วิทวิสิทธิ์ ปันสวนปลูก หารือปัญหาลำไยราคาตกต่ำที่ส่งผลให้เกษตรกรเดือดร้อนจากต้นทุนสูง รายได้ต่ำ และหนี้สินล้นพ้น พร้อมเสนอให้กระทรวงพาณิชย์บังคับใช้การประกาศราคาซื้ออย่างโปร่งใส และผลักดันร่าง พ.ร.บ. ยุทธศาสตร์ลำไยเพื่อสร้างกลไกคุ้มครองเกษตรกร ส่งเสริมการแปรรูปเพิ่มมูลค่า และยกระดับคุณภาพชีวิตอย่างยั่งยืน
เรียนประธานสภาที่เคารพครับ ผม วิทวิสิทธิ์ ปันสวนปลูก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน เขต ๑ อำเภอเมือง อำเภอแม่ทา และอำเภอบ้านธิ ก่อนอื่นผมก็ต้องขอขอบคุณท่าน สส. รังสรรค์ ที่ทำเกี่ยวกับ พ.ร.บ. ลำไย มาตลอด ผมก็ชื่นชมในความพยายามของท่าน แต่อย่างไรก็ดีแม้กระทั่ง ท่านประธานเองห่วงใย มีแต่ปืนไม่มีลูกกระสุน เพราะฉะนั้นเดี๋ยวในชั้นกรรมาธิการ เดี๋ยวเราคงต้องผลักดันเรื่องนี้กัน ก็อยากจะขอบคุณ สส. ทุกท่านที่มาร่วมอภิปรายกันวันนี้ ได้ให้ทั้งข้อเสนอแนะ ไม่ว่าจะเรื่องของการแก้ปัญหาเรื่องของผูกขาดของล้ง หรือว่า แม้กระทั่งในเรื่องของการเข้าถึงระบบชลประทาน การเข้าถึงสิทธิต่าง ๆ แล้วก็พูดถึงปัญหา เรื่องของราคาลำไยที่ถูกกดทับมาตลอด ๒๐ ปี อย่างไรก็ดีในส่วนที่ก่อนจะถึงการตั้ง คณะกรรมาธิการ อันดับแรกที่ทางสภาไทยของเราสามารถที่จะแก้ปัญหาให้เกษตรกร ได้เลยก็อย่างที่ผมหารือเมื่อเช้า อันนี้มันเป็นระเบียบกฎของพาณิชย์จังหวัดว่า ผู้ที่รับซื้อลำไย รูดร่วงต้องแสดงราคาตั้งแต่ช่วงเช้าให้เกษตรกร อันนี้มันมีระเบียบอยู่แล้วสามารถทำงาน ได้เลยครับ ก่อนที่เราจะต้องมาทำคณะกรรมการนี้ อยากจะให้ทางกระทรวงพาณิชย์เข้าไปแก้ไขปัญหา ได้เลย สามารถทำได้เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้เลย ก็อยากจะเป็นเสียงสะท้อนเล็ก ๆ ให้กับพี่น้อง ชาวสวนลำไยนะครับ
ต่อไปก็คือเราพูดกันมาตลอดว่า ลำไยเป็นผลไม้เศรษฐกิจ ๑ ใน ๓ ของประเทศ สร้างมูลค่ามากกว่า ๒๔,๐๐๐ ล้านบาท ไม่ว่าจะเป็นลำไยสด ลำไยอบแห้ง หรือการแปรรูปลำไย แต่ผู้ที่ได้รับผลประโยชน์จริง ๆ ก็คือนายทุน แต่ผู้ที่ต้องก้มหน้าก้มตา รับกรรมก็คือ เกษตรกร ผมที่พูดอย่างนี้เพราะอะไรครับ ๑. ก็คือในต้นลำไยที่จะออก ผลผลิตได้ต้องใช้เวลามากถึง ๔-๗ ปี เกษตรกรต้องคอยดูแล ประคบประหงมเหมือนลูกเลย ก็คือต้องให้น้ำ ให้ปุ๋ย ถึงจะออกผลผลิตได้ ประมาณ ๔-๗ ปี กว่าที่จะทำการออกผลได้ ต้องมีการเตรียมต้น เตรียมดินอีก ๒ เดือน การให้ปุ๋ย ใส่สารเร่ง ป้องกันศัตรูพืชเพื่อให้ออก ผลผลิตที่เราได้กินกันวันนี้ก็คืออีก ๗ เดือน เพราะฉะนั้นใน ๑ ปีครับ ความหวังของเกษตรกร ชาวสวนลำไยมีแค่ครั้งเดียว การกำหนดราคาหรือว่าการแสดงราคาแล้วเราสามารถบอกถึง ราคาต้นทุนที่แท้จริง แล้วก็ทำให้เกษตรกรได้รู้ว่า ราคาปีนี้มีราคาดี มันเป็นอาชีพ หรือว่า เป็นความหวังของเขาทั้งปีครับ อันนี้พ่อแม่ความหวังที่จะให้ลูกหลานได้ไปเรียนมันเป็น ค่าเทอม ค่าเสื้อผ้าของลูก ๆ ก็คือเงินก้อนนี้เลยครับ มันเป็นทั้งชีวิต อันนี้ไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมเราถึงอยากจะผลักดันเรื่องของ พ.ร.บ. ลำไยตัวนี้ออกมานะครับ แต่อย่างไรก็ดี มันมีหลักในเรื่องของการเข้าถึงแหล่งทุน หรือว่ากฎระเบียบต่าง ๆ ที่เราต้องไม่พูดถึง พ.ร.บ. การเงิน อันนี้ก็พอจะเข้าใจได้ แต่คงจะเข้าไปปรับแก้ในส่วนชั้นกรรมาธิการ แต่อันนี้สิ่งที่เรา จะต้องสะท้อนให้ถึงปัญหาที่เรายังอาจจะมองไม่เห็น คือจังหวัดลำพูนเราเองถูกมองว่า เป็นจังหวัดที่มีรายได้ที่สูง หลาย ๆ คนก็ทราบอยู่ แต่สิ่งที่อยู่ภายในอีกอันหนึ่งก็คือในจังหวัด ลำพูนเอง ก็มีอัตราการฆ่าตัวตายสูงเหมือนกัน แต่ทุกท่านอาจจะมองว่าเป็นส่วนของนิคม หรือเปล่าที่ฆ่าตัวตายสูง แต่กลับไม่ใช่นะครับ ก็คืออัตราการฆ่าตัวตายสูงกลับกลายเป็น เกษตรกรครับ ที่ผมเห็นหลาย ๆ ภาพที่หลังสุดในพื้นที่ของจังหวัดนะครับ เกษตรกร มีการแขวนคอตายที่ต้นลำไยครับ อันนี้คือทั้งชีวิตของเขาครับ เพราะว่าอย่างปี ๒๕๖๕ จะเห็นในคลิป ในภาพต่าง ๆ ก็คือทุกคนต้องมาฟันต้นลำไย ทำลายต้นลำไยเพื่อปลูกผลไม้ อย่างอื่น นี่คือเขาหมดหวังแล้ว ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะว่าหนี้สินที่เขากู้ยืมมามันคือ ทั้งชีวิต แล้วเขาเองก็ไม่อยากเป็นภาระให้ลูกหลาน ตัดสินใจเพียงชั่วพริบตาก็คือ การจบชีวิต ลงที่สวนของตัวเอง อันนี้คือผมเองยังไม่อยากจะให้เกิดภาพนี้ หลังจากเรามี พ.ร.บ. ตัวนี้ ออกมานะครับ ดังนั้นอย่างไรก็ดีผมเองก็อยากจะให้เรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่เราสามารถแก้ ในสภาไทยแห่งนี้ ให้เราโอบรับทุกปัญหาของเกษตรกรครับ หลาย ๆ ท่านให้ความเป็นห่วงว่า ทำไมเราต้องพูดถึงเรื่องของลำไย แต่อย่างที่บอกถ้ามันมีปัญหาของเกษตรกรหลาย ๆ กลุ่ม อาชีพเข้ามา สภาของเราแห่งนี้ยินดีที่จะรับเพื่อแก้ปัญหาครับ เราแก้ปัญหาโดยเอาปัญหา ของเกษตรกรมาพูดในชั้นกรรมาธิการ และแก้กฎหมายกันเพื่อให้เกษตรกรมีที่ยึดหลักว่า สภาไทยแห่งนี้สามารถที่จะช่วยแก้ปัญหาให้เขาได้ อย่างไรก็ดีในส่วนของที่เพื่อนสมาชิก สส. ของผมได้อภิปรายมาถูกเลยนะครับ ก็คือทุกวันนี้เกษตรกรเราเข้าไม่ถึงแหล่งทุน เพราะทุกวันนี้มีเรื่องของปัญหาหลาย ๆ อย่างครับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของราคาปุ๋ย ยาแพง แล้วก็การเข้าถึงแหล่งน้ำ การไม่มีโอกาสที่จะกำหนดราคาของตัวเองได้ ทุกวันนี้เก็บลำไย มาแล้วตั้งแต่ช่วงเช้าถึงสี่โมงเย็น ค่าคนงานขึ้นลำไย ๕๐๐ บาท ค่าเก็บข้างล่างอีก ๓๐๐ บาท ถ้าได้ ๑๐ กระสอบ ประมาณแค่สัก ๑,๐๐๐ บาท หรือ ๒,๐๐๐ บาท ยังไม่พอค่าแรงงานเลยครับ ดังนั้น ร่าง พ.ร.บ. ยุทธศาสตร์ลำไย พ.ศ. .... นี้ โดยคณะกรรมาธิการนี้ครับ ถ้าเรามีสัดส่วน ตัวแทนของชาวสวนลำไยเข้ามาพูด มาแก้ปัญหาร่วมกันครับ อันนี้เราจะสามารถแก้ปัญหา ให้กับเกษตรกรชาวสวนลำไยได้อย่างแท้จริงครับ อย่างไรก็ดีครับการแปรรูปของลำไยจะเป็น อีกทางออกหนึ่งที่จะทำให้เกษตรกรมีทางเลือก เพราะอย่างที่เพื่อนสมาชิก สส. ของเรา ได้เป็นห่วงว่า การปลูกลำไยตอนนี้มันเริ่มล้นตลาด แต่อีกทางหนึ่งที่เราสามารถที่จะนำเอา สินค้าลำไยเราออกจากสินค้าที่มันล้นตลาดได้ คือการแปรรูป แล้วก็การสร้างคุณภาพที่ดี แล้วก็การยืดอายุของผลไม้ให้มันยาวนานขึ้น จะทำให้คุณภาพของสินค้าเราสามารถ สู้กับตลาดโลกได้ครับ ดังนั้นความหวังของเกษตรกรผู้ปลูกลำไยกับคณะกรรมการลำไย ที่จะตั้งขึ้นนี้ เพื่อจะช่วยผลักดันให้ผลไม้ที่สำคัญของประเทศที่เราเรียกว่า ลำไย นอกจาก จะเป็นพืชเศรษฐกิจของประเทศแล้ว ยังเป็นพืชเศรษฐกิจหลักที่สร้างความมั่นคงให้กับอาชีพ เกษตรกรที่เราเรียกว่า ชาวสวนลำไย ขอบคุณครับท่านประธาน