นายอนุสรณ์ แก้ววิเชียร นนทบุรี

กราบเรียนประธานสภาที่เคารพ ผม อนุสรณ์ แก้ววิเชียร ผู้แทนราษฎร เขต ๓ จังหวัดนนทบุรี อำเภอบางกรวย ตำบลบางไผ่ พรรคประชาชน วันนี้ผมขออนุญาตมีส่วนร่วมในญัตติของเพื่อนสมาชิกนะครับ ในญัตติ ที่ขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อพิจารณาศึกษาการส่งเสริม พัฒนา แก้ไขปัญหาทุเรียนอย่างยั่งยืนทั้งระบบ และยกร่างกฎหมายว่าด้วยทุเรียน ชื่อญัตติผมมี ความภาคภูมิใจนะครับท่านประธาน เพราะใช้คำว่า ปัญหาทุเรียนอย่างยั่งยืนและทั้งระบบ เมื่อสักครู่นี้ผมฟังเพื่อนสมาชิกหลาย ๆ ท่านอภิปรายในปัญหาของทุเรียน ขออนุญาตยกคำ ของท่านร่มธรรม ท่านใช้คำว่า อัตลักษณ์ นะครับ ท่านปรีติพูดถึงทุเรียนนนท์ ผมเป็น ผู้แทนราษฎรคนที่ ๒ ของจังหวัดนนทบุรีที่ลุกขึ้นมาพูดเรื่องปัญหาของทุเรียนนนท์ จริง ๆ สิ่งที่ท่านร่มธรรมพูดผมอยากให้บรรจุไว้ในกฎหมาย ก็คือทุเรียนที่เป็นอุตสาหกรรมในการ ส่งออกกับทุเรียนที่เป็นอัตลักษณ์ หลาย ๆ ท่านอาจจะยังไม่รู้ว่าทุเรียนนนท์นี้เป็นอัตลักษณ์ และเป็นประวัติศาสตร์ความเป็นมา เป็นความภาคภูมิใจของชาวนนทบุรี จากข้อมูลของ สำนักงานเกษตรจังหวัดนนทบุรี พื้นที่ในการปลูกทุเรียนนนท์ที่เยอะที่สุดตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง ท่านแปลกใจไหมว่าทำไมตั้งอยู่ในอำเภอเมือง ทั้ง ๆ ที่อำเภอเมืองเป็นพื้นที่แห่งความเจริญ แต่ยังมีทุเรียนนนท์สอดแทรกอยู่ในพื้นที่ของอำเภอเมือง อันดับที่ ๒ ก็คืออำเภอบางใหญ่ อันดับ ๓ คืออำเภอบางกรวยของผม ทุกครั้งที่ผมเดินลงพื้นที่หาเสียงผมจะเจอลุงไพฑูรย์ ลุงสุจิณหรือลุงแอ๊ด รวมถึงสวนปู ก็คือสวนทุเรียนนนท์ในอำเภอบางกรวยของผม โดยเฉพาะ ของลุงแอ๊ด วันที่ผมลงไปหาเสียงผมยังจำหน้าของลุงแอ๊ดได้ที่เดินไปที่ลำรางสาธารณะแล้ว หยิบใบไม้ที่อยู่เต็มลำรางออกมา คือลำรางที่ไม่มีน้ำแม้แต่หยดเดียวครับ ปัญหาของทุเรียน นนทบุรีคือเหมือนที่ท่านปรีติอภิปรายไปเลย ตั้งแต่เริ่มปลูกครับ ทุเรียนที่เป็นอัตลักษณ์นี้ มีลักษณะพิเศษ เนื่องจากจังหวัดนนทบุรีตั้งอยู่ในพื้นที่ลุ่มน้ำ เกิดจากตะกอนและการสะสม ของแม่น้ำ เพราะฉะนั้นทุเรียนนนท์จึงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น GI Geographic Integrator มีลักษณะพิเศษ ลักษณะเฉพาะ รสชาติที่แตกต่างกันออกไปครับ เพราะฉะนั้นทุเรียนนนท์จำเป็นต้องตั้งอยู่ที่นนทบุรีครับ ๑. ลักษณะของดินที่มีลักษณะพิเศษอย่างที่ผมอภิปรายไปแล้วนะครับ ๒. แหล่งน้ำครับ ทุกท่านทราบไหมครับ ผมเคยอภิปรายในสภาแห่งนี้นอกจากปัญหาเรื่องน้ำท่วมแล้วยังมี ปัญหาเรื่องน้ำเค็มด้วย เพราะนนทบุรีตั้งติดอยู่กับปากทางแม่น้ำแล้วก็มีน้ำทะเลซึมเข้ามา นอกจากปัญหาน้ำท่วมที่ทำให้ทุเรียนตายและเกษตรกรต้องเริ่มปลูกใหม่ และใช้เวลา ๖-๗ ปี กว่าจะออกผลิตผลออกมาในการเก็บเกี่ยวนะครับ จาก ๓,๐๐๐ กว่าไร่ปัจจุบันเหลือ ๔๓ ไร่ และใน ๔๓ ไร่เหลือเพียง ๑๖ ไร่ที่ให้ผลผลิตอยู่ในปัจจุบัน เพื่อนสมาชิกอาจจะเห็นว่าทุเรียนนนท์ มีราคาแพง ทุเรียนนนท์สายพันธุ์ปกติ ๑,๐๐๐ บาทต่อกิโลกรัม ทุเรียนนนท์สายพันธุ์ก้านยาว ๕,๐๐๐ บาทต่อกิโลกรัม ท่านอาจจะคิดว่าเกษตรกรมีรอยยิ้มนะครับ แต่สิ่งที่ผมรับทราบ จากเกษตรกรในพื้นที่คือรอยยิ้มบนคราบน้ำตาครับ ด้วยราคาที่แพงทำให้การขายผลผลิต ของเกษตรกรมีความยากลำบาก สิ่งที่เกษตรกรได้รับการช่วยเหลือจากภาครัฐคืออะไรรู้ไหมครับ เดินลงไปชูทุเรียนของเขา Promote แจ้งเจ้านายแล้วกลับบ้านครับ ไม่เคยได้รับการช่วยเหลือ อย่างเป็นระบบ ทุเรียนนนท์สายพันธุ์อาจจะสูญหายไปเพราะว่าการขายกิ่งพันธุ์ เมื่อท่านเอา ไปปลูกในพื้นที่อื่นรสชาติมันย่อมแตกต่างกันออกไป เพราะฉะนั้นการขายสายพันธุ์ก็มีปัญหา การขยายสายพันธุ์ทุเรียนนนท์ก็มีปัญหา สิ่งที่ภาครัฐจะต้องพิจารณาคืออยากให้รับฟังเกษตรกร โดยเฉพาะทุเรียนที่เป็นอัตลักษณ์ ทุเรียนที่มีลักษณะพิเศษ ทุเรียนที่อยู่เฉพาะในแต่ละถิ่น แต่ละพื้นที่ ที่ผ่านมาข้าราชการมองแบบเชิงระบบ มองแบบการนำเสนอ มองแบบการเอาผลงาน ทำให้ทุเรียนนนท์มีปัญหา นอกจากนั้นความเจริญของเขตเมืองครับ ผมได้รับทราบจากพ่อแม่ พี่น้องเกษตรกรว่าลูกหลานท่านบอกว่าพ่อจะทำทำไม แม่จะทำทำไม มันเหนื่อย มันลำบาก ถ้าพ่อกับแม่ขายที่วันนี้ได้รับแล้วครับ ๒๐๐ ๓๐๐ ล้านบาท นนทบุรีอยู่ติดกับกรุงเทพมหานคร ราคาที่ดินแพงมหาศาลครับ หมู่บ้านจัดสรรจ้องที่จะขึ้นเต็มไปหมด เพราะฉะนั้นปัญหา ทุเรียนในเชิงระบบ โดยเฉพาะทุเรียนที่เป็นอัตลักษณ์นะครับ ผมขอฝากสภาแห่งนี้ ผมหวังว่า ทุเรียนอัตลักษณ์จะบรรจุอยู่ในกฎหมายและกองทุนทุเรียนไทยจะให้ความสำคัญกับทุเรียน ที่เป็นอัตลักษณ์โดยเฉพาะทุเรียนนนท์ในพื้นที่ของผมนะครับ ขอบคุณครับท่านประธาน