สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๒๙ · ๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

อุดมเดช รัตนเสถียร ขอขอบคุณสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเจิมมาศ จึงเลิศศิริ และอธิบายเรื่องการรายงานวันที่ 28 ตุลาคมที่มีคนเร่ร่อน 309 คน และหารือเรื่องการแก้ไขปัญหาคนเร่ร่อน โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการสร้างอาชีพให้กับคนเร่ร่อนและความจำเป็นในการพิจารณาความถนัดและตลาดในการที่จะไปขายสินค้าหรือบริการ

นายอุดมเดช รัตนเสถียร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ ผม อุดมเดช รัตนเสถียร ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและ ความมั่นคงของมนุษย์ ต้องขอกราบขอบพระคุณท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ท่าน ส.ส. เจิมมาศ จึงเลิศศิริ ในลําดับแรก ขออภัยที่อาจจะทําให้ท่านเข้าใจผิดไปนิดหนึ่ง ในส่วน ของวันที่ ๒๘ ตุลาคมนั้น เปึนการรายงานมาว่าในช่วงนั้นได้ดําเนินการอะไรไปบ้าง สําหรับคนเร่ร่อนจํานวน ๓๐๙ คน และผมได้เรียนไปแล้วว่าในจํานวน ๓๐๙ คนนั้น ได้นําส่งเข้าสถานแรกรับไปจํานวน ๑๒๘ คน ไม่ได้หมายความว่ามีจํานวนผู้เร่ร่อนจํานวน ๓๐๙ คนนะครับ ขออนุญาตทําความเข้าใจนิดเดียว

ในส่วนมาตรการในการที่จะควบคุมแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าเกี่ยวกับ คนเร่ร่อนจรจัดนั้น อยากจะเรียนว่าในส่วนของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคง ของมนุษย์เพื่อให้มีความร่วมมือ แล้วก็มีมาตรการร่วมกับทางเครือข่ายเอ็นจีโอ (NGO) ที่ได้เข้ามาให้ความรู้ ให้ความเข้าใจกับจํานวนผู้เร่ร่อนเหล่านั้น อยากจะเรียนว่าการสร้าง อาชีพนี้ ผมได้พูดคุยกับทางหน่วยงานของรัฐว่าการสร้างอาชีพนั้นต้องดูตลาดให้ดี เพราะถ้าหากว่าเราได้รับงบประมาณหรือมีภารกิจเพียงแต่ว่าจัดสร้างอาชีพ โดยไม่ติดตามผล อย่างที่ท่านว่านี้ จะยิ่งกลายเปึนการซ้ําเติมเขาเสียอีก เพราะการที่เขา ไม่มีอาชีพ เขายังไม่ได้ลงทุน แต่ในขณะเดียวกันที่เราไปสร้างอาชีพที่บางอาชีพต้องลงทุน แต่เสร็จแล้วตลาดไม่สามารถจะขายได้ ยิ่งเปึนการซ้ําเติมปัญหาให้กับเขา เพราะเขาต้อง ลงทุนไปแล้ว การลงทุนของเขานั้นอาจจะใช้เงินทุนของตนเองหรือไม่มีเงินทุน ต้องไป กู้ยืมมา ก็จะยิ่งทําให้เกิดปัญหาขึ้นในอนาคต เพราะฉะนั้นในส่วนนี้ได้กําชับหน่วยงาน ที่เกี่ยวข้องว่าในการที่จะพิจารณาอบรมอาชีพให้กับกลุ่มใดก็แล้วแต่ ขอให้คํานึงถึง ความถนัดของเขาเอง ในขณะเดียวกันต้องคํานึงถึงตลาดในการที่จะไปขายสินค้าหรือ ขายบริการนั้น ๆ ได้ด้วย ซึ่งส่วนนี้ก็คิดว่าคงจะตรงกันกับสิ่งที่ท่านเจิมมาศได้กรุณา ให้ข้อมูลไว้เมื่อสักครู่ สิ่งหนึ่งที่อยากจะเรียนว่าในส่วนของกระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์นั้นได้ดําเนินการช่วยเหลือในส่วนของผู้ที่เปึนคนเร่ร่อน ซึ่งคนเร่ร่อนนั้นในขณะนี้ของเราเองที่มีหน่วยงานที่ให้การสงเคราะห์มีอยู่จํานวน ๑๑ แห่ง เปึนบ้านพักชั่วคราวของคนจนเมืองอยู่ ๔ แห่ง นอกจากนั้นก็ยังเปึนศูนย์คนไร้บ้าน ซึ่งอยู่ในระหว่างการดําเนินงานอยู่อีกจํานวนหนึ่ง คือประมาณ ๔ แห่ง นอกจากนั้น เราก็ยังได้รับการสนับสนุนในการทํางานเปึนเครือข่ายภาคีกับหน่วยงานอื่น ๆ ไม่ว่า จะเปึนสํานักงานตํารวจแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร แล้วก็เครือข่ายเอกชน ซึ่งท่านทั้งหลาย เหล่านั้นก็เข้าใจวิธีการที่จะไปพูดคุยทําความเข้าใจกับคนเร่ร่อนเหล่านั้น อยากจะเรียนว่า ในส่วนของผู้เร่ร่อนที่เข้ามาอยู่ในกรุงเทพมหานคร ส่วนใหญ่จะเปึนคนที่มีภูมิลําเนาอยู่ ต่างจังหวัด คนที่มีภูมิลําเนาอยู่ต่างจังหวัดนั้น ผมเชื่อเหลือเกินว่าที่เขามีความจําเปึน ที่จะต้องเข้ามาตายเอาดาบหน้าในกรุงเทพมหานครนั้น ก็อาจจะเปึนเพราะว่าเขานั้นไม่มี อาชีพเปึนของตนเองในภูมิภาค ในจังหวัดของเขา ในส่วนนี้ทางกระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์ได้พูดคุยหารือกับทางกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ขออนุญาต ทํางานร่วมกันโดยใช้ศูนย์เรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งทางกระทรวงเกษตรและสหกรณ์นั้น มีศูนย์เรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงอยู่เกือบจะเต็มพื้นที่ มีเกือบจะแทบทุกตําบล โดยศูนย์ เรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงนี้ นอกจากจะให้ความรู้ในเรื่องของการสร้างอาชีพเกษตรกร ให้กับพี่น้องประชาชนของเราซึ่งอยู่ในแต่ละจังหวัดว่าจังหวัดของเขานั้นสามารถที่จะ เพาะปลูกอะไรได้บ้าง ถ้าสามารถให้ความรู้ ความเข้าใจกับเรื่องการประกอบอาชีพ ในเรื่องของเกษตรกรได้ เราก็จะหยุดยั้งพี่น้องประชาชนของเราส่วนหนึ่งที่อยู่ ในต่างจังหวัดนั้นไม่ต้องเข้ามาหาอาชีพอื่น ๆ ในกรุงเทพมหานคร แต่อย่างไรก็ตาม การที่มีอาชีพแล้ว บางครั้งก็มีความจําเปึนที่จะต้องมีที่ดินด้วย ในส่วนของกระทรวง การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์นั้นก็ได้ประสานงานไปกับองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นในทุก ๆ ที่ว่า ถ้าหากว่าในบริเวณใกล้เคียงกับศูนย์เรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง ถ้ามีที่ดินสาธารณะอยู่บ้าง สามารถที่จะฝ๊กอาชีพให้เขาได้แล้ว สามารถที่จะแนะนํา ให้เขาได้เพาะปลูกพืชบางชนิดซึ่งเหมาะกับภูมิภาคของเขาแล้ว ถ้าเปึนไปได้ก็จะให้เขา ได้มีที่ดินซึ่งเปึนที่สาธารณะ หลังจากที่ดูแลเขาจนกระทั่งสามารถที่จะตั้งตัวได้ ระดับหนึ่งแล้ว ก็จะสามารถให้เขานั้นได้มีรายได้มากพอที่จะไปซื้อที่ดินเปึนของตนเองได้ ซึ่งส่วนต่าง ๆ เหล่านี้ เปึนการที่จะแก้ไขปัญหาในระยะยาว เราไม่มีความสามารถที่จะแก้ไขปัญหาคนจรจัด ซึ่งหลั่งไหลเข้ามาได้อยู่เรื่อย ๆ เพราะฉะนั้นวันนี้ถ้าสามารถที่จะแก้ปัญหาคนจรจัดที่มีอยู่ ปัจจุบันให้กลับไปยังภูมิลําเนาเดิมได้ก็จะเปึนอีกหนทางหนึ่งที่จะแก้ไขปัญหาคนเร่ร่อน เหล่านั้น แต่ในขณะเดียวกันถ้าหากมีคนเร่ร่อนจากภูมิภาคอื่น ๆ ในจังหวัดอื่น ๆ นั้น หลั่งไหลเข้ามาเพิ่มเติมอีกมันก็จะเปึนการแก้ไขปัญหาที่ไม่จบสิ้น เพราะฉะนั้น ในกระบวนการเหล่านี้ทั้งระยะสั้นและระยะยาวนั้นได้ดําเนินการประสานกับหน่วยงาน ที่เกี่ยวข้องอยู่แล้วครับต้องขอกราบขอบพระคุณทางท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคือ คุณเจิมมาศ เปึนอย่างยิ่ง ที่ให้ความสนใจในเรื่องนี้ อย่างไรก็ตามยังมีหน่วยงานอื่นที่ทาง ราชการได้เข้าไปดูแลในส่วนของคนเร่ร่อนอีกอย่างเช่น กระทรวงมหาดไทยครับ