นายณกร ชารีพันธ์ มุกดาหาร

เรียนประธานสภาที่เคารพ ผม ณกร ชารีพันธ์ ผู้แทนราษฎรของพี่น้องชาวมุกดาหาร เขต ๒ นิคมคำสร้อย หนองสูง ดงหลวง คำชะอีครับท่านประธาน ผมขออภิปรายสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ประมวลกฎหมายที่ดินที่เสนอโดย สส. อภิชาติ ศิริสุนทร และคณะ ท่านประธานครับ วันนี้ผมขอพูดแทนพี่น้องชาวอีสานและชาวมุกดาหาร เรื่องปัญหาที่ดินจังหวัดมุกดาหารครับ การที่ที่ดินทำกินมีเอกสารสิทธิเป็นของตัวเอง เป็นหมุดหมายสำคัญในการมอบโอกาส มอบความมั่นคงให้กับพี่น้องประชาชนอย่างแท้จริง ท่านประธานครับ ปัจจุบันที่ดิน ในประเทศไทย ๓๐๐ ล้านไร่ เป็นที่ป่าสงวน ๑๔๔ ล้านไร่ คิดเป็น ๔๖ เปอร์เซ็นต์ กรมที่ดิน ๑๓๐ ล้านไร่ คิดเป็น ๔๐ เปอร์เซ็นต์ ส.ป.ก. ๓๔ ล้านไร่ คิดเป็น ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ที่ราชพัสดุ ๙ ล้านไร่ คิดเป็น ๓ เปอร์เซ็นต์ รัฐถือครองที่ดินสูงถึง ๖๐ เปอร์เซ็นต์ของที่ดินทั้งหมด การที่รัฐมีที่ดินมากเกินไป ทำให้ประเทศเราไม่เกิดการพัฒนาใช่หรือไม่ครับท่านประธาน ในพื้นที่ของผมจังหวัดมุกดาหารมีพื้นที่ป่าอนุรักษ์สูงถึง ๘๕๐,๐๐๐ ไร่ คิดเป็น ๓๒ เปอร์เซ็นต์ ของพื้นที่ทั้งหมด เป็นพื้นที่ป่าสูงที่สุดในภาคอีสานนะครับท่านประธาน ถามว่าผมภูมิใจไหม ที่มีป่าเยอะขนาดนี้ ผมบอกคำเดียวครับไม่ภูมิใจเลยสักนิด เพราะว่าป่าที่ได้มา มาจากคราบน้ำตา ของพี่น้องประชาชน ที่มาจากการกระทำจากรัฐส่วนกลางครับ ซึ่งไม่เห็นหัวประชาชน ที่อยู่มาก่อนเป็นร้อยปีเลย ท่านประธานครับ การลงพื้นที่โดยเฉพาะพื้นที่ที่เป็นภูเขา ผมขอยกตัวอย่างเช่น บ้านมะนาว ตำบลพังแดง อำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร พี่น้อง ประชาชนไม่มีโฉนดทั้งหมู่บ้าน เพราะเป็นพื้นที่ป่าสงวนและอุทยาน เวลาจะระดมทุน ทำอะไรต้องระดมเงินเองครับ ไม่มีบริการสาธารณะของรัฐ ไม่สามารถสร้างบ้านเป็นหลัก เป็นแหล่งได้ เพราะไม่รู้ว่าจะโดนเวนคืนเมื่อไร หากเราจะอนุรักษ์ป่าไม้ควรอนุรักษ์คุณภาพ ชีวิตของพี่น้องประชาชนด้วย ประชาชนในพื้นที่ไม่สามารถสร้างความมั่นคงได้ อยู่มาเป็น ร้อยปีไม่มีเอกสารสิทธิ ผมเห็นหลายพื้นที่มีโรงแรมบนภูเขา ออกเอกสารสิทธิให้เอกชนได้ แต่ทำไมพี่น้องของผมไม่ทำให้เขาครับท่านประธาน ในพื้นที่จังหวัดมุกดาหารโดยเฉพาะ อำเภอนิคมคำสร้อยเป็นพื้นที่ของนิคมสร้างตนเอง วันนี้เราสร้างนิคมสร้างตนเอง เพื่อจัดสรร ที่ดินให้กับพี่น้องประชาชน นิคมสร้างตนเองจัดสรรที่ดินตั้งแต่ปี ๒๔๙๙ จัดสรรมา ๖๐ ปี แล้วครับท่านประธาน โดยจัดสรรไปเพียง ๕๙๒ ราย คิดเป็น ๖๒๗ แปลง โดยคิดเป็น ๑๒,๐๐๐ ไร่ แค่ ๙ เปอร์เซ็นต์จากพื้นที่ทั้งหมด ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ใช้ระยะเวลานานอะไร ขนาดนั้นในการจัดสรรที่ดินหรือออกเอกสารสิทธิให้กับชาวบ้าน ตลกร้ายกว่านั้นครับ ผมขอยกตัวอย่างอีกหนึ่งพื้นที่ คือพื้นที่ตำบลนาโสก อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร กรมป่าไม้บอกเป็นป่าเสื่อมโทรม และอนุญาตให้นายทุนเข้ามาสร้างกังหันลม โดยอ้างว่า เป็นพลังงานสะอาด ๓๘๐ ไร่ในพื้นที่ เชื่อไหมครับท่านประธาน เช่ากับรัฐเพียงไร่ละ ๕๐ บาทต่อปี ๓๐๐ กว่าไร่ ปีหนึ่งเช่าแค่ ๑๐,๐๐๐ กว่าบาท ไล่ชาวบ้านออกจากพื้นที่ ทำอย่างนี้ได้อย่างไร ผมไม่เข้าใจว่ารัฐคิดอย่างไร เห็นหัวประชาชนอยู่หรือเปล่า

คำถามสุดท้ายครับ ตกลงประเทศนี้เป็นของนายทุนหรือประชาชนกันแน่ อะไรที่เป็นของนายทุนไวเหลือเกิน ชาวบ้านตาดำ ๆ อยู่มานานแสนนานเป็นร้อยปี ไม่ใช่แค่ มุกดาหารแน่นอนผมเชื่ออย่างนั้น ท่านประธานครับ ผมขออนุญาตสรุปตรงนี้ว่า การสำรวจพื้นที่ป่าและการขีดเส้นโดยออกมาจากส่วนกลาง ไปขีดอยู่ในกรุงเทพมหานคร ไม่ได้ลงมาดูพื้นที่จริง และทำให้พี่น้องต้องไปขึ้นโรงขึ้นศาล ต้องจำคุกไปแล้วเท่าไร ผมขอฝากว่าประเทศนี้เราอวดอ้างว่าเราจะมีทรัพยากรธรรมชาติที่มากที่สุด แต่อวดอ้าง มาด้วยทรัพยากรที่มาจากคราบเลือด คราบน้ำตาของพี่น้องที่ลำบากเหลือเกิน ผมไม่เห็นด้วย ว่าเราจะมีป่ามากไปทำไม เพราะป่านั้นมันทับหัวของพี่น้องประชาชนเราอยู่ ถึงเวลาแล้วครับ ที่รัฐบาลนี้ที่บอกว่าหัวใจคือประชาชน ที่บอกว่าหัวใจคือประชาชน ที่จะสนับสนุน ร่างพระราชบัญญัติแก้ไขประมวลกฎหมายที่ดินฉบับนี้ เร่งพิสูจน์สิทธิและมอบโฉนดครุฑแดง ให้กับพี่น้องคนไทย ไม่ใช่เร่งขายคอนโดให้กับต่างชาติ เพื่อล้างสต็อกของนายทุนอสังหา แล้วอ้างว่าเป็นการกระตุ้นเศรษฐกิจ ถึงเวลาแล้วที่ผู้แทนราษฎรในสภาแห่งนี้แสดงความ จริงใจกับพี่น้องประชาชน โดยสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติแก้ไขประมวลกฎหมายที่ดิน ฉบับนี้ เพื่อคืนที่ดิน คืนโอกาส คืนอนาคตให้กับพี่น้องประชาชนคนไทยอย่างแท้จริง ขอบคุณครับท่านประธาน