กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายวินัย เสนเนียม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสงขลา พรรคประชาธิปัตย์ ผมได้ดู รายงานประจําป้ ๒๕๕๐ ในรอบป้งบประมาณ ๒๕๕๐ ของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติในจํานวน ๓๐ เรื่อง ถือเปึนเรื่องที่ดีมาก เข้าใจว่าสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติคงจะมีเรื่องอื่น ๆ เหมือนกับพวกผมนั่งคิดอยู่ แต่ว่าด้วยความจํากัดของ ปัญหาหลาย ๆ เรื่องก็คงจะได้ทําได้แค่ ๓๐ เรื่องก็ถือว่าเปึนสิ่งที่ดี แต่ยิ่งมาดูเจตนารมณ์ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยดูถึงอํานาจหน้าที่ของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ผมก็ยังสงสัยเหมือนกับสมาชิกท่านอื่นว่าสิ่งที่สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติได้นําเสนอต่อรัฐบาล เราได้รับผลตอบสนองจากความเห็นของเรา ของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาตินี้อย่างไรบ้าง นี่ผมถือว่าเปึนคําถามที่สําคัญที่อยากจะถาม ส่งไปป้หนึ่งกี่เรื่อง และได้รับการชี้แจงหรือว่าตอบสนองอย่างไร เพราะว่าดูแล้วกฎหมายเขียนไว้ก็ไม่ถึงกับ ชัดเจนว่าเขาจะปรึกษาเราหรือเราจะให้คําปรึกษา หรือทั้ง ๒ อย่าง จากหลายเรื่อง ที่กราบเรียนทั้งหมด ๓๐ เรื่องนี้ผมได้หยิบยกเอาเรื่องเดียวครับท่านประธานที่จะนํามา ขอบคุณคณะสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ก็คือเรื่องพระราชบัญญัติ การยางแห่งประเทศไทย บังเอิญว่าเรื่องนี้ผมได้ทํามาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ป้พุทธศักราช ๒๕๔๘ ที่มีความประสงค์ที่จะให้มีการบูรณาการเรื่องยางพาราให้เปึนระบบ เพราะ ในปัจจุบันมีอยู่หลายหน่วยงานท่านเขียนไว้ในลําดับที่ ๑๓ เรื่องที่ ๑๓ ปัจจุบันมีอยู่ หลายหน่วยงานที่รับผิดชอบเกี่ยวกับเรื่องยาง มีพระราชบัญญัติ มีประกาศคณะปฏิวัติ มากมายท่านก็ได้เขียนเอาไว้ประมาณ ๗ – ๘ เรื่อง เพราะฉะนั้นสิ่งที่ผมบอกว่าผมได้ ติดตามมานี้อยากกราบเรียนท่านประธานว่าป้ ๒๕๔๘ นี้คณะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ทุกพรรคในขณะนั้นได้เสนอพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทยและผ่านการ รับหลักการในวาระที่ ๑ พวกผมประชุมกันเกือบจะเสร็จแล้ว ถึงกับต้องใช้จ่ายไปดูงาน ต่างประเทศใกล้ ๆ บ้านเราว่ายาง ๑ ต้นเขามีผลผลิตน้ํายางมากกว่าเราไปดูที่ประเทศ มาเลเซียกลับมามีการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง กฎหมายฉบับดังกล่าวก็ได้ล้มลุก คลุกคลานมาถึงปัจจุบันนี้ และผมเองก็ได้เสนอกฎหมายฉบับดังกล่าวเมื่อมีโอกาสได้รับ เลือกตั้งกลับเข้ามาเมื่อต้นป้ ๒๕๕๑ เสนอกลับเข้ามาอีกครั้งหนึ่ง ตอนนั้นก็ไม่ทราบว่า คณะสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้เสนอคณะรัฐมนตรีตั้งแต่เมื่อวันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐ ว่าเรื่องนี้เปึนเรื่องสําคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านได้กล่าวถึง ความเปึนมาว่า ยางพาราเปึนพืชที่มีความสําคัญต่อระบบเศรษฐกิจมีความสําคัญ ทางด้านสังคม โดยเฉพาะครอบครัวเกษตรกรในหลายภูมิภาค ตรงนี้เปึนเรื่องสําคัญมาก เพราะว่าพลิกไปดูในเรื่องที่ ๒๑ ที่ท่านได้ศึกษานี้ ท่านไปหยิบยกเอาเรื่องการส่งเสริม การปลูกยางพารา ๑ ล้านไร่ ในภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สิ่งเหล่านี้ยิ่งทํา ให้เกิดความกังวลและเปึนความห่วงว่าในอนาคตยางพาราของเราจะเปึนอย่างไร เมื่อไม่มี การจัดระบบให้ดีเท่าที่ควรปล่อยไปตามภาวะความต้องการ ภาวะเศรษฐกิจ ภาวะของ ตลาดพี่น้องประชาชนทดลองปลูก กรมวิชาการเกษตร กรมส่งเสริมการเกษตร หรือกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ได้ทดลองปลูกมานานแล้วในภาคต่าง ๆ เหล่านั้น และสรุปว่าเปึนผลดี เมื่อเปึนผลดีพี่น้องประชาชนก็ได้นําไปขยายพันธุ์และเอาไปปลูก มากมาย แต่ในอนาคตมีการเปลี่ยนแปลงทางตลาดโลกขึ้น ๆ ลง ๆ เราจะมีการจัดระบบ อย่างไร ไม่ต้องมากหรอกครับ ในวันนี้ราคาน้ํายางพาราคงตัวจากเมื่อวานนี้ ๕๐ บาท แต่ว่าราคาเอฟโอบี (FOB) ก็ยังสูงกว่า แต่เมื่อเทียบกับป้ที่แล้วในฤดูกาลเดียวกัน ในป้ที่แล้วราคาร่วม ๑๐๐ บาท โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงฤดูฝนที่เปึนอยู่ในขณะนี้ ในภาคใต้ซึ่งเข้าหน้าฝน ควรที่จะได้รับการขายหรือการเสนอซื้อในราคาที่สูงกว่าปัจจุบัน มีการร้องเรียนจากพี่น้องประชาชนมายังสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรถึงวิธีแก้ปัญหาของ รัฐบาล ดูการแก้ปัญหาของรัฐบาลมีปัญหาทีก็เหมือนกับแก้ทีหนึ่ง ผมพูดคํานี้ออกไป ก็เพราะเห็นว่าเมื่อสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้เสนอคณะรัฐมนตรี ในเรื่องควรที่จะให้มีการกําหนดเรื่องพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย รวมเอายาง ผู้ดูแลยางทุกหน่วยงานเข้ามาเปึนหน่วยงานเดียวกันหรือบูรณาการนี้ ไว้หรือเปล่าว่าอย่างสายสีเขียวนี้ควรจะให้หน่วยงานไหนเปึนผู้ดําเนินการหรือ สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้วางแผนแม่บทไว้ทั้งหมดว่ารถไฟฟัาทั้งหมด เราจะเชื่อมจากไหนไปไหน แต่ว่าจะให้หน่วยงานไหนดําเนินการก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ว่าเราได้วางแผนแม่บทไว้หรือไม่ หรือว่าเราเองได้ให้ความเห็นไว้ค่อนข้างชัดแค่ไหน อย่างไร และรัฐบาลเองไม่ได้นําพาในสิ่งที่เราให้ความเห็นไว้หรือไม่ เพราะว่าขณะนี้ มีปัญหาอยู่และก็เห็นว่าจะต้องประชุมกันอีก ๒ อาทิตย์จะชี้ขาดอันนี้อย่างนี้นะครับ ผมอยากให้ทางสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้ให้ความเห็นหรือได้ตอบให้ พวกเราได้รับทราบนั่นคือเรื่องที่ ๑ ครับท่านครับ

เรื่องที่ ๒ ผมเห็นเรื่องการแก้ปัญหาราคาผลไม้ตกต่ําอาจจะเปึนเรื่อง เล็กน้อยแต่ว่าจริง ๆ เปึนเรื่องใหญ่สําหรับพี่น้องเกษตรกรสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติศึกษาเรื่องไว้เปึนเรื่องที่ ๒๒ ผมได้อ่านแล้วครับ แต่ว่าเรื่องหนึ่งที่ ผมอยากจะฝากแม้ประเด็นเล็ก ๆ แต่ว่าสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติไม่ได้ ลงในรายละเอียดเอาไว้การแก้ปัญหาราคาผลไม้ตกต่ําแนวทางที่เสนอมานี้ผมเห็นด้วย แต่ว่าแนวทางหนึ่งที่ยังไม่ได้เสนอมาก็คือว่า ควรที่จะให้เด็กนักเรียนหรือเด็กคนไทย บริโภคผลไม้ไทย ท่านเชื่อไหมครับว่าผมเองอยู่จังหวัดสงขลาเด็กส่วนหนึ่งจะบริโภคผลไม้ ต่างประเทศซึ่งเปึนเรื่องที่เราเองก็น่าตกใจนะครับ บริโภคผลไม้ต่างประเทศมากผมยัง อยากจะให้สภาที่ปรึกษาบอกรัฐบาลไปว่าให้กระทรวงศึกษาธิการเปึนเจ้าภาพเรื่องนี้ครับ โดยให้รัฐจัดซื้อผลไม้ไทยเพื่อให้เด็กนักเรียนบริโภคผลไม้ไทยเพื่อให้เด็กบริโภคตั้งแต่ เด็กครับเขาจะได้เข้าใจ เขาจะได้ซึมซับว่ารสชาติของผลไม้ไทยมันมีความอร่อย มันมีความหวาน ช่วยพี่น้องเกษตรกรไทยข้อนี้เปึนเรื่องสําคัญครับสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติครับอยากให้เพิ่มประเด็นนี้เข้าไป เพราะว่าผมดูแล้วไม่มีครับ ขณะนี้ เด็กส่วนใหญ่ไม่บริโภคผลไม้ไทยเพราะว่าเราเองไม่ได้มุ่งเน้น เราเองลืมประเด็นพวก เหล่านี้ไป ถ้าเราบอกว่าให้กระทรวงศึกษาธิการเปึนเจ้าภาพให้รัฐรณรงค์เข้าไปซื้อให้กับ เด็กนักเรียนทุกโรงเรียนเพื่อบริโภคผลไม้ไทยตั้งแต่เล็ก อันนี้เปึนข้อฝากทางที่ปรึกษา เพื่อที่จะได้ช่วยกันในการที่จะแก้ปัญหาของพี่น้องเกษตรกร ๒ เรื่องครับท่านประธานที่จะขอ อนุญาตฝากสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติไว้ ขอขอบคุณมากครับ