กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ผม ประเสริฐพงษ์ ศรนุวัตร์ ผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ อดีตอนาคตใหม่ ปัจจุบัน พรรคก้าวไกล ขอร่วมอภิปรายรายงานของกรรมาธิการที่นำเสนอต่อสภาในวันนี้ครับ ท่านประธานครับ รายงานฉบับนี้เป็นรายงานที่ตีแผ่ความจริงและเป็นเรื่องที่เอามาให้ สภาแห่งนี้ได้รับทราบถึงประโยชน์ คุณค่าของรายงานที่ผมเห็นแล้วว่ามีรูปเล่ม รายละเอียด เนื้อหาสาระที่สมบูรณ์ เพราะเราได้เห็นทัศนคติต่าง ๆ ได้เห็นมุมมอง ได้เห็นอคติ ท่านประธานครับ ร่าง พ.ร.ป. พรรคการเมืองประกอบที่ออกปี ๒๕๖๐ หรือในรายงานที่ระบุว่า ท่านเข้าไปศึกษาต่าง ๆ ท่านดูปี พ.ศ. สิครับท่านประธาน คือปี พ.ศ. ที่มาจากรัฐบาล เผด็จการทั้งสิ้น หรือส่วนใหญ่เลยครับท่านประธาน ไม่ได้มาจากช่วงเวลาของการเป็นรัฐบาล ประชาธิปไตย เพราะฉะนั้นมันเหมือนกับคนที่มาเล่นการเมืองหรือมาลงเป็นนักการเมือง นั่นละครับ ซึ่งเขาไม่เคยเป็นนักการเมืองมาก่อน แต่มาออกกฎกติกากำกับนักการเมือง วันนี้ สังคมไทยนะครับท่านประธาน เวลาเราจะเล่นฟุตบอล คนที่ออกกติกาเล่นฟุตบอล ออกกติกามวย ต้องเป็นนักมวยมาก่อน ต้องเป็นนักฟุตบอลมาก่อนครับถึงจะรู้เรื่อง แต่วันนี้ คนมาออกกติกากำกับนักการเมืองสู่รู้จริง ๆ ครับ เป็นข้าราชการเก่า ๆ บ้างละ ทำตัวเป็น อำมาตย์ ทำตัววางมาด มองนักการเมืองในแง่ลบ ผมเสียดายครับว่ารายงานฉบับนี้ไม่ได้ ให้คำนิยามที่ชัดเจนว่าการเมืองคืออะไร นักการเมืองคืออะไร พรรคการเมืองคืออะไร ที่ชัดเจน แน่นอนครับ คำนิยามปรากฏอยู่ในรายงาน อาจจะเป็นรายงานฉบับอื่น หรือคำสอน ในมหาวิทยาลัย ปี ๑ ด้วยซ้ำครับ แต่ปรากฏว่าสังคมไทยถูกเบี่ยงเบนความคิด ผมยกตัวอย่าง ท่านประธานครับ ปรากฏว่า ณ วันนี้ถ้าเราจะไปจัดตั้งสมาคมนะครับ เวลาไปจดทะเบียนสมาคม จะมีข้อ ๆ หนึ่งในทุกสมาคมเลย ท่านประธานไปสังเกตได้เลย สมาคมนี้จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับ การเมืองใด ๆ ทำไมครับ มันน่ารังเกียจตรงไหนครับ ไปจัดตั้งชมรมนะครับ ไปดูข้อบังคับ ชมรมสิครับ ชมรมนี้จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง พรรคการเมือง หรือนักการเมืองใด ๆ กลายเป็นว่าสังคมกำลังรังเกียจนักการเมืองหรือ วันหนึ่งผมไปพูดจาปราศรัยกับพี่น้อง ประชาชน เอาผลงานไปเล่าให้ฟัง เสียงในเวทีบอกว่ามาห้าเสี้ยงแหล่วหลาว ผมก็ต้องบอกว่า นักการเมืองต้องหาเสียงสิครับ นักการเมืองต้องมาเล่าประสบการณ์ นักการเมืองต้องมารายงาน ประชาชน ถ้าไม่มาหาเสียงจะเป็นนักการเมืองไม่ได้ครับ การหาเสียงคือความปกติ ของการเป็นนักการเมืองและพรรคการเมืองครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นวันนี้ครับ ผมอยากมารณรงค์ภาคสังคมให้เข้าใจคำว่า นักการเมืองหรือพรรคการเมือง ให้มากขึ้นครับ วันหนึ่งพวกเราเป็น สส. ไปขออนุญาตหาเสียงทำความเข้าใจเรื่องประชาธิปไตย รณรงค์ นโยบาย ๓๐๐ นโยบายในโรงเรียน ในสถานศึกษา ในหน่วยงานราชการ แต่ถูกปฏิเสธครับ หาว่าเดี๋ยวจะไม่เป็นกลางทางการเมือง อ้าว ทำไมคิดอย่างนั้นละครับ สถานที่ราชการ สร้างจากภาษีประชาชน ทุกคนเป็นเจ้าของ ผอ. โรงเรียนเป็นเจ้าของไม่ได้นะครับ วันหนึ่ง ท่านก็เกษียณไป ทำไมครับ ทำไมต้องรังเกียจนักการเมืองเข้าไปหาเสียงไม่ได้ ท่านประธานเอง ก็ต้องยืนแจกใบปลิวหน้าโรงเรียน ผมจำได้นะครับ เข้าไปโรงเรียนไม่ได้ครับ เกิดอะไรขึ้น กับวงการศึกษาไทยครับ นี่คิดผิดนะครับแบบนี้ เพราะฉะนั้นวันนี้ต้องมารณรงค์ให้สังคมไทย ได้ตื่นตัวว่าการเมืองเป็นสิ่งที่ท่านหลีกเลี่ยงไม่ได้ ข้าราชการต่าง ๆ ต้องเปลี่ยนวิธีคิดครับ รพ.สต. ผู้อำนวยการโรงพยาบาลหรือสถานที่ราชการต้องเปิดช่องให้นักการเมืองเข้าไป บรรยายหรือเข้าไปให้ความรู้ต่าง ๆ กับกลุ่มคนที่เขาสนใจ จะมาอ้างว่าไม่เป็นกลางทางการเมือง ผมไม่เห็นด้วยครับ ก็ในเมื่อถ้าเราเข้าไปขอใช้ได้ ทุกคนก็ต้องไปขอใช้ได้ แต่ในเมื่อพรรคอื่น ไม่ไปขอใช้เองท่านจะมาปฏิเสธแบบนี้ไม่ได้ วันนี้ผมจำเป็นต้องลุกขึ้นมาอภิปรายรายงาน เรื่องนี้ เพื่อจะแสดงมุมมองให้เห็นว่าการเมืองเป็นสิ่งที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะฉะนั้นวันนี้ผมจึงมีหลาย ๆ อย่างที่อยากจะนำเสนอว่า ถ้าสังคมวันนี้เต็มไปด้วย ความคิดเชิงลบนะครับ ไม่ได้เลยครับ การเมืองวันนี้เราเติบโตไม่ได้ เพราะฉะนั้นอยากให้ สังคมวันนี้คิดบวกกับพรรคการเมืองต่าง ๆ วันนี้ท่านอดิศรต้องขออนุญาตฝากกลอนด้วย นะครับ พรรคการเมืองคือเรื่องของประชาชน องค์กรอื่นอย่าสัปดนทำตนมีอำนาจ ถึงคราว วันนี้ประชาชนจะประกาศ เอกราชประชาธิปไตยเพื่อประชาชน นี่เป็นครั้งแรกที่ผมอ่านกลอน อยู่มาสมัยที่ ๒ แล้ว ท่านประธานครับ เรามาช่วยกันสร้างความถูกต้อง สร้างวิธีคิดเชิงบวก ให้สังคม ให้ภาคประชาชนได้ตื่นตัวถึงภาคการเมืองของเรา ผมจึงอยากเสนอแนะนะครับ วันนี้ผมคิดว่าการอภิปรายของเราถึงหู กกต. ถึงหูหน่วยงานหลายหน่วยงาน แต่ประเด็นคือ ท่านจะหน้าด้านฟังหรือเปล่า หรือเอาไปปรับปรุงแก้ไขหรือเปล่า ผมฝากไปถึงข้าราชการ มืออาชีพที่อยู่ในแต่ละองค์กรว่า ท่านโปรดแสดงความเป็นมืออาชีพของท่านนะครับ ยืนหยัดเป็นนักประชาธิปไตย ทบทวนว่าเวลาท่านเป็นนักศึกษาปริญญาตรี ปี ๑ เขาปลูกฝัง อะไรในหัวท่าน ทบทวนว่าเวลาท่านเข้าไปเรียนชั้นประถมศึกษา ชั้นมัธยมศึกษา เป็นประชาธิปไตยแบบไหน อย่างไร ท่านฝึกทบทวนด้วยนะครับ วันนี้ผมจึงต้องมาอภิปราย รายงานของท่าน ซึ่งผมขอไม่รับรายงานฉบับนี้ไม่ได้ครับ ต้องรับครับท่านประธาน ขอบคุณครับ