กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพครับ ผม สุไลมาน บือแนปีแน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต ๑ จังหวัดยะลานะครับ วันนี้ผมเองก็เป็นสมาชิกอีกท่านหนึ่งที่ขอสนับสนุนแล้วก็เห็นด้วยในการที่สภาแห่งนี้จะได้ มีการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อพิจารณาศึกษาการส่งเสริม พัฒนา แก้ไขปัญหาทุเรียน อย่างยั่งยืนทั้งระบบ ผมเองก็เป็นอีก ๑ คนที่มีโอกาสได้พูดได้หารือได้นำเสนอหลายเรื่อง ที่เกี่ยวข้องกับทุเรียนของยะลา ท่านประธานที่เคารพครับ ชาวยะลาเรามีผังเมืองที่สวย นอกจากผังเมืองจะสวยแล้วเราก็ยังมีทุเรียนที่อร่อยที่สุดที่อยู่ที่ยะลา ซึ่งเพื่อนสมาชิก หลายท่านอาจจะเคยได้ชิมแล้วก็ได้ลองริมรสทุเรียนของยะลา ซึ่งเดิมพี่น้องชาวจังหวัดยะลา ก็ดี ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ก็ดี ส่วนใหญ่ก็จะมีรายได้หลักมาจากการปลูกยางพารานะครับ แต่ตอนหลังมาพี่น้องชาวเกษตรกรก็ได้ให้ความสำคัญเรื่องของการปลูกทุเรียนมากยิ่งขึ้น ท่านประธานเชื่อไหมครับว่าวันนี้ในพื้นที่จังหวัดยะลาเองเรามีพื้นที่ปลูกทุเรียนไม่ต่ำกว่า ๑๓๐,๐๐๐ กว่าไร่ และผลผลิตที่ได้มาจากสวนเหล่านี้ปัจจุบันราว ๆ ประมาณสัก ๙๐,๐๐๐ กว่าไร่นะครับที่เป็นผลผลิตที่สามารถเก็บเกี่ยวได้ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นปริมาณที่เยอะมากนะครับ ซึ่งสามารถสร้างเม็ดเงินให้กับในพื้นที่เพื่อที่จะหมุนเวียนมากมายซึ่งเป็นสิ่งที่ผมเองก็พยายาม ได้ให้ความสำคัญว่าจะทำอย่างไรให้รัฐบาลให้ความสำคัญในเรื่องของการเอาใจใส่เรื่องของ ทุเรียน ซึ่งวันนี้ยังมีข้อจำกัดในหลาย ๆ เรื่อง ซึ่งผมเชื่อว่าหลังจากที่เราได้ตั้งคณะกรรมาธิการแล้ว ก็จะได้มีการนำเอาข้อเสนอของเพื่อนสมาชิกต่าง ๆ มาคุยกันนะครับ ซึ่งวันนี้ปัญหาหลัก ๆ ที่เกิดขึ้นในพื้นที่ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ในเรื่องของทุเรียนก็จะมีอยู่ ๓ ๔ ประเด็น ไม่ว่า จะเป็นเรื่องการตัดอ่อนก็ดี ในเรื่องของหนอนเจาะทุเรียนก็ดี สารตกค้างก็ดี หรือรูปทรงต่าง ๆ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่รัฐบาลเองต้องทำอย่างไรที่จะให้องค์ความรู้กับพี่น้องชาวเกษตรกร ให้มากที่สุดซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็น ไม่ว่าจะเป็นชุดความรู้ที่จะทำอย่างไรที่ปริมาณการปลูกทุเรียน ต่อไร่จะให้มีผลผลิตหลายกิโลกรัมมากขึ้น จาก ๘๐๐ กิโลกรัม ๙๐๐ กิโลกรัมต่อไร่ จากจังหวัดที่เขาปลูกได้ ๒,๐๐๐ กิโลกรัมต่อไร่อันนี้จะทำอย่างไร ชุดความรู้เหล่านี้ซึ่งทาง รัฐบาลเองก็ต้องให้ความสำคัญให้กับภาคการเกษตร เกษตรจังหวัดก็ดี ต่าง ๆ ก็ดีที่มีส่วน เกี่ยวข้องจะต้องนำองค์ความรู้ต่าง ๆ เหล่านี้ไปให้ เพื่อที่จะทำอย่างไร เพื่อที่จะไม่ให้ทุเรียน ของเรามีราคาที่หมายถึงว่ามันตก Size ที่จะทำอย่างไรให้มันมีรูปทรงที่สวยงาม ต่าง ๆ เหล่านี้มันสามารถที่จะแก้ไขได้โดยการนำองค์ความรู้ต่าง ๆ ที่รัฐบาลจะต้องให้ ความสำคัญนะครับ ไม่ว่าจะเป็นการจัดการกับเรื่องของหนอนเจาะทุเรียนก็ดีนะครับ ซึ่งวันนี้ ในพื้นที่เองก็ดีก็พยายามใช้นวัตกรรม ไม่ว่าจะเป็นการเปิดไฟไล่หนอนก็ดี สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ มันสะท้อนอะไร มันสะท้อนว่าทุเรียนยะลาเราไม่ได้ใช้สารเคมี อันนี้ผมก็เชื่อว่าเป็นสิ่งที่ ผู้บริโภคยังต้องการ นั่นก็คือสิ่งที่มันยังไม่มีสารเคมีที่มาปนเปื้อนกับสิ่งที่เราจะนำเข้าไป ในร่างกายนะครับ วันนี้จะสนับสนุนอย่างไรให้มีการส่งออกนะครับ วันนี้ต้องยอมรับว่า ทุนต่างชาติเองก็ดีเข้ามามีบทบาท คือแต่ก่อนอาจจะเป็นกลางน้ำ ปลายน้ำ แต่วันนี้เขาจะ พยายามรวบรัด เริ่มตั้งแต่ต้นน้ำด้วยซ้ำไป เพื่อนสมาชิกของผม ท่านอับดุลอายี สาแม็ง ก็ได้ นำเสนอ วันนี้มีการเช่าพื้นที่หลาย ๆ พันไร่เพื่อที่จะมาปลูกทุเรียนเอง เพื่อที่จะมาเป็น เจ้าของล้งเอง ต่าง ๆ เหล่านี้ผมเชื่อว่าเป็นสิ่งที่รัฐบาลจะต้องมาดูในรายละเอียดว่าจะทำ อย่างไรให้คนไทยได้รับประโยชน์มากที่สุดนะครับ ในเรื่องของต้นน้ำจะทำอย่างไร วันนี้ถ้าคนไทย ไม่มีทุนจำเป็นอย่างยิ่งนะครับที่รัฐบาลเองจะต้องให้ความสำคัญ มีแหล่งเงินทุนที่คนไทย สามารถเข้าถึงทุนได้นะครับ ถ้าเราบอกว่าไม่มีทุนรัฐบาลก็จะต้องสนับสนุนให้มีกองทุนต่าง ๆ เพื่อที่จะได้ให้คนไทยลืมตาอ้าปากได้ด้วยตัวเอง ด้วยลำแข้งของคนเราเอง โดยที่ไม่ได้ถูก เบียดจากคนต่างชาติ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ผมเชื่อว่าเป็นสิ่งที่จำเป็นแล้วก็อาจจะต้องไปคุย ในกรรมาธิการที่เราจะมีโอกาสได้ตั้ง อีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญนะครับวันนี้ที่ผมได้พูดในเรื่องของ สารเคมีก็ดี จำเป็นอย่างยิ่งที่รัฐจะต้องสนับสนุนให้มีห้องแล็บเพิ่มขึ้นนะครับ ห้องแล็บต่าง ๆ เหล่านี้จะช่วยในเรื่องของการสกรีน ในเรื่องของสารเคมีนะครับเพื่อที่จะเป็นการรับรองว่า ทุเรียนของเรานี่เป็นทุเรียนที่ไม่ได้มีสารเคมีปนเปื้อนไม่ได้อันตรายต่อร่างกาย ต่าง ๆ เหล่านี้ ก็จะเป็นสิ่งที่รัฐบาลจะต้องอุดหนุนสนับสนุน และทุเรียนยะลาเองเราถูกมองว่าเป็นทุเรียนที่ จริง ๆ ราคาไม่ได้แพงมากนะครับถ้าเทียบกับความอร่อยของทุเรียนยะลา แต่วันนี้ปัญหาต่าง ๆ ถ้ารัฐบาลช่วยมาแก้ไขผมเชื่อว่าจะช่วยในหลาย ๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการสนับสนุน แหล่งเงินทุนเพื่อให้คนในพื้นที่มีตู้แช่เย็นก็ดีต่าง ๆ เหล่านี้เป็นสิ่งที่สำคัญนะครับการที่จะต้อง ให้คนไทยมีล้งเองสามารถที่จะส่งออกเองและกรมส่งเสริมในเรื่องของการทำธุรกิจ ผมว่าวันนี้ ต่างชาติเองโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศจีนยังไม่ใช่ทุกมณฑลที่กินทุเรียน อันนี้จะต้องเป็นโจทย์ ของรัฐบาลว่าเอ๊ะจะทำอย่างไรนะครับ ท่านนายกรัฐมนตรีเองเวลาไปต่างประเทศจะทำอย่างไร ที่เป็นไปได้ไหมจะเอาทุเรียน ทุเรียนในไทยนี่ครับอาจจะเป็นทุเรียนยะลาก็ได้ประสานผมมา ก็ได้ ทุเรียนยะลาทำอย่างไรให้คนต่างชาติหลาย ๆ มณฑลที่ยังไม่ได้รับประทานทุเรียนของไทย ให้เขาได้ลิ้มได้ลองได้ชิม สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ครับก็จะเป็นการช่วยในเรื่องของ Up ราคาต่าง ๆ สิ่งสำคัญท้ายสุดในเรื่องของการ Up Skill อย่างที่ผมได้พูดไว้ในเรื่องของการให้ความรู้ อันนี้ เป็นสิ่งที่จำเป็นแล้วก็สำคัญ สุดท้ายท้ายที่สุดท่านประธานครับผมเองจริง ๆ เป็นผู้แทนที่อยู่ ในเมืองครับแต่มันคือเรื่องเดียวกันครับท่านประธาน วันนี้พอเกษตรกรมีรายได้ดีเขาก็จะมา จับจ่ายใช้สอยในเมือง ก็จะมีการซื้อขายหมุนเวียนกันในเมืองมันก็คือเรื่องเดียวกัน สุดท้าย ท้ายที่สุด ท่านประธานครับ ผมก็ขอสนับสนุนให้สภาแห่งนี้ได้มีการตั้งคณะกรรมาธิการ วิสามัญเพื่อพิจารณาส่งเสริม พัฒนา แก้ไขปัญหาทุเรียนอย่างยั่งยืนทั้งระบบ ขอบคุณมากครับ ท่านประธานครับ