อรรถพร พลบุตร หารือเรื่องความเป็นอยู่ของประชาชนที่ถูกกระทืบและปราบปราม โดยเฉพาะกรณีการฆ่าคนในสงครามยาเสพติดและกรณีการปราบปรามใน 3 จังหวัดภาคใต้ และเรียกร้องให้รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินการแก้ไขปัญหา
กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพครับ ผม อรรถพร พลบุตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วนจากจังหวัด เพชรบุรี พรรคประชาธิปัตย์ ขอบคุณนะครับที่ให้โอกาสได้อภิปรายรายงานผลการ ปฏิบัติงานประจําป้ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ วันนี้ผมมีความตั้งใจที่จะ อภิปรายใน ๒ สถานะด้วยกัน สถานะแรก คือความเปึนผู้แทนราษฎรของพี่น้องปวงชน ชาวไทย และสถานะที่ ๒ ก็คือในฐานะของคนที่เคยถูกตีถูกกระทืบถูกปราบปราม ในสงครามประชาธิปไตยมาหลายครั้ง ด้วยประสบการณ์ตรงนี้ผมเชื่อว่าผมมีความเข้าใจ อยู่ตามสมควรต่อแก่นของปัญหาและความเข้าใจตรงนี้ผมเชื่อว่าเปึนพื้นฐานอันสําคัญยิ่ง ต่องาน การสร้างสิทธิมนุษยชนให้เกิดขึ้นโดยทั่วไป ท่านประธานครับ อดีตที่ผ่านมา ประเทศไทยของเราได้รับการยกย่องเปึนอย่างยิ่งว่าเราเปึนผู้นําของภูมิภาคนี้ เอเชีย ตะวันออกเฉียงใต้ในงานสิทธิมนุษยชนในทุกมิติ เราเปึนความหวัง ไม่ว่าจะเรื่องของ การพัฒนาประชาธิปไตยหรือการส่งเสริมงานสิทธิมนุษยชน ซึ่งนั่นก็คือศักดิ์ศรีของ ความเปึนมนุษย์ แต่น่าเสียดายว่าช่วงเวลาหลายป้ที่ผ่านมา สถานะของงาน สิทธิมนุษยชนหรือการละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศไทยได้เกิดขึ้นอย่างกว้างขวาง ซึ่งคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติเอง ผมเชื่อว่าก็ได้ตระหนักถึงข้อเท็จจริงตรงนี้ และได้ปรากฏในรายงานฉบับนี้หลายบทหลายตอนด้วยกัน ตั้งแต่ป้ ๒๕๔๖ เรามีการ เข่นฆ่าประหัตประหารในสงครามยาเสพติด เรามีประชาชนคนไทยเหมือนเรา ๒,๘๑๙ คนตายไป ส่วนหนึ่งอาจจะมีความเกี่ยวข้องเกี่ยวพันกับยาเสพติด นั่นเปึนเรื่อง ของประจักษ์พยานหลักฐาน แต่หลายคนตายไปวันนี้เขายังไม่รู้เลยว่าเขาทําอะไรผิด ตั้งศพสวดพระอภิธรรมก็ถูกตราบาปติดตัวไปทั้งชีวิตว่าเปึนพ่อค้ายาเสพติดทั้ง ๆ ที่วันนี้ ยังไม่มีพยานหลักฐานอะไรโยงไปเลยครับว่าเขาตายเพราะเรื่องอะไร แล้ววันนี้ก็ไม่มี ใครรับผิดชอบ ตั้งแต่เดือนมกราคม ๒๕๔๗ เกิดสงครามรุนแรงใน ๓ จังหวัดภาคใต้ พี่น้องประชาชนใน ๓ จังหวัดภาคใต้ถูกปราบปราม มีการเปลี่ยนแปลงยุทธศาสตร์ และการจัดสรรองค์กรการบริหารแก้ปัญหาใน ๓ จังหวัดภาคใต้ และความรุนแรง การปราบปรามก็เริ่มต้นขึ้นนับตั้งแต่ป้นั้นเปึนต้นมา ได้เกิดเหตุการณ์ความรุนแรงขึ้นมา ในช่วงเวลาจนถึงวันนี้ ๕,๔๖๐ เหตุการณ์ และพี่น้องประชาชน ๓ จังหวัดภาคใต้ ตายไปแล้ว ๑,๗๓๐ คน เหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้นที่กรือเซะและที่ตากใบ อย่าพูดถึง สิทธิมนุษยชนใน ๓ จังหวัดภาคใต้เลยครับ แค่สิทธิในการแสวงหาความยุติธรรมในชีวิต วันนี้ก็ยังหาไม่เจอ และนั่นคือต้นเหตุปัญหาที่เกิดขึ้นอยู่จนถึงปัจจุบันไม่ต้องพูดถึงเหตุการณ์ ที่จังหวัดอุดรธานีไม่ต้องพูดถึงเหตุการณ์การป่ดหมายศาลที่สะพานมัฆวานรังสรรค์ เมื่อเดือนที่ผ่านมาว่าเหตุการณ์ทั้ง ๒ เหตุการณ์นั้นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ซึ่งจะมีใคร อยู่เบื้องหน้าเบื้องหลังอย่างไรก็ได้ปรากฏอยู่ในข้อมูลข่าวสารได้ปฏิบัติหน้าที่อย่าง สมเหตุสมผลหรือไม่ อย่างไร ท่านประธานครับ เมื่อเราร้อยเรียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตั้งแต่ สงครามยาเสพติดจนถึงวันนี้มันเปึนเหตุการณ์ที่อยู่ในร่องในรอยเดียวกัน มันเปึน เหตุการณ์ซึ่งอยู่เหมือนในกระแสธารของความรุนแรงเช่นเดียวกันทั้งสิ้น มันสะท้อนให้เห็น ถึงแนวคิดอํานาจนิยมของคนที่เปึนผู้นําในช่วงเวลาที่ผ่านมาแนวคิดที่เชื่อมั่นในอํานาจรัฐ และกระทําทุกอย่างทุกวิธีการเพื่อให้บรรลุสู่เปัาหมาย เรียกว่า นโยบายกําปัุนเหล็ก ทุบไปได้ทุกที่เพื่อให้บรรลุสู่เปัาหมาย และเปัาหมายนั้นต้องยอมรับความจริงว่ามันก็คือ ฐานเสียงของพรรคการเมือง ความคิดอย่างนี้เปึนต้นเหตุของวิกฤตการณ์บ้านเมือง เปึนต้นเหตุของความขัดแย้งแตกแยกที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของชาติไทยและเปึน ที่มาของเหตุการณ์วันที่ ๗ ตุลาคม ถ้าเรามองอย่างคนที่มาจากชาวบ้าน เราก็ต้องยอมรับความจริงว่าที่มาที่ไปของเหตุการณ์ ก่อนหน้านั้นจะมีเบื้องหน้าเบื้องหลังอะไร ซึ่งจะต้องชําระสะสางกันไปในเชิง ประวัติศาสตร์ แต่ต้องยอมรับความจริงว่าในวันนั้นเจ้าหน้าที่ของรัฐได้กระทําการสลาย ฝูงชนด้วยความรุนแรงที่เกินกว่าเหตุ ปราศจากวิธีการสลายฝูงชนซึ่งเปึนอารยะเหมือน นานาประเทศ เหมือนคนไทยด้วยกัน ปราศจากเครื่องมืออุปกรณ์ที่มีการตรวจสอบ อย่างรัดกุมที่เอามาใช้กับคนไทยด้วยกัน เราไม่มีโอกาสเลยที่จะปฏิเสธถึงสิ่งเหล่านี้ที่มัน เกิดขึ้น ท่านประธานครับ จะโทษตํารวจเสียทั้งหมดก็พูดได้ไม่เต็มปาก เราต้องยอมรับ ความจริงว่ามากกว่า ๑๐๐ วันที่ผ่านมาที่ตํารวจเองก็ได้บ่มเพาะเชื้อแห่งความรุนแรงขึ้น จากการเผชิญหน้ามาเปึนเวลานานอยู่พอสมควร เชื้อแห่งความรุนแรงก็เพาะอยู่ในหัวใจ และพร้อมที่จะระเบิดออกมาเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม และรัฐบาลเองซึ่งรู้เงื่อนไขภาวะวิสัย ตรงนี้ก็เปึนผู้จุดระเบิดเหตุการณ์ตรงนั้นขึ้นมา เชื้อตรงนี้มันก็ระเบิดขึ้นมา ถ้าจะโทษ ตํารวจ ผมโทษคนที่สั่งให้ปราบปรามเข่นฆ่าประชาชน น่าเสียดายที่ผู้ที่เกี่ยวข้องกับ รัฐบาลหลายคนก็เคยมีประสบการณ์เจ็บปวดกับสิ่งเหล่านี้ ไม่ว่าจะ ๑๔ ตุลา ๖ ตุลา พฤษภาวิปโยค เจ็บปวดถือป๋นเข้าป์ากันมากมาย น่าจะเรียนรู้ว่าเมื่อไรที่รัฐบาลผู้อํานาจ รัฐลั่นกระสุนก็ไม่มีคําว่า ชัยชนะเกิดขึ้น น่าเสียดายครับ ผมเอง เพื่อน ส.ส. หลายคน อยู่ในเหตุการณ์ ไม่ใช่เพราะเราไปบงการ ไม่ใช่เพราะเราเกี่ยวข้อง เกี่ยวพัน เราไม่ได้ ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น แต่ชาวบ้านของเรามาอยู่ตรงนั้น ก็ต้องไปดูแลชาวบ้าน ไม่ให้ชาวบ้าน ถูกเข่นถูกฆ่า ไม่ให้ใครใช้ศพชาวบ้านเปึนเครื่องมือ ผมเห็นอะไร พวกเราเห็นอะไร เราเห็น คนไทยกลุ่มหนึ่งจํานวนไม่น้อยเลย สับสนไปด้วยบรรยากาศของความรุนแรงเนื้อตัว มีเลือดเต็มไปด้วยกลิ่นไอของแก๊สน้ําตา คนแขนขาดขาขาดที่สําคัญที่สุดแววตาของ คนเหล่านั้น เปึนแววตาของคนที่สับสนว่าเขาเปึนคนไทย เขามีสิทธิที่จะต่อสู้ตาม ความเชื่อ ความรัก และความศรัทธาของเขา ถูกผิดอย่างไรเขามีสิทธิตรงนี้ แล้วทําไมเขา ต้องถูกเข่นฆ่า หลายคนเขาเชื่อว่าเขาทําหน้าที่เพื่อปกปักรักษาประโยชน์ของแผ่นดิน ไม่ให้รัฐบาลไหนมาโกงมากิน ทําไมเขาต้องถูกประหัตประหาร หลายคนเชื่อว่าเขาสู้ เพื่อในหลวง แล้วทําไมเขาต้องถูกปราบปราม สิ่งเหล่านี้เปึนสิ่งที่น่าเศร้าสลดใจ และนี่คือ การละเมิดสิทธิมนุษยชนครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของเรา คนเหล่านี้ไม่เหมือนพวกเรา ไม่ได้มีอาชีพเปึนนักการเมือง คนเหล่านี้ไม่ใช่มีความมุ่งหวังจะเปึนรัฐมนตรี เปึนสมาชิก สภานิติบัญญัติ เปึน สสร. ๓ หรือเปึนอะไรทั้งสิ้น เขาเปึนคนหาเช้ากินค่ํา ชนะก็ได้อมยิ้ม กลับบ้านไป ไปบอกลูกว่าวันหนึ่งพ่อได้ช่วยเหลือปกปัองผืนแผ่นดินซึ่งเปึนแผ่นดินเกิด แพ้มาก็เปึนคนแขนขาดขาขาด ทุพพลภาพอย่างที่เราเห็นอยู่ทุกวันนี้ ผมจึงขอใช้โอกาสนี้ ร้องทุกข์ไปยังคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ท่านต้องมีมาตรการที่เข้มข้นขึ้น เพราะวันนี้สถานการณ์บ้านเมืองนั้นลุกลามมามากแล้ว แล้วต้นเหตุของปัญหาหลักก็คือ แนวคิด อํานาจนิยม ความรุนแรงของคนที่กุมอํานาจรัฐ ท่านต้องช่วยกันสกัดยับยั้ง สิ่งเหล่านี้ รวมทั้งเพื่อนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทุกคน ไม่ว่าจะใส่เสื้อสีไหนเขาต้องไม่ถูก ละเมิดสิทธิมนุษยชน ไม่ว่าจะเปึนชาวบ้านของใคร ชีวิตของเขาต้องไม่ถูกใช้เปึนอาวุธ ในทางการเมือง หรือเพื่อการจัดตั้งรัฐบาลโดยเด็ดขาด มันจะมีประโยชน์อะไร ใครจะได้ กลับบ้านหรือไม่ได้กลับบ้าน จะมีประโยชน์อะไรกับชัยชนะบนซากปรักหักพังของ บ้านเมือง ช่วยกันเถอะครับ เพื่อให้แผ่นดินไทยของเราได้กลับมาสู่สันติสุขอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งผมไม่รู้ว่ามันช้าเกินไปหรือไม่ ขอบคุณครับ