กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพ ผม นายสรวีย์ ศุภปณิตา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี เขต ๑ อำเภอ ลาดหลุมแก้ว อำเภอสามโคก และอำเภอเมืองอีก ๓ ตำบล คือตำบลบางหลวง ตำบลบางเดื่อ และตำบลบ้านฉาง วันนี้ผมจะอภิปรายสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวล กฎหมายที่ดินของท่านหัวหน้าพรรคว่ามีประโยชน์แก่พี่น้องประชาชนมากอย่างไรครับ และสมควรให้ผ่านครับ คือเรื่องปัญหาเกี่ยวกับที่ดินนี้มีมายาวนานแล้ว แต่รัฐบาลได้เคย แก้ไขหลายรอบ เริ่มจากเมื่อสมัยประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๘๖ ปี ๒๕๑๕ นั้นก็ได้มี การรวบรวมปัญหาต่าง ๆ ของการจัดสรรที่ดิน ซึ่งสมัยนั้นไม่มีคำสั่งให้บังคับบ้านจัดสรร จะต้องมีการจดทะเบียนแล้วก็มีการทำรูปแบบแปลนต่าง ๆ ตามที่เหมาะสมเพื่อให้ประโยชน์สุข แก่ผู้บริโภค แต่ต่อมาบ้านเมืองเปลี่ยนแปลงไปปัญหามันก็เพิ่มขึ้น ปัญหาเปลี่ยนแปลงไป ตามบริบทของบ้านเมืองที่เจริญขึ้น ก็มีการออกประกาศ พ.ร.บ. จัดสรรที่ดิน ปี ๒๕๔๓ ก็มีการควบคุมดูแลบ้านจัดสรรได้ดีขึ้นพอสมควร แต่ปัญหามันก็ไม่หมดบ้านเมืองมันเจริญขึ้น ผู้คนย้ายถิ่นฐาน ความเจริญก็มากขึ้น ก็จำเป็นต้องตราพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวล กฎหมายที่ดินฉบับนี้ขึ้นมาเพื่อให้ทันสมัย ทันเหตุการณ์ โดยเฉพาะที่ดินที่รกร้างว่างเปล่า ที่เกิน ๓ ปีนี้จำเป็นที่จะต้องให้รัฐบาลหรือท้องถิ่นเข้ามาดูแลได้ พี่น้องประชาชนที่เป็น เจ้าของพื้นที่ก็ไม่เสียหายต้องได้รับความเห็นชอบก่อน แล้วสามารถเพิกถอนคืนได้ถ้าหากว่า ไม่ถูกต้องหรือว่าไม่ได้ขอร้องกันก่อน ไม่ได้บังคับกัน ปัญหาที่เห็นก็คือบ้านจัดสรรบางแห่ง ไม่มีศักยภาพพอที่จะทำบ้านจัดสรรได้ก็มาทำบ้านจัดสรร แล้วก็ไม่ได้ขออนุญาตจัดสรร แบ่งที่ดินตามที่กฎหมายเปิดช่องไว้ โดยโฉนดแปลงละ ๙ แปลง ๆ เป็น ๑๐ ครั้งเท่ากับเป็น ร้อย ๆ แปลง ปัญหาตามมาก็คือสาธารณูปโภคยังเป็นของเจ้าของบริษัทจัดสรรจะเป็นนิติบุคคล หรือบุคคลธรรมดาก็แล้วแต่ แต่เมื่อเจ้าของนิติบุคคลร้อนเงินหรือสภาพคล่องไม่พอก็ไปกู้ สถาบันการเงิน ต่อมาถูกยึดก็มีปัญหาอีกเอาถนน เอาสาธารณูปโภคไปขายทอดตลาด บางรายสถานการณ์ผู้จัดสรรประสบความสำเร็จขายได้จบหมดแต่ก็มีปัญหาตามหลังมาอีก เพราะว่าสาธารณูปโภคเป็นของส่วนบุคคล แล้ววันเวลาผ่านไปถนนพัง สาธารณูปโภคพัง ประชาชนผู้ซื้อบ้านเดือดร้อน ฝนตกน้ำท่วมถนนพังไม่มีเงินบูรณะปรับปรุงก็ไปร้องขอต่อ หน่วยราชการมาบูรณะซ่อมแซมก็ไม่ได้ เพราะขัดต่อกฎหมายที่จะนำเงินของแผ่นดิน มาบูรณะถนนหรือสาธารณูปโภคของเอกชนไม่ได้ผิดกฎหมายก็ติดขัดกันอยู่ครับ ต่อมา บ้านจัดสรรก็เจริญขึ้น ผู้มีอันจะกิน ผู้จัดสรรระดับสูงก็ทำมาสำเร็จขายแล้วมีการตั้งนิติบุคคล ขึ้นมา นิติบุคคลบ้านจัดสรรก็มีดีและมีจุดช่องโหว่ที่ผู้บริโภคบางคนไม่ต้องการ เช่น ผู้ซื้อบ้าน บางคนตอนไปจองบ้านฐานะรายได้ดีผ่อนไหว จ่ายค่าส่วนกลางไหวก็ผ่อนกันไป แต่พอเจอภาวะ โควิดตกงานหลายปีไม่มีเงินจ่ายค่าส่วนกลางก็ได้ ถึงตอนนั้นก็ทุกข์ใจเพราะถนนมันพัง สาธารณูปโภคพังจะเอาเงินที่ไหนมาซ่อมครับ นิติบุคคลบ้านจัดสรรก็ไม่มีปัญญาหรือไม่มีทุนทรัพย์ที่จะมาซ่อมได้ จึงเห็นสมควร ให้สาธารณูปโภคต่าง ๆ ควรเป็นสาธารณะในทันทีที่บ้านจัดสรรจัดสรรสำเร็จแล้ว แล้วก็ ตั้งนิติบุคคลอาคารชุด หรือนิติบุคคลบ้านจัดสรรไม่สำเร็จก็ควรจะให้เป็นสาธารณะ โดยบทบัญญัติของกฎหมายในทันที หรืออาจจะไปถกเถียงกันเพิ่มเติมว่าผู้ซื้อบ้านจัดสรรบางคน ต้องการความเป็นส่วนตัว ฐานะรวยแล้วไม่อยากให้มีใครมาวุ่นวายยุ่งยาก แล้วก็มีทรัพย์ พอที่จะดูแลสาธารณูปโภคได้ อันนั้นก็มีข้อยกเว้นคุณประกาศขายสิครับ ประกาศตอน จัดสรรเลยว่าหมู่บ้านนี้รวมแต่คนรวยซื้อไปแล้วจะต้องเป็นนิติบุคคลร้อยเปอร์เซ็นต์ คุณจะ ไปยุบเป็นสาธารณะไม่ได้ บุคคลดูแลกันได้ อย่างนั้นคุณก็ประกาศไปเลยคนที่ไม่แน่ใจว่าจะมี ปัญญาจ่ายค่าส่วนกลางในโอกาสหน้าก็ได้ตัดสินใจไม่ต้องไปซื้อ ไปซื้อบ้านที่เขามีทุนทรัพย์น้อย แล้วก็ในอนาคตถ้าตั้งนิติบุคคลไม่สำเร็จก็พร้อมที่จะนำสาธารณูปโภคต่าง ๆ ถนน สนามเด็กเล่น ยกเป็นสาธารณะ เมื่อมันชำรุดทรุดโทรมก็สามารถขอเงินต่อท้องถิ่นหรือต่อรัฐมาดูแลได้ก็เป็น ประโยชน์แก่ผู้บริโภค ก็ประกาศชัดเจนไปเลยว่าอันไหนจะเป็นนิติบุคคลอย่างร้อยเปอร์เซ็นต์ สมบูรณ์แบบ ไม่มีสิทธิเปลี่ยนแปลงก็ประกาศไปเลย ส่วนบ้านที่ลังเลผู้ซื้อยังมีโอกาสที่จะ ของบประมาณแผ่นดินมาบูรณะซ่อมแซมได้ก็ควรจะทำไป มีบ้านจัดสรรบางแห่งชื่อว่า ซอยกำนันพบที่อำเภอลาดหลุมแก้ว ปทุมธานี บ้านจัดสรรทำแล้วล้มเหลว ถนนเป็นหลุมเป็นบ่อ เป็นดวงพระจันทร์มาแล้วหลายสิบปี ขณะนี้ต้องการงบประมาณมาบูรณะก็ไม่ได้ ขอไปทาง ราชการไม่ทำให้เนื่องจากผิดกฎหมาย มาร้องเรียนผมซึ่งเป็นผู้แทนราษฎรในเขตนี้ก็หมดปัญญา ที่จะทำเพราะว่าถนนเป็นส่วนบุคคลรัฐบาลเข้าไปทำไม่ได้ ก็เป็นถนนแบบนี้ทั่วประเทศ มีจำนวนมากครับ ขอบคุณครับ