ศุภพงษ์ แจงปัญหา พ.ร.บ.ควบคุมแอลกอฮอล์ กระทบผู้ผลิตถูกกฎหมาย

กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพครับ กระผม ศุภพงษ์ พรึงลำภู เป็นตัวแทนผู้ผลิตสุรารายย่อยนะครับ คือเราอยากจะขอนำเรียนท่านประธานดังนี้ว่า สุรานั้นมีการควบคุมจำนวนมาก โดยที่ไม่เกี่ยวกับ พ.ร.บ. ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เลย กระผมนี้กว่าจะสามารถผลิตสุราแบบถูกกฎหมายได้ ต้องผ่านการควบคุมทั้งกรมสรรพสามิต ทั้งเขตหรือเทศบาล ทั้งเรื่องของอนามัยทุกอย่าง แล้วก็กว่าที่เราจะได้รับอนุญาตมา พอเราสามารถประกอบธุรกิจได้แบบถูกกฎหมายแล้ว กลับกลายเป็นว่ามี พ.ร.บ. ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ฉบับ ปี ๒๕๕๑ ที่คอยจ้องจะทำให้ หลังผมเป็นแผลเหมือนที่อาจารย์เจริญกล่าวไปนะครับ มันก็น่าทึ่งมากที่ว่าการที่เรานำเสนอ สินค้าข้อเท็จจริงสามารถถูกตีความเป็นการจูงใจไปได้เสียหมด เราจะสามารถขายสินค้า ของเราได้อย่างไร ถ้าเกิดเราไม่อธิบายให้เขาเข้าใจว่าสิ่งนี้มันแตกต่างจากสิ่งอื่น ๆ อย่างไร แล้วมันสะท้อนอัตลักษณ์ของผู้ผลิตท้องถิ่นอย่างไร แต่ถ้าถูกตีความเป็นการจูงใจไปหมด ก็จะเข้ามาตรา ๓๒ นะครับ ซึ่งในมิตินั้นมันกว้างกว่านี้มาก มันไม่ใช่แค่เรื่องสินค้านะครับ มันเป็นเรื่องของการแสดงตราสัญลักษณ์ ซึ่งเป็นตราเครื่องหมายการค้าหรือแม้แต่ แค่รูปเบียร์เฉย ๆ มันมีเคสต่าง ๆ มากมาย มีคนโดนจากการที่ Post Facebook แล้วมีรูป เครื่องดื่มแอลกอฮอล์กับอากาศเย็นจัง โดนถูกไปชี้แจง แล้วก็ผู้ที่ถูกเรียกไปชี้แจงจะต้องมี หน้าที่พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง ถ้าอยากจะชี้แจงก็คือต้องไปชั้นศาล แล้วก็ต้องเสียเงิน ในการพิจารณาคดี เสียเวลา แล้วคนส่วนใหญ่ก็จะไม่สามารถไปถึงตรงนั้นได้ ก็จะยอมจ่าย ค่าปรับที่สำนักงานควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ท่านประธานครับ วันนี้เราเข้าใจดีว่า เรามีร่าง พ.ร.บ. หลายฉบับนะครับ แต่ผมขอใช้ขวดนี้เป็นตัวอย่างนะครับ ผมอยากให้เห็นว่า ทุกอย่างมันอยู่ที่มุมมองครับ มุมมองของร่าง พ.ร.บ. อีกฝั่งหนึ่งเขามองสิ่งนี้ สมมุติว่าผมเป็น เหล้า เขาจะมองว่าอันนี้เป็นยาพิษขนาด ๕ เปอร์เซ็นต์ กี่ ml ถ้ามันหยดมาแม้แต่หยดเดียว มันก็กลายเป็นโทษอยู่ดี แต่สำหรับผมครับ ผมที่อยู่ด้านหลังสุรานี้ เรามีคนทำงานอยู่นะครับ มีครอบครัวที่อยู่รอบ ๆ ตรงนี้ ทำงานหาเลี้ยงชีพอย่างสุจริต และนอกจากเรื่องของการทำงานหาเลี้ยงชีพแล้ว มันยังมีวิชาชีพ มีความสามารถ มีประวัติศาสตร์ ภูมิปัญญาชาวบ้านต่าง ๆ ที่ถูกสะสมมา ถูกการ Sensor ด้วยกฎหมาย ควบคุมที่สุดโต่งนี้ ทำให้ไม่สามารถสืบทอดกันต่อได้ ไม่มีใครกล้าพูดถึงเรื่องเหล้าพื้นบ้าน ดีอย่างไร หรือว่าการทำสุราแบบต่าง ๆ จริง ๆ ผมอยากจะเพิ่มเติมนิดหน่อยว่า ผมศึกษา การทำสุราของตะวันตกมา ตอนที่ได้มาศึกษาการทำสุราพื้นบ้าน มันมหัศจรรย์มากนะครับ ท่านประธาน คือตะวันตกจะทำสุราต้องใช้เครื่องจักรใหญ่โต แต่ว่าชาวบ้านเราใช้กระติกน้ำ สามารถเปลี่ยนแป้งให้เป็นน้ำตาล แล้วก็สามารถเปลี่ยนเป็นสุราได้ด้วยนะครับ ความรู้เหล่านี้ ถ้าถูก Sensor ก็จะไม่ได้ถูกส่งต่อนะครับ ที่เป็นภาพครับ เป็นกราฟอยู่ในแฟ้มชื่อ ศุภพงษ์ พรึงลำภู ผมก็เกริ่นนิดหน่อยก็คือข้อมูลที่ผมเตรียมมาจะเป็นข้อมูลจากรายงานประจำปีของ สำนักงานควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ก็คือจะมีสถิติข้อร้องเรียนเกี่ยวกับกฎหมายต่าง ๆ ในปีนั้นเป็น ปี ๒๕๖๒ มีการร้องเรียนมาทั้งหมดคร่าว ๆ ประมาณ ๑,๘๐๐ คดี ซึ่งมันก็จะมี กฎหมายควบคุมต่าง ๆ มากมายนะครับ แต่ปรากฏว่า ๙๐ กว่าเปอร์เซ็นต์เป็นเรื่องของ การโฆษณาและ Promotion ผมได้อ่านเจตจำนงของกฎหมายนี้นะครับ ซึ่งจะมีเรื่องของ การห่วงใยเยาวชน ผมก็พบว่าข้อร้องเรียนของการขายสุราให้กับเยาวชนมีแค่ ๓ เปอร์เซ็นต์ เท่านั้น ถ้าผมเปรียบเทียบให้ดูว่า ถ้าข้อเรียกร้องของหน่วยงานที่กำกับดูแล คือความห่วงใย ของสังคมกับชีวิตของทุกคน แล้วรวมถึงป้องกันเยาวชนจากการดื่มสุรา ผมสามารถ เปรียบเทียบแบบนี้ได้ไหมครับท่านประธานว่า ๙๐ กว่าเปอร์เซ็นต์นี้เขาห่วงใยโฆษณา แต่ ๓ เปอร์เซ็นต์ จริง ๆ ก็ ๒ กว่า ๆ ครับ ห่วงใยเยาวชน เมื่อสักครู่ที่จริงมีน้อง ๆ เยาวชน มาด้วย ผมอยากจะเสนอว่าการป้องกันเยาวชนให้ห่างไกลจากสุราที่ดีที่สุดคือการตรวจ บัตรประชาชนครับ ซึ่งเรื่องเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องใช้งบประมาณอะไรมากมาย เราสามารถ ออกกฎหมายนี้ แล้วก็บังคับใช้ แล้วกราฟมันควรจะเปลี่ยนไปว่า โอเคเราสามารถพบ ข้อร้องเรียนการขายให้เยาวชนเพิ่มขึ้น ไม่ใช่ทุกปี ๆ ๙๐ เปอร์เซ็นต์คือเรื่องโฆษณา เรื่องของ Promotion ตรงนี้ก็เลยไม่เข้าใจว่าจริง ๆ แล้ว มันคือการห่วงใยอะไรกันแน่นะครับ แต่อย่างไรก็ตาม จริง ๆ ผมเตรียมสไลด์มา ก็จะเป็นเรื่องของสินบนนำจับ ซึ่งหลาย ๆ ท่าน ก็อภิปรายไปแล้ว ซึ่งกราฟของข้อร้องเรียนกับกราฟของจำนวนค่าปรับที่เพิ่มขึ้น มันมีความสัมพันธ์กันอย่างเห็นได้ชัดนะครับ ผมเข้าใจครับว่าเราเป็นประชาชน แต่เราก็ รวบรวมเสียงมานะครับ เราใช้เวลานานกว่าจะมาถึงขั้นนี้ ผมอยากจะกราบเรียน ท่านประธานและสมาชิกรัฐสภาทุกท่าน อย่างน้อยช่วยรับร่างของเราไป เพื่อให้ถกเถียงกันได้ ในชั้นกรรมาธิการ เรายินดีที่จะทำงานร่วมกับภาครัฐแล้วก็ทุกส่วนนะครับ เราขอโอกาสนี้ จริง ๆ นะครับ ขอบคุณครับ