กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายธีระชัย แสนแก้ว สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมใคร่ขออภิปรายเพื่อเป็นการสนับสนุนรับหลักการร่างพระราชบัญญัติ การขนส่งทางราง พ.ศ. .... ของรัฐบาล และฉบับของท่านรัฐมนตรีมนพร เจริญศรี แล้วก็ พรรคเพื่อไทย เป็นผู้เสนอ ด้วยเหตุผล ๒ ประการครับท่านประธาน
ประการแรก ก็คือร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ทั้ง ๒ ฉบับ สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ ในการสร้างความสามารถในการแข่งขัน มีจุดมุ่งหมายสำคัญในการพัฒนาอุตสาหกรรม และการขนส่งทางโลจิสติกส์ รวมทั้งการเชื่อมโยงเครือข่ายการขนส่งครับท่านประธาน เดี๋ยวนี้ประเทศของเรานี้ได้พัฒนากันมาก อย่างกรณีจังหวัดอุดรธานีของผมนี้ มันจะเป็นฮับ เป็นศูนย์กลางการขนส่งของอินโดจีนเลยนะครับถ้าทำกันจริง ๆ เพราะวันนี้มีนิคมอุตสาหกรรม ของภาคเอกชนไปทำ และมีประชากรก็เพิ่มมากขึ้น ศูนย์กลางทางด้านอากาศ ศูนย์กลาง ทุกอย่างมีหมด เพราะฉะนั้นมันเป็นเหตุจำเป็นที่ผมจะต้องอภิปรายสนับสนุนของรัฐบาลชุดนี้ ในการออกพระราชบัญญัติการขนส่งทางราง เพราะมันมีความเจริญก้าวหน้าไปตามบท ของมันจนถึงปัจจุบันนี้ แล้วไม่ต้องยกหรอกครับ กว่าจะพัฒนามาถึงขนาดนี้ ถ้าไม่มี การขัดแย้งกันแบบกระท่อนกระแท่นมาจนถึงขณะนี้มันมีความเจริญรุ่งเรืองไปแล้ว ท่านประธานที่เคารพครับ นี่มันจอดที่ลาวนี้ รถไฟนี้ แล้วกว่าจะจองตั๋วไปได้ ๓ เดือนนะครับ ท่านประธาน และเมื่อก่อนนั้นตอนที่ท่านหมอเชิดชัยได้พูดไปแล้ว ถ้าหากว่ามีการทำไปแล้ว ตอนนี้มันจะเจริญถึงไหนแล้ว ถึงกรุงเทพมหานครแล้วครับ กี่ปีแล้วครับตอนนั้น สมัยท่านนายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ แต่ก็ไม่ต้องการไปพูด เดี๋ยวมันจะสร้างความขัดแย้งกัน คือเราควรสนับสนุนครับ ในเมื่อเรามีโอกาสอย่างนี้แล้ว ท่านประธานครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ร่างพระราชบัญญัติทั้ง ๒ ฉบับนี้ มันเป็นการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานรางของประเทศเรา ให้มีโครงข่ายที่สมบูรณ์ครอบคลุมไปทั้งประเทศ มีความเชื่อมโยงขนส่งกับระบบอื่นอีก มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเครื่องบิน ขนส่งทางบก แม้กระทั่งเพื่อนบ้านของเราก็ทุกช่องทาง ในการที่จะต้องจัดการในเรื่องนี้ สิ่งที่พี่น้องประชาชนจะได้รับประโยชน์จากร่างพระราชบัญญัติ ๒ ฉบับนี้ คือพี่น้องประชาชนจะได้รับความสะดวก รวดเร็ว ประหยัด และสำคัญก็คือ ความปลอดภัยในการสัญจรไปมาในที่ต่าง ๆ มากยิ่งขึ้น นี่คือหลักการและเหตุผล และประโยชน์ ของร่างพระราชบัญญัติทั้ง ๒ ฉบับนี้ครับท่านประธาน ผมจะไม่ได้ลงรายละเอียดหรอกครับ เพราะว่ามันเป็นรับหลักการ เพราะฉะนั้นในการลงรายละเอียดก็ไปว่ากันอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งมันจะมีข้อขัดแย้ง มีการพูดอะไรต่าง ๆ เยอะแยะไปหมด ถ้าจะลงรายละเอียด ๓ วัน ๓ คืนก็ไม่หมดครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ย้อนมองถึงข้อเท็จจริงที่เราปฏิเสธไม่ได้คือ ประเทศของเรายังมีความเหลื่อมล้ำในระดับสูง พี่น้องประชาชนเราไม่สามารถเข้าไปดูแลงาน ของรัฐได้อย่างทั่วถึง บางพื้นที่ตามบ้านนอก การเดินทางสัญจรไปมาเป็นการยากลำบาก เสียเหลือเกิน ผมเป็นคนบ้านนอก เมื่อก่อนนั้นก็มีแต่ทางเกวียน เดี๋ยวนี้เกวียนไม่มีแล้วครับ แต่มันก็ยังมีลูกรังยังเหลืออยู่ กว่าจะได้อำนวยความสะดวกอะไรต่าง ๆ จนมาถึงทุกวันนี้ มันก็ขนส่งไปตามอัตภาพของมัน มีรถอีแต๋น รถอีแต๊ก โน่น นี่ นั่น อะไรต่าง ๆ เหล่านี้ พี่น้องทั่วประเทศก็ต้องการอยากเห็นระบบทางรางมันเกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นอุดรธานี ขอนแก่น หรือจังหวัดใหญ่ ๆ เชียงใหม่ ถึงอุบลราชธานี นครราชสีมา ในที่ชุมชนต่าง ๆ มันจะต้อง เกิดขึ้น อำนวยความสะดวกให้กับพี่น้องประชาชน บางพื้นที่ก็ต้องใช้เงินใช้ทอง มากมายมหาศาล แล้วจะต้องทำอย่างไรล่ะครับ จะต้องสร้างความเจริญต่าง ๆ ให้ไปสู่ มือพี่น้องประชาชนได้หรือครับ ไม่ใช่ว่ามากระจุกเฉพาะอยู่ในกรุงเทพมหานครเฉย ๆ แล้วเราจะต้องมีวิธีใดล่ะครับ ที่จะทำให้ความทุกข์ของพี่น้องในพื้นที่ของประเทศนี้ มีการกระจายความเจริญไปยังบ้านนอก ให้ทัดเทียมพื้นที่ในหัวเมืองใหญ่ ๆ ครับ ท่านประธาน คำตอบก็คือว่า เราต้องมีการพัฒนาสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานในประเทศ ของเราให้มีโครงข่ายที่กว้างและครอบคลุมทั้งประเทศให้มากยิ่งขึ้นครับท่านประธาน แต่ท่านประธานที่เคารพครับ ถ้าถามว่าหากเราสร้างรถเมล์ เราสร้างถนนหนทาง เราสร้าง สนามบินครอบคลุมไปทั่วประเทศ มันเพียงพอหรือครับท่านประธาน ที่จะทำให้ ความเจริญต่าง ๆ นี้สามารถไปถึงพี่น้องประชาชนได้อย่างทั่วถึง มันก็ไม่ถึงนะครับ กระผม ขอตอบว่า ทำแค่เพียงนี้ไม่เพียงพอหรอกครับ เราจะต้องทำให้มีการขยายสถานีรถ เพิ่มจำนวนคันรถ หรือเพิ่มความยาวของระบบรางให้ครอบคลุมมากขึ้น อาจจะยังไม่เพียงพอ นะครับท่านประธาน แต่คำตอบที่ถูกต้องเราจะต้องทำให้เกิดการพัฒนาคุณภาพของ การบริหารระบบขนส่งทางรางให้สูงยิ่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง เราจะต้องทำให้การบริหารการเดินรถ และการบริหารการขนส่งทางรางมีประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้น สามารถบริการด้วยความถี่ ที่เหมาะสม เพียงพอต่อความต้องการของผู้โดยสารและพี่น้องประชาชน และจะต้อง มีการพัฒนามาตรฐานการบริการ รวมถึงการซ่อมบำรุงรถ และรางที่มีปัญหา และสามารถ นำไปใช้ดูแลพี่น้องประชาชนให้เกิดความปลอดภัย และขนส่งสินค้าให้ดียิ่งขึ้น เราจะต้อง อำนวยความสะดวกการขนส่งทั้งผู้โดยสาร สินค้า พวกเขาพึงพอใจให้มากขึ้น ในขณะเดียวกัน หากขนส่งระบบทางรางได้รับความนิยมมากยิ่งขึ้น การโดยสารที่มีพี่น้องประชาชนมาใช้ บริการระบบทางรางเพิ่มมากขึ้น ย่อมหมายถึงรัฐจะต้องมีรายได้จากการขนส่งเพิ่มขึ้น อธิบดีกรมการขนส่งทางรางจะได้มีอะไรที่จะบริหารให้มากยิ่งขึ้นอย่างที่ท่าน สส. ได้พูดไปแล้วว่า มีบุคลากรเพียง ๑๐๐ กว่าคน ถ้าพระราชบัญญัติฉบับนี้ออกมา มันก็จะมี ความเจริญ มีงานที่เป็นหลักเป็นฐานยิ่งขึ้นเกี่ยวกับระบบทางราง เพื่อจูงใจในการพัฒนา คุณภาพในระบบให้ดียิ่งขึ้นครับท่านประธาน ทั้งด้านตรงต่อเวลา ความน่าเชื่อถือ ประสิทธิภาพ ระบบ
ประการที่ ๒ นิดเดียวครับท่านประธาน มันสนับสนุนครับท่านประธาน มันต้องมีอะไรที่สนับสนุนด้วยเหตุด้วยผลครับ ท่านประธานที่เคารพ ร่างพระราชบัญญัติ ทั้ง ๒ ฉบับนี้มีการส่งเสริมให้เกิดการแข่งขัน เพื่อพัฒนาระบบรางตลอดทั้งภายในประเทศ ผู้ที่ต้องการประกอบการทุกราย ไม่ว่าจะเป็นรัฐหรือเอกชน นี่เปิดกว้าง ผมอ่านคร่าว ๆ เปิดโอกาส มีสิทธิแข่งขันในการรับใบอนุญาตอย่างเท่าเทียมกันครับ เรื่องการแข่งขัน ในการบริการนี้จะเป็นเรื่องที่ดี เป็นเรื่องที่จะเกิดประโยชน์ต่อพี่น้องประชาชนมาก และไม่ว่า ผู้ประกอบการจะเป็นเอกชนหรือของรัฐ จะต้องมีการพัฒนาบริการเดินรถให้พึงพอใจ ของพี่น้องประชาชน แข่งขันโดยเสรีครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นการกำหนดให้มีการบริการ แก่พี่น้องประชาชนอย่างเสมอภาค การเก็บค่าโดยสาร ค่าขนส่ง การแข่งขันอะไรต่าง ๆ มันก็จะได้ดีขึ้นนะครับ โดยเฉพาะในเรื่องถ้าเดินทางหลายรอบ การบัญญัติตามมาตรา ๕๔ ก็น่าจะช่วยแก้ปัญหาเรื่องค่าเดินทางแพงได้ ดังนั้นกระผมขอสนับสนุนรับหลักการ ร่างพระบัญญัติการขนส่งทางราง ทั้ง ๒ ฉบับครับ เพื่อให้เป็นไปตามกลไก มีกฎหมายกำกับ ดูแลพี่น้องประชาชนในการเดินทางสัญจรไปมาในระบบทางราง และร่างพระราชบัญญัติ ก็จะสนับสนุนการแข่งขันอย่างเป็นธรรม นำไปสู่การพัฒนาคุณภาพ ประกอบการขนส่ง ทางรางอย่างเป็นรูปธรรม ผมขอสนับสนุนครับ ขอขอบคุณครับ