กราบเรียนท่านประธานสภา ผู้แทนราษฎรที่เคารพครับ ผม อรรถพร พลบุตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน จากเพชรบุรี พรรคประชาธิปัตย์ ได้ยื่นกระทู้ถามเรื่องการรุกล้ําทําลายทรัพยากรสัตว์น้ํา ด้วยการทําประมงที่ผิดกฎหมาย ในนามของ ส.ส. เพชรบุรี อีก ๓ ท่าน ด้วยกัน ก็คือ ท่าน ส.ส. อลงกรณ์ พลบุตร ส.ส.อภิชาติ สุภาแพ่ง และ ส.ส.กัมพล สุภาแพ่ง และขอบคุณเปึนอย่างยิ่งครับที่ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรได้กรุณาบรรจุกระทู้นี้เข้าสู่ การพิจารณาในวันนี้ แม้ว่าวันนี้สถานการณ์ของบ้านเมืองอาจจะทําให้เรื่องอื่นดูด้อย ความสําคัญลงไป แต่ว่าในประชาธิปไตยหรือสงครามประชาธิปไตยในระดับชาติ ใครจะชนะ ใครจะแพ้หรือแพ้ทั้ง ๒ ฝ์าย แต่สําหรับสงครามปากท้องที่ชายฝัืงทะเล พี่น้องชาวประมง ชายฝัืงเปึนผู้แพ้ตลอดเวลา วันนี้ท่านนายกรัฐมนตรีติดภารกิจสําคัญไม่ได้มาตอบกระทู้ มอบหมายท่านรองนายกรัฐมนตรี ฯพณฯ พลตรี สนั่น ขจรประศาสน์ ท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ท่านสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล และได้มอบหมายต่อไปยัง ท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ท่านธีระชัย แสนแก้ว ไม่ใช่เปึนเรื่อง ที่น่าแปลกใจครับ ผมไม่ได้แปลกใจว่าทําไมนายกรัฐมนตรีไม่มาตอบกระทู้เรื่องประมง ในวันนี้ เพราะผมมีความเชื่อมั่นว่าท่านนายกรัฐมนตรีอย่างดีท่านก็รู้ครับว่าหอยลาย ๓ รส ปรุงอย่างไรให้อร่อย

-๑๗/๑ แต่ท่านนายกรัฐมนตรีไม่มีทางรู้เลยครับว่า หอยลายแต่ละตัวกว่าที่จะมาถึงครัวของ ท่าน พี่น้องชาวประมงชายฝัืงเหน็ดเหนื่อย ตากแดด ตากฝน ตากลมขนาดไหน และถูก รุกล้ําทําลายขนาดไหน ไม่ใช่เปึนเรื่องน่าแปลกใจ ๗ เดือนของรัฐบาลนี้ผมไม่เคยเห็น ท่านนายกรัฐมนตรี สมัคร สุนทรเวช ได้กล่าวถึงปัญหาของประมง ไม่ว่าจะในระดับย่อย หรือในระดับชาติแม้แต่ประโยคเดียว เปึนที่น่าเสียใจครับ อย่างไรก็ตามแต่ ผมก็ มีความเชื่อมั่นในท่านรองนายกรัฐมนตรี พลตรี สนั่น ขจรประศาสน์ ท่านเปึนลูกผู้ชาย คนจริง ผมเชื่อมั่นในรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล ๗ เดือนที่ผ่านมา ท่านและ ส.ส. ฝัืงทะเล ประชาธิปัตย์ เหน็ดเหนื่อยกันมานานพอสมควร ในการต่อสู้ต่อวิกฤติประมง ไม่ว่าจะเรื่องน้ํามัน ไม่ว่าจะเรื่องพลังงานทดแทน เรื่องหนี้สิน ของพี่น้องชาวประมงชายฝัืงมีความคืบหน้าไปตามสมควร และวันนี้ผมก็เชื่อมั่นว่า ท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ธีระชัย แสนแก้ว ก็จะเปึนหนึ่งใน กําลังหลักสําหรับการแก้ไขปัญหาเหล่านี้ให้สําเร็จสัมฤทธิ์ผลต่อไป ท่านประธานที่เคารพ ครับ เพื่อให้เห็นภาพที่ชัดเจนขึ้น ผมอยากจะให้ท่านประธานได้นึกถึงภาพของฝัืงทะเล อ่าวไทย พื้นที่ชายฝัืงทะเลของอ่าวไทย ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่นั้นเปึนทะเลโคลน ตรงนั้นเปึน จุดกําเนิดของระบบนิเวศวิทยาทางทะเล ตรงนั้นเปึนจุดกําเนิดของสัตว์น้ําวัยอ่อน เปึนแหล่งป์าชายเลน กล่าวได้ว่ามวลชีวิตทั้งหลายในท้องทะเลก็กําเนิดมาจากฝัืงทะเล ของอ่าวไทยหรือของอันดามันทั้งสิ้น แต่ความหมายที่ยิ่งใหญ่ไปกว่านั้น ฝัืงทะเลของ อ่าวไทยหรืออันดามัน คือวิถีชีวิตของชาวบ้าน คือหม้อข้าวใบใหญ่ที่สุดของชาวบ้าน ฝัืงทะเล และเปึนหม้อข้าวใบเดียวที่เขามีอยู่ครับ ถ้าไม่มีทะเลตรงนี้ พี่น้องนับล้านชีวิต ในอ่าวไทยหรือทะเลอันดามัน ไม่สามารถจะดํารงลมหายใจอีกต่อไปได้ ทะเลของอ่าวไทย โดยเฉพาะทะเลชายฝัืงเปึนทะเลของชาวบ้านอย่างแท้จริง เปึนสมบัติของคนทุก ๆ คน โดยแท้จริง ถ้ามีกําลังเงินมากหน่อยก็อาจจะต่อเรือขนาดใหญ่เข้าไปวางเรือลอกหมึก ไดหมึก อวนปลาทู พอได้มีเงินมีทองถ้าเงินน้อยหน่อยก็เปึนเรือเล็ก ๆ ใช้น้ํามันเบนซิน ทีละ ๒–๓ ลิตร ไปวางอวนปู อวนกุ้งพอได้เงินเลี้ยงท้องไปแต่ละวัน บางครั้งออกไป ก็กลับมามือเปล่า บางครั้งออกไปก็ไปตากฝนตากแดดอยู่ในทะเลแล้วก็ไม่ได้สัตว์น้ํา กลับมาแม้แต่ตัวเดียว หรือว่าถ้าไม่มีเงินเลยแม้แต่บาทเดียว ไม่มีเรี่ยวมีแรงเลยที่จะออกเรือ ล้วงไปในกระเปิาไม่เจอทุนสําหรับการต่อสู้เพื่อปากท้องของตนเอง ก็ต้องพึ่งหยาดเหงื่อ ของตัวเอง ก็ต้องเดินออกไปในทะเลด้วยเท้านี่แหละครับ แล้วก็มีกระดานถีบเล็ก ๆ ๑ กระดาน แล้วก็ถีบกระดานออกไป ใช้มือเก็บหอยทีละตัว กว่าจะได้หอยสัก ๑ กิโลกรัม แล้วขายได้ ๘ บาท ๑๐ บาท ๒๐ บาท นั่นหมายความว่าต้องตากแดดตากลมอยู่ ครึ่งค่อนวัน ใช้มือนี่แหละครับ แล้วก็ใช้หัวใจที่เต็มไปด้วยธาตุทรหด แต่เขาไม่มีทางเลือก ครับ เขาไม่มีที่ดิน เขาไม่มีทุน เขาไม่ได้มีความรู้ที่จะไปปรับเปลี่ยนอย่างอื่นเพื่อเปึน ทางเลือกที่ดีกว่าของชีวิต นั่นคือทางเลือกที่ดีกว่าของชีวิตและเปึนทางเลือกเดียว ท่านประธานที่เคารพครับ ตั้งแต่ป้ ๒๕๓๔ การรุกล้ําทําลายทะเลชายฝัืงได้เกิดขึ้น อย่างต่อเนื่อง อาจจะเกิดจากอุตสาหกรรมที่สร้างมลภาวะ อาจจะเกิดจากการทําการ ประมงที่ผิดวิธี อาจจะเกิดจากหลาย ๆ ปัญหาแต่ที่เปึนปัญหาและเปึนความเจ็บปวดใน หัวใจของชาวประมงชายฝัืง คือปัญหาของเรือคราดหอย ท่านที่ไม่ได้อยู่พื้นที่ฝัืงทะเล อาจจะนึกภาพไม่ออกครับ แต่ผมอยากอธิบายให้เห็นภาพชัดเจนว่า จะมีเรืออยู่ประเภท หนึ่งเปึนเรือขนาดใหญ่มาก มีกําลังแรงม้า ๕๐๐-๖๐๐ แรงม้า หรือมากไปกว่านั้น เขาจะ ลากเครื่องมือชนิดหนึ่งซึ่งเรียกว่า ที่คราดหอยจะเปึนตะแกรงขนาดใหญ่ พวกเราลงไป นอนกันได้หลายคน ตะแกรงขนาดใหญ่ตรงนี้จะฝังจมอยู่ภายใต้พื้นทะเลซึ่งส่วนใหญ่เปึน ทะเลโคลน แล้วก็ลากไปด้วยกําลังเครื่องยนต์ที่มีกําลังอย่างมหาศาล ต้องลากทุกสิ่ง ทุกอย่างที่มันอยู่ใต้ผิวทะเล อยู่ใต้ผืนดิน ใต้ทะเลไปหมดอยู่ในตะแกรงตรงนั้น ซึ่งส่วน ใหญ่เปึนหอยลาย เปึนหอยคราง เปึนหอยหลายประเภท สิ่งที่เกิดขึ้นตามมาคืออะไรครับ การที่ท้องทะเลถูกคราด ถูกลาก ถูกพลิกด้วยเครื่องมือขนาดนั้น บางครั้ง ๕๐ ลํา ลงมาลากพร้อมกัน นั่นหมายความว่าพื้นที่ใต้ท้องทะเลก็จะเกิดภาวะเน่าเสียไปหมด สิ่งมีชีวิตที่กําลังเริ่มก่อตัว ไข่ของปู ไข่ของปลา ซึ่งอยู่ใต้ผิวดินก็ถูกทําลายโดยสิ้นเชิง จากเรือคราดหอยเหล่านี้ ที่หนักไปกว่านั้นก็คือว่าในพื้นที่จากฝัืงออกไป ๓ กิโลเมตร เปึนพื้นที่หวงห้ามไม่ให้เรือคราดหอยเหล่านี้ เรืออวนรุนหรือเรืออวนลากเข้ามา ทําการประมงในระยะ ๓ กิโลเมตร จากฝัืงตามพระราชบัญญัติการประมง ป้ ๒๔๙๐ เขาห้ามไม่ให้เข้ามาในระยะ ๓ กิโลเมตร เพราะระยะ ๓ กิโลเมตร เปึนแหล่งนิเวศวิทยา และเขาสงวนไว้สําหรับการทํามาหากินของพี่น้องชาวประมงชายฝัืงซึ่งไม่มีทางเลือก ในชีวิต พื้นที่เหล่านั้นจะเต็มไปด้วยอวนปู อวนกุ้งของชาวบ้านที่เขาวางเอาไว้เพื่อดัก สัตว์น้ําเอามาทํามาหาเลี้ยงชีพ ก็จะถูกทําลายด้วยเรือประมงเหล่านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรือคราดหอย แล้วก็ไม่สามารถจะไปเอาผิดใครได้ ท่านประธานครับ ให้เห็นภาพที่ชัดขึ้น สําหรับท่านที่อยู่พื้นที่บนบก บางทีนึกภาพไม่ออก แต่ถ้าเรานึกภาพถึงความเจ็บปวด ว่าเหมือนมีป์าชุมชน ซึ่งเปึนสมบัติของประชาชนในแต่ละพื้นที่ มีป์าชุมชนขนาดใหญ่ เปึนสมบัติที่ประชาชน ในแต่ละพื้นที่เข้าไปทํามาหากินได้ไปเก็บผลหมากรากไม้ ไปดักสัตว์ ไปทําอะไรก็ได้เพื่อเลี้ยงชีวิตและเปึนแหล่งเดียวที่ทําให้เขามีชีวิตรอดได้ แต่วันดีคืนดีเขาต้องยืนมองมีใครเอารถแทรกเตอร์มีใครเอาเลื่อยยนต์เขาขวานมาถล่ม ทลายมาตัดป์าแห่งนั้น จนขุดรากถอนโคนไปหมด ทั้ง ๆ ที่เปึนป์าของเขา ความรู้สึกของ ชาวบ้านจะเปึนอย่างไร นั่นก็คือความรู้สึกเดียวกับพี่น้องชาวประมงชายฝัืงที่ต้องยืนอยู่ริม ฝัืงแล้วก็มองการทําลายทรัพยากรธรรมชาติที่เกิดขึ้นในระยะหวงห้าม ๓ กิโลเมตร และ เปึนอย่างนี้มาตั้งแต่ป้ ๒๕๓๔ ชาวบ้านมีทางเลือกอะไรบ้าง ทางเลือกที่ ๑ ก็พึ่งอํานาจรัฐ พึ่งการคุ้มครองทางกฎหมายของกรมประมง ทางเลือกนี้ถ้าพึ่งได้วันนี้กระทู้ถามเรื่องนี้ ไม่เกิดขึ้น ทางนี้พึ่งไม่ได้ ไม่ได้โทษกรมประมงนะครับ กรมประมงอาจจะมีกําลังเรือ กําลัง เจ้าหน้าที่ที่ไม่เพียงพอ มีเชื้อเพลิงที่ไม่เพียงพอก็ว่ากันไป แต่ผมต้องกราบเรียน ท่านตรงไปตรงมาว่าทางนี้วันนี้พึ่งไม่ได้ วันนี้จึงมีกระทู้ถามเรื่องนี้เกิดขึ้น ทางเลือกที่ ๒ พี่น้องประชาชนหลายพื้นที่เขาใช้ทางเลือกนี้ โดยเฉพาะพี่น้องทางใต้เขาจับป๋นไล่ยิงเลย ครับ เขาไปไล่ยิงที่ท่าศาลา ที่ขนอม เขาไปไล่ยิงคนที่มารุกล้ําทําลายทรัพยากรของเขา แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายครับ ท่านประธานสภาและท่านรัฐมนตรี การที่ชาวบ้านคนสุจริต คนหนึ่งทํามาหาเลี้ยงชีพด้วยหัวใจที่สุจริต วันหนึ่งต้องเปึนคนที่คว้าป๋นไปไล่ยิงคนอื่น ไม่ใช่เรื่องง่ายนะครับ และผมเชื่อว่าถ้าเราเลือกทางนี้ก็ไม่รู้จะมีกรมประมงและ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ไว้ทําไมให้ประชาชนไปฆ่ากันเอง เพื่อรักษาทรัพยากรของ ตนเองหม้อข้าวของตนเอง มันไม่ใช่ทางเลือกที่ถูกต้อง ทางเลือกที่ ๓ ของชาวบ้าน ก็คือ การสํานึกตัวเองอย่างเจียมเนื้อเจียมตนว่าก็เรามันคนตัวเล็ก ๆ เราไม่ใช่นายทุนโรงงาน หอยลาย เราไม่ใช่เจ้าของเรือธาตุหอยที่มีเงินเปึนล้าน ๆ เราไม่มีเงินในกระเปิา ก็ต้อง ยอมรับสภาพของตนเอง ก้มหน้ายอมรับชะตากรรมของตนเอง คนตัวเล็ก ๆ มันไม่มีสิทธิ ในแผ่นดินนี้ทะเลนี้ นั่นคือ ๓ ทางเลือกที่มันเกิดขึ้นในปัจจุบันนี้ครับ ผมเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และรัฐบาลนี้คงจะไม่ปล่อยให้สิ่งเหล่านี้ดําเนินอยู่ต่อไป ไม่อย่างนั้นเราก็ไม่รู้จะมีรัฐบาลไว้ทําไม ผมหวังว่าครั้งนี้เปึนครั้งแรกที่ปัญหาเรือคราดหอย ได้ถูกบรรจุเข้าสภาแห่งนี้ ผมก็หวังให้เปึนจุดเริ่มต้น ผมจึงขอกราบเรียนถาม ฯพณฯ ธีระชัย แสนแก้วซึ่งเปึนตัวแทนของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ ท่านรองนายกรัฐมนตรี ในวันนี้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมากรมประมงได้วางมาตรการและ นโยบายการปราบปรามการรุกล้ําทําลายทรัพยากรสัตว์น้ําด้วยการทําการประมง ที่ผิดกฎหมาย โดยเฉพาะเรือคราดหอยอย่างไรบ้างครับ