เรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ผม ประเสริฐพงษ์ ศรนุวัตร์ ผู้แทนราษฎรบัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน สัดส่วนภาคใต้ คนกระบี่ครับ ขออภิปรายสนับสนุนญัตติ การแก้ไขปัญหาการประกอบธุรกิจรังนกอีแอ่นกินรัง ในประเทศไทย ซึ่งท่าน สส. ชุติมา คชพันธ์ จากพรรคประชาชนเป็นหนึ่งในผู้นำเสนอญัตตินี้ ท่านประธานครับ ปัญหาที่เรากำลังพูดถึงวันนี้เป็นปัญหาเรื้อรังมานาน ซึ่งผมเองได้เคย นำเสนอตั้งแต่รัฐบาลชุดที่แล้วครับท่านประธาน ช่วงต้นปี ๒๕๖๖ ผมเรียกร้องไปยังท่าน นายกรัฐมนตรี คุณประยุทธ์ จันทร์โอชา ในสมัยนั้น ตอนที่ท่านเดินทางไปราชการที่จังหวัด ชุมพรว่า เรามีปัญหาเกี่ยวกับการให้สัมปทานในพื้นที่รังนกในเขตจังหวัดต่าง ๆ มากมาย ไล่ไปตั้งแต่ชุมพรไปถึงกระบี่บ้านผม ไปถึงอีกหลายจังหวัดที่มีพื้นที่สัมปทาน ซึ่งปัญหา ณ วันนี้ ส่วนราชการรู้ครับ รัฐบาลต้องรู้ และควรรู้นานแล้วด้วย ว่าปัญหาที่เกิดขึ้นเกิดจากอะไร ผมจะย่อยให้ฟังครับท่านประธาน แรก ๆ เลยก็คือ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อมกับกระทรวงมหาดไทย กระทรวงมหาดไทยแน่นอนครับ ผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นประธานคณะกรรมการตาม พ.ร.บ. อากรรังนกอีแอ่น ปี ๒๕๔๐ วันนี้ประมูลไม่ได้ เกิดจากอะไรครับ เกิดจากระเบียบปัญหาของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นปัญหาการคาบเกี่ยวกัน
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)
ขอสไลด์ในภาพโชว์ด้วย นะครับว่า ผมพูดถึงปัญหาเรื่องนี้มาตั้งแต่ปี ๒๕๖๖ และก่อนหน้านั้นด้วย และแน่นอนว่า ปัญหาเหล่านี้ทำให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีพื้นที่สัมปทานรังนกอย่างน้อย ๙ จังหวัด ขาดรายได้นำมาพัฒนาใน อบจ. ของเขา ใน อบต. ของเขา ท่านประธานครับ ปัญหา เมื่อสัมปทานหมดอายุ กระทรวงมหาดไทยรู้ทั้งรู้ครับ แต่ไม่ยอมเข้าไปแก้ไขปัญหา ท่านผู้ว่า ราชการจังหวัดที่มาจากการแต่งตั้งหลายจังหวัดละเลย และรัฐบาล โดยรัฐมนตรีต่าง ๆ ก็ไม่ใส่ใจที่จะตามไปจี้ ไปไช ไปแก้ปัญหา และคุยกันระหว่างกระทรวงต่อกระทรวง ซึ่งปัญหา ที่เกิดขึ้นรัฐสูญเสียรายได้ เกิดอะไรขึ้นรู้ไหมครับท่านประธาน อบต. แต่ละที่พอหมดสัญญา สัมปทาน ผู้ว่าราชการจังหวัดมีหนังสือบอกว่า อบต. แต่ละที่ต้องออกเงินงบประมาณ ไปเฝ้าพื้นที่สัมปทานรังนก เอาเงินจากไหนท่านประธาน ก็เงินภาษีของคนในพื้นที่ กลายเป็นว่า อบต. บางแห่ง ผมยกตัวอย่างนะครับ อย่าง อบต. อ่าวนาง ตำบลอ่าวนาง อำเภอเมืองกระบี่ บ้านผม ทราบมาว่าได้เอาเงินซึ่งภาพยนตร์ เรื่อง The Beach จ่ายเงินชดเชยอ่าวมาหยา ๑๐ ล้านบาท ผมไม่แน่ใจว่าข่าวนี้เป็นจริงหรือไม่ ถ้าไม่เป็นจริงก็ช่วยปฏิเสธด้วย แต่ข่าวแว่ว มาว่าเงินส่วนนี้ ๑๐ ล้านบาท ไปเฝ้ารังนกครับท่านประธาน หรือ อบต. บางพื้นที่ เช่น อบต. หนองทะเลหรือหลาย อบต. ในเขตริมชายฝั่งทะเลอันดามันบ้านผม ใช้งบประมาณ อบต. จนกระทั่งหมดเงินงบประมาณบางส่วนที่ต้องไปเฝ้าสัมปทานรังนก จ่ายใครครับท่านประธาน จ่ายข้าราชการ จ่าย อส. กลายเป็นว่าผลักภาระให้ท้องถิ่น แทนที่จะได้รายได้ เพราะการ บริหารจัดการ การสื่อสารระหว่างองค์กร ระหว่างหน่วยงานแท้ ๆ ครับท่านประธาน ทำไมไม่คุยกันระหว่างกระทรวงมหาดไทย กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม หรือว่าไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่ เพราะสัมปทานเหล่านี้มีผลประโยชน์เกี่ยวข้องครับ คณะกรรมการในระดับจังหวัด ท่านประธานทราบไหมครับ บางจังหวัด พยายามออก ระเบียบให้เป็นค่าตอบแทนกรรมการเวลาประชุมแต่ละครั้งหลักหมื่นนะครับ บางจังหวัด ออกระเบียบเป็นค่าตอบแทนไม่เท่ากัน เรื่องแบบนี้รู้กันครับ คนที่ปฏิบัติหน้าที่ในอดีต อย่างผมเคยอยู่ อบจ. ทั้งพังงาและกระบี่ ผมรู้ครับ บางจังหวัดตั้งงบประมาณเพื่อจะไปดูงาน ต่างประเทศ อาศัยพวกนี้ครับ แล้วเกิดอะไรขึ้น ก็ใช้ภาษีที่มันควรจะไปพัฒนาในสิ่งที่ถูกต้อง และไม่เกิดประโยชน์ครับ ท่านประธาน แล้ววันนี้กฎหมายที่พยายามควบคุมเรื่องนี้อยู่ สส. หลายท่านได้อภิปราย ผมไม่ซ้ำครับ แต่มาตรฐานสินค้าเกษตร โดยกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตอนนี้เป็นหัวใจ สำคัญที่จะเข้ามาดูแลกำกับในการส่งรังนกออกต่างประเทศ อันนี้ต้องขอขอบคุณแล้วก็ชื่นชม กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ด้วย และที่สำคัญผมก็ต้องชื่นชมสำนักวิชาการ สำนักงาน เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร วันนี้ทำเอกสารขึ้นมาได้กว้างขวางและได้ให้ความรู้กับพวกเรา ดีมาก ก็ฝากถึงพี่น้องประชาชนว่า ถ้าติดตามเรื่องนี้ ชื่นชมเขาหน่อยครับ สำนักงาน เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ฝ่ายวิชาการ ท่านประธานครับ ผู้ประมูลได้สัมปทานรังนก หลายแห่งแสดงสภาวะเหนือกฎหมายเป็นผู้ป่าเถื่อน ผมเองเคยพานักท่องเที่ยวเข้าไปใกล้ บริเวณที่มีเขตสัมปทานรังนกเพื่อหลบลมหลบฝน แต่เชื่อไหมครับท่านประธาน เอา Speed Boat ออกมา เอาเอ็ม ๑๖ ออกมา วนรอบเรือท่องเที่ยว มันทำอย่างนี้ได้อย่างไรครับ ฟ้องร้องไปที่จังหวัดก็เฉย เพราะอะไรครับ เพราะไม่ทราบว่าเขารู้กันหรือเปล่า หรือว่าเขา มีการไปกินข้าวด้วยกันบางมื้อหรือเปล่า ของแบบนี้ผมก็ต้องมากระตุ้นละครับว่า กระทรวงมหาดไทยนี่ละตัวดี ผู้ว่าราชการจังหวัดที่ไปจากการแต่งตั้งนี่ละครับ เป็นสิ่งที่ท่าน ต้องตอบปัญหา และวันนี้กระทรวงมหาดไทย ผมหวังว่า มท. ๑ จะกล้าเข้าไปจัดการปัญหา ก่อนที่สภาแห่งนี้จะได้พิจารณาแก้ไขกฎหมายที่เกี่ยวข้องทั้งหมด แต่ในทางปฏิบัติ ในทาง บริหารราชการแก้ได้ครับ อยู่ที่ท่านกล้าหรือเปล่า ท่านใจกล้าหรือเปล่า ท่านกล้ากิน เอ็มร้อยหรือเปล่า ท่านกล้าไปขัดขวางผลประโยชน์ผู้สัมปทานเหล่านั้นหรือเปล่า เพราะแน่นอนว่าเงินเยอะมากมายครับ ตัวกฎหมายที่ให้อำนาจผู้ว่าราชการจังหวัด ปรากฏว่า ผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจจริงครับ แล้วฝ่ายธุรการก็กลายเป็นว่าเป็นฝ่ายธุรการของ องค์การบริหารส่วนจังหวัด และคณะกรรมการที่ผมบอกแล้วครับ มีค่าตอบแทนทั้งอั้น และไม่อั้น มากน้อยก็ว่ากันไปในแต่ละจังหวัด ทีนี้มีท่าน สส. เราอภิปรายหลายอย่าง ที่เกี่ยวข้องกับเรื่อง พ.ร.บ. อื่น ๆ ด้วย ซึ่งแน่นอนว่าเกี่ยวข้องกับเรื่องสุขภาพ เรื่องของการทำ รังนกเลี้ยงเอง หรือแม้กระทั่งเกี่ยวกับเรื่องไข้หวัดนกต่าง ๆ และ พ.ร.บ. ควบคุมอาคาร ผมคิดว่าช่วงของการหมดสัญญาสัมปทานที่เป็นช่องว่าง ตอนนี้ต่างหากที่จะต้องเร่งแก้ไข ปัญหาโดยไม่ต้องรอให้สภาแห่งนี้ได้พิจารณาแก้ไขข้อกฎหมายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ผมก็ต้อง เรียกร้องไปยังรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องของทั้ง ๒ กระทรวง ซึ่งอยู่ในรัฐบาลนี้ละครับว่า ท่านกล้าหาญ มากน้อยเพียงใดที่จะรักษาผลประโยชน์ของทางราชการ เพื่อให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีรายได้จากสัมปทานตรงนี้ไปพัฒนาท้องถิ่นของพวกเขาครับ ขอบคุณครับท่านประธาน