เทอดชาติ ชัยพงษ์ หารือร่างพิธีกาการขนส่งทางราง โดยเน้นความจำเป็นในการพัฒนาระบบรางให้ได้มาตรฐานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเดินทางและขนส่งสินค้า ลดต้นทุนและส่งเสริมเศรษฐกิจ พร้อมชี้แจงรายละเอียดกฎหมายที่ครอบคลุมการจัดตั้งคณะกรรมการ ความปลอดภัย การออกใบอนุญาต ความร่วมมือกับภาคเอกชน และกลไกสอบสวนอุบัติเหตุ รวมถึงการคุ้มครองผู้โดยสาร การจดทะเบียนรถ และบทลงโทษผู้ฝ่าฝืน เพื่อให้การขนส่งทางรางมีความปลอดภัยและเกิดประโยชน์สูงสุดต่อประชาชน
กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม เทอดชาติ ชัยพงษ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย เขต ๕ พรรคเพื่อไทยครับ ท่านประธานครับ ร่างพระราชบัญญัติการขนส่งทางราง พ.ศ. .... ทั้ง ๓ ฉบับ โดยเฉพาะ ฉบับของท่านรัฐมนตรีมนพร เจริญศรี กับคณะ ที่นำเสนอนั้น มีสาระสำคัญที่เป็นประโยชน์ อย่างยิ่งต่อการพัฒนาระบบการขนส่งทางรางของประเทศไทยครับ บ้านผมไม่มีระบบขนส่ง ทางราง แต่กำลังจะมีครับ ขณะนี้รถไฟสายเด่นชัย-เชียงราย กำลังเริ่มสร้างครับ คาดว่า จะเสร็จประมาณปี ๒๕๗๐ ซึ่งคงจะได้ใช้ และคงจะเห็นประโยชน์ว่าการขนส่งทางรางนั้น จะทำให้สามารถลดขั้นตอนการเดินทาง ลดขั้นตอนการขนส่งสินค้า ทำให้ค่าใช้จ่ายลดลง เศรษฐกิจและรายได้ดีขึ้น ก็หวังอย่างนั้นนะครับ นี่ก็ถือว่าเป็นประโยชน์อย่างหนึ่ง อย่างไรก็ตามครับ ผมเองนั้นก็เคยใช้บริการขนส่งทางรางโดยสารรถไฟนะครับ วันนี้ก็มาถึงจุด ที่เราจำเป็นจะต้องมีการพัฒนาการเปลี่ยนแปลง เพื่อที่จะสร้างระบบที่เป็นมาตรฐานมากขึ้น เพราะฉะนั้นทั้ง ๓ ฉบับนั้นมีจุดอ่อน จุดแข็ง จุดเด่น จุดด้อย อยู่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตามครับ ฉบับสำคัญที่สุดคือฉบับที่ท่านรัฐมนตรีและคณะได้นำเสนอนั้นก็ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญ พี่น้องประชาชนครับ ท่านคงจะสงสัยครับว่า คุยกันวันนี้เรื่องของการขนส่งทางราง การขนส่งทางรางมันคืออะไร การขนส่งทางรางก็คือการขนส่งผู้โดยสารหรือสินค้าทางราง เช่น รถไฟ รถไฟฟ้า รถรางต่าง ๆ อันนี้ก็ถือว่าเป็นการขนส่งทางราง ซึ่งก็มีผู้อภิปราย ไปหลายท่านนะครับ เรื่องของรถไฟฟ้าก็ดี รถไฟก็ดี รถไฟฟ้า BTS ก็ดี ที่อำนวยความสะดวกต่าง ๆ ในพื้นที่ของกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ก็ถือว่าเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง เป็นพัฒนาการ ผมก็เชื่อว่าหลายคน รวมทั้งผมด้วยนะครับ เราก็อยากเห็นประเทศชาติพัฒนาการ และมีความก้าวหน้า เราไปต่างประเทศ เราเห็นว่าเขาใช้ระบบรางมีความสะดวก รวดเร็ว ประหยัด แล้วก็กำหนดเวลาได้ ก็เป็นประโยชน์ เราก็อยากได้บ้าง แต่อยากได้บ้าง เราก็ต้องมีกฎหมายสำคัญที่จะทำให้เกิดขึ้นว่า รถรางบ้านเรานั้นจะต้องมีคุณภาพและ มาตรฐานอย่างไร ในการดำเนินการเรื่องของพระราชบัญญัติสำคัญฉบับนี้ มีสาระสำคัญ ที่เป็นกลไกอยู่นะครับ
หมวดที่ ๑ มีคณะกรรมการนโยบายการขนส่งทางราง ตั้งแต่มาตรา ๕ ถึงมาตรา ๑๕ จุดเด่นก็คือให้มีนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน รองนายกรัฐมนตรี ซึ่งนายกรัฐมนตรีมอบหมายเป็นรองประธาน อธิบดีกรมการขนส่งทางรางเป็นกรรมการ และเลขานุการ ซึ่งเป็นผู้ที่เกี่ยวข้องในเรื่องของการดำเนินการเกี่ยวกับการขนส่งทางราง ทั้งหมดครับ ท่านนายกรัฐมนตรีเป็นประธานนี้เป็นประโยชน์ครับ เนื่องจากว่าการขนส่งทางราง การเดินทางทางรางนั้นเกี่ยวข้องกับหลายกระทรวง เกี่ยวข้องกับหลายส่วนที่จะต้องเข้ามา ดำเนินการและมีความผูกพันเกี่ยวข้องในการดำเนินการทั้งหมด ก็ถือว่าจะเป็นประโยชน์ ในภาพรวมของการดำเนินการเชิงนโยบาย ไม่ว่าการขนส่งสินค้าของพาณิชย์ การคมนาคม การเดินทางของพี่น้องประชาชน การกระทบสิทธิของ พม. อะไรต่าง ๆ เหล่านี้เกี่ยวข้อง ทั้งหมดครับ เพราะฉะนั้นเราได้นายกรัฐมนตรีเป็นประธานดำเนินการ ก็จะทำให้นโยบาย การดำเนินการเกี่ยวกับการขนส่งทางรางมีมาตรฐานและได้คุณภาพมากยิ่งขึ้นนะครับ
ในหมวดที่ ๒ กำหนดให้มีหน่วยงานรับผิดชอบชัดเจนนะครับ ในการจัดทำ แผนพัฒนาการขนส่งทางราง ในมาตรา ๑๖ ถึงมาตรา ๒๐
หมวดที่ ๓ นั้นกำหนดเขตระบบการขนส่งทางรางที่ปลอดภัย กำหนดพื้นที่ ในการบำรุงรักษาต่าง ๆ จะสร้างความปลอดภัยให้กับพี่น้องประชาชน และผู้โดยสาร และการขนส่งสินค้า ในมาตรา ๒๑ และมาตรา ๒๖ ครับ
ในหมวดที่ ๔ นั้นกำหนดให้เกิดระบบใบอนุญาตผู้ประกอบกิจการขนส่งทางราง เพื่อจะสามารถกำกับดูแลผู้ประกอบการได้มากยิ่งขึ้น อันนี้คือหมวดที่ ๔ นะครับ
หมวดที่ ๕ เป็นการเปิดโอกาสให้เอกชนใช้โครงสร้างพื้นฐานระบบรางร่วมกัน กับรัฐได้ด้วย อันนี้ก็เป็นประโยชน์นะครับ เพราะว่าถ้าเราทำรางขึ้นมาแล้วใช้งบประมาณสูง เฉพาะรัฐอย่างเดียวนั้นก็อาจจะไม่คุ้มค่า ไม่เกิดประโยชน์อย่างเพียงพอ ก็สามารถที่จะให้ ภาคเอกชนเข้ามามีส่วนร่วมในการใช้ระบบรางตรงนี้ได้ด้วยนะครับ
หมวดที่ ๖ นั้นกำหนดให้มีกระบวนการสอบสวนอุบัติเหตุ หากมีเหตุเกิดขึ้น ก็จะมีการสอบสวนหากระบวนการต่าง ๆ ครับว่าผิดพลาดตรงไหน อย่างไร กระบวนการ ที่จะต้องมีผู้รับผิดชอบอย่างไร ก็เป็นกระบวนการสอบสวนนะครับ
หมวด ๗ นั้นให้มีการตรวจการ ให้มีผู้ตรวจการขนส่งทางรางนะครับ ตรวจสอบระบบอย่างตลอดเวลาเพื่อจะให้เกิดความมั่นใจมากขึ้นนะครับ
หมวด ๘ นั้นกำหนดให้มีคุณสมบัติพนักงานขนส่งทางรางนะครับ พนักงาน ต้องมีความรู้ความสามารถที่เหมาะสม มีการตรวจสุขภาพจิตต่าง ๆ เหล่านี้ เป็นต้น
หมวดที่ ๙ มีการจดทะเบียนรถขนส่งทางราง เพราะฉะนั้นรถขนส่งทางราง ที่เถื่อน ผิดกฎหมาย ในการขนส่งต่าง ๆ ก็จะถูกกำหนดด้วยการให้มีระบบที่ถูกต้องและ มีการจดระบบทะเบียนขนส่งทางรางนะครับ
หมวดที่ ๑๐ มีระบบคุ้มครองผู้โดยสารและผู้ใช้บริการ อันนี้สำคัญมาก หากว่าการใช้บริการการโดยสารมีปัญหา มีการร้องเรียน ผู้ประกอบการก็ต้องมีหน้าที่โดยตรง ในการที่จะแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นได้ อันนี้ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีต่อผู้รับบริการ และประชาชนโดยตรงนะครับ
หมวดที่ ๑๑ มีการกำหนดโทษครับ หากว่าผู้ประกอบการหรือผู้ประจำ หน้าที่ต่าง ๆ ในรถหรือผู้ปฏิบัติงานฝ่าฝืน ไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย ก็มีบทกำหนดโทษที่ชัดเจน ในหมวดที่ ๑๑ ด้วยนะครับ
และที่สำคัญครับ ๑ บทเฉพาะกาลนั้น มาตรา ๑๓๗ ถึงมาตรา ๑๔๕ นั้น กำหนดเพื่อให้ความเป็นธรรมกับหน่วยงานหรือเอกชนที่เกี่ยวข้อง ที่ดำเนินการเกี่ยวกับ กิจการขนส่งทางรางอยู่ก่อนแล้วนะครับ ไม่ให้เสียสิทธิประโยชน์ต่าง ๆ ครับ
โดยสรุปแล้วครับท่านประธาน ร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้เป็นร่างพระราชบัญญัติ ที่ทำให้เกิดประสิทธิภาพ สะดวก ปลอดภัย ลดค่าใช้จ่าย และเสริมสร้างระบบเศรษฐกิจ ของประเทศได้ ซึ่งผู้ได้รับประโยชน์โดยตรงคือประชาชน ผมเห็นชอบกับร่างที่ท่านมนพร เจริญศรี กับคณะ เป็นผู้เสนอ ขอบคุณครับ