นายณัฐวุฒิ บัวประทุม แบบบัญชีรายชื่อ

ขอบคุณครับ ท่านประธาน ที่เคารพ ผม ณัฐวุฒิ บัวประทุม ผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน คนจังหวัด อ่างทองครับ ท่านประธานครับ ผมขออนุญาตที่จะมีส่วนร่วมในการอภิปรายในการแก้ไข ร่างพระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ในเรื่องของ คำปรารภ โดยเหตุผลนั้นคล้ายกับที่ท่านผู้สงวนไว้นะครับ แต่ก็ด้วยความเคารพอาจจะต้อง รบกวนฝ์ายเลขาได้กรุณาตรวจสอบ ผมเองไม่เห็นชื่อท่านผู้สงวนในรายงานที่ส่งให้สภาพิจารณา ไม่ทราบว่าท่านใช้สิทธิในฐานะผู้สงวนหรือใช้สิทธิในฐานะผู้ชี้แจงแต่ประการใดนะครับ

อย่างไรก็ตาม ประเด็นที่ผมจำเปึนที่จะต้องตั้งข้อสังเกต แล้วก็อยากจะได้ คำตอบจากผู้ชี้แจงนั้น ก็คือประเด็นที่เกี่ยวข้องกับคำปรารภ โดยหลักแล้วคำปรารภจะมีอยู่ ๒ ส่วนด้วยกันครับ ก็คือส่วนที่เรียกว่า เหตุผล แล้วก็ส่วนที่เรียกว่า บทจำกัดสิทธิ ผมเอาเรื่อง บทจำกัดสิทธิก่อนครับ ในคำปรารภที่มีการแก้ไขเพิ่มเติมถ้อยคำมานั้น พูดถึงบทจำกัดสิทธิ อยู่ ๒ มาตราของรัฐธรรมนูญด้วยกัน ก็คือในรัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๖ ที่พูดถึงเรื่องการตรา กฎหมายที่จำเปึนต่าง ๆ นั้น ต้องเปึนไปตามเงื่อนไขที่มีบทบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ส่วนมาตรา ๒๗ นั้น พูดถึงเรื่องของการที่บุคคลย่อมเสมอกันในทางกฎหมาย แล้วก็ได้รับ การคุ้มครองอย่างเท่าเทียมกัน อันนี้เราเข้าใจครับ เปึนเหตุผลปกติแล้วก็เกิดขึ้นหรือปรากฏ อยู่ในกฎหมายเกือบทุกฉบับ

แต่กรณีของการเพิ่มเติมนะครับ ในรัฐธรรมนูญ มาตรา ๒ เข้ามาใน บทจำกัดสิทธิที่อยู่ในคำปรารภนั้น ผมเองมีข้อสงสัยและไม่เห็นด้วยอยู่หลายประการครับ มาตรา ๒ นั้นอยู่ในหมวด ๑๔ ว่าด้วยการปกครองส่วนท้องถิ่น แต่กรณีของมาตรา ๒ นั้น พูด เฉพาะว่ากรณีการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นนั้นให้เปึนไปตามกฎหมายที่บัญญัติ ซึ่งกฎหมายฉบับนี้ก็เปึนหนึ่งในกฎหมายที่บัญญัติที่เกี่ยวข้องกับงานบริหารบุคคล และพูดถึง ระบบคุณธรรม พูดถึงการคำนึงถึงความเหมาะสม ความจำเปึนของแต่ละองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น พูดถึงมาตรฐานที่สอดคล้องเพื่อให้มีการพัฒนาหรือการสับเปลี่ยนบุคลากร ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ไม่ได้มีวรรคสอง ไม่ได้มีวรรคสาม ไม่ได้มีวรรคอื่นใด ที่พูดถึงว่า กรณีที่จะต้องมีการออกกฎหมายในลักษณะจำกัดสิทธินั้น ให้มีข้อยกเว้น หรือเงื่อนไขแบบใด ประการใดนะครับ ฉะนั้นกรณีของการเติมมาตรา ๒ ของรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทยเข้ามาในคำปรารภนั้น จึงจำเปึนต้องขอคำชี้แจงจากกรรมาธิการว่า

๑. อันนี้ท่านเติมเข้ามาโดยบทจำกัดสิทธิโดยเหตุผลอะไร เปึนเหตุผล แบบเดียวกับมาตรา ๒๖ มาตรา ๒๗ ของรัฐธรรมนูญไหม หรือเปึนเหตุผลที่มีการ เฉพาะเจาะจงอย่างไร

๒. กรณีในลักษณะการเพิ่มเติมมาแบบนี้นั้น เคยเกิดขึ้นในกฎหมายฉบับอื่น หรือไม่ มาตรา ๒๖ มาตรา ๒๗ ไม่ติดใจนะครับ ติดใจแต่เพียงมาตรา ๒ ว่า ธรรมเนียมหรือ วิธีการเขียนกฎหมายในการจำกัดสิทธินั้น มีกฎหมายอื่นใดที่เคยมีการเพิ่มเติมมาตรา ในลักษณะเปึนการบริหารงาน การบอกว่ามีสิทธิให้ทำแบบโน้น แบบนี้เข้ามาหรือไม่

๓. ในกรณีที่เกิดขึ้นมาแล้ว หากเราสามารถยกเฉพาะกรณีของบทบัญญัติของ รัฐธรรมนูญ มาตรา ๒ แบบท่านผู้สงวนได้ตั้งประเด็นไว้เมื่อสักครู่นั้น มันจะมีการกระทบต่อ สาระของการจำกัดสิทธิอย่างไร ซึ่งผมคิดว่าไม่มีผลกระทบอย่างไรครับ ฉะนั้นด้วยเหตุผลใน เชิงของหลักการในการบัญญัติกฎหมายที่จะถูกบันทึกไว้ในสภาแห่งนี้ และไปใช้กับกฎหมาย อื่น ๆ ด้วยนะครับ และด้วยลักษณะเฉพาะของกฎหมายฉบับนี้ที่พูดถึงการบริหารงานบุคคล มีการจำกัดสิทธิแต่เพียง ๒ มาตรา ๒ นั้นเปึนบทบัญญัติให้ออกกฎหมายว่าต้องคำนึงถึงอะไร ซึ่งส่วนหนึ่งนั้นท่านก็ไปเขียนไว้ในข้อสังเกตที่อยู่ท้ายรายงานอยู่แล้ว ผมเห็นว่ากรณีการ เพิ่มเติมบทบัญญัติของมาตรา ๒ จึงไม่สอดคล้องกับหลักการบัญญัติกฎหมายครับ ไม่สอดคล้องกับการที่มาอยู่ในบทจำกัดสิทธิ และจะเปึนธรรมเนียมการปฏิบัติที่นำไปสู่การ แก้ไขบทบัญญัติในกฎหมายฉบับอื่น ๆ ฉะนั้นคำชี้แจงของท่านจึงเปึนคำชี้แจงที่สภาแห่งนี้ ในฐานะตัวแทนของพี่น้องประชาชน แม้กระทั่งคนที่จะเปึนคนขององค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น ครอบครัวผมเองอยู่กับการปกครองส่วนท้องถิ่นมา ๓๐ กว่าป้ ทั้งระดับเทศบาล อบต. แม้กระทั่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ฉะนั้นผมเข้าใจดีครับว่าเรื่องเหล่านี้ เปึนอย่างไร เลยจำเปึนที่จะต้องขอคำชี้แจงอย่างชัดเจน ทั้งในเชิงหลักการและเนื้อหาที่ท่าน ใส่เข้ามาในคำปรารภ ในร่าง พ.ร.บ. ระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ฉบับนี้ครับ ขอบคุณท่านประธานครับ