ชลธิชา แจ้งเร็ว หารือกรณีพลุระเบิดที่ชุมชนมูโนะ โดยเสนอแก้ไข พ.ร.บ.

ขอบคุณค่ะท่านประธาน เรียนประธานสภาผู้แทนราษฎร ดิฉัน นางสาวชลธิชา แจ้งเร็ว สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากพรรคประชาชน จังหวัดปทุมธานีค่ะ วันนี้ขอร่วมอภิปรายเพื่อสนับสนุนร่างแก้ไข พระราชบัญญัติโรงงาน ท่านประธานคะ ดิฉันเชื่อว่าเราในที่นี้หลายท่านยังคงจำเหตุการณ์ โรงงานเก็บพลุระเบิดที่บ้านมูโนะ จังหวัดนราธิวาส ได้เป็นอย่างดีนะคะ เพราะว่าเหตุการณ์ ในครั้งนั้นทำให้มีผู้ที่เสียชีวิตมากถึง ๑๒ คน แล้วก็มีผู้บาดเจ็บอีกกว่าร้อยคนด้วยกัน เหตุการณ์ในครั้งนั้นเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญแล้วก็ความจำเป็น ของการมีร่างแก้ไข พ.ร.บ. โรงงานฉบับนี้อย่างที่เราปฏิเสธไม่ได้ เพราะร่างแก้ไขเพิ่มเติม พ.ร.บ. โรงงานฉบับนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งของพรรคประชาชนได้มีการเพิ่มนิยามโรงงาน อันตรายตามมาตรา ๓ เพื่อให้ครอบคลุมโรงงานที่อาจจะส่งผลกระทบต่อความปลอดภัย ของชีวิตของพ่อแม่พี่น้องประชาชน สุขภาพร่างกาย ทรัพย์สิน และที่สำคัญรวมไปถึง ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อทรัพยากรธรรมชาติ แล้วก็เรื่องของสิ่งแวดล้อมอีกด้วยนะคะ

อีกหนึ่งปัญหาสำคัญของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากกรณีพลุระเบิดที่ชุมชนมูโนะ นั่นก็คือการที่ประชาชนไม่ทราบมาก่อนเลยว่าจะมีโกดังหรือโรงงานเก็บพลุ หรือดอกไม้ไฟ ตั้งอยู่ในชุมชนของเขา จนนำมาสู่การเกิดโศกนาฏกรรมดังกล่าว ดังนั้นแล้วการแก้ไข พ.ร.บ. ฉบับนี้ตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๕ แล้วก็มาตรา ๖ จึงมีความสำคัญอย่างมาก เพื่อกำหนดให้โรงงานจะต้องมีความรับผิดชอบต่อชุมชน ต่อสังคม แล้วรวมไปถึงเรื่องของ สิ่งแวดล้อม แล้วจะต้องมีการเปิดเผยข้อมูลของโรงงานต่อสาธารณะ รวมไปถึงการเปิดให้มี กระบวนการรับฟังความคิดเห็นและการทำประชามติ เพื่อให้ชุมชนที่อาจจะได้รับผลกระทบ จากการก่อตั้งโรงงาน การตั้งโรงงานได้เข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการตรวจสอบ แล้วก็ การออกใบอนุญาตร่วมกับเจ้าหน้าที่ของรัฐก่อนที่จะมีการตั้งโรงงานดังกล่าว โดยเฉพาะ อย่างยิ่งการประกอบกิจการโรงงานที่อยู่ในกลุ่มสุ่มเสี่ยงที่อาจจะก่อให้เกิดอันตรายอย่างที่ ดิฉันได้กล่าวไปตามความในมาตรา ๓ สิ่งเหล่านี้ไม่เป็นเพียงเฉพาะการคุ้มครองความ ปลอดภัยในชีวิตแล้วก็ทรัพย์สินของประชาชนแต่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น ดิฉันเองในฐานะ ของคนที่ทำงานในเรื่องสิทธิมนุษยชนก็อยากจะชื่นชม เพราะว่านี่ถือเป็นอีกหนึ่งก้าวที่สำคัญ อย่างมากในการคุ้มครองเรื่องของสิทธิชุมชน เรื่องของสิทธิในการรับข้อมูลข่าวสาร รวมไปถึง สิทธิในการมีส่วนร่วมทางการเมืองของพ่อแม่พี่น้องประชาชนในการที่เขาสามารถที่จะเข้ามา กำหนดชะตากรรม กำหนดอนาคตของชุมชนของพวกเขาได้ ซึ่งเรื่องเหล่านี้ก็ล้วนแล้วแต่ กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญของบ้านเรา แล้วที่สำคัญก็ยังเป็นการยกระดับแนวคิดว่าด้วย เรื่องของธุรกิจกับสิทธิมนุษยชน ซึ่งประเทศไทยก็ต้องบอกว่าเป็นประเทศแรก ๆ ในภูมิภาคเอเชียที่มีแผนปฏิบัติการว่าด้วย เรื่องของธุรกิจกับสิทธิมนุษยชนเป็นประเทศแรก ๆ ในภูมิภาคนี้ ดังนั้นแล้วดิฉันคิดว่า การมีกฎหมายฉบับนี้ก็ยิ่งเป็นการตอกย้ำว่าแผนปฏิบัติการแห่งชาติว่าด้วยเรื่องธุรกิจกับ สิทธิมนุษยชนจะไม่ใช่แค่เพียงเสือกระดาษ แต่ว่าเป็นแนวนโยบายที่สามารถปฏิบัติได้ อย่างแท้จริง

ท่านประธานคะ อีกประเด็นหนึ่งที่ดิฉันคิดว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งก็คือกรณี การตั้งโรงงานเถื่อน แล้วก็ตั้งไว้ในพื้นที่เสี่ยงที่ไม่ได้รับอนุญาต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ ที่อยู่ใกล้กับชุมชน หรือว่าโรงเรียน หรือว่าโรงพยาบาลต่าง ๆ แล้วจังหวัดปทุมธานีของดิฉัน ก็เคยมีเหตุการณ์ที่โรงงานทำพลุระเบิด และโรงงานต่าง ๆ เหล่านั้นก็มักจะตั้งอยู่ใกล้กับ ชุมชน ซึ่งแน่นอนว่าส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยของพ่อแม่พี่น้องประชาชน แล้วจากที่ ดิฉันเคยตรวจสอบก็พบว่าโรงงานเหล่านี้แน่นอนเมื่อไม่ได้มีการก่อตั้งอย่างถูกต้อง ตามกฎหมาย สิ่งหนึ่งที่ตามมาก็คือว่าการไม่มีข้อมูลเปิดเผยว่าโรงงานต่าง ๆ เหล่านั้น ได้มีสารพิษหรือว่าวัตถุอันตรายอะไรบ้างที่อยู่ในโรงงานของพวกเขา ดิฉันจึงเห็นด้วยในการ กำหนดโทษทางอาญากับโรงงานเถื่อนที่อาจจะก่อให้เกิดความเสียหาย เพื่อกำหนด ความรับผิดชอบกรณีเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันกับโรงงานอันตรายเหล่านี้จนก่อให้เกิด ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมแล้วก็ความปลอดภัยของพ่อแม่พี่น้องประชาชน นอกจากนี้ในพื้นที่ จังหวัดปทุมธานีโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตของดิฉันในเขตเทศบาลเมืองท่าโขลง ก็เริ่มมี โรงงานจากชาวต่างชาติโดยเฉพาะโรงงานของชาวจีนเข้ามาตั้งอยู่ เข้ามาประกอบกิจการ เยอะมากขึ้นหลายประเภท ซึ่งดิฉันจริง ๆ ต้องเรียนตามตรงว่าก็ยังมีความกังวลอย่างมากว่า การประกอบกิจการเหล่านั้นได้รับการตรวจกวดขันจากเจ้าหน้าที่ของรัฐอย่างเข้มงวด เพียงพอแล้วหรือยัง ดังนั้นแล้วการบังคับให้โรงงานต้องเปิดเผยข้อมูลของโรงงานต่อ สาธารณะ อีกเรื่องหนึ่งที่มันมีความสำคัญก็คือว่ายิ่งเป็นการเปิดช่องให้ประชาชนซึ่งพักอาศัย อยู่ในชุมชนที่อาจจะมีโรงงานเสี่ยงอันตรายเหล่านั้นได้ร่วมกันเข้ามาตรวจสอบว่าโรงงาน ที่ตั้งอยู่ในเขตชุมชนของเขาได้มีการจด จัด แจ้งถูกต้องตามกฎหมายแล้วหรือไม่ แล้วสารพิษต่าง ๆ ที่โรงงานเหล่านั้นเก็บไว้ได้มีการเปิดเผยข้อมูลแล้วหรือยัง เพื่อให้ สาธารณชนได้เข้ามาตรวจสอบเรื่องนี้จึงมีความสำคัญ

สุดท้ายดิฉันก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าเมื่อร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้ผ่านสภาแล้วกฎหมาย ฉบับนี้จะถูกบังคับใช้อย่างจริงจัง แล้วที่สำคัญก็ต้องฝากให้หน่วยงานของรัฐช่วยกันติดตาม ตรวจสอบโรงงานทุกแห่งที่ตั้งอยู่ในประเทศไทยอย่างเท่าเทียมเสมอภาค แล้วก็ อย่างสม่ำเสมอ เพื่อเป็นการยืนยันในเจตนารมณ์ของการมีกฎหมายฉบับนี้ ขอบพระคุณค่ะ