เรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ผม ปิยรัฐ จงเทพ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตบางนา พระโขนงครับ พรรคก้าวไกล ขออนุญาตแสดงความเห็นต่อร่างพระราชบัญญัติมาตรการของฝ่ายบริหารในการป้องกันและ ปราบปรามการทุจริต (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ท่านประธานครับ เรื่องนี้ผมว่าเป็นเรื่องสำคัญที่ ผมเชื่อว่าทุกท่านเห็นด้วยว่าเราควรจะสนับสนุนร่างพระราชบัญญัตินี้ให้ได้รับการแก้ไขครับ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นการทุจริตคอร์รัปชันต่าง ๆ นานาที่เราพูดกันอยู่นี้มันย่อมมีส่วนสำคัญที่ จิตสำนึกด้วยครับท่านประธาน จิตสำนึกที่ว่าคืออะไรครับท่านประธาน ผมยกตัวอย่างง่าย ๆ กรณีที่เกิดเหตุการณ์ที่เขตพระโขนงผมนั้น กรณีรถบรรทุก ท่านจะเห็นว่าทางคณะกรรมการ ตำรวจ ทางจเรตำรวจได้มีการตั้งคณะกรรมการพิจารณาไต่สวนความผิดเกิดขึ้นในหน่วยงาน ขององค์กรของรัฐเองโดยเฉพาะของตำรวจ คำตอบที่ได้มาคือไม่พบสาเหตุของการติดสินบน เจ้าพนักงานหรือประพฤติมิชอบ สุดท้ายเรื่องก็จบไป คณะกรรมการ ป.ป.ท. นี้จะเข้ามา ดำเนินการต่อไปถ้าหากมีการร้องเรียน แต่ถามว่าความไว้เนื้อเชื่อใจของประชาชนที่มีต่อหน่วยงานภาครัฐ โดยเฉพาะทหาร และตำรวจที่ถูกร้องเรียนในกรณีลักษณะอย่างนี้จะมีความน่าเชื่อถืออย่างไร และสามารถ ดำเนินการเอาผิดต่อคณะกรรมการตรวจสอบวินัยภายในขององค์กรเหล่านี้ได้หรือไม่ ยกตัวอย่างอีกกรณีในมาตรา ๔๕ ครับท่านประธาน ในร่างของ ครม. เองก็ได้ระบุไว้ว่ากรณี ที่มีเหตุคดีอาญาตามมาตรา ๑๔ นั้นให้เป็นหน้าที่อำนาจของอัยการทหารเป็นผู้มีอำนาจ แล้วให้อำนาจนั้นในการใช้ดุลยพินิจจากเจ้ากรมพระธรรมนูญ ผมถามว่าถ้าทหารตรวจสอบ ทหารกันเองแบบนี้ก็เข้าอีหรอบเดิมครับ เป็นการที่ใช้ดุลยพินิจ เนื่องจากว่าเจ้ากรม พระธรรมนูญนั้นก็อยู่ภายใต้อำนาจงานบริหารของทหารกันเอง สุดท้ายแล้วก็ไม่ไปไหนครับ สุดท้ายแล้วก็อยู่ในส่วนของความผิดจะเกิดขึ้นจะชอบธรรมไม่ชอบธรรม ตรวจสอบกันเอง ภายใน ฉะนั้นแล้วร่างของเพื่อนสมาชิกอย่างท่านวิโรจน์ ลักขณาอดิศร ขออนุญาตเอ่ยนามครับ ท่านก็ระบุเพิ่มเติมไปในมาตรา ๔๕ ว่า ถ้าเกิดว่า ป.ป.ท. หรือคณะกรรมการ ป.ป.ท. นั้น มีมติยืนยันให้ฟ้องก็ให้ส่งร่างนั้นไปวินิจฉัยโดยอัยการสูงสุด เรื่องนี้ก็เป็นเหตุที่ผมต้อง ยกตัวอย่างว่าถ้าเกิดว่ามีข้อมูล ข้อเท็จจริงเกิดขึ้นที่ ป.ป.ท. เห็นต่างจากหน่วยงานลักษณะ อย่างนี้ก็ควรที่จะไม่ให้มีการส่งให้อัยการสูงสุดในการพิจารณา เพื่อไม่ให้เป็นองค์กร ก็ตรวจสอบองค์กรกันเองซึ่งเป็นเรื่องที่น่ากังวลนะครับ หลายเหตุผลที่ผมว่ามานั้นมันเป็น เรื่องสำคัญ เนื่องจากว่าแม้กระทั่งเรามองว่าเรื่องรถบรรทุกมีการจ่ายส่วย มีการติดสินบน เจ้าพนักงานเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ บอกว่าเป็นเรื่องแค่น้ำหนักเกิน อย่างมากก็แค่ถนน พังเสียหาย แต่ความเป็นจริงไม่ใช่ครับท่านประธาน เขตบางนาของผมนั้นเป็นเหมือนประตู สู่กรุงเทพมหานครฝั่งตะวันออก รถบรรทุกนับหมื่นคันต่อวัน เป็นการลงทุนทางเศรษฐกิจ ระดับหลายหมื่นล้านบาท ผมถามว่าถ้าผมเป็นนักธุรกิจต่างประเทศนำเงินมาลงทุน ในประเทศไทย ผมจำเป็นต้องตั้งงบประมาณในบริษัทของผมนั้นที่ไม่สามารถนำงบประมาณนี้ ไปตรวจสอบได้เลยเพื่อมาจ่ายส่วยหรือมาจ่ายสินบนให้เจ้าพนักงาน ผมเป็นนักธุรกิจท่านนั้น ผมก็คงลำบากใจที่จะมาลงทุนในประเทศไทย ถามว่าถ้านักลงทุนเขานำสิ่งนี้ไปพิจารณา เขาไม่กล้ามาลงทุน ผลกระทบไม่ได้เกิดกับถนนอย่างเดียวนะครับท่านประธาน มันเกิดกับ เม็ดเงินที่จะมาลงทุนจากต่างชาติ ที่ทุกครั้งจะเข้ามาลงทุนต้องคิดว่าจะต้องมาติดสินบน หน่วยงานของไทยไม่รู้กี่หน่วยงานต่อกี่หน่วยงาน สุดท้ายแล้วก็เป็นเรื่องที่กระทบต่อ เศรษฐกิจของประเทศไทย ฉะนั้นผมจึงยืนยันว่าเรื่องนี้ถ้าหากมีการให้อำนาจก็อยากจะให้ อำนาจกับคณะกรรมการ ป.ป.ท. นี้ให้เป็นสิ่งที่เข้าถึงต่อกฎหมายที่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย และที่ สำคัญคือต้องตรวจสอบให้ถึงลูกถึงคน ไม่ใช่ว่าผู้ให้ก็เต็มใจให้ ผู้รับก็เต็มใจรับ พอมีการไป ตรวจสอบผู้ให้ก็บอกว่าไม่ได้ให้ ผู้รับก็บอกว่าไม่ได้รับ แล้วก็ไม่เกิดการตรวจสอบอย่างแท้จริง เพราะสมประโยชน์กันทั้งคู่ อย่างนี้ก็เป็นเรื่องที่น่ากังวลเหมือนกันครับ ฉะนั้นผมจึงขอฝาก ท่านประธาน แล้วก็เรียนผ่านท่านประธานไปยังเพื่อนสมาชิกครับว่าร่างพระราชบัญญัตินี้ เป็นสิ่งที่สำคัญ แล้วก็อยากให้เป็นการพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้วก็พิจารณาให้ครอบคลุม ทุกประเด็นครับ สำหรับวันนี้ขอบคุณครับ