ท่านประธานที่เคารพ ผม นายทศพร เสรีรักษ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ พรรคเพื่อไทย ผมขอเสนอญัตติด่วนด้วยวาจา เรื่องขอให้สภาผู้แทนราษฎร พิจารณาศึกษาแนวทางการดูแลจัดการภัยพิบัติแผ่นดินไหว และการเยียวยาดูแลรักษาผู้ได้รับผลกระทบเพื่อส่งรัฐบาลดำเนินการ ก่อนอื่นผมก็ต้อง ขอแสดงความเสียใจต่อท่านผู้ได้รับผลกระทบ ท่านผู้สูญเสียชีวิตและญาติพี่น้องของท่านที่ ต้องสูญเสียผู้เป็นที่รักไป ผมจะพยายามหลีกเลี่ยงที่จะพูดซ้ำประเด็นกับท่านอื่นนะครับ ไม่ว่าท่านผู้นำฝ่ายค้าน ท่านดนุพรของพรรคเพื่อไทย อีกหลาย ๆ ท่านที่จะพูดต่อไปผมคิดว่า คงจะเป็นอะไรที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับรัฐบาล ท่านประธานครับ วันนั้นตอนเช้า ผมไปศึกษาดูงานของกรรมาธิการการสาธารณสุขกลับมาบ้านกำลังนั่งอยู่ก็รู้สึกโคลงเคลง คิดว่าตัวเองเป็น Vertigo หรือเป็นโรคบ้านหมุน แต่ไป ๆ มา ๆ มันหลายรอบ และถามคนอื่น ๆ ก็เป็นเหมือนกันก็รู้ว่าเป็นแผ่นดินไหวแน่ พอรู้แน่ทราบข่าวว่าตึกถล่ม ผมก็ออกจากบ้านมาเลยปรากฏว่าติดอยู่ในถนน ๓ ชั่วโมง จนในที่สุดผมต้องให้เพื่อนผมที่ขับรถ ขับต่อไป ส่วนผมลงเดิน ใช้เวลาเดินอีกชั่วโมงกว่า ๆ ก็ไปถึงจตุจักร ก็ไปถึงสถานที่เกิดเหตุ ที่มีตึกถล่มอยู่ข้างหน้า ปัญหาแรกครับที่เจอกับตัวเอง ไปตามถนนคนอยู่ข้างทางกันเต็ม ไปหมด ทุกคนงงว่าจะเอาอย่างไรกันต่อ ไม่มีคำแนะนำอย่างเป็นทางการออกมา มีแต่ส่งกัน มาตามไลน์อย่างโน้นอย่างนี้ ทุกคนก็มางงกันอยู่ข้างทาง งงกันอยู่ในถนน
ผมขอข้ามไปสู่ประเด็นที่ ๒ เลยนะครับ พอทราบเรื่องตึกที่ถล่มลงมาว่าเป็น ของบริษัทร่วมค้า ที่มีบริษัท China Railway ร่วมด้วย ก็จะต้องบอกว่าเป็นห่วงที่แพร่ครับ ที่จังหวัดแพร่ของผมมีศูนย์ราชการที่บริษัทนี้ไปรับเหมาไว้มูลค่า ๕๔๐ ล้านบาท ถ้าฝ่ายโสต พร้อมช่วยเอาภาพขึ้นจอด้วย
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)
ศูนย์ราชการนี้เซ็นสัญญาตั้งแต่ปลายปี ๒๕๖๓ กำหนดแล้วเสร็จเดือนมีนาคม ปี ๒๕๖๗ ได้รับผลกระทบจากโควิด ได้เพิ่ม ๕๔๐ วัน จะสิ้นสุดสัญญากันยายน ปี ๒๕๖๘ ถ้าไม่อย่างนั้นจะถูกปรับวันละ ๕๐๐,๐๐๐ หรือเดือนละ ๑๕ ล้านบาท แต่ตอนนี้เพิ่งสร้างได้ ๒๐-๓๐ เปอร์เซ็นต์เองครับ ไม่ทราบว่าเป็นโชคดี หรือโชคร้าย แต่อาจจะเป็นโชคดีก็ได้เพราะว่าถ้าสร้างเสร็จมีผู้ว่าราชการจังหวัด มีข้าราชการต่าง ๆ ไปนั่งทำงานอยู่ ถ้ามันทลายลงมาอาจจะเป็นโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่
ประเด็นถัดไปที่ผมห่วงนะครับ ผมจะเน้นเรื่องเดียวคือเรื่องโรงพยาบาล อาคารโรงพยาบาลครับ เราจะเห็นภาพโรงพยาบาลเห็นอาคารที่ร้าว ที่โรงพยาบาลแพร่ มีปัญหาไม่มากนัก โรงพยาบาลลำปางนี้หนักหน่อย ถ้าดูในรูปตามข่าวต่าง ๆ นี้จะเห็นร้าว เห็นแตกอะไรเยอะแยะไปหมด คงต้องทบทวนกันว่าการก่อสร้างอาคารใหม่ ๆ ในโรงพยาบาลต่าง ๆ มีการออกแบบที่จะเอาไว้รองรับเรื่องแผ่นดินไหวหรือไม่ เราเห็นภาพหมอ พยาบาลเจ้าหน้าที่ ช่วยกันอพยพคนไข้ลงมาจากตึก อุ้มลงมาตามบันได มาผ่าตัดกันอยู่ในลาน มาผ่าตัดคลอดลูก อยู่นอกห้องผ่าตัด คงต้องมีการทบทวนกันว่า ๑. การออกแบบตึกในโรงพยาบาลนี้ มีการ รองรับแผ่นดินไหวหรือไม่ ยิ่งระยะหลัง ๆ นี้โรงพยาบาลต่าง ๆ ชอบที่จะต่อเติมตึกต่าง ๆ ขึ้นมา มีทางเชื่อม มีตึกใหม่ มีชาน มีโน่นนี่เต็มไปหมด อันตราย ๒. ถ้ามีภัยพิบัติเกิดขึ้น จะทำอย่างไร ที่โรงพยาบาลต่าง ๆ มีการฝึกซ้อมหรือไม่ ๓. โรงพยาบาลส่วนใหญ่ในยุคนี้ เราก็จะเห็นมีแค่บันไดแคบ ๆ มีลิฟต์ ใช้ลิฟต์กันเป็นส่วนใหญ่ เวลาเกิดภัยพิบัติขึ้นมา จะทำอย่างไรครับ อุ้มลงมา ๒๐-๓๐ ชั้นไหวไหมครับ ทางลาดในโรงพยาบาลมีไหมครับ ในหลาย ๆ โรงพยาบาลไม่มีนะครับ ไม่มีทางลาดที่จะเข็นเตียงคนไข้ลงมาได้เลย อาคารสูงต่าง ๆ ควรจะพอได้หรือยังครับสำหรับโรงพยาบาล จำเป็นอะไรที่จะต้องมาแออัดกัน ผมยกตัวอย่าง ในเขตพญาไท โรงพยาบาลรามาธิบดีนี่ค่อนข้างโชคดีหน่อย คืออยู่ใกล้เขตพระราชฐาน เลยสร้างตึกสูงไม่ได้ แต่พอเลี้ยวมาทางอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิสิครับ โรงพยาบาลพระมงกุฎ ก็มีตึกสูงลิบ สถาบันโรคผิวหนัง สถาบันเด็ก มาจนถึงโรงพยาบาลราชวิถีตึกใหม่ที่ยังสร้างไม่เสร็จ ขอโทษที่สร้างเสร็จแล้วแต่ยังไม่ใช้ก็สร้างอาคารเสียสูงลิบลิ่ว โรงพยาบาลราชวิถีวันนั้น ก็ได้รับผลกระทบอย่างมาก ต้องอพยพคนไข้ลงมาเต็มลานจอดรถไปหมด ไปสร้างชานเมือง รอบนอกดีไหม ผมไปเห็นโรงพยาบาลของ กทม. ที่บางขุนเทียนสร้างไว้กว้างใหญ่มาก แต่เสียดายนิดหนึ่งโรงพยาบาล กทม. ของบางขุนเทียนไม่มีเจ้าหน้าที่ทำงาน ยังขาดหมอ ขาดพยาบาล มาถึงมุมมองในพื้นที่จริงครับท่านประธาน ผมขออนุญาตพาท่านประธาน กลับมาในจตุจักรอีกครั้งหนึ่ง หลังจากรถติดอยู่ ๓ ชั่วโมง เดินเท้าอีกชั่วโมง ผมมาถึงจตุจักร เจอเจ้าหน้าที่อาสาสมัครเต็มไปหมด ต้องบอกว่าประทับใจและขอบคุณครับ ทุกท่านพอรู้ว่า มีภัยพิบัติ มีเหตุเกิดก็มาทันทีเลยครับ เข้าไปข้างในผมเจอท่านรัฐมนตรีสมศักดิ์ เทพสุทิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข เจอท่านรัฐมนตรีสุริยะ เจอท่านนายกแพทองธาร มีเต็นท์ต่าง ๆ ของอาสาสมัคร แล้วก็มี เต็นท์ของกระทรวงสาธารณสุข มีแพทย์ พยาบาล มีแพทย์จากสำนักการแพทย์ฉุกเฉิน จากกรมการแพทย์ มีหน่วยเยียวยาจิตใจ MCATT ของกรมสุขภาพจิต แต่รู้สึกว่าเต็นท์ ปรับอากาศในนั้นแทบจะไม่มีเลยครับ ตอนหลังก็มีขึ้นมาเต็นท์ ๒ เต็นท์สำหรับญาติ ควรจะ เพิ่มได้ไหมครับเพื่อให้เจ้าหน้าที่ได้ทำงานได้สบายกว่านี้ แล้วก็ให้ญาติได้พักได้สบายมากกว่านี้ เครื่องยนต์หนัก เครื่องกลหนักดูเหมือนจะยังน้อยไปหน่อย คนทำงานหน้างานจริง ๆ อาจจะ น้อยไปนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่มีประสบการณ์ สุดท้ายผมต้องขอขอบคุณเจ้าหน้าที่ อาสาสมัครทุกท่าน แพทย์ พยาบาล รวมทั้ง K9 ผมขอแสดงความเสียใจต่อพี่ณีจากสุรินทร์ ที่ต้องสูญเสียสามี คุณส้มจากเมียนมาที่ต้องเสียน้องชาย คุณแสนธรรมที่ต้องเสียคุณศิลปะ คนจังหวัดแพร่ที่ยังไม่พบ แสดงความเสียใจกับคุณป้าบานที่สูญเสียทั้งลูกชายคนเล็ก แล้วก็หลานสาว ผมจะติดตามและเข้าไปดูแลญาติ ๆ ทุกท่านครับ จนกว่าท่านจะได้พบร่าง ของคนที่รัก ขอบคุณครับ