กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม ชัชวาล อภิรักษ์มั่นคง ผู้แทนหน้ามนคนขอนแก่น เขต ๓ พรรคก้าวไกล ท่านประธานครับ จริง ๆ ญัตตินี้ผมใฝ่ฝันนะครับว่า อยากจะเข้ามาพูดเกี่ยวกับเรื่องการขนส่ง การคมนาคม ขนส่งสาธารณะในสภาแห่งนี้ เนื่องจากว่าผมเคยเป็นประชาชนคนธรรมดา ที่ผมอยากให้ สส. เขตพื้นที่ผมเอาปัญหาเรื่องเหล่านี้เข้ามาพูดในสภาแห่งนี้ แต่ สส. เก่าพื้นที่ของผม ไม่เคยนำเรื่องเหล่านี้เข้ามาพูดในสภาเลย จนกระทั่งวันนี้ผมได้ผันตัวเองจากประชาชนคนธรรมดาเข้ามาเป็นนักการเมือง และวันนี้ ก็ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีที่อาจารย์สุรเชษฐ์ ประวีณวงศ์วุฒิ ได้นำเสนอเรื่อง พ.ร.บ. ขนส่งทางบก เข้าสู่สภา เป็นโอกาสที่ผมจะได้มาพูดให้กับท่านประธาน ให้กับเพื่อน ๆ สมาชิกในที่นี้ได้ฟัง ว่าปัญหาเรื่องขนส่งสาธารณะในเขตพื้นที่ผมมันเป็นอย่างไรบ้าง ท่านประธานครับ ผมเป็น ผู้แทนคนบ้านนอกมาจากจังหวัดขอนแก่นนะครับ ท่านประธานเคยสอบถามผมว่าเวลา เว่าภาษาอีสานในสภานี้ เจ้าหน้าที่จดบันทึกถูกหรือไม่ ผมสังเกตเห็นเจ้าหน้าที่ล่ามภาษามือ ก็ยังทำภาษามือได้อยู่นะครับท่านประธาน ผมเป็นผู้แทนมาจากคนอีสาน เป็นคนบ้านนอก ขนส่งสาธารณะแถวบ้านผมบ่ดีครับ จังหวัดขอนแก่นนี้ถือว่าเป็นแหล่งที่ว่ามีความ อุดมสมบูรณ์ครับ ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของทรัพยากรบุคคล ในเรื่องของการศึกษา ในเรื่อง ของท้องถิ่นที่มีความสมัครสมานสามัคคีครับ แต่ขอนแก่นบ่สามารถเฮ็ดระบบขนส่ง สาธารณะด้วยตัวของเจ้าของเองได้ ท่านประธานครับ กฎหมายก็ระบุนะครับว่า พวกเรา มีสิทธิและเสรีภาพที่จะเดินทางไปไหนมาไหนย่อมได้ครับ แต่ปัญหาของทุกวันนี้คือเราจะ เดินทางไปได้ด้วยวิธีการใดครับ สมัยแต่กี้ครับ ผมจะเดินทางจากอำเภอน้ำพองบ้านเกิดผม เข้ามาตัวเมืองขอนแก่น ผมจะนั่งรถเมล์คันสีเขียวเก่า ๆ คันหนึ่งครับ เก่าส่ำใด๋ แอร์มันแฮง เย็นส่ำนั่น ก็ยอมรับว่าเพิ่นเปิดหน้าต่าง ๒๐ บานพร้อมกันครับท่านประธาน รถแล่นด้วย ความไว ๕๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง ระยะทาง ๔๓ กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางฟาดไปอีก ๑ ชั่วโมง สู่มื้อนี้ดีจักหน่อย มีรถสองแถว มีรถตู้ แต่ค่าเดินทางขาเดียว ๓๐ บาท ไปกลับ ๖๐ บาท ๖๐ บาทมันคือค่าแรงขั้นต่ำของลูกหลานบ้านเฮา ๒๐ เปอร์เซ็นต์ ผมถามอีหลีครับว่า อีก ๘๐ เปอร์เซ็นต์ที่เหลือ มันพอสำหรับลูกหลานบ้านเฮาไปใช้หนี้ใช้สิน ไปผ่อนรถผ่อนบ้าน ฮื้อบ่ครับ เป็นหยังเฮาจักมีระบบขนส่งสาธารณะที่มันดีกว่านี้ในบ้านเฮาเองบ่ได้ ยกตัวอย่าง ง่าย ๆ ณ ปัจจุบันนี้ครับท่านประธาน อำเภอกระนวน อีก ๑ อำเภอที่อยู่ในเขตที่ผมดูแล รับผิดชอบ มีสถานีขนส่งนะครับ แต่กลับไม่มีรถโดยสารประจำทาง ทุกวันนี้รถโดยสารที่ พี่น้องประชาชนใช้อยู่ก็จะเป็นรถ ๖ ล้อ ที่เอามาทำเป็นรถโดยสาร หรือแม้แต่พี่น้องชาว อำเภอซำสูงก็เป็นรถบรรทุก ๖ ล้อ รถสีเหลืองเอามาทำเป็นรถโดยสาร เพื่อที่จะเข้าไป เขาเรียกว่าไปใช้บริการอะไรต่าง ๆ นานาที่อยู่ในเขตตัวเมืองจังหวัดขอนแก่น สวนสัตว์ ขอนแก่นอยู่ที่อำเภอเขาสวนกวาง ทุกวันนี้ก็ไม่มีระบบขนส่งมวลชนสาธารณะที่จะเชื่อมโยง จากสถานที่ท่องเที่ยวแหล่งอื่น ๆ ภายในจังหวัดขอนแก่นนะครับ เข้ามารวมตัวกันที่บริเวณ สวนสัตว์ขอนแก่น สิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดอุปสรรคในการเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นนักท่องเที่ยวก็ดี หรือว่าเป็นพี่น้องประชาชนในเขตจังหวัดอื่น ๆ ก็ดีครับ ไม่มีโอกาสที่ได้ใช้ขนส่งสาธารณะ เป็นการเสียโอกาส เขาเรียกว่า ทำรายได้ในท้องถิ่นขาดหายไปด้วย ยกตัวอย่างที่สำคัญครับ รถไฟฟ้ารางเบา ผมขออนุญาตพูดเกินสิ่งที่อาจารย์สุรเชษฐ์ได้พูดไว้สักนิดหนึ่ง รถไฟฟ้า รางเบาเป็นอีก ๑ โครงการที่ท้องถิ่น มหาวิทยาลัย นักวิชาการทุกคนให้ความร่วมมือ เพื่อที่จะตอบโจทย์ และแก้ไขปัญหาเรื่องขนส่งสาธารณะให้กับพี่น้องชาวขอนแก่น แต่เรา กลับทำมันด้วยตัวของพวกเราเองไม่ได้ เรายังต้องไปขออนุญาตจากกรม กอง กระทรวง ต่าง ๆ หรือคนมีอำนาจไม่กี่คนในประเทศนี้ ท่านประธานทราบไหมครับว่าโครงการรถไฟฟ้า รางเบาของจังหวัดขอนแก่น เขา Plan ที่จะผ่านท้องถิ่นหลายแห่งเลยนะครับ ระยะทาง รวมกัน ๒๖ กิโลเมตร มีจำนวนทั้งหมด ๒๑ สถานี ถ้าหากเกิดขึ้นได้จริง ท้องถิ่นโดยเฉพาะ จังหวัดขอนแก่นจะได้รับอานิสงส์เรื่องนี้เป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของภาคการ ท่องเที่ยวก็ดี ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของการลดมลพิษทางอากาศก็ดี ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของ การมีส่วนร่วมของชุมชนและท้องถิ่นเองก็ดี ที่สำคัญครับท่านประธาน ผมเชื่อว่าเรื่องนี้ ถ้าเกิดมีการกระจายอำนาจ มอบอำนาจให้ท้องถิ่นสามารถมีอำนาจในการดำเนินการได้แล้ว มันจะเกิดการสร้างงานและอาชีพรองรับลูกหลานคนอีสาน แล้วก็ลูกหลานคนจังหวัดขอนแก่น อีกเยอะแยะมากมายครับ ท่านประธานครับ สิ่งที่ผมบอกมาทั้งเหมิดวังหั่นนี่ครับ หลายคน บอกผมว่ามันเป็นย่อนบุญทำกรรมแต่ง มันเป็นย่อนว่าสิ่งที่ผ่านมาเฮาบ่มีบุญวาสนา เฮาเลย บ่มีโอกาสสิได้ขนส่งสาธารณะที่มันดีกว่านี้ในบ้านเฮา แต่สำหรับผมนะครับ ตั้งแต่ผมเกิดมา ฮอดสู่มื้อนี้ ผมว่ามันเป็นเรื่องผิดปกติครับ เป็นหยังครับ ขอนแก่นเฮามีมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด ในภูมิภาคครับ พ่อแม่ยอมเสียเงินเสียทองให้ลูกหลานเฮาเรียนหม่องนี้ แล้วสุดท้ายต้องไป หางานเฮ็ดอยู่หม่องอื่นบ่ครับ เป็นหยังขอนแก่นจึงต้องคำสาปความเจริญด้วยซำนี้ครับ ขอนแก่นจะมีรถไฟฟ้ารางเบาอีกกี่สาย เราจะทำด้วยตัวของพวกเราเองไม่ได้จริง ๆ หรือครับ หรือขอนแก่นจะมีระบบขนส่งสาธารณะจะเป็นรถเมล์ จะเป็นรถราง เราจะทำด้วยตัวของเราเอง ไม่ได้จริง ๆ หรือครับ หรือขอนแก่นในอนาคตนะครับ ผมพูดถึงอุโมงค์ก็ได้ อุโมงค์ที่มันเป็น อุปกรณ์เป็นส่วนที่ช่วยลดการติดของรถ เราไม่สามารถทำด้วยตัวของพวกเราได้เองจริง ๆ หรือครับ สิ่งเหล่านี้มันจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อมันก็จะต้องมีการกระจายอำนาจ มอบอำนาจให้กับ คนในพื้นที่ได้ดูแล ได้จัดสรร ได้ออกแบบความต้องการของพวกเขาได้ด้วยตัวของพวกเขาเอง ท่านประธานครับ ผมเชื่อว่าขอนแก่นจะพัฒนามากกว่านี้ ไม่ได้อยู่ที่อำนาจจากใครบางคน หรือคนมีอำนาจไม่กี่คนในประเทศนี้ครับ แต่ผมเชื่อว่าขอนแก่นจะพัฒนามากกว่านี้เพราะ ๓ อย่างครับ อย่างแรกคนขอนแก่นมีความรู้ความสามารถครับ อันที่ ๒ คนขอนแก่น มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ อันที่ ๓ สำคัญมากเลย ผมเชื่อว่าคนขอนแก่นทุกคนรักบ้านเกิด ตัวเองครับ ถ้าหากเรากระจายอำนาจ มอบอำนาจคืนสู่ท้องถิ่นให้กับพวกเขาสามารถ ออกแบบความต้องการของพวกเขาเองได้ ผมเชื่อว่ามันจะเป็นเครื่องไม้เครื่องมือที่ช่วย ยกระดับคุณภาพชีวิตของพี่น้องคนขอนแก่น หรือแม้แต่พี่น้องคนภาคอีสานอีกหลาย ๆ จังหวัดครับท่านประธาน ขอบคุณมากครับ