นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค กรรมาธิการ

กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพ ผม พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค กรุงเทพมหานคร พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะ กรรมาธิการเสียงข้างน้อยครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ท่านประธานจะสังเกตว่าตั้งแต่เริ่มพิจารณางบประมาณ ในวาระนี้มา ผมไม่ได้ใช้สิทธิพูดเลย เพราะผมตั้งใจเปึนส่วนตัวว่าผมจะไม่ร่วมสังฆกรรมด้วย เพราะผมเห็นว่ารัฐบาลชุดนี้มีผู้นําที่ขาดความชอบธรรมที่จะเอาเงินงบประมาณนี้ไปใช้ โดยเฉพาะหลังจากเกิดเหตุการณ์ที่ผ่านมาตั้งแต่วันศุกร์ที่ ๒๙ สิงหาคม ผมไม่เห็นด้วยเลย ที่จะอนุมัติเงินงบประมาณไปให้รัฐบาล โดยการนําโดย ท่านสมัคร สุนทรเวช นําไปใช้ ขณะเดียวกันท่านประธานครับ เพื่อนสมาชิกซึ่งเปึนกรรมาธิการก็มีภารกิจ ซึ่งท่านมีหลายด้าน ขออภัยเอ่ยนาม ท่านจุติก็บอกว่าในเรื่องนี้ขอความกรุณาให้ผมช่วย แบ่งภาระงานท่านมาหน่อย ผมก็จึงขออนุญาตจําเปึนที่จะต้องรบกวนเวลาท่านประธาน แต่เผอิญในประเด็นที่ผมได้รับการร้องขอจาก ท่านจุติ ไกรฤกษ์ ขออนุญาตที่เอ่ยนามช่วย ให้มันเกี่ยวเนื่องใน ๒ มาตรา ซึ่งผมสงวนคําแปรญัตติไว้หมด ผมจึงขออนุญาต ท่านประธานพูดในคราวเดียวกัน ผมจะได้ไม่ต้องไปเสียเวลาอีกในรอบต่อไป กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพครับ เรากําลังพูดในมาตรา ๗ ซึ่งเปึนเรื่องของกระทรวงการคลัง ความจริงงบประมาณของประเทศมีคนที่ดูแลรับผิดชอบถ้าไม่นับถึงรัฐบาล มีหน่วยงาน หลัก ๆ อยู่ ๒ หน่วยงาน คือกระทรวงการคลังกับสํานักงบประมาณ ๒ หน่วยงานครับ เปึนหน่วยงานหลัก แต่ว่าความจริงหน่วยงานหลักที่อยู่ในกระทรวงการคลัง คือกรมบัญชีกลางเพราะว่าเขาต้องทําหน้าที่ในเรื่องของการเบิกจ่ายเงินงบประมาณ ควบคู่ไปกับการทํางานของสํานักงบประมาณด้วย ในส่วนของกระทรวงการคลังเองนั้น ถ้าท่านประธานดูในนี้ ท่านประธานจะเห็นว่าผมและเพื่อนสมาชิกหลายท่านได้สงวนคํา แปรญัตติไว้ สําหรับผมสงวนไว้ ๓๐ เปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าหากท่านประธานไปดูด้านหลัง ในรัฐวิสาหกิจ ท่านประธานไปดูในส่วนของธนาคารเพื่อการนําเข้าและส่งออก ผมและคณะสงวนคําแปรญัตติตัดหมดครับ ไม่ให้เลยแม้แต่บาทเดียว แต่ผมยังไม่ขอ อนุญาตก้าวล่วงไปถึงเรื่องของเอ็กซิม แบงก์ ขออนุญาตเรียก เอ็กซิม แบงก์ แต่อยากจะ กราบเรียนท่านประธานก่อน ว่าเผอิญที่มันเกี่ยวเนื่องกันเพราะว่าในป้นี้ความจริงผมตั้งใจ จะพูดมาหลายครั้งแล้วแต่ว่าป้นี้มันชัดเจน ในกระทรวงการคลังมีหน่วยงานหนึ่งเรียกว่า สํานักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน เรียกย่อ ๆ ว่า สพพ. หน่วยงานนี้นะครับ ผมก็ไม่แย้งว่าในการที่เราจะยืนอยู่ในโลกวันนี้เราต้องช่วยกัน แต่การช่วยเหลือประเทศเพื่อนบ้านประการที่สําคัญ ผมคิดว่าเราต้องช่วยเหลือประเทศ เราให้สมบูรณ์ก่อน การที่จะไปช่วยต่างประเทศเหมือนประเทศยักษ์ ๆ ในโลก อย่างเช่น มหาอํานาจอย่างสหรัฐอเมริกาหรือหลาย ๆ ประเทศที่เขาให้ความช่วยเหลือประเทศกําลัง พัฒนาก็ดี ด้อยพัฒนาก็ดี เพราะเขาเพียงพอแล้ว เพียงพอทั้งความสามารถของคนเขา ในการหารายได้ เพียงพอทั้งเงินงบประมาณของเขาที่จะช่วยเหลือเจือจานคนของเขา แต่ถ้าหากว่าคนของเรายังไม่มีความเพียงพอหรือว่าคนของเรายังไม่มีความสามารถ พอ หรือรัฐบาลของเรายังไม่มีความสามารถเพียงพอแม้กระทั่งดูแลคนของตัวเอง แล้วเรา จะไปดูแลประเทศเพื่อนบ้าน มันก็ต้องดูแลในระดับที่พอสมควร ผมฟังท่านสมาชิก ขออภัยเอ่ยนาม ท่านอันวาร์ สาและ ได้พูดถึงเรื่องซอฟท์ โลนภาคใต้ เพื่อช่วยแก้ปัญหา ภาคใต้ ท่านให้ ๒ ป้ ในขณะที่สถานการณ์วันนี้มันรุนแรงขนาดนี้ ท่านต้องมาร้องขอใน สภาผู้แทนราษฎรเพื่อให้รัฐบาลขยายเปึน ๕ ป้ ท่านประธานครับ ในขณะที่ประชาชน คนไทยอย่าว่าแต่ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ครับ ท่านประธานเคยอยู่การเคหะแห่งชาติ ท่านประธานก็คงทราบว่าผู้มีรายได้น้อยของเราวันนี้ชักหน้าไม่ถึงหลัง ปากกัดตีนถีบ ขนาดไหน ทําไมไม่ดูแลคนเหล่านี้เสียก่อน อย่าว่าแต่ภาคใต้ที่ท่านอันวาร์ต้องมาขอใช้ สิทธิมาเรียกร้องรัฐบาลตรงนี้ อีกเยอะทีเดียวครับ คนพิการของเรา ผู้สูงอายุ ซึ่งยังมีรายได้ ไม่เพียงพอที่รัฐบาลต้องดูแลเบี้ยยังชีพ กรรมาธิการเพื่อนสมาชิกหลายคนก็เปึนห่วงเรื่อง นี้ แต่ว่าเรากลับมีหน่วยงานนี้ขึ้นมาคือ สพพ. สํานักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับ ประเทศเพื่อนบ้าน ท่านประธานครับ เขาบอกว่าตั้งขึ้นมาเพื่อให้การช่วยเหลือทางการเงิน วิชาการ เกี่ยวกับโครงการช่วยเหลือทางการเงิน พัฒนาเศรษฐกิจอะไร ดีครับ ผมไม่ได้ โต้แย้งเรื่องเหล่านี้เลย แต่ว่าเขามีปัญหาอุปสรรคครับท่านประธาน ปัญหาอุปสรรคของเขาคือเรื่องอะไรครับ บอกว่างบประมาณไม่พอ ก็ในเมื่องบประมาณไม่พอทําไมไม่ช่วยเท่าที่งบประมาณมี กลายเปึนว่าเมื่องบประมาณไม่พอก็ไปเที่ยวดึงงบประมาณมาทั่วไปหมด เพื่อเอาไปช่วย ประเทศเพื่อนบ้านในขณะที่ไม่ได้ช่วยคนไทยเท่าประเทศเพื่อนบ้าน สิทธิประโยชน์อย่างที่ เพื่อนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ร้องขอต่อรัฐบาลเมื่อสักครูนี้ เขาไม่ต้องร้องขอเลยครับ ประเคนเลยครับ อย่างกรณีหนึ่งที่ท่านจุติ ไกรฤกษ์ ขออภัยเอ่ยนาม ได้กล่าว ไม่ใช่ ๒๐ ป้ นะครับ ๓๐ ป้ครับ ให้ ๓๐ ป้ เพียง ๒๐ ป้นั้นคือ ๒๐ ป้ของการใช้หนี้ แต่ก่อนนั้นอีก ๑๐ ป้คือระยะปลอดหนี้ครับ ถามว่าคนไทยของเราหรือแม้แต่คนภาคใต้ที่ได้รับซอฟท์โลน ได้เงื่อนไขพิเศษแบบนี้โดยไม่ต้องร้องขอได้ไหมครับ ไม่มี นี่เขาร้องขอได้หรือเปล่า ยังไม่ทราบ นี่คือความเปึนธรรมของเจ้าของเงิน เจ้าของประเทศ รัฐบาลอนุมัติ ใช้เงินไปเลย ไม่มีปัญหา แต่ว่าเกรงใจเจ้าของประเทศเจ้าของเงินบ้าง ที่เขานั่งฟังเราอยู่ หรือนั่งดูเราอยู่ เขาเปึนเจ้าของเงินทุกบาททุกสตางค์ ที่เรากําลังพิจารณา ๑,๘๓๕,๐๐๐ ล้านบาท แล้วเขาได้อะไรบ้างครับ ไม่มี เพราะเรากําลังอนุมัติให้ส่วนราชการกับรัฐบาล ไปใช้ แล้วนึกถึงหัวอกของเจ้าของเงินเจ้าของประเทศไหม ไม่ได้นึก ที่ผมต้องขออนุญาต ท่านประธานพูดตรงนี้ขึ้นมาก่อน เพราะจะกราบเรียนว่าผมไม่ได้ไม่เห็นด้วยกับการมี สํานักงานนี้ แต่การที่สํานักงานนี้จะของบประมาณจากรัฐบาล หรือรัฐบาลจะอนุมัติเงิน งบประมาณให้หน่วยงานนี้ไปใช้ คุณคํานึงถึงประเทศนี้เสียก่อนว่าประเทศนี้เพียงพอแล้ว หรือยัง คนของประเทศนี้ซึ่งเปึนเจ้าของเงินที่ท่านจะอนุมัติ เขาได้รับการดูแลช่วยเหลือ เพียงพอแล้วหรือเปล่า และเขาได้สิทธิเหมือนที่เรากําลังจะให้เพื่อนบ้านซึ่งไม่ได้เสียภาษี ให้เราแม้แต่บาทเดียวหรือเปล่า ถ้าเปล่า ควรจะต้องมาดูเขาบ้างนะครับ ต้องให้สมาชิก ซึ่งเปึนผู้แทนปวงชนชาวไทยมาร้องขอในห้องประชุมแห่งนี้สมควรไหม ตรงนี้ต่างหากที่ผม อยากกราบเรียนว่าท่านกรรมาธิการ ผมก็กราบเรียนท่านกรรมาธิการหลายท่าน โดยเฉพาะที่นั่งกันอยู่ข้างบน ก็มีความเห็นด้วย แต่ว่าด้วยภาระหน้าที่ของท่านก็ต้องว่า กันไป แต่ผมต้องขออนุญาตพูดผ่านไปถึงรัฐบาล ให้สํานึกครับ สํานึกในที่มาของตัวเอง มาจากคนไทย ไม่ได้มาจากต่างชาติ

ประการที่ ๒ ในเรื่องนี้ท่านประธานครับ ถ้าหากว่าท่านประธานไปดูให้ดี ท้ายที่สุดหน่วยงานนี้กลายเปึนหน่วยงานที่เปึนช่องทางของการทุจริตอีกหน่วยงานหนึ่ง ผมไม่อยากจะใช้เวลามากตรงนี้ แต่อยากกราบเรียนท่านประธานว่าไปดูเถอะ กี่งาน กี่โครงการที่ว่ากันขึ้นมานี้ใครได้งานไปทํา แล้วคนเหล่านั้นมีความเกี่ยวข้องกับใคร อย่างไรบ้าง มันถูกต้องไหม เหมือนกับตั้งหน่วยงานขึ้นมาใช้เงินงบประมาณอ้างโครงการ ต่าง ๆ ว่าเพื่อช่วยเหลือต่างประเทศ เพื่อช่วยเหลือเพื่อนบ้าน แต่ท้ายที่สุดคนที่ได้รับความ ช่วยเหลือจริง ๆ คือคนในแวดวงบ้านเรือนหรือนายทุนพรรคของท่านไปตรวจให้ดี ฝากท่านกรรมาธิการ โดยเฉพาะท่านกรรมาธิการที่มีหน้าที่ในรัฐบาลไปดูอีกครั้ง หลายเรื่องไปตรวจสอบไปวางกฎเกณฑ์ใหม่ เพราะอะไรท่านประธานทราบไหมครับ ผมและเพื่อนกรรมาธิการหลายท่านได้พยายามถามว่าหลักเกณฑ์ที่สํานักงานนี้ใช้ พิจารณาในการกําหนดโครงการ หรือว่าพิจารณาโครงการนี้มันคืออะไร แต่ว่าในการ พิจารณาพวกเราก็บอกว่าเร็ว ๆ อะไรที่ตอบไม่ทันให้ทําเปึนหนังสือ ตอบได้ไม่ได้ ก็ว่ากันไป ก็บอกว่าตอบไม่ได้ ยังไม่ได้เตรียม แต่ว่าจะชี้แจง ท่านประธานครับ วันนี้นาที ที่ยืนกับท่านประธานอยู่ตรงนี้ผมยังไม่เคยได้รับคําชี้แจง สรุปคือไม่สามารถจะตอบได้ว่า หลักเกณฑ์ในการพิจารณาว่าไปที่โน่น ไปที่นี่ ไปที่นั่น สร้างถนนที่ประเทศโน้น อําเภอนี้ ของเขา จังหวัดนั้นด้วยเหตุอะไร หลักเกณฑ์คืออะไร และประโยชน์ที่เราไปช่วยเขาคนไทย ได้อะไร ประเทศนี้ได้อะไร ยังไม่มีเลยครับ สิ่งหนึ่งที่ได้คําตอบก็คืออะไร บางเรื่องสุดแท้แต่ คณะรัฐมนตรีจะส่งมา ส่งมาปัูบก็เอาตามนั้น แล้วตรงนี้ล่ะครับคือสิ่งที่ผมต้องขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานพูดโยงไปในเรื่อง ที่ผมกราบเรียนว่า ขอใช้เวลารวบยอดทีเดียวในอีกมาตราหนึ่ง คือธนาคารเอ็กซิม แบงก์ เมื่อหลายป้ที่ผ่านมาท่านประธานคงจําได้นะครับ ผมและเพื่อนสมาชิกจาก พรรคประชาธิปัตย์ เราได้ลุกขึ้นมาพูดเรื่องการปล่อยเงินกู้ให้กับประเทศพม่าซึ่งไม่น่าจะ ถูกต้อง ผ่านธนาคารเอ็กซิม แบงก์ หรือ ธสน. เราได้ชี้ให้เห็นประเด็นที่ไม่ชอบมาพากล หลายเรื่องในห้องแห่งนี้ ท่านกรรมาธิการในช่วงนั้นก็ดี รัฐบาลในช่วงนั้นก็ออกพยายาม ชี้แจงสารพัดเลย แต่ประเด็นสําคัญอันหนึ่งก็คือเราถามว่าแล้วมันถูกหรือครับ ที่เราต้องมาตั้งงบประมาณให้ผม ให้ท่านประธาน ให้เพื่อนสมาชิก ให้ประชาชนที่เลือก เรามา ให้ประชาชนที่เราต้องกลับไปดูเขา ที่เขาอาบเหงื่อต่างน้ําอยู่วันนี้ ต้องมา ช่วยจ่ายเงินชดใช้ภาษีหรือดอกเบี้ยให้กับประเทศพม่า มันถูกต้องเหมาะสมไหม แล้วคนที่ได้ประโยชน์จากตรงนั้นไปเปึนใคร เราได้ชี้ให้เห็น วันนี้โครงการนั้นเปึนหนึ่ง ในโครงการที่ถูกชี้ไปแล้วว่าผิดกฎหมาย ทุจริต ขณะนี้ถูกดําเนินการ ถามว่าจบไหม พวกเราก็คิดว่าจบครับ มันยังไม่จบ เพราะว่าภาระดอกเบี้ยที่เกิดขึ้นจากตรงนั้นมา มันยังอยู่ เพราะมีตั้งงบประมาณ เปึนหนึ่งที่เราตัดงบทิ้งทั้งหมด เพราะเท่ากับเปึนการ สนับสนุนช่วยเหลือการกระทําทุจริต ผมรับไม่ได้ครับ พวกเราทุกคนรับไม่ได้ แต่ที่ ขออนุญาตพูดเกี่ยวเนื่องมาเพราะว่ามันไม่จบแค่พม่า วันนี้มันไปเขมร กัมพูชา เราก็ต้อง พบสิครับ เพราะว่าวันนั้นเราไม่เคยมาพบมาพูดกันตรงนี้ ท่านประธานอาจจะถามว่า แล้วมาเกี่ยวอะไร มาพูดในสํานักงานนี้ ก็เพราะกลายเปึนว่าวันนี้สํานักงานนี้ไปร่วมมือ กับเอ็กซิม แบงก์ ปล่อยเงินกู้ให้กับเขมรอีกแล้ว ในทํานองเดียวครับ เพียงแต่ว่า ครั้งที่แล้วซื้ออุปกรณ์เครื่องมือก่อสร้างทําอะไรก็ว่ากันไปทางสื่อสารดาวเทียม แต่คราวนี้ตัดถนนเรียกว่าสายอาร์ (R) ๖๗ อันลองเวง – เสียมราฐ ใช้จ่ายเงินงบประมาณ ๑,๓๐๐ ล้านบาท เปึนโครงการสืบเนื่องจากโครงการอื่น ๆ ที่ให้การสนับสนุน ไปล่วงหน้าแล้วตั้งแต่ป้ ๒๕๔๖ ๒๒๙ ล้านบาท ไปแล้วฟรี ๆ ครับ ไม่อิ่มครับ ให้ไปฟรี ๆ ๒๒๙ ล้านบาท ไม่อิ่ม ขออีก ๑,๓๐๐ ล้านบาท แล้วช่วยจ่ายด้วย คณะรัฐมนตรี มีการพิจารณาอนุมัติตั้งแต่สิงหาคม ๒๕๔๙ ท่านประธานครับ ถ้า สพพ. คุณบอกว่า คุณมีเงินไม่พอ อุปสรรคไม่มี ไม่อยากให้มีอุปสรรคเหล่านี้ ก็ให้เท่าที่ให้ได้สิครับ ไม่มีก็ไม่ให้ครับ หรือถ้าไม่มีต้องไปหามาให้ คุณก็จะต้องเดือดร้อนเสียหาย แต่ถ้าคุณรัก ที่จะเดือดร้อนเสียหายก็เสียหายของคุณเอง เหตุอะไรมีสิทธิอะไรที่จะผลักดัน ความเสียหายนี้มาให้คนไทยทั้งชาติร่วมรับผิดชอบอีกเหมือนกรณีเงินกู้พม่า เพราะอะไร ท่านประธานครับ เพราะเขาบอกว่าอย่างนี้ครับ โครงการนี้ขอเปึนนโยบายปล่อยกู้ให้ ประเทศเพื่อนบ้านคือประเทศนี้ในทํานองเดียวกันกับเงินกู้พม่า แปลว่าอะไรครับ แปลว่า ให้เขาจ่ายดอกถูก ๆ เรากู้มาแพง ๆ แล้วให้เขากู้ไปถูก ๆ ส่วนที่เกินจากนั้นแปลว่าอะไร ให้คนไทยช่วยกันจ่ายให้เขมรครับ รวมถึงคนไทยเด็ก ๆ คนไทยสูงอายุ หรือคนไทย ที่มีหลายคนพูดบอกว่าทําไมเราไม่จ่ายเบี้ยยังชีพให้เขา ก็เพราะเราต้องหักเงินส่วนหนึ่ง ที่ควรจะจ่ายเบี้ยยังชีพให้เขามาจ่ายดอกเบี้ยให้กัมพูชากับพม่าครับ ไม่มีเหตุผลเลยครับ ผมสนับสนุนสํานักงานนี้ให้มี แต่ผมไม่สนับสนุนให้ใช้เงินเกินตัว และไม่สนับสนุน ต้องไปหาภาระมาใส่ตัวให้กับคนไทย แล้วโยนภาระนี้ให้กับคนไทย ผมไม่เห็นด้วย และพวกผมทุกคนที่เปึนกรรมาธิการก็ไม่เห็นด้วย ถึงได้สงวนเอาไว้ทุกคนในธนาคาร เอ็กซิม แบงก์ ว่าตัดทิ้งทั้งหมด เพราะส่วนนี้อยู่ที่นั่น พวกเราในฐานะกรรมาธิการ จากพรรคประชาธิปัตย์หารือกันเลย เรายอมไม่ได้ แล้วมีการเสร็จแล้วต้องโหวต เพราะว่ารับไม่ได้จริง ๆ แต่ผมกราบเรียนความเปึนมาที่มันพิลึกพิลั่นให้ท่านประธาน ได้ทราบอีกนะครับ ขั้นตอนในการดําเนินการโครงการนี้เริ่มมาตั้งแต่ต่อเนื่องที่ผมเรียนท่านประธานแล้วนะครับ ป้ ๒๕๔๖ กรกฎาคม ๒๒๙ ล้านบาท ไปกันเลยครับ ต่อมาเดือนมีนาคม ๒๕๔๙ กัมพูชา มีหนังสืออย่างเปึนทางการเพื่อขอรับความช่วยเหลือทางการเงินแก่ไทย ๑,๓๐๐ ล้านบาท สําหรับสร้างถนนสายอาร์ ๖๗ แต่ท่านประธานครับ ถ้าท่านประธานถามในกระทรวง การต่างประเทศป้เดียวกัน เรามีหนังสือประท้วงว่าดินแดนที่เรียกว่าทับซ้อน ไม่ทับซ้อน ออกไปหน่อยได้ไหม เขาบอกเขาไม่ออก แล้วก็มีเผาสถานทูตไทยด้วย แต่ขณะเดียวกัน ก็มีหนังสืออย่างเปึนทางการมาขอเงิน ๑,๓๐๐ ล้านบาท มันอะไรกันครับท่านประธาน คือ ผมถึงเรียนว่านี่มันเกิดอะไรกันขึ้น คือต้องช่วยเพื่อนบ้าน แต่บนความพอสมควร แต่ขณะเดียวกันถ้าเพื่อนบ้านทําอะไรที่เราคิดว่าเราไม่เห็นด้วย เราต้องประท้วง โดยเฉพาะกระทบเรา เราก็ต้องใช้สิ่งเหล่านี้เปึนเครื่องมือต่อรองซิครับ แต่แทนที่เราจะใช้ เปึนเครื่องมือต่อรอง เราใช้เปึนการประเคนให้เปล่าไปอีก แล้วเขาก็กระทํากับเรา ที่ผมพูด ให้เห็นข้อเปรียบเทียบว่าพฤติกรรมที่เรามีกับเขาหรือที่เขามีต่อเรามันไปกันได้ไหม ท่านประธานที่เคารพครับ ต่อมา ๑ สิงหาคม รัฐบาลในขณะนั้นป้ ๒๕๔๙ นะครับ ๑ สิงหาคมก่อนการยึดอํานาจไม่กี่เดือน เดือนเศษ ๆ คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบ ให้ความช่วยเหลือเปึนเงินกู้เงื่อนไขผ่อนปรนแก่กัมพูชาใช้ดําเนินโครงการพัฒนาถนนสาย ๖๗ ช่องสะงํา-อันลองเวง-เสียมราฐ แล้วก็ ๘ สิงหาคม ๒๕๔๙ ๗ วันต่อมาก็มีมติเห็นชอบให้ สํานักงาน สพพ. จัดหาเงินกู้จากธนาคารเพื่อการส่งออกและนําเข้าแห่งประเทศไทยหรือ ธสน. เพื่อให้กู้แก่ประเทศกัมพูชาตามแนวทางที่ผมเรียนท่านประธานแล้วครับแบบ เดียวกับพม่า เพื่อเปึนค่าใช้จ่ายในการดําเนินการโครงการนี้ ๑๓๑ กิโลเมตร เปึนวงเงิน ๑,๓๐๐ ล้านบาท แต่ที่สําคัญตรงนี้ ให้สํานักงบประมาณจัดสรรเงินงบประมาณให้แก่ สพพ. เปึนค่าดอกเบี้ยในส่วนเกินกว่าร้อยละ ๑.๕ ต่อป้ และในกรณีที่ประเทศกัมพูชา ท่านประธานฟังให้ดีนะครับ และในกรณีที่ประเทศกัมพูชาผิดนัดชําระหนี้ให้สํานัก งบประมาณจัดสรรเงินงบประมาณให้กับ สพพ. ตามจํานวนเงินที่ผิดนัดชําระหนี้เพื่อชําระ ให้แก่ ธสน. ไปก่อนและเมื่อ สพพ. เรียกเก็บหนี้ดังกล่าวได้ก็นําส่งคืนคลังต่อไป แปลว่า อะไรครับ แปลว่าเสี่ยงเหมือนกันอาจจะถูกเบี้ยวชําระหนี้ แต่ก็บอกไว้ว่าถ้าถูกเบี้ยว ชําระหนี้ให้เอาเงินงบประมาณที่เราต้องพูดใช้คืนไปก่อน กระเปิาซ้ายไปกระเปิาขวา แต่ไม่ว่ากระเปิาไหนของไทยทั้งชาติ ไม่มีของเขาเลย เงื่อนไขแบบนี้ท่านประธานคิดว่า ควรจะมีแบบนี้ให้เพื่อนสมาชิกที่ภาคใต้บ้างไหม ให้ผู้มีรายได้น้อยที่พักอาศัยอยู่ที่ การเคหะที่ท่านประธานเคยอยู่บ้างไหม ให้ผู้สูงอายุคนไทยบ้างไหม ให้เกษตรกรคนยาก คนจนที่เปึนหนี้ให้ครูที่เปึนหนี้อยู่วันนี้แบบนี้บ้างได้ไหมครับท่านประธาน ถ้าไม่ได้แล้วให้ เขาได้อย่างไร ไม่ชําระหนี้เอาเงินงบประมาณจ่ายให้ก่อนอีก ก่อนชําระหนี้จ่ายดอกเบี้ย ให้ที่ท่านจุติ ไกรฤกษ์ ขออภัยเอ่ยนามครับ พูดอีกครั้งหนึ่งนี้ ท่านพูดถึงดอกเบี้ย แต่นี่รวมเงิน ต้นครับ เงื่อนไขแบบนี้ท่านประธานคิดว่าเหมาะสมหรือไม่ ต่อมาวันที่ ๑๐ สิงหาคม ธสน. รัฐบาลกัมพูชาได้ลงนามในสัญญาเงินกู้ร่วมกันตรงนี้ที่ผมสงสัย เพราะอะไรครับ ท่านประธาน เพราะว่าจากเอกสารหลักฐานมันลงตั้งแต่วันที่ ๘ ลงนามกันไปแล้วตั้งแต่ วันที่ ๘ ที่พนมเปญ นี่คือบันทึกเงื่อนไขข้อตกลงซึ่งถ้าหากท่านประธานไปดูหน้า ๑ เว็บไซต์ของกระทรวงการต่างประเทศ เขาจะบอกว่าลักษณะนี้ถือเปึนสนธิสัญญา เขียนไว้ ชัดเจนผมไม่ต้องเสียเวลาอ่านแต่ให้ท่านประธานดูนี่ส่งในห้องกรรมาธิการงบประมาณ ลงนามเมื่อไรครับท่านประธาน ลงนามวันที่ ๘ – ๙ สิงหาคม เปึนการเจรจา ๘ – ๙ สิงหาคม ไปเจรจาได้อย่างไรครับ ในเมื่อวันนั้นคณะรัฐมนตรีเพิ่งจะเข้า ครม. เอง แล้วไป เซ็นล่วงหน้าไว้อีกครับ เหมือนเตรียมกันไว้หรือเปล่า ทีให้คนไทยให้แบบนี้ไหมครับ แล้วท่านประธานดูนะครับ ยังมีจดหมายอีก วันที่ ๑๖ สิงหาคม ๒๕๔๙ ๗ – ๘ วัน หลังจากที่ทําบันทึกนั่นแหละครับท่านประธาน รัฐมนตรีว่ากรรกระทรวงการคลังเพิ่งจะ ได้รับหนังสือฉบับนี้จากรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีปฏิบัติการแทนเลขาธิการ คณะรัฐมนตรีว่าจะเอาเรื่องเข้า ครม. ยังมีเงื่อนไขต้องพิจารณากันอีกเลย ข้อ ๑. ให้ความเห็นชอบตามสํานักงาน สพพ. ในการจัดหาเงินกู้ ข้อ ๒. ให้สํานัก งบประมาณจัดสรรเงินงบประมาณให้แก่ สพพ. เปึนค่าดอกเบี้ยในส่วนเกินกว่า ร้อยละ ๑.๕ ต่อป้ว่ากันไป ประเด็นคืออะไร ประเด็นคือ ณ วันที่ไปลงนามกันในสัญญา ฉบับนี้ สนธิสัญญาฉบับนี้ กระบวนการภายในประเทศยังไม่จบเลย วันที่ ๑๖ สิงหาคม ๒๕๔๙ ยังไม่ได้เข้าคณะรัฐมนตรีอีกในเงื่อนไขอื่น ๆ เลย แต่เขียนไว้ในบันทึกข้อตกลงไว้ ว่าอย่างไรครับท่านประธาน ฉบับภาษาอังกฤษสนธิสัญญา บอกว่า ที่ประชุมที่ลงบันทึก ข้อตกลงนี้ ตกลงกันว่าเอกสารเกี่ยวกับการกู้เงินทั้งหมดที่แนบท้ายนี้ถือเปึนสัญญา อันนี้ใช้ได้ไหมครับ

แต่ว่าประเด็นสุดท้ายที่จะเรียนท่านประธาน ในการเจรจาตกลงเงินกู้ ครั้งนี้มีการบอกว่าให้สามารถเลือก คือเจรจาเลือกผู้รับเหมาได้เลย แล้วท้ายที่สุดเมื่อต้นป้ ประมาณมกราคม ๒๕๕๐ พูดง่าย ๆ ให้หลังไม่กี่วันเองครับ จากสิงหาคม ๒๕๔๙ ก็ได้ เลือกบริษัทหนึ่งซึ่งผมไม่อยากเอ่ยนาม ไม่ใช่กลัวครับ เพราะรู้สึกมันเปึนเสนียดปาก บริษัทนี้แหละครับกับบริษัทที่ปรึกษาคือบริษัทที่มีส่วนจะมาโกงชาติในเรื่องค่าโง่ ทางด่วน ๖,๒๐๐ ล้านบาท แต่แพ้คดีไปแล้วครับ เพราะผลงานของพวกเราในกรรมาธิการ ป.ป.ช. สภาผู้แทนราษฎร แต่ทําไมครับ กลายเปึนว่าคนที่มันเอาทุกอย่างจากประเทศ เอาทุกอย่างจากคนไทยมันได้ไปทุกอย่าง แล้วคนไทยดี ๆ ที่ตกระกําอยู่ทางใต้ต้องให้ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาร้องขอในสภา ได้หรือเปล่ายังไม่รู้ นี่ได้ทุกอย่าง ไม่ต้องขอ แล้วท่านประธานคิดดูสิครับว่าอย่างนี้จะให้ผมผ่านเห็นชอบงบประมาณตรงนี้ ได้อย่างไร ผมและเพื่อนกรรมาธิการเสียงข้างน้อยและสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ไม่เห็นด้วยและขอตัดงบประมาณในส่วนนี้ทั้งหมดครับ ขอบพระคุณท่านประธานครับ