าเปึนข้อส่วนตัวของผมนี่ ผมจะแปรญัตติให้ ๑๐๐ คณะ ๑๐๐ คณะไปเลย บ้านเมืองเรามี ๖๓ ล้านคน มีผู้แทน ๔๘๐ คน ไปคิดได้อย่างไร ๓๒ คณะ ค่าใช้จ่ายก็ไม่ได้มี รถประจําตําแหน่งก็ไม่มี ห้องจะมี บ้างก็ห้องเล็ก ๆ ก็ได้ครับ ตั้งไปเลย ๑๐๐ คณะ วันนี้ปัญหาประชาชนมีมากมาย บางคน เปึนผู้แทนราษฎรคงไม่มีกรรมาธิการต้องไปโชว์ข้างนอกครับ โชว์กับฝ์ายต่อต้านที่มาจาก การเลือกตั้ง เพราะเขาคงคลุ้มคลั่งล่ะครับไม่มีกรรมาธิการ ต้องไปแสดงอิทธิฤทธิ์ ที่ข้างนอกสภาก็มี บางคนเมื่อไม่มีกรรมาธิการมารังเกียจสภาผู้แทนราษฎรว่าขี้เกียจไม่ได้ ก็ท่านให้ผม ๓๒ คณะ ถ้าเปึน ๑๐๐ คณะนี่ท่านประธานคณะกรรมาธิการครึ่งสภาผมมี ความสุขครับ แต่ละคณะจะได้ทํางานกัน สภาผู้แทนราษฎรนะครับ ไม่ใช่สภาอย่างอื่น สภานายก อบจ. จังหวัดเล็ก ๆ มีกรรมาธิการเปึนคณะครับ อายเขาบ้างสิครับองค์กร ท้องถิ่น นี่คือข้อเท็จจริงที่สภาวันนี้เราต้องพูดกันตรงไปตรงมาครับ ใช้เวลาตรงนี้ให้เปึน ประโยชน์ ถ้าข้อบังคับยังไม่ครอบคลุมเรื่องอื่นแล้ว เราจะไปทําเรื่องอื่น ๆ ได้อย่างไร ท่านประธาน เราเดินหาชาวบ้านได้ไปบอกกล่าวชาวบ้านร้อยแปดพันประการทําได้หมด ยกเว้นเอาเดือนเอาดาวมาให้พี่น้องประชาชนเท่านั้น แต่พอเข้ามาถึงสภาแล้วพี่น้อง ท่านประธานที่เคารพ โต๊ะทํางานยังไม่มีเลยครับ ผู้ช่วย ส.ส. ผมต้องไปปัอนอาหาร ปลาคาร์พ (Carp) บ้าง คอมพิวเตอร์ก็มีประมาณสัก ๒๐ ตัว ผมต้องการข้อมูลมาอภิปราย ต้องไปค้นเองครับ ทั้ง ๆ ที่ผมควรจะให้ผู้ช่วยผู้แทนของผม ๕-๖ คนมานั่งช่วยกันพิจารณา ถกเถียงต่อประเด็นที่ผมจะอภิปราย ไม่มีโต๊ะทํางานครับ แล้วผู้ช่วยผู้แทนเขามา ๒ ครั้งเขา อายครับ ให้เขามาทําอะไร ในห้องกาแฟก็เต็มครับ ข้างนอกเก้าอี้ ก็ไม่พอนั่งครับ ต้องไป เยี่ยมท่านฉลาดที่หน้าสภาโน่น นั่นละครับท่านประธาน เราจะทํากันอย่างไรในเมื่อปัญหามัน เกิดขึ้นอย่างนี้ แล้วไปบอกว่าสมาชิกรัฐสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไม่ฉลาด ล้าหลัง ขี้เหร่ ว่าไม่ได้ครับ เพราะสภาแห่งนี้มีแค่นี้จริง ๆ ครับท่านประธาน ข้าราชการระดับ ๑๑ ได้ สายสะพาย ได้เปึนประธานบอร์ดรัฐวิสาหกิจ ได้เบี้ยประชุม เดินทางเปึนว่าเล่น แต่ ผู้แทนราษฎรอย่างกระผมนั่งแท็กซี่มาครับ มาก็ไม่มีโต๊ะนั่ง โน้ตบุค (Notebook) ก็ไม่มี จะเป่ดเมื่อไรก็ไม่ได้ ต้องเข้าคิวกันข้างหลังเต็มไปหมด ลงไปใต้ถุนก็เต็มไปหมด แล้วจะให้พวกเราทําอย่างไรครับ ที่ผมอภิปรายนี้เปึนข้อเท็จจริงครับท่านประธานครับ ผมหวังไว้ว่าการร่างข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎรนี้ อย่างน้อยขอเอาข้อสังเกต ของกระผม ซึ่งเปึนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลําพูน ไปช่วยด้วย แล้วหวังไว้ว่า การตั้งกรรมาธิการนี่ท่านต้องมีเหตุผลมาชี้แจงด้วยว่าทําไมมี ๓๒ คณะ ผมจะแปรญัตติ ๑๐๐ คณะครับเพื่อประโยชน์สุขของพี่น้องประชาชนของกระผม ขอขอบคุณครับ ท่านประธานครับ