นายชลน่าน ศรีแก้ว น่าน

ท่านประธานที่เคารพ กระผม นายชลน่าน ศรีแก้ว สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน พรรคเพื่อไทย ขออนุญาตท่านประธาน ได้อภิปรายในร่างมาตรา ๓ ที่กรรมาธิการมีการแก้ไข ขออนุญาตใช้สิทธิสมาชิกครับ กรณีที่มี การแก้ไขสมาชิกสามารถอภิปรายได้ เพราะเปลี่ยนไปจากร่างที่เรารับหลักการไป ท่านประธานครับ สิ่งที่กรรมาธิการแก้ไขมาผมมีอยู่ ๒ ประเด็นครับ ที่จะกราบเรียนท่านประธานถามท่าน กรรมาธิการนะครับ

ประเด็นที่ ๑ จากหลักการที่เรารับมาเป็นหลักการที่เราจะแก้ไขปัญหา การออกกฎกระทรวงตามมาตรา ๑๕๓ เดิม ซึ่งเขียนไว้สั้นมาก การขออนุญาต การให้การ อนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวง มาตรา ๑๕๓ เดิมเขียนอย่างนั้น เขียนสั้นครับ การขออนุญาตและการออกใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง เปิดโอกาสให้กฎหมายลำดับรองไปพิจารณาใช้ดุลยพินิจ อย่างเต็มที่ ก็เกิดปัญหาว่ามีการผูกขาด มีการกีดกัน ท่านก็ไปยกร่างกฎหมายฉบับนี้ขึ้นมา ว่าต้องกำหนดในกฎหมายแล้วว่าอย่างน้อยในกฎกระทรวงนั้นต้องมีสาระสำคัญอะไร เพื่อให้เขาไปกำหนด ถ้าเปิดกว้างอย่างนี้ทำให้เขาไปกำหนดตามความเห็นของผู้ที่รับผิดชอบ กฎหมาย หรือผู้นำกฎหมายไปใช้ในการบังคับใช้ หรือนำสู่การปฏิบัติ ท่านก็ไปแก้ไขมาตรา ๓ มา ในหลักการบอกว่าการมีสุราไว้ครอบครองและเครื่องจักรผลิตสุราให้เหมาะสม ประเด็นที่ผมถาม

คำถามที่ ๑ จากการแก้ไขของท่านจากร่างเดิมเสมือนเปิดโอกาสให้ผู้ผลิตสุรา ไม่ว่าจะเป็นผู้ประกอบการรายย่อยหรือเป็นผู้ประกอบการอุตสาหกรรมรายย่อย หรือกลุ่ม เกษตรกรต่าง ๆ สามารถขออนุญาตได้ จากร่างเดิมที่รับไปใช้คำว่า ผู้ประกอบการรายย่อย สามารถมาขออนุญาตผลิตสุราได้ แต่ว่าร่างที่กลับมาใหม่ท่านตัดคำว่า ผู้ประกอบการ รายย่อย ออก เขียนไว้กรณีเป็นกลุ่ม กลุ่มผู้ประกอบการรายย่อยสามารถมาขอได้ แต่ว่าวรรค ท้ายสุดกรณีที่เป็นการส่งเสริมท่านเขียนแค่เพียงคำว่า เพื่อส่งเสริมผู้ประกอบอุตสาหกรรม รายย่อย คำนี้ผมเคยได้ปรึกษาหารือกับท่านประธานคณะกรรมาธิการนะครับ ผมว่ามันมี ความต่างกัน ขึ้นอยู่กับเจตนารมณ์ของกรรมาธิการนะครับ ถ้ากรรมาธิการบอกว่าต้องเขียน อย่างนี้เท่านั้น ผู้ประกอบการรายย่อยมาขออนุญาตก็ต้องเป็นลักษณะของการประกอบ อุตสาหกรรมเท่านั้น อันนี้เป็นคำถามที่ ๑ ซึ่งถ้ากรณีเป็นอุตสาหกรรมเป็นการผลิตแบบ ที่ท่านเขียนมานี้มันก็เข้าตามที่ท่านเขียนเลยที่เน้นเป็นกรณีพิเศษ

คำถามที่ ๒ ก็คือว่าที่ต่างไปจากร่างที่เรารับ ผลิตสุราเพื่อการค้า ท่านเขียน มาใหม่ นั่นหมายความว่าผู้ที่จะขออนุญาตและการออกใบอนุญาตต่อไปนี้เพื่อการผลิตที่เป็น การค้าเท่านั้นใช่หรือไม่ เพื่อการค้าเท่านั้นใช่หรือไม่ ท่านต้องตอบนะครับ เพื่อจะได้นำสู่การ ปฏิบัติที่ชัดแจ้ง ผู้ออกกฎกระทรวงเขาจะได้ชัดเจนเลย ซึ่งเขาน่าจะเป็นกรรมาธิการอยู่ด้วย เพราะเจตนารมณ์เดิมที่เขียนมากรณีมีไว้ครอบครอง ไม่ใช่การค้า ตามหลักการท่านก็ต้อง ขออนุญาตด้วย พูดง่าย ๆ ผู้ผลิตสุราไว้ไม่ใช่ขาย เพื่อกิน เพื่อดื่มตามภาษาพื้นบ้าน เขาก็ต้อง ขออนุญาต เพราะถือว่าเป็นการครอบครอง ไม่อย่างนั้นท่านจะถูกกรมสรรพสามิตดำเนินคดี ตามกฎหมายฐานมีสุราไว้ครอบครอง แล้วไม่ได้ขออนุญาต เพราะฉะนั้นฝากท่านประธานให้กรรมาธิการช่วยตอบ ๒ ประเด็นนี้ ถ้าท่านยืนยันว่า เพื่อการค้าเท่านั้น ต่อไปนี้ผู้ที่ผลิตกินเอง พี่น้องผมที่อยู่บ้านเขาจะได้ผลิตแล้วไม่กังวลว่า เขาครอบครอง ผลิตเสร็จแล้วเขาจะไม่ถูกจับ เขาจะไม่ถูกจับนะครับ ถ้าผมเข้าใจผิดท่าน ก็ชี้แจงด้วยนะครับ แต่ขณะนี้ถ้ามันเป็นอย่างนี้พี่น้องบ้านผมเขาผลิตตามวิถีการดำเนินชีวิตเขา เขาทำข้าวหมากเอง ทำแป้งเอง หมักเอง คุณภาพเขาก็อาศัยประสบการณ์ที่ทำมาตั้งแต่ บรรพบุรุษ เขาเชื่อมั่นวิธีการ เขามีคุณภาพไม่มี Fusel oil ไม่มี Potential oil แน่นอน ขออนุญาตท่านประธานครับ Fusel oil นี้เกิดจากการหมักครับ การหมักที่ไม่สมบูรณ์ในสุรา มีน้ำมันชนิดนี้และเป็นอันตรายต่อสุขภาพ ปัจจุบันเป็นตลอดครับ เพราะฉะนั้นใจผมจริง ๆ ไม่ว่าจะมีผลิตสุราเพื่ออะไร ถ้าเพื่อการบริโภค จะขายให้คนอื่นไปบริโภคหรือผลิตบริโภคเอง ต้องมีมาตรฐาน มีคุณภาพ และใครครับ ถ้าไม่ขออนุญาตคุณจะรู้ได้อย่างไรว่าเขามีมาตรฐาน มีคุณภาพ ปัญหาพิษสุราเรื้อรัง ปัญหาการบริโภคที่ผิด ปัจจุบันนี้มีเยอะมาก ไหน ๆ เรา จะออกกฎหมายฉบับนี้แก้ให้มันคุ้มครองกับวิถีชีวิต ท่านต้องคำนึงถึงสุขภาพเป็นอันดับแรก เศรษฐกิจและเศรษฐกิจ ถ้าท่านเขียนอย่างนี้ท่านมุ่งเน้นเศรษฐกิจอย่างเดียว ไม่เอาสุขภาพ เพราะว่าท่านปล่อยให้คนผลิตได้โดยไม่ต้องขออนุญาตก็มีอยู่ในกฎหมายฉบับนี้อย่างไรครับ แล้วไปคุมคุณภาพได้อย่างไร ๒ คำถาม ขอบพระคุณท่านประธานครับ ถ้าผมเห็นว่า ท่านแก้ไขแล้วตอบโจทย์ผมได้ ผมยินดีครับที่จะให้ความเห็นชอบ ขอบคุณมากครับ