นคร เสนอญัตติแก้ปัญหาดินทำดินเร่งออกเอกสารสิทธิ ชี้ความไม่เสมอภาคที่ดิน

กราบขอบพระคุณท่านครับ ท่านประธาน ที่เคารพครับ ผมและเพื่อนสมาชิกอีก ๖ ท่านก็คือ ท่าน ส.ส. สงกรานต์ จิตสุทธิภากร จากนครสวรรค์ ท่าน ส.ส. วินัย เสนเนียม ท่าน ส.ส. สมควร โอบอ้อม ท่าน ส.ส. ธนิตพล ไชยนันทน์ ท่าน ส.ส. เธียรชัย สุวรรณเพ็ญ และท่าน ส.ส. ณิรัฐกานต์ ศรีลาภ ได้ร่วมกัน เสนอญัตติ เรื่อง การแก้ไขปัญหาที่ดินทํากินและเร่งรัดการออกกรรมสิทธิ์ที่ดินแก่ราษฎร ท่านประธานที่เคารพครับ ด้วยปัจจุบันปัญหาที่ดินทํากินของประชาชนยังมีปัญหาอยู่มาก จนถึงทุกวันนี้ เช่น การที่ราษฎรไม่มีที่ทํากินเลยนะครับ ซึ่งจากข้อมูลแล้วก็ประมาณ ๑ ล้าน ๓ แสนครัวเรือน แม้กระทั่งที่อยู่อาศัยก็จําเปึนที่จะต้องเช่าอยู่อาศัย และมีที่ดิน เปึนของตนเองก็มีแต่ว่าไม่มีเอกสารสิทธินะครับ คือไม่มีสิทธิใด ๆ ในการที่จะเปึน หลักประกัน เปึนมรดกตกทอด หรือเปึนที่ภูมิใจว่าทรัพย์สินที่ดินแห่งนี้เปึนของตนเอง เพื่อที่จะนําไปใช้เปึนหลักประกัน ทั้งการที่จะนําเอาทรัพย์สินที่เปึนกรรมสิทธิ์ไปเปึน หลักทรัพย์ต่าง ๆ ของตนเอง การเหลื่อมล้ําในการถือครองที่ดินโดยไม่มีความเสมอภาค และเท่าเทียมกันอย่างทั่วถึงระหว่างคนร่ํารวยกับคนยากจน รวมทั้งการกําหนดมาตรการ ในเรื่องภาษีอัตราก้าวหน้าและนโยบายในการพัฒนาที่ดินของรัฐบาลก็ยังไม่มีความชัดเจนและ ไม่มีรูปธรรม ขาดยุทธศาสตร์ในการแก้ไขปัญหาที่ดินอย่างเปึนระบบทําให้เกิดปัญหา ความขัดแย้งระหว่างราษฎรกับราษฎร ราษฎรกับรัฐก่อให้เกิดปัญหาที่ตามมาก็คือ ความยากจนข้นแค้น ความยากไร้ของพี่น้องประชาชน ประกอบกับภาครัฐยังไม่มี ความชัดเจนในหน่วยงานที่รับผิดชอบโดยตรง ซึ่งมีอยู่มากหลายหน่วยซ้ําซ้อนกัน ตามกระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ มีผู้รับผิดชอบหลายส่วนราชการจึงก่อให้เกิดปัญหา ในการประสานงานและการแก้ไขปัญหาอย่างเปึนรูปธรรม เพื่อให้การแก้ไขปัญหาที่ดิน ของรัฐเปึนไปอย่างมีประสิทธิภาพและก่อให้เกิดประโยชน์แก่ประชาชนอย่างยั่งยืนมั่นคง กระผมและคณะจึงขอเสนอญัตติต่อสภาผู้แทนราษฎรเพื่อโปรดพิจารณาศึกษาแก้ไขปัญหา ที่ทํากินและเร่งรัดออกเอกสารสิทธิให้กับพี่น้องประชาชนทั้งประเทศ ท่านประธานที่เคารพ ผมเองจะใช้เวลาอย่างจํากัด แต่จะขอสรุปประเด็นเพื่อให้ท่านประธานและพี่น้องประชาชน ที่ฟังอยู่ทางบ้านได้ทราบถึงเหตุผล หลักการและวัตถุประสงค์ ตามบทบัญญัติของ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๘๕ แนวนโยบาย ด้านที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม ท่านประธานที่เคารพครับ ผมขออนุญาตอ่าน ๒ วรรคสั้น ๆ มาตรา ๘๕ รัฐต้องดําเนินการตามแนวนโยบายด้านที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อม ดังต่อไปนี้

(๑) กําหนดหลักเกณฑ์การใช้ที่ดินให้ครอบคลุมทั่วประเทศ โดยให้คํานึงถึง ความสอดคล้องกับสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ ทั้งผืนดิน ผืนน้ํา วิถีชีวิตของชุมชนท้องถิ่นและ การดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติอย่างมีประสิทธิภาพ และการกําหนดมาตรฐาน การใช้ที่ดินอย่างยั่งยืน โดยต้องให้ประชาชนในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากหลักการที่ใช้ ที่ดินนั้นมีส่วนร่วมในการตัดสินใจด้วย

ท่านประธานที่เคารพครับ นอกเหนือจากนั้นแนวนโยบายของรัฐบาล ที่ได้แถลงต่อรัฐสภา ท่านประธานครับ ตามนโยบายข้อ ๔ ขออนุญาตสรุปสั้น ๆ ก็คือ การกระจายการจัดการการถือครองที่ดินอย่างเปึนธรรมอันนี้ก็คือนโยบายของรัฐบาล ท่านประธานที่เคารพครับ ผมขออนุญาตสรุปสภาพปัญหาก็คือ เปึนที่ทราบกันว่า ที่ดินทั่วประเทศรวมกันแล้ว ๓๒๐,๗๐๐,๐๐๐ ไร่ ๑๒๐ ล้านไร่ โดยประมาณได้ออก เอกสารสิทธิให้กับพี่น้องประชาชนไปแล้วซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในเมืองใหญ่ ๆ แล้วก็ในที่ที่เปึน ชุมชนหนาแน่น ส่วนอีกประมาณ ๒๐๐ ล้านไร่เปึนที่ป์า แต่สภาพป์าที่ผมต้องขออนุญาต เรียนท่านประธานก็เพราะว่าจะจําแนกออกเปึนหลายส่วน ประมาณ ๘๐ ล้านไร่ เปึนที่อุทยาน เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป์า เปึนแหล่งต้นน้ํา ที่สาธารณประโยชน์ที่สงวนไว้สําหรับ ส่วนรวม ที่มีปัญหาแล้วก็จําเปึนที่จะต้องพูดต้องเอาความจริงมาพูดเพื่อที่จะผ่าทางตัน แล้วก็แก้ไขปัญหาให้กับบ้านเมือง ให้กับพี่น้องประชาชนก็คือ ที่ประมาณ ๑๒๐ ล้านไร่ ซึ่งส่วนใหญ่ในทางพฤตินัยก็คือในความเปึนจริงราษฎรได้ทํากินครอบครองด้วยความสงบ เป่ดเผยมีเจตนาเปึนเจ้าของ บางที่ต่อเนื่องกันมาตั้งแต่ปู์ย่าตายาย ต่อมาพอมีการประกาศใช้ พระราชบัญญัติโดยมุมมองในขณะนั้นฝ์ายรัฐมองว่าประชาชนเปึนผู้ทําลายป์า เปึนผู้บุกรุก ต้องการให้เขตป์ายังคงอยู่ แต่ในสภาพความเปึนจริงราษฎรที่ได้ไปทํากินมาก่อนเขาเรียก ในทํานองนี้ว่า ป์ารุกคน ก็หมายถึงว่าผู้ที่วาดแผนที่อยู่ในห้องแอร์ อยู่ในห้องทํางาน ไม่ได้ไปเดินสํารวจอยู่ตามสภาพพื้นที่จริง แล้วก็ใช้แผนที่วาดแล้วก็กําหนดเขตป์า ในกรณีนี้เขาเรียกว่า ป์ารุกคน ส่วนอีกกรณีหนึ่งหลังจากที่มีการประกาศบังคับใช้กฎหมาย ประกาศเปึนเขตป์าแล้วราษฎรมีความจําเปึนเข้าไปทํากินในภายหลัง อันนี้เขาเรียกว่า คนรุกป์า เพราะฉะนั้นมาตรการต่าง ๆ ในการที่จะแก้ไขปัญหาเพื่อที่จะรองรับโดยคํานึงถึง ผลประโยชน์สูงสุดของบ้านเมืองของพี่น้องประชาชนเปึนที่ตั้งจะต้องจําแนกแยกแยะ ในแต่ละประเด็นในแต่ละเขตป์าให้มีความชัดเจน ท่านประธานที่เคารพครับ ผมตั้งข้อสังเกตว่า ตลอดระยะเวลา ๕๐-๖๐ ป้ที่ผ่านมานับแต่วันที่รัฐบาลใช้นโยบายจากแผนพัฒนาเศรษฐกิจและ สังคมแห่งชาติต่อเนื่องกันมายาวนานนี่นะครับ ทําไมข้อพิพาทระหว่างประชาชน กับรัฐในเรื่องที่ดิน ในเรื่องป์าจึงมีมากขึ้น แล้วในสภาพความเปึนจริงนี่นะครับเราจะไปขับไล่ พี่น้องประชาชนที่ทํากินอยู่ในเขตป์านั้นอย่างต่อเนื่องกันมาขับไล่เขาออกได้ไหม ผมว่า ลุกเปึนไฟแน่ บ้านเมืองลุกเปึนไฟแน่ บางพื้นที่เปึนตลาดสด เทศบาล บางพื้นที่อยู่ใน เขตอําเภอ บางพื้นที่อยู่ในเขต อบต. อยู่ในเขตจังหวัดที่เจริญแล้วมีตึกรามบ้านช่องทั้งหมด อันนั้นคือสภาพความเปึนจริง เหตุผลก็เพราะว่าหน่วยงานของรัฐมีหน่วยงานที่กํากับดูแล ในด้านที่ดินมากเกิน เปึนประเด็นที่ ๑ ผมขออนุญาตเรียนท่านประธานเพราะว่าหลังจาก ที่สภาแห่งนี้ได้มีมติให้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาเรื่องนี้แล้วจําเปึนเหลือเกิน ที่จะต้องเชิญส่วนราชการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องมาชี้แจง ส่วนที่ ๑ ก็คือ คณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติซึ่งเปึนคณะกรรมการที่เกี่ยวกับที่ดินทั้งประเทศตามพระราชบัญญัติ พัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๒๑ คณะกรรมการชุดที่ ๒ คณะกรรมการ จัดที่ดินแห่งชาติตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา ๑๔ ท่านประธานครับ คณะที่ ๓ คณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมตามพระราชบัญญัติปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๑๘ ๓ คณะแล้วนะครับ คณะที่ ๔ คณะกรรมการพัฒนาที่ดินตามพระราชบัญญัติ พัฒนาที่ดิน คณะที่ ๕ คณะกรรมการจัดรูปที่ดินกลางตามพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดิน เพื่อเกษตรกรรม คณะที่ ๖ คณะกรรมการที่ราชพัสดุตามพระราชบัญญัติที่ราชพัสดุ คณะที่ ๗ คณะกรรมการผังเมืองตามพระราชบัญญัติการผังเมือง คณะกรรมการการเคหะ แห่งชาติเปึนชุดที่ ๘ ตาม พ.ร.บ. การเคหะแห่งชาติ ชุดที่ ๙ คณะกรรมการสิ่งแวดล้อม แห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ คณะที่ ๑๐ คณะกรรมการอุทยานแห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ อีก ๒ คณะสุดท้าย คณะกรรมการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป์าตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป์า พ.ศ. ๒๕๓๕ และคณะกรรมการป์าสงวนแห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติป์าสงวนแห่งชาติ ป้ ๒๕๐๗

ท่านประธานที่เคารพครับ ถ้าตราบใดที่หน่วยงานของรัฐยังไม่มีการบูรณาการ อย่างแท้จริงในการที่จะนําเอาปัญหาที่ดินของพี่น้องประชาชนทั้งประเทศมาแก้ไข มาดําเนินการ มาปฏิรูป มาสะสางอย่างจริงจังแล้วเปึนไปไม่ได้เลยครับ สภาพปัญหา ที่เปึนอยู่ในปัจจุบันนี้ก็คือ ๑. ไม่มีความชัดเจนในการกันเขตแนวป์าไม่ว่าจะเปึนป์าอุทยาน ป์าอนุรักษ์ ป์าสงวนแห่งชาติ ป์ารักษาพันธุ์สัตว์ป์าไม่มีความชัดเจน เพราะฉะนั้น พี่น้องประชาชนบางท่านโดยเฉพาะที่พิษณุโลกคดีความจะเกิดขึ้นมาก ผมไปพบกับ พี่น้องประชาชนในทุกอําเภอของพิษณุโลกถูกจับกุมก็วิ่งมาหา ส.ส. พี่น้องประชาชน ที่ถูกจับไม่ใช่อาชญากรครับ ไม่ต้องการให้รัฐมองว่าประชาชนที่ทํากินโดยสุจริตเปึนอาชญากร แต่ต้องการให้รัฐมองเห็นประชาชนว่าคือผู้สร้าง คือผู้ที่สุจริต เพราะฉะนั้นปัญหาที่ ๒ ที่ผมต้องการแล้วก็ไปเห็นก็คือสภาพที่ทางหน่วยงานของรัฐเองขอกันเปึนกรณีพิเศษ เช่น กองทัพภาคที่ ๓ ของพิษณุโลกที่ดูแลทั้งภาคเหนือ หลังจากที่มีนโยบาย ๖๖/๒๓ ไทยมาปรองดองกัน แล้วก็ไม่มีความแตกแยกทางความคิดตามลัทธิความเชื่อในขณะนั้นแล้ว ก็มีการขออนุญาตใช้พื้นที่ในเขตป์าสงวน ในเขตอุทยาน ในเขตอนุรักษ์ เช่น ที่บ้านน้ําคับ น้ําจวงที่อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป์าภูเมี่ยง-ภูทอง ที่เขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์อยู่ใน เขตอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง ที่น้ําแจ้ง ที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้ามีหมด แต่จะขอกันไว้เปึนวงกลมเฉพาะหย่อม เช่น หมู่นี้มีพื้นที่ที่สําหรับจัดสรรให้กับประชาชน ประมาณ ๔,๐๐๐ ไร่แล้วก็ให้ทํา แต่ถามว่าความมั่นคงสามารถที่จะออกเอกสารสิทธิได้ไหม สามารถที่จะนําเอกสารสิทธิในที่ดินที่ตนเองได้รับการจัดสรรให้ไปประกอบอาชีพ ไปทํามาหากินได้ไหม ไปเปึนหลักทรัพย์ได้ไหม ไม่ได้เลยครับ แม้แต่กองทัพเองยังต้องเช่า เช่ากับกรมป์าไม้ครั้งละ ๓๐ ป้ แล้วก็วนไป ๆ ความมั่นคง ความภาคภูมิใจในที่ดิน โอกาสที่จะพัฒนาในที่ดินที่ตนเองได้รับการจัดสรรอย่างมั่นคงอย่างยั่งยืนก็ไม่มีนะครับ ประชาชนที่ทํากินโดยสุจริตเขาก็ไม่มีความมั่นใจว่าจะใช้รถไถไปไถได้ไหม จะใช้อุปกรณ์ ไปทําการเกษตรในที่ดินที่ตนเองทํากันมาต่อเนื่องได้ไหม ก็ไม่ได้ ประชาชนขาดความมั่นใจ เกษตรกรขาดโอกาส พอขาดโอกาสขาดความมั่นใจ ขาดความมั่นคง ความมั่งคั่งก็ไม่มีครับ ท่านประธานครับ เพราะฉะนั้นอันนี้คือปัญหาที่เราจะต้องร่วมกันสะสาง

เรื่องสุดท้ายที่ขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานก็คือ การจัดที่ดิน การจัดที่ดิน ที่ยังมีปัญหาอยู่นี่นะครับ ส่วนที่ ๑ ก็คือในรูปของสหกรณ์ ในรูปของนิคม ตามพระราชบัญญัติจัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ศ. ๒๕๑๑ ตอนนี้นิคมสหกรณ์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเปึนพิษณุโลก ทางภาคใต้ ทางภาคอีสาน มีปัญหาอยู่ทั้งหมด เราตั้งกันมา ๔๐ ป้แล้วพระราชบัญญัติฉบับนี้ใช้บังคับแต่ก็ยังไม่มีผล เปึนที่น่าพอใจ การผลักดัน การขับเคลื่อนให้ประชาชนที่อยู่ในนิคมสหกรณ์ต่าง ๆ ได้โฉนด ได้เอกสารสิทธิเพื่อที่จะดําเนินการตามสิทธิที่ตนเองพึงมีก็ขาดโอกาสไป ส่วนที่ ๒ ที่เปึนปัญหา ก็คือ กฎหมายที่ดิน ในส่วนของกฎหมายที่ดิน โดยเฉพาะมาตรา ๖ ท่านประธานสั้น ๆ นะครับ มาตรา ๖ นับตั้งแต่ที่ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ใช้บังคับก็คือ มาตรา ๖ ของประมวลกฎหมายที่ดิน บุคคลใดมีสิทธิในที่ดิน ในโฉนด หรือในหนังสือรับรองการทําประโยชน์ หากบุคคลนั้น ทอดทิ้งไม่ทําประโยชน์ในที่ดินหรือปล่อยที่ดินให้เปึนที่รกร้างว่างเปล่าเกินกว่ากําหนด ถ้าเปึนโฉนด ๑๐ ป้ ถ้าเปึน น.ส. ๓ ๕ ป้ อธิบดีสามารถที่จะฟัองคืนเอามาจัดให้ได้ แต่ก็ไม่ดําเนินการ หนําซ้ําตั้งแต่ป้ ๒๔๙๗ มีการออก ส.ค. อย่างเช่น ส.ค. ๑ ให้กับพี่น้อง ประชาชนในหลายหมู่บ้าน แต่ภายหลังปรากฏว่าไปทับซ้อนกับเขตที่ป์า ทั้งป์าสงวน ป์าหลาย ๆ ป์า สามารถที่จะออกเอกสารสิทธิได้ รวมทั้งการปฏิรูปที่ดิน ท่านประธานครับ ก็คือ ส.ป.ก. การปฏิรูปที่ดินนโยบายดีมาก หลักการดีมาก แล้วก็เปึนสิ่งที่ควรทําอย่างยิ่ง แต่หลักการก็คือ ต้องการออกให้กับเกษตรกรครอบครัวละไม่เกิน ๕๐ ไร่ให้ได้ทํากิน แล้วก็ เน้นที่การเกษตร แต่ในปัจจุบันนี้ปัญหามันเลยไปไกลกว่าที่กฎหมายจะนํามาใช้ได้แล้วครับ ท่านประธานครับ เพราะสภาพในปัจจุบันแม้กระทั่งที่มือเปล่า ที่ไม่มีเอกสารสิทธิ ที่ พปท. ที่ สทก. แม้กระทั่งที่ของ ส.ป.ก. มีการเปลี่ยนมือไปแล้วไม่ใช่น้อย เราทําอย่างไรถึงจะมีมาตรการ ในการที่จะยับยั้ง แล้วก็เฉลี่ยการถือครองที่ดินให้เกิดความเปึนธรรมอย่างแท้จริง บางคน ไม่มีที่ดิน บางคนมีน้อยจนไม่พอที่จะทําอะไร แต่บางคนมีหลายหมื่นไร่ บางตระกูล มีหลายหมื่นไร่ ไม่มีความเปึนธรรมในการถือครองที่ดินที่มีอยู่อย่างจํากัดของประเทศเราเลยครับ ที่สําคัญที่สุดก็คือ การใช้ประโยชน์ที่ดิน ที่ที่สมควรที่จะทําการเกษตร เช่น ที่ราบ ที่ที่มีอินทรีย์วัตถุ สะสมมานานกลับใช้เปึนที่สร้างตึก สร้างอาคาร ทําบ้านจัดสรร แต่ที่ที่ไม่มีความอุดมก็คือ ที่ที่เสื่อมสภาพให้เกษตรกรไปทําการเกษตรผลผลิตมันก็ได้ไม่คุ้มค่า เพราะฉะนั้นสิ่งที่ ผมอยากจะกราบเรียนแล้วก็นําเสนอต่อท่านประธานก็คือรัฐบาลควรที่จะมาร่วมกันบูรณาการ โดยการผลักดันจากฝ์ายนิติบัญญัติก็คือสภาแห่งนี้ทําให้เปึนประวัติศาสตร์ สร้างความเท่าเทียมกัน สร้างความเสมอภาค สร้างความสมดุลในการถือครองที่ดินอย่างเปึนธรรม คนที่มีที่ดิน มากเกินไปแต่ไม่ได้ใช้ทําประโยชน์ แต่ใช้ในลักษณะเปึนการค้าหรือเปึนสินค้าเพื่อเก็งกําไร ควรที่จะมีมาตรการในด้านภาษีทางกฎหมายเก็บในอัตราก้าวหน้าเพื่อบีบบังคับ ให้ปล่อยการถือครองที่ดินมาให้กับคนที่ยังขาดอยู่ ผมเชื่อมั่นว่าถ้าเกิดสภามีทิศทาง ในการที่จะผลักดันเรื่องนี้ ที่ดินจะไม่ใช่สินค้าแต่ที่ดินที่เปึนทรัพยากรที่เรามีอยู่อย่างจํากัด จะก่อให้เกิดประโยชน์และมูลค่าเพราะจะกระจายไปกับประชาชนอย่างทั่วถึง

และที่สําคัญที่สุดที่จะฝากท่านประธานเปึนเรื่องสุดท้ายก็คือ รัฐบาลไม่ควร ที่จะมองราษฎรที่ทํากินในเขตป์าต่าง ๆ เปึนอาชญากร แต่รัฐบาลควรที่จะให้โอกาสไปพิสูจน์สิทธิ ของประชาชนว่าใครทํามาก่อน ควรเร่งรัดแล้วก็ได้กรรมสิทธิ์เพื่อจะได้เปึนมูลค่าเพิ่ม ท่านประธานที่เคารพครับ ผมไปปรึกษาแล้วก็เชิญผู้เชี่ยวชาญมาพบเกี่ยวกับที่ดินแล้ว ถ้าเกิดว่ารัฐมีนโยบายในการที่จะจัดสรร แล้วก็เร่งรัดออกกรรมสิทธิ์ให้กับพี่น้อง ประชาชนคนไทยทั้งประเทศที่ได้ครอบครองมูลค่าของสินทรัพย์จะเพิ่มขึ้นประมาณ ๖ ล้านล้านบาท และหลังจากนั้นถ้าเกิดว่ามีการเปลี่ยนมือถ้าจําเปึน อย่างเช่น บางคน เอาไปขาย เอาไปจํานอง เอาไปทํานิติกรรมต่าง ๆ จะมีภาษีที่ได้เอามาพัฒนาประเทศ ในด้านต่าง ๆ ป้หนึ่ง ๆ ต่อป้งบประมาณไม่น้อยกว่า ๕๐,๐๐๐ ล้านบาท และความมั่งคั่ง จะเกิดขึ้นกับเกษตรกร แต่เพราะรัฐมองว่าประชาชนที่ไปทํากินเปึนอาชญากรต้องจับ ไปติดคุกอย่างเด็ดขาด โอกาสของพี่น้องประชาชนจึงยากจน ๆ อยู่ตลอดจนถึงทุกวันนี้ ช่วยเถอะครับ ท่านประธานครับ ขอโอกาสว่าสภาแห่งนี้ในสมัยนี้จะผ่าทางตัน แล้วก็ กระจายความมั่งคั่ง กระจายทรัพยากรที่ดินให้เกิดขึ้นกับพี่น้องประชาชนอย่างเปึนธรรม อย่างทั่วถึง และอยู่ดีมีสุขของพี่น้องประชาชนทั่วประเทศ กราบขอบพระคุณครับ