ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม วิทยา แก้วภราดัย จากพรรครวมไทยสร้างชาตินะครับ ผมคงมีข้อคิดเห็นกับรายงาน ของคณะกรรมาธิการอยู่สัก ๒-๓ ประเด็นครับ ความรู้สึกผม คือตั้งแต่สภามีญัตตินี้ ตั้งแต่ต้นปี ๒๕๖๗ จนมาถึงวันนี้ ตั้งกรรมาธิการมาศึกษาถึงวันนี้ ก็น่ายินดีครับ เรื่องค่าไฟฟ้าแพงก็กลายเป็นเรื่องที่ได้รับการพูดถึงบ่อยขึ้น แต่ในกระแสที่ดีขึ้น เพราะผมเข้าใจว่าตั้งแต่ตั้งกรรมาธิการศึกษาเรื่องนี้ ราคาไฟฟ้าลดมาเป็นลำดับ ๆ และเริ่มเห็นอนาคตว่าประชาชนจะมีโอกาสได้ใช้ไฟฟ้าในราคาที่เป็นธรรม ผมเป็นทนาย อยู่ต่างจังหวัดครับ ผมก็รับรู้เรื่องไฟฟ้าเพียงแค่ว่าแต่เดิมเราใช้ถ่านหินผลิตไฟฟ้า ผมกับท่านประธานนี่คนใต้ เรารู้จักโรงไฟฟ้าลิกไนต์กระบี่ แล้วต่อมาก็รู้ว่าที่เขื่อนบางลาง ก็ผลิตไฟฟ้าได้ ความรู้เริ่มต้นก็คือ เราทำไฟฟ้าจากถ่านหินลิกไนต์ แล้วก็พลังน้ำ ซึ่งเป็นไฟฟ้า ที่สะอาด นอกนั้นก็เพิ่งรับรู้ว่าเราใช้แก๊สจากอ่าวไทยธรรมชาติ ตั้งแต่รุ่นโชติช่วงชัชวาล จนเอาแก๊สมาทำไฟฟ้าแล้วมาทำแก๊สใช้ในบ้านเรือน เรารู้ว่าใช้น้ำมันมาทำไฟฟ้า แล้วเรารู้ว่า สุดท้ายมนุษย์กำลังพัฒนาไปสู่การใช้นิวเคลียร์ปรมาณู ในการทำไฟฟ้า ที่ผมเอ่ยมา ๔-๕ อย่างนี้ ผมเข้าใจว่ามีอย่างเดียวที่เป็นพลังงานสะอาดก็คือไฟฟ้า จากเขื่อนซึ่งเราใช้เพื่อการเกษตร เก็บน้ำเพื่อการเกษตร แต่ผลที่เราได้รับก็คือเราผลิตไฟฟ้า ได้ด้วย แต่ท่านประธานที่เคารพครับ วันนี้ทั่วโลกเขากำลังพูดถึงพลังงานสะอาด เมื่อ ๒ ปีที่แล้ว ผมมีโอกาสไปเยี่ยมญาติที่เป็นทูตอยู่ที่ประเทศสิงคโปร์ สิงคโปร์เขากำลัง ต้องการพลังงานสะอาดเพื่อผลิตสินค้าในการส่งออกไปตลาดต่างประเทศที่สามารถขายได้ แต่เชื่อไหมครับท่านประธาน สิงคโปร์เกาะเล็กครึ่งหนึ่งของกรุงเทพฯ เขาไม่มีปัญญา ที่จะหาพลังงานสะอาดได้ เขาคิดถึงพลังงานสะอาดที่จะได้จากประเทศเพื่อนบ้าน อย่างไทย ก็ไม่มีพลังงานสะอาดรองรับเพียงพอ สิ่งที่เขากำลังคิดเขาจะไปต่อไฟฟ้าจากเขื่อน ในประเทศลาวลอดใต้ทะเล เพื่อไปขึ้นที่สิงคโปร์ ผมเคยแสดงความคิดเห็นในสภานี้ว่า ทำไมที่เราแข่งขันกันเรื่องขายไฟฟ้าในประเทศไทย นายทุนพลังงานไฟฟ้าที่รวยเป็น แสน ๆ ล้านในประเทศไทย ทำไมไม่คิดบ้างครับ ในการที่จะผลิตไฟฟ้าสะอาดซึ่งก็เริ่มมีแล้ว แล้วก็ผลิตกันแล้ว การไฟฟ้าเราก็ซื้อมาแล้ว แล้วก็ซื้อภายใต้ราคาที่บวกเป็นพิเศษ ที่ผู้ผลิต ไม่มีทางขาดทุนภายใต้สัญญาที่ไม่เป็นธรรมที่เพื่อนสมาชิกพูดกันมา ทำไมไม่คิดจะเอาไฟฟ้า สะอาดอย่างนั้น ไฟฟ้าจากแสงอาทิตย์ ไฟฟ้าจากกังหันลมส่งไปขายประเทศมาเลเซีย เพราะฉะนั้นผมก็อยากฝากคณะกรรมาธิการไปสักนิดว่าท่านคิดแผนต่อไปไหมครับ ว่าทำไมไม่เอาประเทศไทยเป็นศูนย์กลางของการผลิตไฟฟ้าสะอาด เพื่อส่งไปขาย ประเทศเพื่อนบ้านอย่างสิงคโปร์ที่ไม่มีกำลังที่จะผลิตได้
ประการที่ ๒ เมื่อไฟฟ้าในระบบรัฐไปซื้อมาในต้นทุนราคาแพงภายใต้ ข้อผูกพันสัญญาที่ต่อรองอย่างไรก็ยังไม่ลง ทำไมไม่เปิดโอกาสให้ประชาชนผลิตไฟฟ้าใช้เอง สมัยผมกับท่านหาเสียงใหม่ ๆ เราต้องใช้เครื่องปั่นไฟครับ เพื่อปั่นไฟแล้วก็ติดเครื่องหาเสียงกัน ตามหมู่บ้านชนบท วันนี้มันพัฒนาไปใช้แผงโซลาร์เซลล์ขึ้นได้ทุกบ้าน แล้วก็สามารถ ใช้ไฟฟ้ากลางวันได้ตลอดทั้งวันเพียงพอ เพราะคนไม่ได้ใช้ไฟฟ้ามาก ชาวบ้านชนบทก็ไม่ได้อยู่ กับห้อง Air มากนัก แต่อย่างน้อยพัดลม ทีวี ใช้ในบ้านเป็นเรื่องที่ใช้ได้ เหลืออย่างเดียวว่า ไฟฟ้าที่ผลิตได้กลางวันมันเหลือและเก็บไม่ได้ เพราะจะซื้อแบตเตอรี่มาใส่ มันแพง ถ้าเราช่วยกันคิดต่อได้ไหมว่าทำอย่างไรให้แผงโซลาร์ที่ชาวบ้านจะติดได้ทุกบ้านต่อไป สถานีอนามัยทั่วประเทศไม่ต้องเบิกค่าไฟฟ้าจากหลวงแล้ว ไปลงทุนแผงไฟฟ้าให้ทีเดียว ๒๐๐,๐๐๐ กว่าบาท ใช้สถานีอนามัยได้ทั้งวัน กลางคืนไม่ทำงานอยู่แล้ว โรงเรียนในชนบท โรงเรียนในเมืองทั้งหมดติดแผงไฟฟ้าให้หมด แล้วก็ใช้กลางวัน เลิกกลางวันก็ไม่ต้องมี แบตเตอรี่แล้ว เราก็จะต้องไม่เสียค่าไฟฟ้า ส่งเสริมให้ภาคเอกชนไทยซึ่งผมคิดว่า มีความสามารถในการผลิตแผงโซลาร์เซลล์ในราคาที่ถูกลง นอกจากนำเข้าจากต่างประเทศ นำเข้าได้ครับแต่ต้องแลกเปลี่ยนเทคโนโลยีในการที่จะส่งเสริมการผลิต อันที่ ๒ ท่านก็ส่งเสริม การผลิตในประเทศไทยสิครับ เขาพร้อมที่จะได้รับการส่งเสริมจากรัฐจริง ๆ ในการทำ แบตเตอรี่สำหรับเก็บไฟไว้ที่บ้านท่านประธาน บ้านผม แดดภาคอีสานมันทั้งวัน แดดภาคใต้ ในฤดูร้อนก็ทั้งวัน ถ้าเก็บแดดไว้ตั้งแต่กลางคืนใส่แบตเตอรี่ไว้ กลางคืนก็ยังใช้ Air นอนได้เครื่องหนึ่งสบาย ๆ ทั้งคืน ลงทุนบ้านละไม่เกิน ๒๐๐,๐๐๐ บาท สถานที่ราชการ เปลี่ยนได้ทั้งหมด เพียงแต่ว่ามันมีอะไรปิดกั้นครับ ผมอ่านข่าวเมื่อ ๒-๓ วันที่แล้ว เคยมีความคิดที่จะเสนอพระราชบัญญัติเรื่องโซลาร์เซลล์ ที่ให้ประชาชนทำได้อย่างเสรี แต่ปรากฏว่าตัวร่างพระราชบัญญัติเสร็จแล้ว พรรคผมก็เอาตัวร่างพระราชบัญญัติ ส่งเข้าสภา แต่มันเกี่ยวกับการเงิน ก็รอรัฐบาลเซ็นรับรอง เพิ่งทราบข่าวเมื่อวานครับ ปรากฏว่ากฤษฎีกาตีตกกฎหมายฉบับนี้ไปแล้ว คราวนี้ถ้าผมจะใช้ไฟในบ้านลงทุน สัก ๑๐๐,๐๐๐ กว่าบาท และใช้ไฟกลางวันได้ตลอดทั้งวัน แล้วถ้าท่านช่วยกันคิดว่าทำอย่างไรให้ผมซื้อแบตเตอรี่ ราคาไม่เกิน ๑๐๐,๐๐๐ บาทขึ้นมา ที่ใช้งานได้ ๑๐ ปี ผมเชื่อว่าไม่เกิน ๖ ปี ค่าไฟที่ผมจ่ายการไฟฟ้าทั้งหมด ผมไม่ต้องจ่าย และไม่ต้องไปแข่งขันกันเปิดโรงไฟฟ้าใหม่ ถ้าประชาชนทั้งประเทศ ๒๐ เปอร์เซ็นต์ ใช้ไฟฟ้า จากการผลิตของชาวบ้านเอง ประชาชนเอง เราไม่ต้องไปแบกรับภาระที่ต้องทิ้งไว้กับสัญญา ที่ผูกมัดไว้ให้เอื้อประโยชน์กับนายทุนสูบเลือดประชาชนอยู่ทุกวัน ถ้าเราเริ่มต้นเสียแต่วันนี้ ผมคิดว่าไม่ใช่ทางจนปัญญา ชาวบ้านจะได้ใช้ของถูก แล้วก็มีโอกาสที่จะเอานายทุนที่ผลิตกับ ประเทศไทย ผลิตส่งไปขายมาเลเซียเขาอยากได้ เดี๋ยวนี้เขาวิ่งไปต่อจากลาว แต่ถ้าเราสร้าง ระบบแก้ปัญหาทุกอย่างที่ติดที่กฎหมาย เอาเข้าสภานี้ก็แก้เสีย ประชาชนจะได้ใช้ แผงโซลาร์เซลล์ ใช้ไฟฟ้าที่ลงทุนครั้งเดียวอยู่ได้ ๑๐ ปีขึ้นไป คืนทุนตั้งแต่ ๖ ปี เราใช้ไฟฟ้า ที่นายทุนผลิตมากเกินไป ส่งไปขายประเทศมาเลเซีย ประเทศสิงคโปร์ ก็จะได้ลดต้นทุน ที่ประชาชนต้องแบกแทนทั้งประเทศ ก็เลยขอแลกเปลี่ยนความคิดเห็นครับ เพราะผมก็ไม่ใช่ นักไฟฟ้าที่รู้มาก ก็รู้จักมาตั้งแต่โรงไฟฟ้าลิกไนต์มาจนเดี๋ยวนี้เขาพัฒนาไปถึงขั้นนี้ แล้วที่บ้านผม ถ้าท่านประธานผ่านไปตั้งแต่อำเภอปากพนังจนถึงสงขลา ริมทะเลทั้งหมด ขึ้นแผงกังหันลม ซึ่งผมเข้าใจว่าท่านประธานที่รายงานชุดนี้ ท่านเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานท่านแรก ที่ไปสร้างกังหันลมไฟฟ้าไว้ที่อำเภอหัวไทร ในเขตเลือกตั้งผม แล้วมันยังเป็นอนุสรณ์ จนเดี๋ยวนี้แต่วันนี้หลังจากโครงการที่ท่านนำร่อง เอกชนทำตั้งแต่นครศรีธรรมราช ไปยังสงขลา ผมเข้าใจว่าขึ้นไปเกือบ ๒๐๐ เสาไฟแล้วครับ ในการที่ผลิตไฟฟ้าสะอาดได้ ก็ขออนุญาตที่จะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นแล้วก็เผื่อท่านในฐานะผู้รู้เรื่องพลังงาน จะด้วยหาทางวิธีการทำอย่างไรให้ประชาชน ชาวบ้านทั่วไปแบบพวกผมได้ใช้ไฟถูก โดยไม่ต้องซื้อจากการไฟฟ้า ไม่ต้องเป็นคนที่คอยถูกสูบเลือดจากนายทุกอยู่ทุกวันครับ ขอบพระคุณครับท่าน