นายณัฐพล โตวิจักษณ์ชัยกุล เชียงใหม่

เรียนประธานสภาที่เคารพ ณัฐพล โตวิจักษณ์ชัยกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาชน จากจังหวัดเชียงใหม่ เขต ๓ สันกำแพง แม่ออน ดอยสะเก็ด สำหรับร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวล กฎหมายที่ดิน (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ฉบับนี้ ย้ำอีกครั้งนะครับหลักการง่าย ๆ คือการให้อำนาจ แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเข้าไปปรับปรุง ไปแก้ไขปัญหาในที่นั้น ๆ แม้ว่าที่นั้นจะมี เอกชนเป็นเจ้าของก็ตาม แต่ว่าที่นั้นต้องถูกใช้เป็นสาธารณะมาอย่างน้อยไม่ต่ำกว่า ๓ ปี มันมีข้อตรงนี้อยู่ ทีนี้ผมน่าจะต้องอภิปรายให้กับทางเพื่อนสมาชิกจากฟากฝั่งอื่นที่จะ โหวตคว่ำวันนี้ อยากจะให้ท่านได้เข้าใจและเห็นภาพ ผมขอยกตัวอย่างเคสที่เกิดขึ้นจริง จาก สส. เขตอย่างผม สไลด์มาได้เลยครับ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)

ผมพาท่านประธานไปที่หมู่บ้าน แห่งหนึ่งครับ ชื่อสันกำแพง ปาร์ควิลล์ หมู่บ้านแห่งนี้มีมาก่อนที่จะมี พ.ร.บ. จัดสรรที่ดิน นั่นหมายความว่าหมู่บ้านนี้ไม่ได้มีเจ้าของโครงการที่มีหน้าที่จะต้องดูแลสาธารณูปโภค ไม่ได้มีการจัดตั้งนิติบุคคลใด ๆ ทั้งสิ้น ก็คือเจ้าของซอยแปลงขายที่ ทำถนนไว้ตั้งแต่อดีต แล้วก็ไม่ได้มีภาระหน้าที่ใด ๆ ที่จะต้องมาดูแลถนนนั้นให้มีสภาพที่ดี ทีนี้ผมก็ได้รับการติดต่อ จากพ่อแม่พี่น้องประชาชน รวมถึงได้รับการติดต่อจากเทศบาลตำบลสันกำแพงว่าขอให้ ท่าน สส. ช่วยมาดูหน่อยว่าเราจะแก้ปัญหานี้อย่างไร สไลด์ต่อไปได้เลยครับ ปัญหาเล็กน้อย มากครับ ถนนบางจุดในซอยก็ชำรุดทรุดโทรม คอสะพานทรุด ท่อระบายน้ำรางระบายน้ำ อุดตัน เทศบาลทราบปัญหานี้ดี ผอ. กองช่างอยากแก้ให้ลูกบ้านมาก ๆ แต่ทำไม่ได้เลย ทำไม่ได้เลยเพราะที่พวกนี้ไม่ได้เป็นที่สาธารณะ ไม่ได้เป็นภาระจำยอม เป็นพื้นที่ที่ถูกใช้เป็น สาธารณะแต่เป็นโฉนดที่ดินมีเจ้าของหมดเลยนะครับ สไลด์ต่อไปครับ ผังอาจจะดูไม่ชัด ผมขอเปิดผังหมู่บ้านนี้ที่ผมได้รับมาอาจจะดูไม่ค่อยชัด แต่อยากจะชี้ให้เห็นว่าถนนที่ลูกบ้านใช้กันในหมู่บ้านนี้รอบหมู่บ้านเป็นพื้นที่ที่มีโฉนด ๑๐ แปลง มีเจ้าของชื่อไม่ซ้ำกันเลย ๑๐ คน โชคดีนะครับ มีอยู่ ๒ แปลงที่ตามหาเจ้าของ โฉนดได้แล้วเจ้าของเขาก็ยินยอมยกให้เป็นสาธารณะ ส่วนที่ยินยอมเทศบาลสามารถเข้าไป ซ่อมบำรุงได้นะครับ แต่อีก ๘ โฉนด ๘ แปลงหาเจ้าของไม่เจอ เจ้าของเปลี่ยนมือไปไม่รู้กี่ครั้ง ต่อกี่ครั้งแล้ว เจ้าของบางคนหาเจอแต่ว่าประวิงเวลาไม่ยอมทำอะไรสักอย่าง ซ่อมก็ไม่ซ่อม จะยกจะโอนอะไรก็ไม่ทำ ทีนี้เราแก้ปัญหาอย่างไร สไลด์ต่อไปครับ กรมที่ดินที่ท่าน ให้ความเห็นว่าจะคว่ำร่างนี้ ผมถามจริง ๆ เถอะ กฎหมายก็ให้เปิดช่องไว้ว่าถ้าอยากจะให้ เจ้าของที่นั้นเขายกให้เป็นสาธารณะ พิสูจน์ได้ว่าถูกใช้เป็นสาธารณะก็ต้องไปฟ้อง โอเค กฎหมายเปิดช่องให้ฟ้องแต่ลูกบ้านต้องทำผ้าป่าเพื่อหาเงินจ้างทนายเขียนคำฟ้องแล้วไปฟ้อง แล้วผ้าป่านี้ สส. เขตหลาย ๆ ท่านอาจจะเคยต้องเอาเงินไปช่วยป่าด้วยซ้ำนะครับ ผมถาม กรมที่ดินครับ ถ้าท่านรับเป็นเจ้าภาพฟ้องแทนประชาชนได้อันนี้ก็ดีสิ เราจะได้ไม่ต้อง ไปหาทำผ้าป่าหาเงินไปฟ้องกันเองนะครับ เทศบาลทำไม่ได้อยู่แล้ว อยากทำใจจะขาดนะครับ ผมอยากให้ฝ่ายเพื่อนสมาชิกที่ไม่เห็นด้วยกับการแก้ไขนี้ ท่านบอกว่าถ้าเรามอบภารกิจนี้ ให้อำนาจนี้กับท้องถิ่นไปมันจะกลายเป็นภาระของท้องถิ่น เพราะไม่มีงบประมาณ ต่าง ๆ นานา ผมต้องบอกอย่างนี้ครับ การแก้ไขนี้คือเราให้อำนาจกับท้องถิ่น ซึ่งท้องถิ่น จะทำ หรือไม่ทำนั้นงบประมาณเพียงพอหรือไม่เขาก็ต้องไปทำประชาคมกับลูกบ้านนั้น ๆ ว่าแผนซ่อมถนนนี้ลูกบ้านจะผ่านประชาคมไหม แล้วค่อยเอาแผนบรรจุเข้าในแผน งบประมาณซึ่งมันไม่ได้ Guarantee ใด ๆ ว่าจะได้ซ่อมหรือเปล่า แต่อย่างน้อยท้องถิ่น วันไหนที่เขาพร้อมเขาสามารถบรรจุแผนได้ จัดสรรลำดับความสำคัญของโครงการได้ เขาก็จะได้ซ่อมบำรุงในเคสลักษณะนี้นะครับ ส่วนที่ท่านกังวลว่าถ้าเราให้อำนาจนี้ไปอาจจะมี การทุจริตหรือไม่ อาจจะไปเอื้อประโยชน์ให้กับเอกชนบางรายอะไรหรือไม่ อันนั้นไม่ใช่หน้าที่ เราที่ต้องกังวล ณ ขณะนี้นะครับ เพราะเรามีหน่วยงานอย่าง สตง. ป.ป.ช. และ ถ้าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นทำลักษณะนั้นจริง ๆ ก็ถือว่าให้เป็นความรับผิดชอบ ทางการเมืองของท้องถิ่นนั้น ๆ ก็ได้นะครับ นี่คือตัวอย่างเดียวที่ผมอยากจะหยิบยกและมัน เห็นภาพที่สุด เรื่องนี้ไม่ได้เกิดแค่ กทม. หรือปริมณฑล เกิดทั่วประเทศครับ หัวเมืองใหญ่ จังหวัดใหญ่ เชียงใหม่มีลักษณะนี้เยอะนะครับ ขอนแก่น ภูเก็ต มีหมดนะครับ พวกเราเชื่อว่า การให้อำนาจกับท้องถิ่นตรงนี้สามารถจะแก้ไขปัญหาให้กับพ่อแม่พี่น้องประชาชนได้ นี่คืออำนาจในมือของนิติบัญญัติที่เราทำได้นะครับ ผมก็อยากวิงวอนเพื่อนสมาชิกที่ยัง ไม่เห็นด้วยพิจารณากันอีกครั้งอย่างรอบคอบ เราถกกันในรายละเอียดในชั้นกรรมาธิการ ได้ครับ ขอบพระคุณครับท่านประธาน