นายปิยชาติ รุจิพรวศิน นครราชสีมา

ท่านประธานที่เคารพ ผม ปิยชาติ รุจิพรวศิน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนครราชสีมา เขต ๒ พรรคประชาชน ท่านประธานครับ วันนี้ก็เป็นอีก ๑ วันที่เรามีกฎหมายสำคัญที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม เกี่ยวข้องกับโรงงาน เกี่ยวข้องกับคนงานที่ทำงานในโรงงาน แล้วก็เกี่ยวข้องกับประชาชน เกี่ยวข้องกับชุมชนที่อยู่ อาศัยรอบ ๆ บริเวณโรงงาน หรือได้รับผลกระทบจากสิ่งแวดล้อม จากสารเคมี จากมลพิษ จากโรงงาน ขอสไลด์ด้วยครับ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)

ท่านประธานครับ ข้อมูลจาก กรมโรงงานอุตสาหกรรมสะสมถึงปี ๒๕๖๗ ประเทศไทยของเรามีโรงงานอยู่ทั้งหมด ๗๓,๗๑๐ โรงงาน และภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีโรงงานอยู่ ๙,๐๖๗ โรงงาน หรือคิดเป็น สัดส่วน ๑๒.๓ เปอร์เซ็นต์ และที่จังหวัดนครราชสีมามีโรงงานถึง ๑,๙๒๐ แห่ง ซึ่งก็เรียก ได้ว่าเป็นเมืองแห่งอุตสาหกรรมเลย และที่จังหวัดนครราชสีมา หรือว่าที่โคราช มีนิคมอุตสาหกรรมโรงงานอยู่ ๓ นิคม ที่สำคัญ ๆ ก็ได้แก่ ๑. นิคมอุตสาหกรรมนวนคร ๒ นครราชสีมา ๒. เขตอุตสาหกรรมสุรนารี ๓. นิคมอุตสาหกรรมสูงเนิน ซึ่งทั้งหมดมีมูลค่า เงินลงทุนกว่า ๒๒๖,๗๐๘ ล้านบาท ท่านประธานครับ การมีนิคมอุตสาหกรรมก็จะสามารถ ดึงดูดบริษัทต่าง ๆ เข้ามาลงทุนภายในจังหวัดทำให้เกิดการจ้างงานในหลากหลายตำแหน่ง ทั้งสายงานการผลิต งานด้านเทคนิค งานบริหารและงานบริการนะครับ ส่งผลให้คนในพื้นที่ โดยรอบมีงานทำมากขึ้น ซึ่งจะนำไปสู่การจับจ่ายใช้สอยในชุมชนมากขึ้น ทำให้เศรษฐกิจ ในท้องถิ่นเกิดการหมุนเวียนครับ แต่อย่างไรก็ตามการที่มีโรงงานเยอะก็ทำให้มีผลกระทบ ด้านลบเช่นกันนะครับ นอกจากการจราจรติดขัด ความเหลื่อมล้ำทางสังคม ที่สำคัญยังมี ปัญหาสิ่งแวดล้อม มลพิษทางอากาศ ดิน และน้ำ ท่านประธานครับ จากข้อมูลปี ๒๕๖๗ ของกรมโรงงานอุตสาหกรรม จังหวัดนครราชสีมามีกากของเสีย เช่น เศษอาหาร ขยะ พลาสติก น้ำเสียจากกระบวนการผลิต และของเสียที่เป็นสารเคมี ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อ สิ่งแวดล้อมหากไม่ได้รับการจัดการที่เหมาะสมอยู่ที่ ๕๙๔,๐๘๘ ตัน หรือว่าคิดเป็น ๒๒.๒๙ ของภูมิภาค ปัญหาหลักที่มาพร้อมกับกากของเสียเหล่านี้ก็คือมลพิษทางน้ำและอากาศ น้ำเสียจากโรงงานอาหารและเครื่องดื่มอาจมีสารพิษปนเปื้อน ซึ่งส่งผลต่อคุณภาพน้ำใต้ดิน และแหล่งน้ำสาธารณะ ขณะที่ของเสียจากอุตสาหกรรมยานพาหนะมักมีโลหะหนัก ซึ่งอาจสะสมในดินและเป็นอันตรายต่อระบบนิเวศรวมถึงมนุษย์ครับ และเมื่อสักครู่ ผมได้กล่าวถึงมลพิษทางด้านอื่นแล้วนอกจากนี้ก็ยังจะมีมลพิษทางด้านอากาศครับ จากข้อมูลของมูลนิธิบูรณะนิเวศ ปี ๒๕๖๕ เฉพาะโรงงานตั้งแต่ ๕๐ แรงม้า มีคนงาน ๕๐ คนขึ้นไป ทั่วประเทศไทยมีอยู่ ๒๒,๖๗๗ แห่ง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีอยู่ ๒,๕๙๗ แห่ง และที่จังหวัดนครราชสีมามีอยู่ ๔๗๖ โรงงาน ที่เข้าข่ายเป็นโรงงานที่ก่อมลพิษ ทางอากาศ ซึ่งก็รวมถึง PM2.5 ด้วย เราเผชิญกับมลพิษทุกวันแต่กลับไม่รู้อะไรเลยว่า โรงงานเก็บและปล่อยสารเคมีอันตรายและมลพิษออกมาเท่าไร มีสารเคมีปนเปื้อนในน้ำ อากาศหรือดินแค่ไหนจึงทำให้คนงานและชุมชนที่อาศัยอยู่ใกล้เคียงกับโรงงานได้รับอันตราย และได้รับผลกระทบจากมลพิษเหล่านี้ครับ ท่านประธานครับ หากเรามีกฎหมายที่บังคับให้ โรงงานอุตสาหกรรมในประเทศไทยต้องเปิดข้อมูล หรือ Open Data ว่าโรงงานเหล่านั้น ปล่อยมลพิษอะไรบ้างสู่ดิน สู่น้ำ หรือสู่อากาศ นั่นจะทำให้ประชาชนไปจนถึงหน่วยงาน ต่าง ๆ รู้ชนิดและปริมาณสารเคมีที่ปล่อยออกมาเพื่อประเมินสถานการณ์และจัดการปัญหา มลพิษได้อย่างถูกต้องและทันท่วงทีครับ และเพื่อประโยชน์ในการป้องกันตนเองและป้องกัน ชุมชนจากสารมลพิษเมื่อเกิดอุบัติภัย สารเคมี เพื่อประเมินความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้น และเตรียมการรับมือกับเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นจากสารมลพิษได้อย่างปลอดภัยครับ ท่านประธานครับ หากประชาชนรู้ว่ามีมลพิษอะไรบ้างที่ถูกปล่อยออกมาจากโรงงานที่อาจ ส่งผลต่อสุขภาพของพวกเขาครับ นั่นจะช่วยให้ประชาชนสามารถเข้าถึงและทราบข้อมูล สารเคมีหรือสารมลพิษทั้งปริมาณการปลดปล่อยและการเคลื่อนย้ายสารมลพิษของโรงงาน อุตสาหกรรม ซึ่งประชาชนก็จะรู้ข้อมูลแหล่งที่มาของสารมลพิษนั้น ๆ และเมื่อประชาชน เข้าถึงข้อมูลได้ก็จะสามารถรับมือกับผลกระทบได้ ซึ่งการทำให้คนตัวเล็ก ๆ สามารถเข้าถึง ข้อมูลและรู้ว่ามีส่วนร่วมอย่างไร นั่นจะทำให้ระบบกฎหมายสิ่งแวดล้อมทำงานได้อย่าง สมบูรณ์แบบครับ ท่านประธานครับ และจากทั้งหมดที่ผมได้กล่าวมาผมจึงขอสนับสนุน และขอเชิญชวนเพื่อนสมาชิกทุกท่านที่อยู่ในที่นี้ผ่านท่านประธานนะครับ ได้เห็นชอบ รับร่างพระราชบัญญัติการรายงานการปล่อยและการเคลื่อนย้ายสารมลพิษสู่สิ่งแวดล้อม พ.ศ. .... หรือที่เราเรียกกันว่ากฎหมาย PRTR ที่ทาง สส. กมนทรรศน์ กิตติสุนทรสกุล พรรคประชาชน รวมถึงฉบับของภาคประชาชนเสนอด้วยครับ ขอบคุณครับ