กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพครับ ผม ประสิทธิ์ ปัทมผดุงศักดิ์ ผู้แทนราษฎรจากพรรคก้าวไกล ปทุมธานี เขต ๗ อำเภอลำลูกกา อำเภอธัญบุรี และอำเภอหนองเสือครับ ท่านประธานครับ ระหว่างที่ผม กำลังอภิปรายนี้ ศาลรัฐธรรมนูญก็กำลังอ่านคำวินิจฉัยคดียุบพรรคก้าวไกลอยู่นะครับ ซึ่งทำให้จิตใจผมไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าไรนะครับ แต่อย่างไรก็ตามท่านประธาน วันนี้เราก็ต้องทำงานเต็มที่นะครับ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พ.ร.บ. ขนส่งทางบกครั้งนี้เป็น ตัวอย่างของการกระจายอำนาจอย่างหนึ่งนะครับ การกระจายอำนาจ เรารู้ว่าจะช่วยให้ ท้องถิ่นสามารถมีอำนาจมากขึ้น สามารถทำงานได้เต็มที่ แล้วก็พัฒนาได้อย่างก้าวกระโดด การกระจายอำนาจนะครับ ปัจจุบันนี้เรามีการกระจายอำนาจอยู่น้อยมาก ๆ อย่างที่ หลาย ๆ ท่านทราบกัน ๗๖ จังหวัดทั่วประเทศไทย เราไม่สามารถทำอย่างที่เราอยากจะ ทำได้ ไม่ว่าจะเป็นถนนขรุขระ ไม่ว่าจะเป็นทางม้าลายที่เลือนลาง ท้องถิ่นไม่สามารถ เข้าไปทำได้เลย ผมแจ้งไปนี่นะครับ ต้องแจ้งทางหลวงบ้าง ทางหลวงชนบทบ้าง ประปาเสีย ก็ต้องแจ้งการประปา หลายครั้งรอนานมาก ๆ นะครับ กว่าจะได้รับการซ่อมแซม แต่ถ้าปัญหาเกิดอยู่ที่ท้องถิ่นนะครับท่านประธาน ผมโทรศัพท์หานายก อบต. นายกเทศบาล ท่านให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีครับ รีบมาซ่อมให้เลย รีบมาทำให้เลยนะครับ ก็ต้องขอขอบคุณองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งหลายแห่งที่อยู่ในเขต ๗ ของผมให้ความร่วมมือ เป็นอย่างดี นี่คือตัวอย่างครับท่านประธาน คนท้องถิ่นกันเองเขารู้ปัญหา เขารู้ถึงความเดือดร้อน ของประชาชนนะครับ เพราะฉะนั้นผมถึงสนับสนุน พ.ร.บ. ขนส่งทางบกฉบับนี้นะครับ ตั้งแต่การเปลี่ยนโครงสร้างคณะกรรมการในการดูแล กำกับดูแล การให้อำนาจตามร่าง มาตรา ๑๐ มาตรา ๑๑ การกำหนดค่าโดยสาร อันนี้สำคัญมาก ๆ ใคร ๆ ก็รู้ว่าจังหวัดปทุมธานี นี่ขนส่งสาธารณะแย่มาก ๆ ค่าโดยสารก็แพง การเดินทางจากหมู่บ้านไม่มีรถออกมา ต้องนั่งวินมอเตอร์ไซค์ออกมา หรือให้พ่อแม่พี่น้อง ขี่จักรยาน ขี่มอเตอร์ไซค์มาส่งหน้าปากทาง แล้วก็ต้องมาต่อรถเมล์ รอกันครึ่งชั่วโมง ๑ ชั่วโมงนะครับ ไปถึง BTS คูคตก็มีอยู่ป้ายเดียวเท่านั้นนะครับ มีอยู่ป้ายเดียวมาถึง ปทุมธานีนะครับ สายสีเขียวไม่ยอมมาเพิ่มเติมเลยนะครับ ทั้ง ๆ ที่มีโครงการมาถึงคลองห้า แต่ก็ไปหยุดอยู่ที่คลองสอง แล้วก็ไม่ต่อมาสักที ส่วนสายสีแดงก็มีป้ายเดียวครับ ไปจอดอยู่ ป้ายเดียวที่ปทุมธานี อันนี้จะแสดงให้เห็นเลยนะครับว่าท้องถิ่นนั้นการคมนาคมก็ลำบาก การทำอะไรก็ลำบาก เราจะกดคนชนบทไปอีกนานแค่ไหนครับ เราจะกระจายอำนาจกันกี่โมงครับ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เราต้องพิจารณากันแล้วครับ เราเป็นผู้แทนราษฎร เราเห็นประชาชนไหมครับ ความเดือดร้อนยากจนของประชาชนทุกวันนี้ เราดูตัวอย่างได้หลายประเทศนะครับ ประเทศอินโดนีเซีย เป็นต้น หลังจากเขากระจายอำนาจ เศรษฐกิจเขาดีขึ้น ประชาชน อยู่ดีกินดีมากขึ้น เมื่อก่อนอินโดนีเซียเขาตามหลังเรา หลังจากกระจายอำนาจแล้วการพัฒนา พุ่งพรวดเลยครับ แต่ประเทศไทยของเราพูดเรื่องกระจายอำนาจมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๐ จนปัจจุบันนี้เราก็ไม่แทบจะไม่ได้แตกต่างกันเลย งบประมาณลงไปก็น้อยนิดเดียว ๗๖ จังหวัดแบ่งเงินกันนิดเดียว แต่ส่วนกลางเอาเงินไปเสียหมด อยากจะทำอะไรก็ทำได้ สร้างรถไฟฟ้า ๑๐ สายก็อยู่แต่ในกรุงเทพฯ งบประมาณมหาศาลเหล่านี้กระจุกตัวอยู่ เราเป็นรัฐรวมศูนย์ครับ เราไม่ใช่กระจายอำนาจ เมื่อไรก็ตามที่เรากระจายอำนาจลงไป เราให้งบประมาณลงไปกับท้องถิ่นอย่างที่เราเคยออกกฎหมายไว้ ๔๐ เปอร์เซ็นต์ ๕๐ เปอร์เซ็นต์ ท้องถิ่นจะเจริญเติบโตได้ดีกว่านี้เยอะครับ ประชาชนไม่ต้องเดินทางเข้ามา กรุงเทพฯ เพื่อมาเรียนหนังสือ ไม่ต้องเดินทางเข้ามากรุงเทพฯ เพื่อมาหางานทำ ท้องถิ่น สามารถสร้างงาน สร้างอาชีพกันได้เอง ผมไม่ต้องพูดถึงเรื่องของการเดินทางมากไปกว่านี้ เพราะว่าหลายท่านได้พูดถึงแล้ว ผมแค่ยกตัวอย่างให้ฟังจากหนองเสือ ผมลงพื้นที่ โรงพยาบาลหนองเสือเป็นโรงพยาบาลแห่งเดียวในอำเภอหนองเสือ มีคนไข้เยอะมากเลยครับ แต่เครื่องมือเขาไม่พร้อม มีหมออยู่ไม่กี่ท่าน เวลามีเคสด่วน ๆ ก็ต้องส่งเข้าโรงพยาบาล จังหวัด แล้วญาติพี่น้องเขาต้องเดินทางไปอย่างไรครับ ต้องจ้างรถส่วนตัวไป เพราะไม่มี รถเดินทางไปเลย นั่งรถเที่ยวหนึ่งก็ ๘๐๐ บาท ไปกลับ ๑,๖๐๐ บาทต่อวัน สิ่งเหล่านี้ คือสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะว่ามันไม่มีรถโดยสารสาธารณะ ชุมชนแห่งนั้นมีประมาณ ๑,๐๐๐ ครัวเรือน ๑,๐๐๐ ครัวเรือนก็ ๓,๐๐๐ กว่าคนแล้วครับ จริง ๆ ควรจะมี รถบริการสาธารณะเข้าถึงได้แล้ว ถ้าเรากระจายอำนาจให้กับทาง อปท. องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ไม่ว่าจะเป็นเทศบาลหนองเสือ อบต. บึงบา อบต. บึงบอน เขาสามารถจัดสรรรถสาธารณะได้เอง กำหนดค่าโดยสารได้เอง อุดหนุนค่าโดยสารก็ได้ หรือจะให้นั่งฟรีก็ได้ เพราะเขาก็เกิดที่นั่นโตที่นั่น ครอบครัวเขาก็อยู่ที่นั่น เขาเห็นถึงความเดือดร้อนของประชาชน เพราะฉะนั้นผมถึงสนับสนุน พ.ร.บ. ขนส่งฉบับนี้ แล้วก็อยากจะขอร้องให้กับพ่อแม่พี่น้องช่วยติดตาม พ.ร.บ. ฉบับนี้ แล้วก็โทรหา สส. ในพื้นที่ ของเรา โทรหา สส. ในพื้นที่ของเราให้สนับสนุนร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้ อเมริกาเขาทำกันนะครับ เขาโทรหา สส. ส่งอีเมลโทรศัพท์ ส่ง LINE ส่งทุกอย่างหาผู้แทนราษฎรของเขา เพื่อให้ สนับสนุนกฎหมายดี ๆ อย่างเช่น พ.ร.บ. ขนส่งฉบับนี้ ก็อยากให้พ่อแม่พี่น้องติดต่อกับทาง สส. ของท่านด้วย แล้วสำหรับ สส. เองก็อยากให้เห็นถึงความเดือดร้อนของประชาชน แล้วก็ช่วยกันยกมือโหวตให้กับร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้ครับ ขอบคุณครับ