นางฐิติมา ฉายแสง ฉะเชิงเทรา

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน ฐิติมา ฉายแสง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา เขต ๑ พรรคเพื่อไทยค่ะ ขออนุญาตเป็นผู้หนึ่งที่ร่วมอภิปราย ในเรื่องรายงานการพิจารณาการศึกษาของปัญหาเด็กเยาวชน แล้วก็สถาบันครอบครัว คืออย่างนี้ค่ะท่านประธาน ดิฉันอ่านในรายงานนี้ก็จะรู้สึกว่า มันเป็นลักษณะแบบภาพรวมนะคะ แล้วก็เป็นเรื่องการบูรณาการงานต่าง ๆ แต่ท่านประธานคะ ดิฉันยังไม่ได้เจอถึงแนวทาง การแก้ปัญหาอย่างเป็นรูปธรรม เรารู้กันอยู่แล้วว่าปัญหาเด็กและเยาวชนที่เราพบบ่อย ๆ มันก็จะมีทั้งปัญหาติดยาเสพติด ติดแอลกอฮอล์ หรือว่าติดการพนัน ก่ออาชญากรรม ท้องก่อนวัยอันควร ปัญหาซึมเศร้า ฆ่าตัวตายก็เยอะขึ้น ปัญหาการถูก Bully ก็มีมากขึ้น ปัญหาเหล่านี้เป็นปัญหาที่เราพบเจอเยอะเหลือเกิน แล้วเราก็เห็นว่าหลายหน่วยงานที่ท่าน อาจจะเชิญมาในคณะกรรมาธิการที่ท่านศึกษาอยู่ก็ดี หรือว่าอ่านในรายงานนี้ทราบว่า หลายหน่วยงานเลยพยายามแก้ไขปัญหามาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นกระทรวงมหาดไทย กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงสาธารณสุข สำนักงานตำรวจแห่งชาติ อะไรประมาณนี้นะคะ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ท่านก็มี กระทรวงอุดมศึกษามีหมดเลยมาบูรณาการงานกัน แต่ว่ายังไม่เจอะเจอคำตอบ ดิฉันมี ข้อเสนออย่างนี้ค่ะว่า ในการที่เราจะทำงานเพื่อแก้ปัญหาเด็กและเยาวชน ซึ่งมีปัญหา ต่าง ๆ มากมายที่ดิฉันพูดถึง หน่วยงานที่ใกล้ชิดพี่น้องประชาชนมากที่สุด อาจจะต้อง พิจารณาถึงองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งท่านก็เขียนในรายงานเหมือนกันว่า องค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น มีความใกล้ชิดกับประชาชน แต่สุดท้ายมันไม่มีคำตอบว่า แล้วทำอะไร ทำอย่างไร ถูกไหมคะ เพราะฉะนั้นจากมุมมองของดิฉันเอง คิดว่าองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นเขาใกล้ชิด เขามีการไปเยี่ยม เขาเป็นนักการเมืองท้องถิ่น เขาเป็น นักการเมืองที่ในวันข้างหน้าเมื่อครบวาระเขาจะต้องเลือกตั้งอีก เขาก็ต้องดูแลประชาชน ถ้าเขาอยากจะได้เป็นอีกนะคะ เขาต้องดูแลประชาชน เขาต้องลงไปคลุกเข้าไปเจอปัญหา แต่ถ้าเกิดว่าเป็นนักการเมืองที่คิดว่าในอนาคตจะไม่อยากเป็นนายก อบต. อะไรแล้ว เขาอาจจะไม่ใส่ใจ ไม่ให้ความสำคัญก็เป็นไปได้ แต่เอาละค่ะ เอามาพูดถึงหน่วยงาน การปกครองท้องถิ่นที่เขาทำดี ๆ นะคะ ทำดี ๆ ถามว่าคืออะไร ดิฉันเจอะเจอแล้วก็โทรศัพท์ ไปพูดคุยกับทั้งเทศบาลก็ดี อบต. ก็ดี บางที่เขาเป็นอย่างนี้ค่ะ เขาเป็นหน่วยงานที่ทำอะไร มีกิจกรรมที่ลงไปทำ เช่น เขามีครูที่เรียกว่า เป็นครูอัตราจ้าง ที่จ้างพิเศษเพื่อลงไปดูในพื้นที่ ดูในพื้นที่ว่าบ้านเรือนเหล่านั้นมีปัญหาอย่างไร ทำหน้าที่เดินเข้าไปดู ดู ดู เขามีกิจกรรม เรียกว่า To Be Number One ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ดิฉันเองก็เป็นประธานที่ปรึกษาอยู่ใน เขตเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา ดิฉันรู้เลยว่าเป็นโครงการที่ดีมาก เพราะว่าช่วยให้เด็กนั้น มีทัศนคติที่ดี หลีกจากยาเสพติด อันนี้ถือว่าเป็นโครงการที่ดี เขามีพี่น้อง อสม. เข้าร่วมด้วย ซึ่งพี่น้อง อสม. นั้นเป็นคนที่ขลุกอยู่กับ ๕ บ้าน ๑๐ บ้าน รู้จักหมดเลย จะลุงป้าน้าอา ลูกหลานต่าง ๆ นานา อสม. จะเป็นหน่วยงานที่สำคัญมาก แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า อสม. นั้น ไม่ได้อยู่กับท้องถิ่น อสม. อยู่กับสาธารณสุข ดังนั้น ถ้าจะให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งใกล้ชิดประชาชน สามารถทำงานแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนได้ดีมากขึ้น น่าจะต้อง คำนึงถึงเรื่องการให้งบประมาณเขามากขึ้น ย้าย อสม. มาอยู่กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ให้เขามีเงินอุดหนุนเฉพาะกิจ ทำโครงการเข้าไป ทางราชการเราก็ให้เงินเขามากขึ้น ในขณะเดียวกันให้ อสม. อยู่กับเขา เพื่อช่วยให้ อสม. มีงบประมาณในการที่จะช่วย ยกตัวอย่าง สมมุติว่าเด็กป่วย พ่อแม่ไปทำงานทำการไม่มีเวลาดูแลลูกเลย อสม. สามารถช่วย แต่ อสม. จะพาเด็กไปโรงพยาบาล ยกตัวอย่าง จะทำอย่างไร อสม. ถ้าอยู่กับท้องถิ่นช่วย ได้ง่ายมากขึ้น แต่ถ้าไม่อยู่ท้องถิ่น อสม. ก็อาจจะนั่งเห็นอกเห็นใจ หรือใช้เงินส่วนตัวของ อสม. อย่างนี้เป็นต้น ซึ่งดิฉันคิดว่าในแนวคิดของดิฉันคือให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มามีส่วนในการแก้ปัญหาเด็กและเยาวชนมากขึ้นนะคะ เพราะใกล้ชิดมากขึ้น แต่จะถาม ท่านว่าท่านได้ ศึกษาลงไปลึกหรือเปล่าว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเขาทำอย่างไรได้บ้าง จากมุมมองดิฉัน ดิฉันบอกไปแล้วนะคะ เขาสามารถทำโน่นทำนี่อย่างที่ดิฉันคิด แต่ท่าน ได้ศึกษาหรือเปล่า อยากจะรู้จริง ๆ เพราะว่าปัญหาเด็กและเยาวชนมันมากขึ้น ๆ ทุกวัน แล้วยังหาหนทางไม่ได้ การบูรณาการงานมันมีมานานแล้วและมันยังทำอยู่ แล้วก็ยังแก้ปัญหา ไม่ได้ และอุตส่าห์มีกรรมาธิการวิสามัญศึกษาตรงนี้แล้ว ทำไมคำตอบในเล่มที่มีจึง กว้างใหญ่ไพศาล แล้วดิฉันหาคำตอบไม่เจอนะคะ อยากทราบด้วยปากของท่านกรรมาธิการ ขอบพระคุณค่ะ