เรียนท่านประธาน ผม รังสิมันต์ โรม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล ขออภิปรายสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ที่เสนอโดย ท่านณัฐวุฒิ บัวประทุม และคณะ ท่านประธานครับ จริง ๆ เข้าใจว่าเราพยายามเร่งให้มันจบ แต่ว่าพอฟัง ผู้ที่ไม่เห็นด้วย ฟังฝั่งผู้ที่ไม่เห็นด้วย ผมคิดว่าเรื่องนี้มีความจำเป็นที่จะต้องอภิปรายนะครับ เพราะผมเองในฐานะที่เป็นพ่อของลูกสาวคนหนึ่ง ผมคิดว่ามีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ผม จำเป็นต้องพูดสิ่งนี้ขึ้นมา และหวังว่าจะเปลี่ยนใจหลาย ๆ ท่านได้ เพื่อที่เราจะได้สนับสนุน ร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้
ประการแรกนะครับ ผมอยากจะตั้งหลักอย่างนี้ครับว่า การเป็นพ่อแม่ที่ดี ผมคิดว่ามันคือการเป็นตัวอย่างที่ดี การที่เราบอกว่าไม้เรียวสร้างชาติ หรือบางครั้งเรามักจะ พูดกันว่ามันคือการสอนสั่งอะไรก็แล้วแต่ ถามว่าเรื่องการสอนสั่งที่ดีในคำพูดที่ดีมันมี ความสำคัญไหม ผมก็เชื่อว่าคงมี แต่สิ่งที่สำคัญไปกว่าคือการเป็นแบบอย่าง ลูกของเราเขามองเรา เป็นแบบอย่าง ถ้าเราเป็นแบบอย่างที่เลว ลูกของเราเขาก็รู้ว่านี่คือแบบอย่างหนึ่ง เขาอาจจะ ไม่มีมาตรฐานที่ดีที่จะเอาไว้ปรับใช้กับชีวิตของเขา แต่ถ้าเราเป็นแบบอย่างที่ดี เขาก็จะรู้ว่า มาตรฐานที่ดีเป็นอย่างไร ซึ่งผมคิดว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่สำคัญที่ผมคิดว่ามีความสำคัญมาก ต่อการเลี้ยงลูก
ประการถัดมา สิ่งที่ผมยึดถือมาโดยตลอดก็คือว่า Force Creates Resistance การบังคับจะนำไปสู่การต่อต้าน หลายกรณีแบบนี้เกิดขึ้นเป็นประจำ เพราะอะไรครับ เพราะเมื่อไรก็ตามที่เด็กหรือลูกของเราเขาไม่เข้าใจว่าเขาทำผิดอะไร ทำไมเขาต้องถูกลงโทษ แล้วเราก็มักจะใช้การตัดสินด้วยการทำร้ายร่างกาย วิธีการแบบนี้เราไม่ได้สร้างชาติด้วยเด็กที่ดี หรอกครับ เราสร้างชาติด้วยเด็กที่หวาดกลัว และไม่ได้คุยกันด้วยเหตุและผล ผมคิดว่าปัญหา สำคัญของการตีมันจึงมี ๓ ประการท่านประธาน ปัญหาของการตีหรือการทำร้ายร่างกาย
ประการที่ ๑ มันคือการสร้างความชอบธรรมให้กับความรุนแรง ลองคิดดูว่า เด็กที่กำลังเติบโต เขากำลังเรียนรู้ว่าโลกนี้เป็นอย่างไร สิ่งที่เรากำลังทำก็คือเรากำลังบอกว่า มันมีความรุนแรงบางอย่างที่มันมีความชอบธรรม และเราใช้มันกับเขา เรากำลังจะผลิต ความรุนแรงต่อไปเรื่อย ๆ หรือเปล่า นี่คือปัญหาข้อที่ ๑ ที่ผมอยากจะให้ท่านทั้งหลายได้รับฟัง
ประการที่ ๒ เด็กคือผู้ใหญ่ที่ตัวเล็กกว่า เขามีอายุน้อยกว่า เขามีประสบการณ์ น้อยกว่า สิ่งที่เราควรจะสอนเขาก็คือ เราควรสอนให้เคารพกันและกัน เวลาเราบอกว่าเด็ก ต้องเคารพผู้ใหญ่ มันไม่ใช่หลักการที่เราบอกว่าเป็นเพราะเขาอายุเยอะ เราจึงต้องเคารพ แล้วเด็กอายุน้อยจึงถูกเคารพน้อยกว่า มันไม่ควรเป็นแบบนั้น แต่มันควรจะเป็นเรื่องของ เหตุและผล การทำตัวพฤติกรรมต่าง ๆ มันน่าเคารพไหม ถ้าเราใช้การตีแบบนี้ มันคือ การริเริ่ม เริ่มต้น ด้วยการบอกกับเด็กคนนั้นว่าไม่เคารพกัน เพราะแม้กฎหมายรัฐธรรมนูญ จะรับรองในสิทธิเนื้อตัว ร่างกาย แต่ก็มีการกระทำบางอย่างที่สามารถละเมิดสิทธิเนื้อตัว ร่างกายของเด็กคนนั้นได้ ผมคิดว่านี่ไม่ใช่การสอนเด็กที่ดี และ
ประการที่ ๓ ปัญหาที่จะเกิดขึ้นคือ การใช้ความรุนแรงอาจจะเป็นการสร้าง แผลใจให้กับเด็กคนนั้นได้ แล้วเราไม่รู้หรอกครับว่าเด็กที่มีปมจากการถูกใช้ความรุนแรง มันเป็นอย่างไร โลกใบนี้เรามีผู้นำที่โหดร้ายทารุณจำนวนมาก หลายคนเมื่อเราไปดูจาก Background ประวัติความเป็นมาของครอบครัว คือมีการใช้ความรุนแรงในครอบครัว เป็นเรื่องปกติ มันทำให้โลกทัศน์ของคน ๆ นั้นเขามองว่าความรุนแรงมันเป็นเรื่องปกตินะ เขาก็เคยผ่านมา คำถามก็คือโลกที่เรากำลังจะสร้างนี่มันจะเป็นแบบนั้นหรือครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมอยากจะเรียนว่าโลกใบนี้ แล้วผมเชื่อว่าท่านประธานก็มี ประสบการณ์เยอะ คือเรามีผู้ใหญ่หลายคนนะครับ ที่บางครั้งก็ไม่ได้ทำตัวน่าเคารพเลย ผู้ใหญ่จำนวนมากทำตัวแย่เสียยิ่งกว่าเด็กด้วยซ้ำ ถ้าท่านเชื่อว่าการใช้ไม้เรียวมันสร้างชาติได้ มันสร้างคนได้ เราลองใช้ไม้เรียวกับผู้สูงอายุ ผู้อาวุโสเหล่านั้นบ้างเอาไหมครับ ผมพูด แบบนี้ไม่ได้หมายความว่าผมสนับสนุนให้มีการใช้ไม้เรียวนะครับ แต่ผมกำลังบอกว่า ถ้าเราเคารพกันและกัน อย่าใช้ไม้เรียว อย่าใช้ความรุนแรง ขอบคุณครับท่านประธานครับ