ท่านประธานที่เคารพ ผม ปิยชาติ รุจิพรวศิน ผู้แทนราษฎรนครราชสีมา เขต ๒ พรรคประชาชน ท่านประธานครับ วันนี้ผมขออภิปรายสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติการขนส่งทางราง พ.ศ. .... ที่เสนอโดย ท่านสุรเชษฐ์ ประวีณวงศ์วุฒิ ครับ เพราะร่างนี้มีจุดมุ่งหมายที่สำคัญในการพัฒนา อุตสาหกรรมและพัฒนาการขนส่ง และโลจิสติกส์ เพื่อเกิดกิจการขนส่งทางรางขึ้น ในระดับประเทศและในระดับภูมิภาคอย่างมั่นคงและยั่งยืน เพื่อให้ประชาชนได้รับ ความสะดวก รวดเร็ว ประหยัดและปลอดภัยในการเดินทางครับ ท่านประธานครับ ผมขอยกตัวอย่างในจังหวัดนครราชสีมาข้อมูลของจำนวนผู้มีแนวโน้มในการใช้รถไฟทางราง ในโคราชหรือจังหวัดนครราชสีมา จากการวิเคราะห์แบบคร่าว ๆ จำนวนประชากร ทะเบียนราษฎรวัยทำงานจะอยู่ที่ช่วงอายุ ๑๕-๕๙ ปี อันนี้เป็นข้อมูลจากปี ๒๕๖๖ จะมีจำนวนทั้งสิ้นอยู่ที่ประมาณ ๑.๗ ล้านคน ซึ่งเป็นช่วงอายุที่มีแนวโน้มจะใช้การขนส่งทางราง มากที่สุด เนื่องจากเป็นการใช้เพื่อเดินทางไปเรียน ทำงาน ทำธุรกิจ แต่ในที่นี้ผมก็ไม่ได้ หมายความว่าทั้งหมดนี้มีการใช้ระบบการขนส่งทางรางแบบ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ จากจำนวน ประชากรที่ผมกล่าวมา เนื่องจากในปัจจุบันนครราชสีมา ความนิยมในการใช้ขนส่งทางรางนั้น น้อยกว่าในอดีตมาก ๆ เพราะอะไรครับ นั่นก็เพราะว่ากลุ่มวัยเหล่านี้ยังกังวล ในด้านความปลอดภัยและความสะดวกสบายครับ ซึ่งถ้าระบบขนส่งทางรางมีการเพิ่มมาตรฐานของราง และระบบความปลอดภัย สิ่งอำนวยความสะดวกของผู้โดยสาร เด็ก ผู้สูงอายุ และผู้พิการ เพื่อเพิ่มการใช้งาน การขนส่งทางรางที่มากขึ้น ตามมาตรา ๑๓ ของ พ.ร.บ. ที่ทางท่านสุรเชษฐ์ได้เสนอนะครับ ที่ให้กรมขนส่งทางรางรับผิดชอบในการจัดทำมาตรฐานด้านความปลอดภัย และมาตรา ๒๒ ของร่าง พ.ร.บ. ที่อาจารย์สุรเชษฐ์เสนอเช่นกัน ว่าด้วยการเสนอโครงการขนส่งทางราง จะต้องมีการวางระบบสาธารณูปโภค และสิ่งอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ใช้บริการ ซึ่งในปัจจุบัน สถานีรถไฟแต่ละแห่งในประเทศไทยรวมจุดจอด ตอนนี้จะมีอยู่ที่ประมาณ ๘๖๕ สถานี อันนี้เป็นข้อมูลจากระบบบัญชีด้านคมนาคมนะครับ และจะมีสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ตามสถานี เช่น ทางลาด ๒๕๘ แห่ง ห้องน้ำ ๓๐๖ แห่ง ที่จอดรถ ๗๖ แห่ง ป้ายสัญลักษณ์ ๑๑๑ ป้ายศูนย์บริการข้อมูล ๑๖ แห่ง แต่ในขบวนรถไฟไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกให้แก่ คนพิการ ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้สูงอายุ สตรีมีครรภ์ และเด็กเล็ก ซึ่งใน พ.ร.บ. ขนส่งทางรางฉบับนี้จะช่วยอำนวยความสะดวกแก่บุคคลเหล่านี้ให้เท่าเทียมกับบุคคลอื่นครับ ยกตัวอย่างในต่างประเทศนะครับ การที่มีราวจับกันล้ม ตั๋วรถไฟที่เป็นตัวอักษร Braille ล่ามภาษามือ พื้นที่นั่งสำหรับรถเข็น Wheelchair ห้องให้นมทารก ห้องเปลี่ยนผ้าอ้อม เป็นต้นครับ จากที่ผมได้อ่านร่างของเพื่อนสมาชิกจากพรรคเพื่อไทย ที่เสนอเข้ามาจะไม่มี ในส่วนนี้ ส่วนที่เหมือนกับมาตรา ๒๒ ของร่างจากทางท่านสุรเชษฐ์นะครับ หรือเราจะดูจาก ล่าสุดเหตุการณ์เมื่อต้นเดือนกันยายนที่ผ่านมานะครับ กรณีอุบัติเหตุและอุบัติการณ์ทางราง ดินถล่มภายในอุโมงค์คลองไผ่ โครงการรถไฟความเร็วสูง กรุงเทพมหานคร นครราชสีมานะครับ แน่นอนครับว่าเป็นเหตุการณ์ที่ไม่มีใครอยากให้เกิด และไม่ได้บอกว่าหน่วยงานไหน ควรรับผิดชอบนะครับ แต่ในอนาคตหากร่าง พ.ร.บ. การขนส่งทางรางฉบับนี้เสนอผ่าน และหากเกิดอุบัติเหตุและอุบัติการณ์ทางรางเกิดขึ้น ในกรณีนี้เจ้าหน้าที่หรือคณะกรรมการ จะสามารถใช้อำนาจในการสอบสวนได้อย่างเหมาะสม เช่น การเข้าพื้นที่ การควบคุม การตรวจสอบ รวมถึงผู้ตรวจการจะมีอำนาจในการตรวจสอบเอกชนได้ตามมาตรา ๘๗ และมาตรา ๙๔ ครับ ซึ่งจะต่างจากร่างที่ฉบับเพื่อนสมาชิกพรรคเพื่อไทยได้เสนอเข้ามานะครับ จะเป็นมาตรา ๗๔ ในร่างของทางพรรคเพื่อไทยจะลดอำนาจในการเข้าพื้นที่ เพื่อการสอบสวน ตรวจค้น หรือตรวจสอบโดยเจ้าหน้าที่รัฐครับ และ ณ ตอนนี้ที่จะมีการพิจารณาสร้างท่าเรือบก จังหวัดนครราชสีมา สถานีรถไฟบ้านกระโดน ตำบลหนองไข่น้ำ อำเภอเมือง ซึ่งเป็นหนึ่ง ในตัวเลือก สนข. รวมถึง มทร. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน นครราชสีมา ได้มาทำการศึกษาถึงความคุ้มค่าในทุกมิติแล้ว ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงที่รอการท่าเรือมาศึกษาอีกที บริเวณนี้การรถไฟได้สร้างจุดขนส่งสินค้า หรือที่เราเรียกกันว่า Container Yard เสร็จเรียบร้อยแล้ว และยังไม่มีการเปิดใช้อย่างเป็นทางการ แต่ถึงขนาดตอนนี้ที่ยังไม่มี การเปิดใช้อย่างเป็นทางการได้มีเอกชนมาใช้บริการขนส่งแล้ว ๒ ราย เพื่อส่งเกลือและแป้ง มันไปยังมาบตาพุด ท่านประธานครับ ทั้งหมดที่ผมได้อภิปรายมาเพราะอยากจะชี้ให้เห็นว่า เราควรมีกฎหมายที่กำกับดูแลกิจการขนส่งทางราง เพื่อให้สามารถยกระดับมาตรฐาน อุตสาหกรรมการขนส่งทางราง การบริหารจัดการการขนส่งทางรางอย่างเป็นระบบ สอดคล้องกับการพัฒนาการขนส่งรูปแบบอื่น ๆ ให้เป็นโครงข่ายเดียวกันอย่างสมบูรณ์ ผมจึงขอสนับสนุนร่าง พ.ร.บ. การขนส่งทางรางที่เสนอโดยท่านสุรเชษฐ์ ประวีณวงศ์วุฒิ ครับ ขอบคุณครับ