กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพครับ กระผม นายจิตติพจน์ วิริยะโรจน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย จากจังหวัดศรีสะเกษ ท่านประธานครับ ในเบื้องต้นผมขออนุญาตแสดง ความเห็นว่าผมเห็นด้วยกับร่างต่าง ๆ ที่เพื่อนสมาชิกได้เสนอเข้ามาเพื่อแก้ไข ร่างพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. ๒๕๓๕ เนื่องจากพระราชบัญญัติที่บังคับใช้อยู่ก็ใช้มานาน แล้วก็มีข้อบกพร่องหลายประการ หรือมีส่วนที่ควรจะปรับปรุงแก้ไขหลายประการ การที่ยื่น เรื่องเข้ามาแล้วมีการแก้ไขถือว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้องและเป็นสิ่งที่ดีที่จะทำให้ผู้ประกอบการ โรงงาน รวมทั้งประชาชนได้รับการดูแลที่เหมาะสมยิ่งขึ้น ร่างที่ส่งเข้ามาผมก็มีข้อสังเกต อย่างนี้ครับ

ประเด็นที่ ๑ ก็คือการให้ประชาชนมีส่วนร่วมถือว่าเป็นสิ่งที่ดี แต่การมี ส่วนร่วมของประชาชนต้องมีความเหมาะสม เพราะว่าในการประกอบกิจการของโรงงานนั้น ก็มีความลับทางการค้า มีเรื่องสูตรการผลิต ถ้าหากว่ามีการให้ประชาชนสามารถเข้าไป ในโรงงานได้อย่างไม่มีการควบคุมที่ดีพอสมควรก็จะเกิดปัญหาว่าผู้ประกอบกิจการโรงงาน ก็จะมีความกังวลแล้วก็อาจจะมีความลังเลใจที่จะมาประกอบกิจการหรือตั้งโรงงาน ในประเทศไทย ดังนั้นการมีส่วนร่วมของประชาชนจึงต้องมีความเหมาะสม

ในส่วนที่ ๒ มีการปรับปรุงในเรื่องของโทษเมื่อมีการกระทำผิด ตาม พ.ร.บ. โรงงาน ยกตัวอย่างเช่นในมาตรา ๔๕ แต่เดิมโทษปรับอยู่ ๒๐๐,๐๐๐ บาท แต่มาตรา ๔๕ ใหม่ ปรับเป็นโทษปรับ ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาทหรือจำคุกไม่เกิน ๕ ปี ก็คือ แทนที่จะเป็นโทษทางแพ่งอย่างเดียวก็มีโทษทางอาญาด้วย ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีนะครับ

ส่วนเรื่องที่ ๓ ก็เป็นเรื่องของมาตรา ๓๙ ครับ มาตรา ๓๙ เป็นเรื่องของการที่ ผู้ประกอบกิจการโรงงานถ้าประกอบกิจการโรงงานออกมาแล้วทำไม่ถูกต้อง ปลัดกระทรวง หรือผู้ที่ปลัดกระทรวงมอบหมายแต่เดิมท่านก็มีสิทธิที่จะสั่งให้หยุดประกอบกิจการชั่วคราว แล้วก็มีการแก้ไขปรับปรุงแล้วจึงจะดำเนินการต่อได้ แต่ถ้าหากว่าไม่ได้ปรับปรุงก็จะ ถูกปิดโรงงาน ก็คือถ้าทำผิดก็ให้แก้ไข แก้ไขไม่ทันก็ปิด แต่ในมาตรา ๓๙ ใหม่ มีการแก้ไข มีการเพิ่มกระบวนการเพิ่มเติมก็คือการให้พักใช้ใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานด้วย กล่าวคือแทนที่จะเป็นผิดแล้วแก้ไขไม่ได้ก็ปิดเลย ตอนนี้ก็ยังมีระบบพักใบอนุญาตด้วย ผมขออนุญาตอ่านให้ท่านประธานฟังในวรรคนี้ คือก็จะเขียนว่าในกรณีที่ผู้ประกอบกิจการ โรงงานหยุดประกอบกิจการโรงงานตามวรรคหนึ่ง แต่ไม่ปรับปรุงแก้ไขในเวลากำหนด ให้มีอำนาจสั่งพักด้วย ก็ถือว่าเป็นขั้นตอนที่ดีขึ้นครับ เพราะว่าเจ้าหน้าที่แทนที่จะต้องใช้ ดุลยพินิจสั่งปิดไปอย่างเดียว ตอนนี้ก็ยังสามารถให้พักได้แล้วก็ให้แก้ไข ถ้าแก้ไขไม่ได้จึงจะสั่งปิด ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดี แต่สิ่งที่ผมกังวลในเรื่องของการใช้อำนาจในส่วนนี้ แล้วก็อยากให้ ในพระราชบัญญัติฉบับนี้ได้มีการระบุไว้ ก็คือเรื่องของการที่จะปิดหรือพักใช้ใบอนุญาต มันเป็นเรื่องสำคัญ ถ้าหากว่าพูดถึงโรงงานจริง ๆ แล้วใกล้เคียงกับเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิต หรือประหารชีวิตเลย เพราะว่าการหยุดพักโรงงานทำให้กระทบกระเทือนมาก ไม่ว่าจะเป็น ทางคนงานก็ดี หรือในทางธุรกิจไม่สามารถส่งสินค้าให้ลูกค้าในประเทศหรือต่างประเทศ ไม่ทันก็ดี ต่าง ๆ เหล่านี้มีผลกระทบมาก ดังนั้นการใช้อำนาจของเจ้าหน้าที่จึงต้องมีความ เป็นธรรม อย่างน้อยที่สุดผมอยากจะให้เขียนวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองในเรื่องของ การสั่งพักหรือสั่งปิดโรงงาน อยากจะให้มีการระบุวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองของเจ้าหน้าที่ในเรื่องนี้ให้ชัดเจน ทั้งนี้ เพื่อที่จะให้เกิดความเป็นธรรมกับผู้ประกอบกิจการโรงงานที่มีเจตนาสุจริตจะไม่ถูกกลั่นแกล้ง เพราะว่าหากไม่มีวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองที่ถูกต้องเจ้าหน้าที่มีอำนาจมาก ๆ เข้าไป บางครั้งก็สั่งปิดเพื่อทำให้โรงงานเกิดความเสียหาย หรือเรียกรับผลประโยชน์ก็เป็นสิ่งที่ ไม่ถูกต้อง ไม่ชอบธรรม ในขณะเดียวกันถ้าหากว่ามีโรงงานที่กระทำผิดที่พวกเราเห็นอยู่เนือง ๆ แต่เจ้าหน้าที่ก็ละเลยยกเว้นไม่ไปดำเนินการแก้ไข หรือทำให้โรงงานแก้ไขให้ถูกต้องก็มีอยู่ จำนวนมาก ดังนั้นการมีวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองที่ชัดเจนและถูกต้องก็จะป้องกันปัญหา ในส่วนนี้ได้ โดยภาพรวมผมเห็นว่าร่างที่เพื่อนสมาชิกเสนอเข้ามาเป็นร่างที่น่าสนใจ และสมควรที่สภาแห่งนี้จะรับไว้เพื่อพิจารณาต่อไปครับ ขอบพระคุณครับ