เรียนท่านประธาน ที่เคารพ ผม เลาฟั้ง บัณฑิตเทอดสกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน สัดส่วนเครือข่ายชาติพันธุ์นะครับ ผมขอมีส่วนร่วมในการอภิปราย แสดงความคิดเห็นสนับสนุนรายงานผลการพิจารณาศึกษาเรื่องสภาพปัญหาและแนวทาง แก้ไขปัญหากฎหมายในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยว

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)

ท่านประธานครับ ผมจะขอพูดถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกับชุมชนที่อยู่ในเขตป่าอนุรักษ์ที่พยายามทำการท่องเที่ยว โดยเฉพาะการทำที่พักรองรับนักท่องเที่ยว ขอสไลด์ต่อไปเลยนะครับ ทุกวันนี้มีชุมชนที่อยู่ใน เขตป่าอนุรักษ์ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หรือว่าคนทั่ว ๆ ไปได้พยายามที่จะทำห้องพัก หรือเรียกว่าโฮมสเตย์เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวนะครับ ซึ่งหลาย ๆ พื้นที่ทำไปแล้วปรากฎว่า ทำให้ชุมชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น มีการใช้พื้นที่ที่น้อยลง พื้นที่สีเขียวเพิ่มขึ้น แล้วที่สำคัญก็คือ ไม่ได้มีการเผาที่ก่อให้เกิดปัญหา PM2.5 นะครับ สไลด์ต่อไปนะครับ จริง ๆ แล้วในต่างประเทศ มีการส่งเสริมเรื่องนี้อย่างเป็นจริงเป็นจัง ผมขอยกตัวอย่างที่ญี่ปุ่น สไลด์ต่อไปเลยนะครับ ในญี่ปุ่นรัฐเขาตั้งหลักคิดว่าชุมชนที่อยู่ในเขตป่าโดยเฉพาะในเขตป่าอนุรักษ์ ในเขตอุทยาน อย่างนี้เป็นต้น เขาต้องยอมสูญเสียอะไรบางอย่าง ถูกจำกัดสิทธิอะไรบางอย่างลงไป เพราะฉะนั้นเท่ากับว่าเขามีส่วนร่วมกับรัฐในการรักษาพื้นที่ป่า ในเมื่อเขามีส่วนร่วมกับรัฐ ในการรักษาพื้นที่ป่าแล้วรัฐจึงส่งเสริมสนับสนุนให้เขาสามารถจะใช้ทรัพยากรที่อยู่ในเขตป่า รวมทั้งเรื่องของการทำการท่องเที่ยว โดยรัฐมองว่ากิจการการท่องเที่ยวของชุมชนที่อยู่ในเขตป่า มีส่วนในการเพิ่มพื้นที่ป่า ดูแลทรัพยากรของรัฐ เพราะฉะนั้นต้องส่งเสริมสนับสนุนเขาอย่างนี้นะครับ อันนี้ก็คือสิ่งที่ในต่างประเทศเขาทำกัน ทีนี้กลับมาดูที่ประเทศเรานะครับ สไลด์ต่อไปเลยนะครับ จริง ๆ แล้วในประเทศไทยตอนนี้หลาย ๆ ชุมชนที่อยู่ในเขตป่าอนุรักษ์ ไม่ว่าจะเป็นอุทยาน เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า มีการพยายามทำโฮมสเตย์ ห้องพักเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการรองรับนักท่องเที่ยวเพื่อสร้างรายได้ อันนี้เป็นตัวอย่างนะครับ สไลด์ต่อไปนะครับ อันนี้ก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งนะครับ เห็นหลังคาเล็ก ๆ นี้แต่ว่าวิวสวยนะครับ สไลด์ต่อไปครับ อันนี้ก็เช่นกัน อย่างไรก็แล้วแต่นะครับ ณ ขณะนี้มีกฎหมายห้ามอย่างชัดเจนแล้ว โดยพระราชกฤษฎีกา โครงการอนุรักษ์และดูแลทรัพยากรในเขตป่าอนุรักษ์ตาม พ.ร.บ. อุทยาน มาตรา ๖๔ และ พ.ร.บ. สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า มาตรา ๑๒๑ ห้ามนะครับ ห้ามอย่าง ชัดเจนว่าการก่อสร้าง การดัดแปลง หรือการใช้อาคารสถานที่จะใช้เพื่อทำโรงแรมไม่ได้ สไลด์ต่อไปนะครับ การที่กฎหมายห้ามอย่างชัดเจนแบบนี้มันเท่ากับเป็นการตัดโอกาส ของชุมชนเขาไปโดยปริยายเลย นอกจากชุมชนที่อยู่ในพื้นที่ได้รับความเสียหายแล้ว ขาดรายได้ ไม่สามารถทำได้อย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้วยังทำให้รัฐสูญเสียโอกาสด้วย ขอสไลด์ต่อไปนะครับ ในขณะเดียวกันห้ามไม่ให้ชุมชนทำแต่ปรากฏว่ากรมอุทยานทำกันเอง อย่างเป็นล่ำเป็นสันเลยนะครับ นี่เป็นตัวอย่างนะครับ สไลด์ต่อไปนะครับ อันนี้สวยเลย บ้านทาร์ซานของอุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ สไลด์ต่อไปนะครับ อันนี้ที่ห้วยน้ำดัง อันนี้ ที่อุทยานแห่งชาติคลองลาน แล้วก็บ้านเกวียน อุทยานแห่งชาติชาติดอยภูคา แล้วถามว่ารายได้ ที่กรมอุทยานทำแบบนี้แล้วรายได้ไปที่ไหน ไม่ได้ตกแก่แผ่นดินโดยรวม กฎหมาย พ.ร.บ. อุทยาน กำหนดไว้ชัดเจนว่ารายได้ไม่ต้องนำส่งคลังเป็นรายได้ของแผ่นดินนะครับ กรมอุทยาน เอาไปใช้เอง ไม่ได้ตกเป็นผลประโยชน์แก่แผ่นดินโดยรวมแต่ประการใดนะครับ เพราะฉะนั้นผมจึงเห็นด้วยกับข้อเสนอของคณะกรรมาธิการที่เสนออย่างชัดเจนว่าให้ยกร่าง กฎหมายใหม่แทนกฎหมายฉบับเดิมที่มีเนื้อหาครอบคลุมแล้วก็เป็นปัจจุบันมากขึ้นนะครับ แต่ว่าสิ่งที่ผมอยากจะเสนอเพิ่มเติมตรงนี้ก็คือว่ากฎหมายใหม่ที่ท่านจะเสนอขึ้นมาแล้ว หากมีการร่างกฎหมายฉบับนี้ขึ้นมาจริงผมคิดว่าขอให้มีเนื้อหาที่ครอบคลุมกับประชาชน ทุกกลุ่มนะครับ โดยเฉพาะพื้นที่ที่อยู่ในเขตอุทยาน อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เป็นพื้นที่ ที่มีสภาพธรรมชาติที่สวยงามนะครับ ชุมชนก็อยากจะทำ นักท่องเที่ยวเองก็ชอบนะครับ เพราะฉะนั้นการออกกฎหมายควรที่จะครอบคลุมถึงการสร้างโอกาสให้แก่คนเหล่านี้ด้วยนะครับ

แล้วประการสุดท้ายก็คือว่าในเมื่อมีกฎหมายเฉพาะ โดยเฉพาะกฎหมาย อุทยานห้ามไว้อยู่แล้วนะครับ เพราะฉะนั้นการที่ยกร่าง พ.ร.บ. โรงแรมและที่พักค้างคืน พ.ศ. .... แค่นี้ไม่เพียงพอนะครับ ต้องไปแก้ไขตัว พ.ร.บ. อุทยาน พ.ร.บ. สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า ด้วยนะครับ ขอบคุณมากครับ