นายเจษฎา ดนตรีเสนาะ ปทุมธานี

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม เจษฎา ดนตรีเสนาะ ผู้แทนราษฎรปทุมธานี เขต ๒ พรรคก้าวไกล คนปทุมลุ่มน้ำ เจ้าพระยาครับท่านประธาน วันนี้ขออนุญาตร่วมอภิปรายญัตติด่วนของท่านปารเมศครับ ปทุมธานีบ้านผมก็ได้เกิดเหตุการณ์ไฟไหม้หลายครั้งในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา แล้วก็มี เพลิงไหม้ใหญ่หลายครั้งเหมือนกัน ผมก็ได้รับการประสานงานให้ไปดูที่เกิดเหตุทำให้ทราบว่า เหตุเพลิงไหม้ในหลายครั้งเป็นเหตุที่รุนแรง แล้วก็สร้างความเสียหายให้กับบ้านเรือนของ พ่อแม่พี่น้องประชาชนเป็นอย่างมากนะครับ แต่วันนี้ผมไม่ได้มาพูดถึงเรื่องในมุมของพ่อแม่ พี่น้องประชาชน แต่พูดมุมของผู้ปฏิบัติงานครับ ขออนุญาตขอสไลด์ด้วยนะครับ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)

ในมุมผู้ปฏิบัติการซึ่งเป็นมุมเล็ก ๆ มุมหนึ่งที่อาจจะมีเพื่อนสมาชิกพูดไปแล้ว แต่ผมก็ขออนุญาตเอาข้อมูลในพื้นที่ของผม มาร่วมอภิปรายด้วยนะครับ ค่าตอบแทนของนักผจญเพลิงหลายท่านอาจจะเรียกว่า เจ้าหน้าที่ป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย นักดับเพลิงหรือนักผจญเพลิง แต่สำหรับผมนี่ ผมขออนุญาตใช้คำว่า นักผจญเพลิง เพราะว่าสถานการณ์บางครั้งหน้างานมีความรุนแรงมาก แล้วก็มีเพลิงไหม้ แต่พี่ ๆ เจ้าหน้าที่นักผจญเพลิงก็ไม่มีทางเลือก ต้องเสี่ยงกับภัยข้างหน้า เพื่อไปช่วยเหลือผู้อื่น เพื่อบรรเทาสาธารณภัย บรรเทาทุกข์ให้กับพ่อแม่พี่น้องประชาชน ที่ได้รับความเดือดร้อนอยู่ในขณะนั้น ทีนี้ผมขออนุญาตเชิญชวนทุกท่านมาดูค่าตอบแทน ของนักผจญเพลิง อันนี้ข้อมูลผมได้จากพื้นที่ปทุมธานีบ้านเกิดผมเอง เราไปดูที่ลูกจ้างชั่วคราว มีเงินเดือน ๙,๐๐๐ บาท บวกได้ค่าครองชีพ ๑,๐๐๐ บาท แล้วก็หักค่าประกันสังคม ๕ เปอร์เซ็นต์ ๕๐๐ บาท เท่ากับจะได้รายได้รวม ๙,๕๐๐ บาท อันนี้ในกรณีที่ ๑ ซึ่งเป็น ลูกจ้างชั่วคราวนะครับ กรณีที่ ๒ เป็นกรณีของลูกจ้างตามภารกิจ เงินเดือน ๑๑,๔๐๐ บาท บวกด้วยค่าครองชีพ ๒,๐๐๐ บาท แล้วก็หักด้วยประกันสังคม ๕ เปอร์เซ็นต์ ๖๗๐ บาท เท่ากับจะมีรายได้ ต่อเดือน ๑๒,๗๓๐ บาทครับท่านประธาน กรณีที่ ๓ เป็นข้าราชการวุฒิ ปวส. เงินเดือน เริ่มต้นที่ประมาณ ๑๒,๐๐๐ บาท รายได้รวมก็ประมาณ ๑๒,๐๐๐ บาท ซึ่งอาจจะมี ค่าอื่น ๆ อีก แต่ไม่มีข้อมูลในส่วนนี้นะครับ ซึ่งจะเห็นได้ว่าจากข้อมูลไม่ว่าจะเป็นลูกจ้าง ชั่วคราว ลูกจ้างตามภารกิจ หรือแม้กระทั่งข้าราชการที่เป็นข้าราชการประจำก็มีรายได้ น้อยมาก เมื่อต้องเทียบกับเหตุการณ์ที่ท่านเหล่านั้นต้องไปเผชิญเหตุนะครับ ขออนุญาต สไลด์ถัดไปครับ ทีนี้เมื่อสักครู่เราดูค่าตอบแทนของนักผจญเพลิงในประเทศไทยไปแล้ว ผมขออนุญาตเปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านของเราในอาเซียนนะครับ ๓ ประเทศ ได้แก่ เวียดนาม ลาว แล้วก็ไทย โดยของเวียดนามมีค่าแรงขั้นต่ำอยู่ที่ ๒๓๐ บาท แต่ค่าแรง ของนักผจญเพลิงจะมีอยู่ที่ ๔๖๖ บาท คิดเป็น ๑๙๔ เปอร์เซ็นต์ของค่าแรงขั้นต่ำ ประเทศที่ ๒ ก็คือประเทศลาว ค่าแรงขั้นต่ำ ๑๐๐ บาท นักผจญเพลิงมีรายได้อยู่ที่ ๒๙๑ คิดเป็น ๒๙๑ เปอร์เซ็นต์ ส่วนไทย ๓๘๐ บาทค่าแรงขั้นต่ำ ค่านักผจญเพลิงอยู่ที่ ๔๔๒ บาท คิดเป็น ๑๑๖ เปอร์เซ็นต์เท่านั้นครับ เกือบจะต่ำที่สุดในอาเซียนนะครับ ทั้งนี้ ไม่ต้องเปรียบเทียบ กับประเทศในยุโรปหรือประเทศอเมริกาเลยนะครับ ที่ค่าตอบแทนของผู้ที่มีอาชีพเสี่ยงภัย สูงกว่าประเทศไทยเป็นอย่างมากนะครับ ขออนุญาตขอสไลด์ถัดไป ก็นำมาสู่ข้อเรียกร้อง ที่ผมได้ฟังจากพี่ ๆ นักผจญเพลิง โดยแบ่งเป็น ๒ ตาราง ก็คือนักผจญเพลิงของจังหวัด ปทุมธานี ก็จะได้รับเงินเดือน ค่าครองชีพ ส่วนเงา ๆ ก็คือสิ่งที่พี่ ๆ นักผจญเพลิงอยากได้ เพิ่มเติมแต่ยังไม่ได้ของในจังหวัดปทุมธานี ก็คือเรื่องของค่าเสี่ยงภัยกับของค่าอาหาร ตาราง ที่เปรียบเทียบกันก็คือ เป็นนักผจญเพลิงของกรุงเทพมหานคร ก็มีเงินเดือน มีค่าครองชีพ มีค่าเสี่ยงภัยเดือนละ ๕,๐๐๐ บาท ค่าเสี่ยงภัยตามข้อมูลมีการทบทวนจะเพิ่มขึ้นตั้งแต่ ปี ๒๕๖๕ แต่ปัจจุบันก็ยังไม่ได้รับการทบทวนให้เพิ่มขึ้น ซึ่ง ๕,๐๐๐ บาท เมื่อเทียบกับ ค่าเงินปัจจุบันแล้วก็ต้องตอบว่าไม่ได้มากเลย ส่วนอีกอันหนึ่งก็คือเป็นเรื่องของค่าอาหาร ที่จะได้รับแบบเหมา ๆ วันละ ๒๐๐ บาทในวันที่เข้าประจำการ ซึ่งเมื่อบวกลบทั้งหมดแล้ว ก็จะเห็นได้ว่า ถึงแม้ว่านักผจญเพลิงของกรุงเทพมหานครจะได้รับสวัสดิการและค่าตอบแทน อย่างเหมาะสม แต่ก็ต้องตอบว่าเป็นค่าตอบแทนที่น้อยเมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ อย่างนั้น ก็อยากฝากไปยังรัฐบาลว่า ผู้ที่อยู่หน้างานเป็นผู้ที่มีความเสี่ยงภัยมาก ก็อยากให้ทางรัฐบาล ช่วยดูแลผู้ที่ต้องทำงานเสี่ยงภัยหน้างานให้มากกว่านี้ รวมทั้งสวัสดิการอื่น ๆ เพื่อที่จะให้พี่ ๆ นักผจญเพลิงไม่ต้องกังวลมากเรื่องสวัสดิการในอนาคตว่า เขาจะต้องเกิดเหตุอะไรกับตัวเอง ทั้งนี้ก็เพื่อให้พี่ ๆ สามารถปฏิบัติงานได้อย่างดีเยี่ยม แล้วก็ทำงานบรรเทาทุกข์ให้กับพ่อแม่ พี่น้องประชาชนครับ ขอบพระคุณครับ