เรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน อรพรรณ จันตาเรือง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ คนอำเภอ เชียงดาว เวียงแหง พร้าว ไชยปราการ และวันนี้ในฐานะลูกเกษตรกร วันนี้ขอมีส่วนร่วม ในการอภิปรายเกี่ยวกับ พ.ร.บ. ลำไยค่ะ ดิฉันขอเป็นตัวแทนพ่อแม่พี่น้องเกษตรกรผู้ปลูกลำไย ด้วยตัวดิฉันเองเกิดและเติบโตมาในสวนลำไย พ่อแม่ทำสวนลำไยเลี้ยงชีพ และส่งเรียน หนังสือเหมือนกับพี่น้องประชาชนอีกหลายคนในพื้นที่ภาคเหนือ สวนลำไยเป็นตัวกำหนด ชะตากรรมชีวิตของครอบครัว ถ้าหากปีไหนราคาดี ลำไยก็จะแพง ทำให้ลูกได้เรียนหนังสือ ได้ใส่เสื้อตัวใหม่บ้าง ปีไหนลำไยราคาถูก ก็จะทำให้พี่น้องเกษตรกร เรียกว่า ปุ๊ดตืนเจ้า ปีไหน ถ้าถูกจริง ๆ หรือว่า ปุ๊ดตืน พี่น้องเกษตรกรก็ต้องเป็นหนี้เป็นสิน เกษตรกรผู้ปลูกลำไย ทั้งหมด ๓๓ จังหวัด พื้นที่ปลูกทั้งหมด ๑,๗๐๐,๐๐๐ ไร่ ๕๐๐,๐๐๐ ครัวเรือน จำนวน ทั้งหมด ๒ ล้านกว่าชีวิต ลำไยเป็น ๑ ใน ๑๑ พืชสวนสงวนของไทยเรา เป็นผลไม้ส่งออก อันดับต้น ๆ ของประเทศ แต่เกษตรกรไทยต้องเจอกับปัญหาหลาย ๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็น ตั้งแต่แรกค่ะ ดอกลำไยร่วงก่อนที่จะติดผล เนื่องจากสภาพอากาศและแหล่งน้ำที่แห้งแล้ง สภาพอากาศที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการทำให้ติดผลลำไยค่ะ อันที่ ๒ ก็คือไม่สามารถ ขอมาตรฐาน GMP ได้ เนื่องจากพื้นที่ของเขตบ้านดิฉันเป็นพื้นที่ที่อยู่ในเขตป่า เขตอุทยาน จึงไม่สามารถขออนุญาตได้ เรื่องที่ ๓ เกี่ยวกับราคาปุ๋ย ราคายา ราคาต้นทุนที่สูง ๑ วัน คนที่ขึ้นลำไยใช้แรงงานวันละ ๕๐๐ บาท คนที่เด็ดลำไยอยู่ข้างล่างวันละ ๒๕๐ บาท ถ้าหาก วันนี้เก็บลำไยได้สัก ๒ กระสอบ แล้วนำไปร่อน ถ้าได้สัก ๗๐๐ บาท ก็ไม่คุ้มกับราคา ที่จะมาจ้างในการทำลำไยในแต่ละวัน ค่าน้ำแข็งยังไม่ได้เลยค่ะท่านประธาน ยังไม่พอนะคะ ในเรื่องของกฎหมาย เกษตรกรเสียเปรียบกับพ่อค้าคนกลางมาโดยตลอด จากเหตุการณ์ ในพื้นที่ของดิฉันมีการซื้อ หรือเขาเรียกกันว่า ขายเขียว ซื้อก่อนตั้งแต่ที่ลำไยยังไม่ออก เป็นเม็ด เป็นดอกซื้อแบบนี้ค่ะ แต่พอถึงเวลาที่จะเก็บลำไยจริง ๆ มันมีการตกลง แล้วก็ ตัวคู่สัญญาที่เอาเปรียบพี่น้องประชาชนบ้างในพื้นที่ และปัญหาที่น่ากลัวที่สุด ณ ตอนนี้ก็คือ ในเรื่องของทุนค่ะ ทุนจีน ขออนุญาตนะคะ ทุนต่างประเทศที่มาเป็นตัวกำหนดราคา เป็นคน ที่กำหนดว่า วันนี้ชะตาชีวิตของเกษตรกรผู้ปลูกลำไยจะได้ราคาไหน เราปลูกลำไยมา ๔-๕ ปี แต่ต้องมารอทุน ๆ เดียวมากำหนดว่า วันนี้จะให้ชะตากรรมชีวิตเกษตรกรเป็นรูปแบบไหน มันจึงเกิดการรวมกลุ่มของพี่น้องเกษตรกร ไม่ว่าจะเป็นสภาอาชีพเกษตรกรเคลื่อนไหว เกี่ยวกับ พ.ร.บ. ลำไย เพื่อให้รัฐเห็นความสำคัญของเกษตรกร เพื่อคุ้มครองเกี่ยวกับคุณภาพ สินค้า ความเป็นธรรมของราคากับทุก ๆ ฝ่าย ท่านประธานที่เคารพคะ กลุ่มพี่น้องเกษตรกร นำโดยอาจารย์สง่า สภาอาชีพเกษตร พ่อกำนันไพศาล นายกสมาคมกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน อำเภอพร้าว พ่อสมนึก ต๊ะปวน อดีตผู้ใหญ่บ้าน กลุ่มนี้เป็นคนที่นำเกี่ยวกับเรื่องร้องเรียน หรือว่าข้อปัญหาของพี่น้องประชาชนของเรามา เพื่ออยากจะให้รัฐเห็นความสำคัญ โดยการ ไปยื่นหนังสือในที่ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นรัฐมนตรีกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ศูนย์รับเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของรัฐบาล สำนักปลัด สำนักงานรัฐมนตรี และพรรคการเมืองต่าง ๆ ท่านประธานคะ กลุ่มนี้เราไม่มี นายทุนในการสนับสนุน ทุก ๆ ครั้งในการเดินทาง หรือว่าในการขับเคลื่อนแต่ละครั้ง ทุก ๆ คนจะได้งบประมาณในการที่พี่น้องประชาชนออมกันคนละ ๒๐ บาท เพื่อจะให้ ไปเป็นค่าเดินทางในการมาเพื่อขับเคลื่อนเกี่ยวกับเรื่อง พ.ร.บ. นี้ แต่ พ.ร.บ. ของพี่น้อง ประชาชนในวันนี้ที่ได้ยื่นมามีทั้งหมด ๖ หมวด ๕๒ มาตรา ซึ่งประกอบไปด้วย ๑. หมวดทั่วไป ๒. คณะกรรมการ ๓. คณะกรรมการบริหาร ๔. กองทุนลำไยผลิตภัณฑ์ ๕. ลำไย ๖. ราคาลำไยและผลตอบแทน แต่ พ.ร.บ. ที่เรากำลังอภิปรายกันนี้มีอยู่ ๒ หมวด ก็คือเกี่ยวกับเรื่องหมวดของการแต่งตั้งคณะกรรมการ และที่มาของคณะกรรมการว่า มาแบบไหน ทั้ง ๆ ที่ทั้งหมดนี้คณะกรรมการหรือว่า Fruit Board ของเราก็มีอยู่แล้วนะคะ เราเห็นได้ว่าถ้าสมมุติว่า Fruit Board ที่มาจากคณะกรรมการทั้งหมด ทำหน้าที่ตั้งแต่แรก พ.ร.บ. ลำไย หรือว่า พ.ร.บ. อะไรต่าง ๆ ก็คงจะไม่เกิดขึ้นค่ะ วันนี้เราก็ต้องบอกกับพี่น้อง ประชาชนผู้ปลูกลำไยจริง ๆ ว่า หมวดทั้งหมดที่พี่น้องประชาชนต้องการมันยังอยู่ในหมวด ของเกี่ยวกับ พ.ร.บ. การเงินการคลังอยู่ ก็อยู่ที่อำนาจของนายกรัฐมนตรีละค่ะว่า วันนี้ นายกรัฐมนตรีของเราจะให้ความสำคัญเกี่ยวกับพี่น้องผู้ปลูกลำไย หรือพี่น้องเกษตรกร ทั้งหมดหรือเปล่า และรัฐมนตรีจะเห็นใจ แล้วก็ให้ความสำคัญเกี่ยวกับเกษตรกรหรือเปล่า แต่วันนี้ถือว่าเป็นมิติที่ดีที่สภาแห่งนี้ให้ความสำคัญเกี่ยวกับลำไย และได้นำปัญหามาคุยกัน แล้วเริ่มต้นในการจะแก้ไข วันนี้ดิฉันจึงเห็นด้วยกับร่าง พ.ร.บ. ทั้ง ๓ ร่างนี้ค่ะ ขอบคุณค่ะ ท่านประธาน