เรียนท่าน ประธานสภา เพื่อนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และประชาชนผู้ทรงอำนาจสูงสุดที่กำลังรับชม การทำงานของผู้แทนของท่านอยู่ในขณะนี้ ดิฉัน สส. พิมพ์กาญจน์ กีรติวิราปกรณ์ ผู้แทน ประชาชนจากเขตคลองสามวา อดีตพรรคก้าวไกล ปัจจุบันสังกัดพรรคประชาชนค่ะ เรามักจะได้ยินกันมาตลอดใช่ไหมคะว่าเด็กคืออนาคตของชาติ ซึ่งท่านพริษฐ์ก็ได้กล่าวเสริม แล้วว่าเด็ก ๆ ไม่ได้มีบทบาทสำคัญแค่ในอนาคต แต่พวกเขานั้นมีส่วนร่วมในการขับเคลื่อน สังคมตั้งแต่ปัจจุบัน แต่ในโลกความเป็นจริงของพวกเรานะคะ เราพบว่าการสนับสนุนเด็ก และเยาวชนนี้มันเป็นไปอย่างฉาบฉวย การเปิดรับฟังความคิดเห็นของพวกเขานั้นหน่วยงาน ภาครัฐไม่ได้นำเอาข้อเสนอหรือปัญหาที่เยาวชนกำลังพบเจออยู่นั้นมาแก้ไขปัญหาในชีวิต จริงเลย ทั้ง ๆ ที่ทุกคนถ้าเราไปถามผู้หลักผู้ใหญ่ ผู้มีชื่อเสียงในสังคมของเราไม่ว่าวงการไหน เขาก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าการสนับสนุนให้เด็ก ๆ และเยาวชนมีบทบาทในการเป็นผู้นำ สังคมมันเป็นบทบาทที่สำคัญ ทุกวันนี้มันกลายเป็นเยาวชนต้องคิดว่าผู้ใหญ่จะชอบอะไร กลายเป็นเยาวชนต้องทำตามแนวทางที่ผู้ใหญ่ชอบ พวกเขาถึงจะได้รับมอบอำนาจ ได้รับ สิทธิพิเศษในการเป็นตัวแทนของเด็กและเยาวชน และนำเสนอแนวคิดที่ทางรัฐอนุญาต ให้พวกเขาคิด พวกเราลองย้อนวัยไปถึงวัยที่เรากำลังเรียน กำลังศึกษาอยู่ก็ได้ เราก็จะเห็นว่า ในระดับชั้นเรียน ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้าชั้นหรือว่าสภานักเรียน ก็มีทั้งแบบเลือกตั้งแล้วก็แต่งตั้ง แล้วแต่บริบทโรงเรียน พวกเขาเหล่านี้จะมีบทบาทในการเป็นมือเป็นไม้ให้กับโรงเรียน เป็นตัวแทนนักเรียนในการเข้าร่วมพิธีกรรมต่าง ๆ สนับสนุนโรงเรียนในการต้อนรับแขก ผู้ใหญ่ เป็นผู้ช่วยกระจายข่าวสารของโรงเรียนไปยังเด็กนักเรียนหรือผู้ปกครอง รวมถึง หลาย ๆ ครั้งก็เป็นผู้ช่วยคณะครูในการส่งเสริมกฎระเบียบในหมู่เด็กและเยาวชนด้วยกัน ซึ่งกิจกรรมพวกนี้ไม่ได้มีอะไรเสียหาย เป็นกิจกรรมและกระบวนการที่ส่งเสริมให้เด็ก ๆ มีจิตสาธารณะ แล้วก็สามารถที่จะทำงานเป็นกลุ่มได้ดี เพียงแต่มันยังขาดมิติของการเป็นผู้นำ ยังขาดมิติของการใช้ความคิดวิเคราะห์ เทคนิคในการแก้ปัญหา การสร้างความเปลี่ยนแปลง การลุกขึ้นมาอย่างกล้าหาญและเป็นปากเป็นเสียงให้ผู้อื่น และแน่นอนว่ายังขาดการสื่อสาร กับผู้ใหญ่ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ถ้าขาดมิตินี้ไปเมื่อไรที่เด็กและเยาวชนของพวกเราจะได้ฝึกทักษะ เหล่านี้ ถ้าผู้ใหญ่อย่างพวกเราไม่เริ่มต้นแบ่งอำนาจหน้าที่ให้พวกเขาทำตั้งแต่วันนี้ อย่างที่ เพื่อนสมาชิกกล่าวไปค่ะ สภาเด็กและเยาวชนของต่างประเทศเช่นเกาหลีใต้นั้นเขาสามารถ ที่จะเสนอร่างกฎหมายต่อสภานิติบัญญัติได้โดยตรง แต่สภาเด็กและเยาวชนในประเทศไทย นั้นแทบไม่ได้มีการให้ความสำคัญหรือว่าได้รับบทบาทเลย เพราะว่าพวกเขาไม่มีสิทธิเลือกตั้ง หรือเปล่าคะ ที่ทำให้เสียงของพวกเขานี้ขาดน้ำหนัก ขาดการให้ความใส่ใจให้ความสำคัญจาก ผู้แทน ข้อเสนอที่ทาง กมธ. พัฒนาการเมืองเสนอมีหลายข้อที่น่าสนใจมาก นอกจากจะมีการ รับฟังความคิดเห็น เชิญตัวแทนมาหลากหลายด้านแล้วก็ยังมีข้อเสนอที่ก้าวหน้าหลายข้อ ด้วยกัน หนึ่งในนั้นก็คือการเสนอแก้ไขปัญหาเยาวชนขาดผู้แทนในระบอบการเมือง และพยายามขยายสิทธิในการมีส่วนร่วมของเยาวชนด้วยการลดอายุในการบรรลุนิติภาวะ และอายุขั้นต่ำของผู้มีสิทธิเลือกตั้งค่ะ เพื่อให้พวกเขาสามารถตัดสินใจเลือกตัวแทนทางการ เมืองที่จะสะท้อนความปรารถนา ความมุ่งมั่นและปัญหาของพวกเขาได้อย่างเหมาะสม แน่นอนค่ะว่าการมีผู้แทนของเขาเองมีส่วนสำคัญและเสรีภาพนั้นย่อมมากับความรับผิดชอบ เมื่อพวกเขาบรรลุนิติภาวะเร็วขึ้น มีอำนาจควบคุมการกระทำและการตัดสินใจของเขาเร็วขึ้น ความรับผิด ความรับชอบทางกฎหมายในฐานะพลเมืองก็ย่อมเกิดเร็วขึ้น ซึ่งนี่เรายังสามารถ พูดคุยแลกเปลี่ยนแนวคิดกันได้นะคะว่าในประเทศของเราช่วงอายุไหนและแนวทางไหนที่จะ เหมาะสมในโอกาสข้างหน้า อีกข้อเสนอหนึ่งที่น่าสนใจคือการลดอายุขั้นต่ำในการมีสิทธิ ลงสมัครรับเลือกตั้งและดำรงตำแหน่งทางการเมืองค่ะ นี่ก็เป็นข้อเสนออีกทางเลือกหนึ่งที่จะ ช่วยให้เยาวชนสามารถเข้ามามีบทบาททางการเมือง ทั้งในฐานะผู้สมัครรับเลือกตั้งและฐานะ ผู้แทนประชาชนได้เร็วขึ้น การเปิดโอกาสให้เยาวชนเข้ามามีส่วนร่วม ได้นำเสนอตัวตน อุดมการณ์ ความตั้งใจ ความฝันของพวกเขา สะสมประสบการณ์เพื่อจะอาสาทำหน้าที่ ตรวจสอบ กำหนดนโยบายของประเทศ เป็นการสะท้อนแนวคิดค่ะว่าประเทศของเรากำลัง เป็นประเทศประชาธิปไตยอย่างแท้จริง และเราเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์โดย ไม่แบ่งแยกวัย ประชาชนผู้ทรงอำนาจที่กำลังรับชมเราอยู่ ณ ที่นี้จะเป็นผู้ใช้วิจารณญาณและ ตัดสินว่าจะเลือกมอบอำนาจความไว้ใจของพวกเขาให้กับผู้แทนคนไหน ที่ประชาชน มอบหมายให้พวกเขาเป็นผู้แทนประชาชนแทน วันนี้เราได้ฟังหลาย ๆ ท่านเสนอนโยบาย ที่มีแต่ข้อเสนอ ทั้งใน กมธ. แล้วก็ข้างนอกไปมากแล้ว ดิฉันขอยืนยันค่ะว่าการจะให้เด็กและ เยาวชนของพวกเราได้มีความเป็นพลเมืองและมีส่วนร่วมในระบอบประชาธิปไตยอย่างมี ความหมาย เราต้องทำมากกว่าการเปิดโอกาสให้เขาแสดงความคิดเห็นแล้วก็ปล่อยผ่านไป ในแบบที่เราจะไม่นำมาใช้ แต่มันรวมถึงพวกเราซึ่งเป็นผู้ใหญ่จะต้องมองพวกเขาด้วยความ เข้าใจแล้วก็รับฟังอย่างตั้งใจในมุมมองที่ต่างกัน ค่านิยมที่แตกต่าง ประสบการณ์ที่ต่างกันไป ต้องสนับสนุน ไม่ครอบงำ หรือปิดกั้นความคิดของเขา เปิดโอกาสให้พวกเขามีส่วนร่วมใน กระบวนการตัดสินใจอย่างแท้จริง สร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย เปิดกว้างทางความคิด และเคารพกันและกัน ซึ่งสิ่งนี้จะเกิดได้ด้วยความร่วมมือของคนทั้งสังคม ไม่ใช่การนำโซ่ตรวน แห่งความหวาดกลัว ความไม่ไว้วางใจ ความกังวลของพวกเราไปล่ามเยาวชนของพวกเราไว้ ตัดปีกแห่งความฝันของพวกเขา แล้วตั้งคำถามกับพวกเขา ตีตราพวกเขาว่าทำไมเยาวชน ของพวกเราถึงไม่มีศักยภาพที่จะสร้างผลิตภาพและนวัตกรรมใหม่ ๆ ให้สังคม ดิฉันขอกล่าว สนับสนุนรายงานฉบับนี้ด้วยเหตุผลต่าง ๆ ที่กล่าวไป ขอบคุณค่ะ