กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผม สฤษฏ์พงษ์ เกี่ยวข้อง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกระบี่ พรรคภูมิใจไทย กระผม ขออนุญาตท่านประธาน ขอมีส่วนร่วมในการร่างพระราชบัญญัติยุทธศาสตร์ลำไย พ.ศ. .... ของเพื่อนสมาชิกทั้ง ๓ ท่านพร้อมกับคณะ ผมเห็นว่าประเทศไทยนั้นเป็นประเทศอยู่ในภาค การเกษตร แล้วก็มีผลไม้ที่อุดมสมบูรณ์ ลำไยเป็นส่วนหนึ่งของผลไม้ที่พี่น้องประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นภาคเหนือหรือภาคตะวันออก เดี๋ยวนี้ปลูกได้แทบทุกภาคแล้วนะครับ แล้วก็ เมื่อถึงหน้าลำไยในขณะนี้ก็มีปัญหาในเรื่องของราคา ซึ่งตัวผมเองก็ได้ช่วยเหลือเพื่อน ในตอนที่เป็นผู้บริหารท้องถิ่นในองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ เราก็จะมีการเชื่อมโยง ในการช่วยเหลือเพื่อนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นที่จังหวัดลำพูน จังหวัดเชียงใหม่ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ไม่สามารถที่จะช่วยได้อย่างเป็นรูปธรรม ในขณะนี้ ราคาลำไยก็ค่อนข้างที่จะตกต่ำ ผมกราบเรียนท่านประธานว่า โครงสร้างประเทศไทย ในเรื่องของการดูแล ในเรื่องของผลไม้หลักของประเทศไทย ในขณะนี้กระทรวงเกษตร และสหกรณ์เรามีคณะกรรมการ Fruit Board ซึ่งในคณะกรรมการชุดนี้ครับ ก็ไปดูแลผลไม้ เพียงแค่ ๑๐ ชนิดด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นทุเรียน มังคุด ลำไย ก็ ๑ ใน ๑๐ ของผลไม้ที่จะต้อง มีคณะกรรมการชุดนี้ดูแล ยังมีเงาะ ลองกอง ลิ้นจี่ มะม่วง สับปะรด ส้มเขียวหวาน และส้มโอ ในส่วนของภาคใต้นะครับ มังคุดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช มังคุดที่จังหวัดพังงา อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ล้วนแต่มีปัญหาในช่วงหน้าฤดูของผลไม้นั้น ๆ เราไม่เคยแก้ปัญหาที่ต้นเหตุได้เลย กับทั้งยังมีประเด็นปัญหาที่ซ้ำซากมาก เพราะฉะนั้นประเด็นนี้ในเรื่องของการเสนอร่าง พระราชบัญญัติ ส่วนตัวผมเองผมในสมัยนี้ผมได้เสนอร่างพระราชบัญญัติผลไม้ไทย รวมถึง พืชผักด้านอื่นด้วย ในความเป็นจริงแล้วนอกเหนือจากผลไม้นะครับ ผมว่ายังมีอีกหลายอย่าง ที่เป็นหน้าฤดู ไม่ว่าจะเป็นกล้วย ไม่ว่าจะเป็นมะละกอ และพืชผัก เช่น กระหล่ำปลี และมะเขือเทศ ถ้าเราออกกฎหมายรวมให้มันเป็นโครงสร้างหลัก โครงสร้างใหญ่ ๆ ก็ด้วยข้อจำกัดละครับว่า สภาผู้แทนราษฎรพอออกร่างพระราชบัญญัติอย่างนี้ มันก็จะเกี่ยวกับ เรื่องการเงิน ก็ไม่สามารถที่จะผ่านกำแพงในเรื่องของข้อจำกัดทางกฎหมายได้ภายใต้ รัฐธรรมนูญ ท่านนายกรัฐมนตรีผมไม่เคยเห็นอนุญาตในเรื่องของสภาผู้แทนราษฎร ฝ่ายนิติบัญญัติเสนอร่างที่เกี่ยวกับพระราชบัญญัติการเงิน และผมก็ไม่ประสงค์ที่จะอุทธรณ์ คำสั่งต่อประธานสภาผู้แทนราษฎร ให้มีการเรียกประชุมประธานคณะกรรมการ ๓๕ คณะ เพื่อวินิจฉัยในเรื่องของร่างพระราชบัญญัติที่เกี่ยวกับการเงิน เพราะผมไม่เคยเห็นว่าจะผ่าน คณะกรรมการไปได้ แต่ในขณะเดียวกันนั้นร่างพระราชบัญญัติของเพื่อนสมาชิกหลาย ๆ คน รวมทั้งครั้งนี้ด้วย และผมก็เสนอไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผ่านการรับฟังความคิดเห็น ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๗๗ พี่น้องประชาชนในภาคการเกษตรเห็นด้วยหมด เพื่อที่จะให้ รัฐบาลตั้งคณะกรรมการโครงสร้างในเรื่องของพืชผลไม้ไทยมากกว่า ๑๐ ชนิดด้วยกัน เราจะเห็นได้ว่าวันนี้ที่ไหน ๆ ก็ปลูกทุเรียน ผมเชื่อเหลือเกินว่าทุเรียนก็เป็นผลไม้ชนิดหนึ่ง ที่กำลังจะต้องประสบปัญหาอย่างแน่นอน แล้วเราก็เห็นว่าประเทศเพื่อนบ้านนะครับ โดยเฉพาะในส่วนของประเทศจีน ก็มาตั้งล้งกันในประเทศไทยมากมาย ก็เป็นผลให้เกษตรกร ชาวสวนผลไม้ไทยเราก็ไม่ค่อยมีกำไรนะครับ เพราะเขาซื้อตั้งแต่ที่มาดูตั้งแต่พืชผลไม้ ที่ผลิดอก ก็เป็นการเหมาจ่ายนะครับ สิ่งเหล่านี้ผมไม่อยากเห็นเพื่อที่จะให้เกษตรกรชาวสวนผลไม้ ที่ตั้งใจในการที่จะผลิต เพราะฉะนั้นในส่วนของนโยบายของยุทธศาสตร์ลำไยก็ดี ในส่วนของพืชผลไม้อื่นก็ดี ที่ผมเสนอไปเป็นผลไม้รวมนั้น ผมก็ขอฝากท่านนายกรัฐมนตรี ท่านรัฐมนตรีกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ หรือกระทรวงพาณิชย์ที่เกี่ยวข้องนะครับ ผมเห็นว่าถ้าในกรณีผลการศึกษาในส่วนของร่างพระราชบัญญัติยุทธศาสตร์ลำไย พ.ศ. .... นั้น ถ้าสามารถที่จะออกเป็นกฎหมายรวมในเรื่องของผลไม้และผักหลัก ๆ ของประเทศไทยนั้น ก็จะเป็นสิ่งที่ดี ในอนาคตเดี๋ยวก็จะมีพระราชบัญญัติทุเรียน พระราชบัญญัติมังคุด เงาะ และอื่น ๆ เพราะฉะนั้นในวันนี้ผมเห็นว่า รัฐบาลควรที่จะรวมทั้งหมดแล้วก็กำหนดเป็น ยุทธศาสตร์ในเรื่องของโครงสร้างที่รัฐบาลจะต้องให้การสนับสนุน เช่น สนับสนุนในเรื่อง ของพันธุ์ สนับสนุนในเรื่องของเทคโนโลยีใหม่ ๆ ในเรื่องของการปลูก การรักษา และต้นทุน การผลิต ไม่ว่าจะเป็นเรื่องปุ๋ย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการปราบวัชพืช ในการดูแล การส่งเสริม ในเรื่องของ Packaging ในเรื่องของตลาดทั้งในประเทศและต่างประเทศ ตลอดในเรื่องของ อุตสาหกรรมต่อยอดในเรื่องของพืชผลไม้ไทยและผักประเทศไทยด้วยซ้ำไป ในวันนี้ มีการแข่งขันสูงมาก เราจะไปเห็นว่าที่ประเทศจีนนั้นผลไม้เขาทำดีมาก พัฒนาบำรุงพันธุ์ มีห้องเย็น มีระบบโลจิสติกส์ในการขนส่งที่รวดเร็ว แต่ในขณะเดียวกันของเรานี่มีการขนส่ง การ Packaging ที่ไม่ดี ห้องเย็นไม่ดี เวลาขนส่งก็เสียหาย ทุกสิ่งล้วนแต่เป็นทุนต้นทุนทั้งสิ้น สิ่งเหล่านี้ผมคิดว่า เป็นเรื่องที่รัฐบาลทุกกระทรวงที่จะต้องให้ความสำคัญตั้งแต่ต้นน้ำ ถึงปลายน้ำ สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องของการขาดการวางแผน เพราะฉะนั้นเกษตรกรประเทศไทยพอถึงวันนี้ หน้าทุเรียนราคาดี บางท่านมีสวน ๑๐ ไร่ ขายได้เป็นล้านก็แห่กันในการที่จะไปโค่น ยางพารา ไปโค่นปาล์มน้ำมันในพื้นที่ที่จะพอปลูกทุเรียนได้ ก็ไปปลูกทุเรียนกันเต็มไปหมด ในขณะเดียวกันในอนาคตทุเรียนเป็นพืชที่ลงทุนสูง รักษายาก ปัญหาเรื่องการขาดแคลนน้ำ เป็นสิ่งจำเป็น ในเรื่องของโรคระบาดก็ค่อนข้างที่จะต้องดูแลอย่างใกล้ชิด ก็จะทำให้ พี่น้องเกษตรกรถึงเวลาไม่มีพี่เลี้ยงในเชิงวิชาการ วันนี้แถวบ้านผมจังหวัดกระบี่ ทุเรียนขยายมาก จีนมาทานทุเรียนกัน ก็สั่งทุเรียนเป็น ๑๐ ตัน ๒๐ ตัน สิ่งเหล่านี้พี่น้องประชาชน ก็ได้ประโยชน์ และเราก็ยังใช้นักวิชาการจากผู้มีประสบการณ์จากจังหวัดจันทบุรี จังหวัด ระยอง หรือจังหวัดชุมพร ก็มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน สิ่งเหล่านี้ครับท่านประธาน ถ้าหากว่า รัฐบาลมีหน่วยงานหลักในการดูแลทั้งหมด ในด้านวิชาการ ในเรื่องของโครงสร้าง และในเรื่องของการประกันราคา ทิศทางที่แน่นอน การกำหนดการจำกัดพื้นที่ การหาตลาด การขนส่งก็จะทำให้เป็นหลักประกันของพี่น้องเกษตรกรชาวสวนผลไม้ และผักในประเทศไทย เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ผมคิดว่า ถ้าเรามีกฎหมายที่ชัดเจน เรามีโครงสร้างที่ชัดเจน การมีส่วนร่วมของตัวแทนของภาคเกษตรกรทุกส่วนทุกฝ่าย ผมคิดว่าเป็นรายได้ส่วนหนึ่ง ที่นำมากับประเทศชาติไม่แพ้ในเรื่องของการท่องเที่ยวแน่นอน เป็นความท้าทายครับ เราเป็นประเทศที่มีความอุดมสมบูรณ์ และมีอาชีพภาคการเกษตรเป็นหลัก ทั้งหมดทั้งสิ้น ผมกราบเรียนท่านประธานขอฝากคณะกรรมาธิการวิสามัญในชุดนี้ แล้วก็ขอฝากถึง ท่านนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีด้วยว่า ถ้าเห็นว่า โครงสร้างในการทำกฎหมายในเรื่องของ พระราชบัญญัติผลไม้ไทย แล้วก็ผักของประเทศไทยนั้น ผมคิดว่าจะทำให้เกิดรายได้ และมีอำนาจต่อรอง ทำให้เกษตรกรทุกกลุ่ม โดยส่วนใหญ่อยู่ทุกภูมิภาคของประเทศไทยนั้น จะมีฐานะที่มั่นคงขึ้นในอนาคตต่อไป ต่อไปนี้เราจะไม่เห็นว่าพี่น้องเกษตรกรแต่ละจังหวัด ในฤดูจะต้องเอามังคุดมาเทที่หน้าศาลากลาง จะต้องเอาเงาะมาเทที่กลางถนน ลำไยก็เช่นกัน เป็นพืชผลไม้ที่มีรสชาติที่ดี แล้วก็เป็นที่นิยมของทั่วโลกสำหรับนักท่องเที่ยวด้วย กราบขอบคุณท่านประธานครับ