นายเจเศรษฐ์ ไทยเศรษฐ์ อุทัยธานี

เรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพ กระผม นายเจเศรษฐ์ ไทยเศรษฐ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี ขออภิปรายในญัตติ เรื่อง ขอให้สภาผู้แทนราษฎรพิจารณาศึกษาแนวทางเสนอข้อคิดเห็น และการยกระดับมาตรฐานในการป้องกันเหตุกรณีรถบัสทัศนศึกษาเกิดเหตุเพลิงไหม้ และหาแนวทางการช่วยเหลือเยียวยาผู้ได้รับผลกระทบ เรียน ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพครับ ก่อนอื่นผมต้องฝากท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรไปยังพี่น้องที่อาจจะรับชม อยู่ทางบ้านนะครับ หรือว่าผู้ที่มีจิตใจที่อ่อนไหวต่อเหตุการณ์นี้นะครับ สิ่งที่ผมจะพูดต่อไปนี้ อาจจะทำให้เกิดการกระทบกระเทือนจิตใจต่อท่าน แต่ผมจำเป็นจะต้องพูดถึงเรื่องจริง ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ เพื่อให้พี่น้องสมาชิก ณ ที่แห่งนี้ได้รับรู้ถึงเรื่องราว และตระหนักถึง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครับท่านประธาน เรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผมในนามของพี่น้อง ประชาชนในจังหวัดอุทัยธานี ในนามของครอบครัวผู้ที่ได้รับผลกระทบในครั้งนี้ ต้องขอขอบคุณ ทุกหน่วยงานที่ได้เข้าไปช่วยเหลืออย่างทันท่วงที แล้วก็เต็มกำลังความสามารถ ทุกหน่วยงาน ไม่ว่าจะใคร นี่คือสิ่งที่มันเกิดขึ้นจริงครับ เรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพครับ เราขอขอบคุณทุกการโอบอุ้ม ทุกคำปลอบโยนของทุกท่านที่ส่งมาให้เรา แต่วันนี้พวกเรา ขอเก็บความเจ็บช้ำนั้น ขอให้เป็นพวกเราที่รวบรวมเอาความเจ็บช้ำนั้นเก็บไว้กับเรา และขอให้เป็นสิ่งที่ได้รับการเรียนรู้ ได้รับการแก้ไข ได้รับการยกระดับในการป้องกัน เพื่อจะ ให้ไม่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นกับใครอีก เรียน ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพครับ เหตุการณ์เมื่อวานนี้ผมเดินทางไปยังสถานที่ที่เกิดเหตุนะครับ สิ่งที่ผมเห็น ผมเห็น ยานพาหนะที่จอดนิ่งสนิท แต่กลับมีเสียงบางสิ่งบางอย่างที่เรามองด้วยตาเราก็ได้ยินได้ ท่านประธานครับ เมื่อวานนี้เรามีเหตุการณ์ที่น้อง ๆ ที่เดินทางมาเพื่อที่จะตั้งใจมาเรียนรู้ ตั้งใจที่จะมาเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในที่ที่บ้านเขาไม่มี มาในที่ที่เขาใฝ่ฝันจะมา มาในที่ที่เขา มีความตั้งใจ เพื่อจะเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้มากที่สุด พร้อมกับจะกลับไปบอกเล่าเรื่องราว ที่เขาพบเจอไปยังผู้ปกครอง แต่ก็ยังมีน้อง ๆ ที่ ณ ขณะนี้ยังไม่ได้เดินทางกลับไปยังจังหวัด อุทัยธานี มีคุณครูที่ยังไม่ได้กลับไปยังจังหวัดอุทัยธานี เรียน ท่านประธานครับ เมื่อวานนี้ผมต้อง เห็นสภาพคุณครูที่ตัวเองมือลวกจากไฟไหม้จากการที่ช่วยเด็ก แต่ยังนั่งลง แล้วก็บ่นโทษ ตัวเองว่ายังทำได้ไม่มากพอ ยังทำได้ไม่ดีพอ ผมต้องเห็นพี่ชายที่ไม่สามารถดูแลน้อง ไม่สามารถจะพาน้องกลับไปได้ เฝ้าโทษตัวเอง นี่คือสิ่งที่เขาคิดครับว่าเขาไม่สามารถ ดูแลน้องได้ ท่านประธานครับ ผมต้องเห็นพ่อแม่ผู้เสียชีวิต เดินพร้อมกับเอื้อนเอ่ยชื่อของลูกตัวเอง เพื่อจะสอบถาม เพื่ออยากจะได้ยินว่าลูกของเขาไม่ได้อยู่บนรถคันนั้น หรือลูกของเขา ได้ลงมาจากรถได้ ท่านประธานครับ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น นี่คือสิ่งที่ผมเชื่อว่าไม่ใช่ญาติผู้เสียชีวิต ไม่ใช่คนอุทัยธานีอย่างเดียว ไม่ใช่พี่น้องประชาชนคนไทยอย่างเดียว ผมว่าคนทุกคนที่เป็นมนุษย์ เมื่อรับรู้เรื่องราวนี้ล้วนแล้วแต่เศร้าสลดและเสียใจครับท่านประธาน ท่านประธานครับ วันนี้พวกเรากำลังจะร่วมกันเพื่อจะหาแนวทางการแก้ไขในสิ่งที่เกิดขึ้น เรียนท่านประธานครับ เดี๋ยวสักครู่คงจะมีเพื่อนสมาชิกหลาย ๆ ท่านเสนอแนวทางการแก้ไข แล้วผมก็ขอให้ทาง รัฐบาลช่วยรวบรวมเพื่อออกมาตรการอย่างเป็นรูปธรรม วันนี้พวกเราไม่ขอเป็นบทเรียนแล้วครับ พวกเราไม่ขอให้ใครมาถอดบทเรียนแล้วครับ มันวน Loop มันวนซ้ำ ๆ เกินไปในหลาย เหตุการณ์ครับท่านประธาน เราขอเป็นสิ่งที่เกิดการเรียนรู้ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดการ ตื่นตระหนก เพื่อให้พวกเราทุกคนตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ตระหนักถึงการที่จะมีมาตรการมา ป้องกันครับท่านประธาน เรียนท่านประธานที่เคารพครับ สิ่งนี้ไม่ใช่ในเรื่องของการเมือง สิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องของพรรคใดพรรคหนึ่ง แต่สิ่งนี้เป็นเรื่องของพวกเราทุกคน เป็นเรื่องของหัวอก ทุกคนที่เราจะต้องช่วยกันระดมความคิด ระดมสติปัญญา แล้วเอาประสบการณ์มาทำให้เกิด การแก้ไขอย่างจริงจังสักทีครับท่านประธาน

ท่านประธานครับ สุดท้ายนี้ผมขอสดุดีคุณครูทั้ง ๓ ท่าน ที่ได้ปฏิบัติหน้าที่ จนถึงลมหายใจสุดท้ายของชีวิต แต่พวกผมให้คำมั่นสัญญาครับว่า พวกผมจะสืบทอด เจตนารมณ์ของคุณครูที่พร้อมพลีกายปกป้องชีวิตน้อง ๆ นักเรียน ขอบคุณครับ