เรียนท่านประธานที่เคารพ ผม วีรนันท์ ฮวดศรี ผู้แทนราษฎรคนขอนแก่น พรรคประชาชนครับ ขอร่วมอภิปรายสนับสนุนญัตติ ขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาปัญหาการดูแลเด็ก ผู้สูงอายุ ผู้พิการ ในชุมชนแออัด โดยมีเนื้อหาสาระดังนี้
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)
ในเขตพื้นที่เทศบาลนครขอนแก่น เทศบาลตำบลเมืองเก่า เทศบาลตำบลพระลับ มีชุมชนในเขตเทศบาลที่มีลักษณะเข้า คำจำกัดความที่เป็นชุมชนแออัดทั้งสิ้นกว่า ๒๐ ชุมชน โดยรวมแล้วมีจำนวนหลังคาเรือนกว่า ๑,๘๐๐ หลังคาเรือน ซึ่งผมได้ลงพื้นที่แลกเปลี่ยนพูดคุยปัญหากับพี่น้องในชุมชนถึงระบบ โครงสร้างขั้นพื้นฐาน การเข้าถึงการบริการด้านสาธารณสุขในชุมชน การเข้าถึงบริการ สาธารณะของรัฐในชุมชน ท่านประธานครับ เมื่อเราพูดถึงกลุ่มเด็ก ผู้สูงอายุ ผู้พิการ ล้วนจะต้องได้รับการสนับสนุนจากรัฐ เพราะสภาพแวดล้อมทางสังคมในปัจจุบันนี้ ไม่เอื้ออำนวย ไม่สามารถช่วยเหลือและโอบอุ้มพวกพี่น้องประชาชนที่อยู่ในชุมชนแออัดให้มี ชีวิตที่ดีขึ้นได้ ไม่ว่าจะเป็นรัฐสวัสดิการที่ไม่ทั่วถึง หลักเกณฑ์ที่เฉพาะกลุ่มมากเกินไป เกณฑ์รายได้ที่ต่ำเกินควร การจัดสรรงบประมาณให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไม่เพียงพอ ต่อการบริหารดูแล ปัจจุบันอัตราการเพิ่มและลดของประชากรในจังหวัดขอนแก่นอยู่ใน สภาวะที่น่าเป็นห่วงครับ โดยเฉพาะอัตราการเกิดใหม่ของเด็กคือน้อยลงทุกปี อัตราผู้สูงอายุ และผู้พิการในชุมชนก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ประชากรไทยทั้งประเทศ รวมถึงจังหวัดขอนแก่น มีแนวโน้มว่าการมีบุตรน้อยลง มาจากหลายสาเหตุ ไม่ว่าจะเป็นค่าครองชีพที่พุ่งสูงขึ้น สวนทางกับรายได้ ภาระค่าใช้จ่ายที่ต้องจัดเตรียมไว้สำหรับการเลี้ยงดูบุตรสภาพแวดล้อม ที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการใช้ชีวิตของเด็ก ไม่มีสวัสดิการในการอุดหนุนผู้มีบุตรอย่างเหมาะสม ทำให้ประชากรไม่ต้องการมีบุตร และปัญหาเหล่านี้จะทำให้เกิดปัญหาในอนาคตในเรื่องของ แรงงานท่านประธาน ซึ่งรัฐบาลต้องเตรียมมาตรการในการรับมือครับ
จากสถานการณ์ชุมชนแออัดในจังหวัดขอนแก่นที่ผมและคณะทำงานได้ลงพื้นที่ ช่วงเวลา ๑ ปีที่ผ่านมา พบว่าประชากรกลุ่มเด็กในชุมชนนั้น มีสถานการณ์ที่น่าเป็นห่วง หลายอย่าง เนื่องจากในปัจจุบันพบว่ามีปัญหายาเสพติดที่แพร่หลายในชุมชน ระบาดอย่างหนัก ในชุมชน เด็กเข้าถึงได้ง่าย และขาดมาตรการป้องกันดูแลจากเจ้าหน้าที่ตำรวจอย่างเหมาะสม ด้านการศึกษาครับ ประชากรเด็กในชุมชนแออัดนั้น เด็กบางคนไม่สามารถเข้าถึงการศึกษา ขั้นพื้นฐานได้ เพราะครอบครัวยากจน ผู้ปกครองไม่มีทุนส่งให้บุตรหลานได้ศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนดี ๆ ให้อยู่ในสังคมที่มีคุณภาพ เด็กเหล่านี้ต้องเติบโตในสังคมที่ไม่มีการส่งเสริมการเรียนรู้ของเด็ก ที่ดี ไม่มีสนามเด็กเล่นที่ดี ไม่มีศูนย์การเรียนรู้เพื่อพัฒนาการของเด็ก ๆ เช่นนี้เราจะสามารถ สร้างประชากรที่มีคุณภาพเพื่อขับเคลื่อนบ้านเมืองของเราได้อย่างไร
ประชากรกลุ่มต่อมาคือผู้สูงอายุครับ ปัญหาที่ผมพบเจอในชุมชนก็คือ ขาดการดูแลจากครอบครัวอย่างเหมาะสม เนื่องจากหลายครอบครัวบุตรหลานได้ออกไป ทำงานในต่างถิ่น ต่างพื้นที่ เพื่อหารายได้ เพื่อแสวงหาความมั่นคง สร้างคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ข้อมูลจากสำนักงานส่งเสริมและสนับสนุนวิชาการ ๕ หรือ สสว. ๕ พบว่าผู้สูงอายุติดสังคม มีจำนวนน้อยลงอย่างต่อเนื่อง สวนทางกับผู้สูงอายุที่ติดบ้าน ติดเตียง ซึ่งมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น และผู้สูงอายุที่ถูกทอดทิ้งก็มีจำนวนเพิ่มมากขึ้นทุก ๆ ปี ปัญหาด้านสุขภาพของผู้สูงอายุ ต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษครับ โดยชุมชนในเขตเทศบาลนครขอนแก่น แม้จะมีหน่วยงาน ด้านสาธารณสุขที่เข้ามาดูแลเรื่องสุขภาพ หรือว่ามีศูนย์บริการที่อยู่ใกล้บ้าน แต่ด้วยข้อจำกัด ในเรื่องงบประมาณบุคลากรทางการแพทย์ ทำให้ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการให้บริการ ชุมชนครับ
ต่อมาผมขอยกตัวอย่างโครงการที่น่าสนใจ ในจังหวัดขอนแก่นมันมีตัวอย่าง ที่น่าสนใจอยู่ ๑ ตัวอย่าง ก็คือเป็นโครงการการประดิษฐ์นวัตกรรมเพื่ออำนวยความสะดวก แก่ผู้สูงอายุและผู้พิการในการใช้ชีวิตประจำวัน ตามที่ปรากฏในสไลด์นี้จะเป็นความร่วมมือ ของหลายภาคส่วน ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น อาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล อาจารย์จากสถาบัน CSB ประเทศ เยอรมนี แล้วก็นักศึกษาวิชาอิเล็กทรอนิกส์ และโทรคมนาคม ที่ได้ร่วมกันสร้างสรรค์ ออกแบบนวัตกรรม ที่อำนวยความสะดวกและลดอุบัติเหตุแก่ผู้สูงอายุ โดยดำเนินการร่วมกับ เทศบาลนครขอนแก่น ลงพื้นที่ติดตั้ง ก็คือใช้วิชาการความรู้อิเล็กทรอนิกส์ในการติดตั้ง อุปกรณ์เพื่อช่วยเหลือให้ผู้พิการสามารถเคลื่อนไหวได้ โดยใช้อุปกรณ์ไฟฟ้าและคลื่นวิทยุ และชุดเตือนภัยฉุกเฉินในบ้านด้วย Remote Control ผมจึงขอชื่นชมโครงการแบบนี้ ซึ่งถือว่าเป็นโครงการที่ดีมากและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งกับชุมชนครับท่านประธาน
สุดท้ายนี้ครับท่านประธาน จากปัญหาที่ผมกล่าวมาทั้งหมด มันจะไม่ได้รับ การแก้ไขเลยครับ หากสภาแห่งนี้ไม่คิดจะดำเนินการใด ๆ อย่างจริงจัง ยังมีพี่น้องประชาชน อีกมากมายที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง จากสวัสดิการของรัฐที่เข้าถึงได้ยาก เนื่องจากเงื่อนไข และข้อกำหนดที่ซับซ้อนมากเกินไป ส่งผลให้พี่น้องในชุมชนแออัดเหล่านี้มีชีวิตที่อยู่อย่าง ลำบากมาอย่างยาวนานหลายปี ท่านประธานครับ ถึงเวลาแล้วครับที่เราจะต้องนำปัญหา ของเด็ก ผู้สูงอายุ ผู้พิการ มาศึกษาหาแนวทางการแก้ไขปัญหาอย่างถูกต้องถูกวิธี ผมจึงขอ ร่วมสนับสนุนญัตตินี้ เพื่อให้สภาของเราได้มีคณะกรรมาธิการดังกล่าว เพื่อศึกษาอย่างจริงจัง ขอบคุณครับท่านประธาน