กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพครับ กระผม นายจิตติพจน์ วิริยะโรจน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย จังหวัดศรีสะเกษ ท่านประธานครับ ร่างพระราชบัญญัติทั้ง ๗ ฉบับนั้นผมได้ พิจารณา ได้อ่านแล้วมีความเห็นว่าสมควรที่จะสนับสนุนและรับหลักการร่างพระราชบัญญัติ ทั้ง ๗ ฉบับดังกล่าวครับ ประเด็นที่ผมขอให้ข้อมูลกับท่านประธานก็คือเรื่องของอากาศ สะอาดนั้นเป็นเรื่องที่พรรคการเมือง ประชาชน เห็นร่วมกันจนอาจจะกล่าวได้ว่าเป็นวาระ แห่งชาติก็ว่าได้ พรรคเพื่อไทยในขณะที่มีการหาเสียงเลือกตั้งก็มีการออกนโยบายทวงคืน อากาศสะอาดและแก้ไขปัญหา PM2.5 ที่ทุกต้นตอ พรรคการเมืองอื่น ๆ ก็เช่นเดียวกัน จึงถือว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทุกภาคส่วนในสังคมในประเทศไทยเห็นร่วมกัน ท่านประธานครับ ตัวผมเองก็ประสบปัญหาเรื่อง PM2.5 เช่นเดียวกัน แต่เดิมยังไม่เข้าใจว่าเกิดปัญหา เนื่องจาก PM2.5 คือมีอาการว่าบางครั้งตื่นเช้าขึ้นมาก็จะมีอาการน้ำมูกไหลหรือไอโดยไม่ทราบสาเหตุ ต่อมาจึงทราบว่าอาการอย่างนี้เป็นเรื่องของ PM2.5 เป็นเรื่องของอากาศไม่สะอาดไม่ดี เท่าที่ควรครับท่านประธาน สำหรับร่างพระราชบัญญัติทั้ง ๗ ฉบับนั้นผมมีข้อสังเกตหรือ ข้อกังวลดังนี้

ประเด็นที่ ๑ มีการตั้งคณะกรรมการในหลายระดับ แต่ละร่างก็มีการตั้ง คณะกรรมการจำนวนไม่เท่ากัน เรียกชื่อต่าง ๆ กัน อาจจะเรียกว่าเป็นคณะกรรมการ นโยบายบ้าง คณะกรรมการบริหารบ้าง คณะกรรมการระดับจังหวัดบ้าง หรือเรียกว่า คณะกรรมการวิชาการบ้าง มีหลายระดับ การตั้งคณะกรรมการนั้นในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๖๐ ในมาตรา ๗๗ ในวรรคท้ายมีเขียนไว้ชัดเจนว่า การใช้ระบบคณะกรรมการในกฎหมายนั้นให้กระทำเท่าที่ จำเป็น ก็ขออนุญาตฝากประเด็นนี้ให้กับคณะกรรมาธิการวิสามัญที่จะพิจารณาในโอกาส ต่อไปว่าเมื่อมีการพิจารณาก็ขอให้มีการตั้งคณะกรรมการเท่าที่จำเป็นเท่านั้น เพราะมิฉะนั้น ก็อาจจะมีความซ้ำซ้อนหรือเกิดอุปสรรคในการทำงานได้ครับ

อีกประเด็นหนึ่งที่ผมพบประเด็นปัญหา ก็คือเรื่องของอำนาจหน้าที่ที่ระบุไว้ ในร่างพระราชบัญญัติ เมื่อเทียบกับอำนาจของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ครับท่านประธาน ถ้าหากว่าไปดูพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๔๕ จะมีการระบุอำนาจหน้าที่ของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมไว้ในมาตรา ๒๒ และมาตรา ๒๓ ครับท่านประธาน ก็จะมีกำหนดอำนาจหน้าที่ไว้ และในกฎกระทรวง แบ่งส่วนราชการ กรมควบคุมมลพิษซึ่งเป็นหนึ่งในหน่วยงานของกระทรวงทรัพยากร ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมก็มีกำหนดอำนาจหน้าที่ของกรมควบคุมมลพิษไว้เช่นเดียวกัน ซึ่งผมจะขออนุญาตยกตัวอย่างแค่บางหน่วยงานนะครับ อย่างเช่น กองจัดการคุณภาพ อากาศและเสียง กองควบคุมมลพิษ ศูนย์ปฏิบัติการวิเคราะห์ ถ้าหากดูอำนาจหน้าที่ของ หน่วยงานต่าง ๆ แล้วเราจะพบว่ามีอำนาจหน้าที่เกี่ยวข้องกับการจัดการคุณภาพอากาศ โดยตรงครับท่านประธาน เมื่อเรามีการตราพระราชบัญญัติขึ้นมา มีการกำหนดอำนาจหน้าที่ ให้กับคณะกรรมการต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นระดับนโยบาย ระดับบริหาร หรือระดับจังหวัดก็ดี อำนาจหน้าที่ต่าง ๆ เหล่านั้นเป็นอำนาจหน้าที่ที่บางส่วนก็ซ้ำหรือซ้อนกับอำนาจของ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่มีอยู่แล้ว ซึ่งถ้าหากว่ามีอำนาจที่ซ้ำและ ซ้อนกันนี้มันก็จะมีปัญหาในทางปฏิบัติว่าเวลาข้าราชการจะรับคำสั่งนั้นจะปฏิบัติตามคำสั่ง ของรัฐมนตรี อธิบดี หรือคณะกรรมการ หรือเจ้าพนักงานอากาศสะอาดที่จะได้มีการตั้งต่อไป ก็เป็นประเด็นที่อาจจะมีปัญหาในทางปฏิบัติได้ แต่อย่างไรก็ดีผมเชื่อว่าความไม่สะดวก หรือข้อขัดข้องบางส่วนเหล่านี้ สามารถที่จะแก้ไขได้ในชั้นของกรรมาธิการวิสามัญครับ ก็ฝาก ความกังวลในประเด็น ๒-๓ เรื่องนี้ไปยังคณะกรรมการวิสามัญที่จะได้มีการพิจารณาต่อไป

และสุดท้ายผมขออนุญาตฝากความเห็นว่า การแก้ไขปัญหา PM2.5 นั้น สามารถดำเนินการได้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป โดยไม่จำเป็นต้องรอร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวอาจจะทำให้การแก้ไขมีความเป็นบูรณาการมากขึ้น มีความร่วมมือ ระหว่างหน่วยงานมากขึ้น แต่ด้วยโครงสร้างของกฎหมายในปัจจุบันกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม กรมควบคุมมลพิษมีอำนาจหน้าที่ที่จะแก้ไขปัญหาในเรื่องของอากาศ ในเรื่องของ PM2.5 อยู่แล้ว เพราะฉะนั้นถ้าหากว่ากรมควบคุมมลพิษหรือกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตลอดจน ครม. จะได้มีการบังคับใช้กฎหมาย อย่างจริงจัง ผมเชื่อว่าก็จะสามารถแก้ไขปัญหา PM2.5 ได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น ขอบพระคุณครับ ท่านประธาน