เรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ กระผม กฤช ศิลปชัย ผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง พรรคก้าวไกล ท่านประธานครับ วันนี้ผมขออภิปรายสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายที่ดินฉบับนี้ ในประเด็นสำคัญ ๆ หลาย ๆ ประเด็นเพื่อนสมาชิกก็ได้พูดกันไปเยอะ ส่วนของผม ก็จะเน้นไปที่ประเด็นเรื่องของการยกเลิกการใช้คำพิพากษาของศาล เพื่อประกอบ การขอออกโฉนดที่ดินและหนังสือรับรองการทำประโยชน์ รวมถึงการใช้หลักฐานอื่น ๆ ในการพิสูจน์สิทธิครับ ท่านประธานครับ ประมวลกฎหมายที่ดินฉบับปัจจุบันที่บังคับใช้ กันอยู่นั้น กำหนดให้ประชาชนที่ครอบครองและทำประโยชน์ในที่ดินก่อนวันที่ประมวล กฎหมายที่ดินประกาศใช้ สามารถยื่นขอออกโฉนดได้ก่อนวันที่ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓ ครับ ซึ่งการกำหนดกฎหมายฉบับนี้ เงื่อนไขนี้การประชาสัมพันธ์นั้นไม่ทั่วถึง และความชัดเจน ในการสื่อสารนั้นไม่มากพอครับ ทำให้ประชาชนเสียสิทธิในการออกโฉนดที่ดินตามที่ควร จะเป็น และควรกำหนดให้หน่วยงานภายนอกที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับการใช้อำนาจ ทางปกครองครับ นั่นก็คือกระทรวงยุติธรรม โดยกำหนดให้ปลัดกระทรวงยุติธรรม เป็นผู้ดำเนินการตั้งคณะกรรมการสอบสวนการออกโฉนดที่ดิน หรือหนังสือรับรอง การทำประโยชน์ โดยมีองค์ประกอบที่หลากหลาย ที่ประกอบไปด้วยเจ้าพนักงาน ฝ่ายปกครอง ผู้แทนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในที่ดินที่ที่ดินนั้นตั้งอยู่ ผู้แทนกรมสอบสวน คดีพิเศษ ผู้แทน ป.ป.ท. ผู้ทรงคุณวุฒิที่เชี่ยวชาญเรื่องที่ดิน และตัวแทนภาคประชาชน ที่มีส่วนได้ส่วนเสีย ซึ่งจะมีความหลากหลายมากกว่าครับ รวมถึงจะเป็นการวางหลักที่สามารถสร้างความมั่นใจให้กับพี่น้องประชาชนได้ว่า คณะกรรมการชุดนี้จะเป็นคณะกรรมการที่สามารถพิจารณาได้อย่างเป็นธรรมและ การใช้หลักฐานอื่น ๆ กำหนดให้ผู้ยื่นคำขอออกโฉนด หรือหนังสือรับรองการทำประโยชน์ ในที่ดิน ทั้งที่มีอาณาเขตติดต่อคาบเกี่ยวหรืออยู่ในเขตที่ดินของรัฐ สามารถใช้หลักฐานอื่นได้ นอกจากที่กำหนดไว้เพียงว่า ใช้ได้แค่เพียงระวางแผนที่รูปถ่ายทางอากาศ หรือระวางรูปถ่าย ทางอากาศ ท่านประธานที่เคารพครับ ชาวบ้านตาดำ ๆ ยายมียายมา ตาสีตาสาที่ไหน จะไปหาระวางแผนที่ภาพถ่ายทางอากาศได้ครับ เขาจะไปขอจากไหน จะไปหาจากไหน วัน ๆ แค่ก้มหน้าทำมาหากินอยู่บนที่ดินของตัวเองก็แทบจะไม่มีเวลาแล้ว ยังต้องมายากลำบาก ในการพิสูจน์สิทธิในที่ดินที่ตัวเองอยู่มาก่อน ท่านประธานครับ ผมจะขอยกตัวอย่าง พื้นที่ที่ดินทับซ้อนกับที่ดินของรัฐในพื้นที่เขตเลือกตั้งของผม ก็คือพื้นที่เกาะเสม็ด จังหวัดระยอง ที่เกาะเสม็ด ชาวบ้านบนเกาะเสม็ดนั้นอยู่กันมาตั้งแต่ปี ๒๔๘๖ ซึ่งมีการตั้งบ้านเรือนกระจาย อยู่ทั่วทั้งเกาะ และก่อนที่จะมีการประกาศเขตอุทยาน เจ้าหน้าที่ของกรมป่าไม้เองได้ลง สำรวจพื้นที่เกาะเสม็ด เพื่อจัดตั้งอุทยานก็พบว่า มีชาวบ้านกระจายอยู่อาศัยกันทั่วทั้ง เกาะเสม็ด ต่อมาปี ๒๕๒๔ ก็มีการประกาศอุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า หมู่เกาะเสม็ดขึ้น พบว่าการแก้ปัญหาให้ชาวบ้านที่อยู่มาก่อนนั้น ยังไม่ครอบคลุมทุกพื้นที่ เพราะเกาะเสม็ดนั้น แบ่งพื้นที่เป็นส่วน ๆ ที่มีชาวบ้านอยู่มาก่อนได้แบ่งออกเป็น ๓ ส่วน ส่วนแรกคือ ส่วนทางด้านทิศเหนือของเกาะครับ ส่วนที่ ๒ คือส่วนที่เป็นที่ตั้งของโรงเรียนเกาะแก้วพิสดาร มีป้อมอุทยาน มีหาดทรายแก้ว ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ชาวบ้านอยู่กันอย่างหนาแน่น มีวัด มีโรงเรียน มีสถานีอนามัย สถานีตำรวจ ที่ทำการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น รวมถึงสถานที่ราชการ อื่น ๆ ตั้งอยู่ครับ และส่วนที่ ๓ ก็คือด้านทิศตะวันออกของเกาะเสม็ดยาวไปจนถึงส่วนท้าย กินถึงพื้นที่ส่วนตะวันตกด้วย โดยเฉพาะในพื้นที่ส่วนที่ ๓ นี้ มีชาวบ้านถูกจับกุมข้อหาบุกรุก เขตอุทยาน จำนวน ๔๙ ราย ในปี ๒๕๓๓ ครับ ซึ่งข้อเท็จจริงนั้นชาวบ้านทั้ง ๓ ส่วนนี้ อยู่มาก่อนการประกาศเขตอุทยานทั้งสิ้น แต่การแก้ปัญหาให้ชาวบ้านนั้น ขณะประกาศ เขตอุทยานนั้น กลับมีการกันพื้นที่ออกเพียงเฉพาะส่วนที่ ๑ ก็คือ ส่วนด้านทิศเหนือของเกาะ ส่วนที่ ๒ กับส่วนที่ ๓ ไม่มีการกันออก ทุกอย่างยังคงอยู่ในเขตอุทยานทั้งสิ้น สุดท้ายพื้นที่ ที่ชาวบ้านในส่วนที่ ๒ และส่วนที่ ๓ ก็อยู่ในเขตอุทยาน ทั้งที่อุทยานเองก็ยอมรับและรับรู้ มาตลอดว่าพื้นที่ในส่วนที่ ๒ และส่วนที่ ๓ นั้น มีชาวบ้านอยู่มาก่อน และได้มีข้อตกลงร่วมกัน และให้ความช่วยเหลือกันโดยตลอดระหว่างอุทยานกับชาวบ้าน ดังเช่นข้อตกลงของ ท่านไพโรจน์ สุวรรณากรณ์ รองอธิบดีกรมป่าไม้ ขออนุญาตเอ่ยนามครับ ไม่เสียหายอะไร ได้ทำบันทึกข้อตกลงกับชาวบ้าน จำนวน ๘ ข้อครับ ซึ่งหนึ่งในข้อนั้นก็คืออนุญาตให้ชาวบ้าน ปลูกสร้างอาคารในพื้นที่ที่เคยครอบครองที่ดินมาก่อนได้ครับ และให้มีการหมายแนวเขต ของชาวบ้าน จำนวน ๓๔ ครอบครัว และกันแนวเขตที่ดินของชาวบ้าน จำนวน ๑๐๕ ครอบครัว ที่อยู่ทางทิศเหนือออก แต่การดำเนินการยังไม่ลุล่วงครับท่านประธานครับ ทำเสร็จเพียง ส่วนเดียวครับก็คือส่วนที่ ๑ ทางด้านทิศเหนือ ส่วนที่ ๒ ส่วนที่ ๓ นั้น หยุดชะงักโดยไม่ทราบ สาเหตุครับ ต่อมาอีกครับท่านประธานครับปี ๒๕๕๙ นโยบายทวงคืนผืนป่าของ คสช. ที่เรารู้จักกันดีครับ ได้มีการจับกุมชาวบ้านที่อยู่ในพื้นที่ส่วนที่ ๑ ทั้งที่เป็นพื้นที่ที่ถูกกันออก โดยกรมอุทยานอ้างว่ามีการถ่ายทอดเทคโนโลยีใหม่ มีการรังวัดแนวเขตใหม่ คำถามคือว่า คุณถ่ายทอดเทคโนโลยีใหม่อะไร ทำไมถึงทำให้พี่น้องประชาชนชาวบ้านที่อยู่ในเขต ที่อยู่บนเกาะเสม็ดเดือดร้อนขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่ชาวบ้านอยู่ในหมุดที่อุทยานเป็นคนปักเอง ไม่เคยเลยหมุดออกไปเลยครับท่านประธาน แต่คนออกแผนที่ฉบับใหม่ แผนที่แนบท้าย กฤษฎีกาฉบับใหม่ นั่งอยู่ที่กรุงเทพมหานครครับ ใช้เทคโนโลยีอะไรก็ไม่รู้ วันดีคืนดีลากไป ลากมา ลากเส้นไปลากเส้นมา บอกว่าชาวบ้านบุกรุก จับกุมกันอีกไม่รู้เท่าไรต่อเท่าไร ต่อมายังลามไปจับส่วนที่ ๒ ส่วนที่ ๓ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองมีข้อตกลงกับเขาและยอมรับอยู่แล้ว ว่าเขาอยู่มาก่อนครับ ท่านประธานครับ เหตุการณ์นี้ชาวบ้านไม่สามารถป้องกันตัวเองจาก ข้อกล่าวหาดังกล่าวได้ เนื่องจากปัญหาดังกล่าวคือความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่รัฐเอง เป็นความผิดพลาดของหน่วยงานราชการเอง คุณไปปักหมุดไว้ก่อนเมื่อปี ๒๕๒๔ คุณบอกตรงนี้คือที่ที่คุณอยู่ได้ ปรากฏว่าหมุดอยู่ที่เดิมชาวบ้านก็ยึดอันนี้มาตลอด สุดท้าย เทคโนโลยีใหม่มาหมุดเปลี่ยนครับ ดังนั้น การแก้ไขประมวลกฎหมายที่ดินฉบับนี้จะเป็น นิมิตหมายใหม่ นิมิตหมายดีที่จะทำให้ชาวบ้านที่เขาอยู่มาก่อนได้ใช้สิทธิอันชอบธรรม เพื่อพิสูจน์สิทธิต่อคณะกรรมการที่จะถูกกำหนดขึ้นใหม่ในกฎหมายฉบับนี้ ผมจึงเห็นด้วยกับ กฎหมายฉบับนี้เป็นอย่างยิ่ง และผมขอวิงวอนไปยังเพื่อนสมาชิกจากทุกพรรคการเมืองครับ หลาย ๆ พรรคการเมืองมีนโยบายด้านที่ดินสอดคล้องกันกับการแก้ไขประมวลกฎหมายที่ดิน ฉบับนี้ ขอให้โหวตช่วยรับหลักการร่างกฎหมายฉบับนี้ หากมีอะไรติดขัดตรงไหนเราไปว่ากัน ในชั้นกรรมาธิการได้ สุดท้ายแล้วผมเห็นด้วยกับกฎหมายฉบับนี้เป็นอย่างยิ่งครับ ท่านประธาน ขอบคุณครับ