กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายแพทย์อลงกต มณีกาศ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต ๓ พรรคภูมิใจไทยครับ ผมขออภิปรายสนับสนุนรับหลักการร่างพระราชบัญญัติมาตรการ ของฝ่ายบริหารในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตครับ ปัญหาทุจริตคอร์รัปชันเป็น มะเร็งร้ายที่เกาะกินเกาะกร่อนของสังคมไทยมาช้านานแล้ว ซึ่งบางหน่วยงานกลับมี ความรู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ เป็นธรรมเนียมปฏิบัติไปนะครับ บางแห่งรุ่นพี่เป็นตัวอย่างที่ไม่ดี กับรุ่นน้องทั้งที่จบสถาบันเดียวกัน เหมือนกับว่าจบที่เดียวกัน รุ่นใกล้เคียงกันถือว่าเป็น ตัวอย่างที่ไม่ดีครับ หรือว่าบางแห่งหัวหน้าหน่วยงานเองก็เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีกับลูกน้อง ในหน่วยงานนั้น ๆ ในการที่ทำทุจริตคอร์รัปชันนะครับ คำว่า เรื่องของเงินทอนครับ ท่านประธาน ไม่เคยมีการเรียนการสอนในโรงเรียนหรือในสถานศึกษาใด ๆ ในประเทศเรา แต่ในความเป็นจริงแล้วชีวิตของข้าราชการส่วนใหญ่แล้วคุ้นเคยกับคำ ๆ นี้เป็นอย่างดี การทุจริตโกงกินนั้นตบมือข้างเดียวคงไม่ดังครับท่านประธาน ส่วนหนึ่งแล้วนอกจาก ข้าราชการประจำแล้วก็ยังมีฝ่ายของเอกชน ฝ่ายของพ่อค้า นักธุรกิจหรือว่าผู้รับเหมา คู่สัญญา ซึ่งปฏิเสธไม่ได้ว่ามีส่วนร่วมกันทั้ง ๒ ฝ่ายนะครับ ซึ่งการทุจริตในหน่วยงานราชการ ผมแบ่งง่าย ๆ ออกเป็น ๒ ลักษณะครับท่านประธาน ลักษณะแรกนี้จะเป็นมืออาชีพครับ ตั้งใจที่จะมาทุจริต ตั้งใจที่จะมาโกง ทำอย่างเป็นระบบ ส่วนใหญ่แล้วจับไม่ได้ ไม่ค่อยมี ความผิด วางแผนกันมาเป็นอย่างดี ยกเว้นเสียแต่ว่าที่แตกคอกันเนื่องจากผลประโยชน์ไม่ลงตัว ถึงเป็นเรื่องเป็นราวนะครับ แต่ลักษณะที่ ๒ น่าเห็นใจครับว่าไม่ได้ตั้งใจที่จะมาทุจริตนะครับ แต่ว่าเป็นการที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ หรือบางครั้งก็เนื่องจากสังคมไทยต้องยอม ไม่ว่าจะ ท่านนายกสั่ง หรือว่าท่านปลัดสั่ง หรือว่านายสั่งนะครับ จำเป็นที่จะต้องทำตามคำสั่ง ซึ่งถึงแม้จะเป็นคำสั่งที่ผิด ๆ ก็ตาม เพราะฉะนั้นแล้วเรื่องของการไต่สวนจึงมีความสำคัญเป็น อย่างยิ่ง เพราะว่าบางครั้งข้าราชการตัวเล็ก ๆ หรือว่าเพิ่งบรรจุใหม่ หรือบางแห่งอยู่ไกลปืนเที่ยง เหมือนล่าสุดที่อำเภออมก๋อยนะครับ ที่ข้าราชการครูอยู่ท่านหนึ่งเป็นกรรมการตรวจรับ บางคนได้รับคำสั่งเป็นเจ้าหน้าที่พัสดุ โดยที่ไม่มีความรู้เรื่องของการตรวจพัสดุเลยนะครับ หรือว่าบางคนที่มีเรื่องก็เป็นกรรมการรับซองประมูล ทั้ง ๆ ที่ไม่มีประสบการณ์ ไม่เคยอบรม ไม่เคยเรียนรู้มาก่อน บางคนก็ทำตามที่หัวหน้าสั่ง บางครั้งมีการเซ็นย้อนหลังนะครับ ซึ่งทั้งหมดนี้ผมอยากจะเห็นในเรื่องของ ป.ป.ท. เองต้องให้ความสำคัญกับการอบรม การพัฒนาความรู้ของเจ้าหน้าที่เหล่านี้ เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดการทุจริตครับ ผมเอง เคยมีประสบการณ์สมัยเป็นข้าราชการ ๒๐ กว่าปีก่อน ผมเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลอยู่ที่ อำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนม เมื่อ ๒๐ กว่าปีก่อนผมเคยซื้อยา เวชภัณฑ์ไม่ใช่ยา แล้วก็ วัสดุการแพทย์จากองค์การเภสัชกรรม ซึ่ง ณ เวลานั้นองค์การเภสัชกรรมก็จะมีเป้าให้กับ ผู้บริหาร ให้กับผู้อำนวยการโรงพยาบาล ให้กับหัวหน้าฝ่ายเภสัชกรนะครับ ถ้าซื้อได้สูง ขนาดนั้นขนาดนี้ก็พาไปเที่ยวต่างประเทศ แต่ไม่ว่าจะซื้อถึงเป้าหรือไม่ถึงเป้าก็ตาม องค์การ เภสัชกรรม ซึ่งสังกัดอยู่กับกระทรวงสาธารณสุขให้เงินสวัสดิการครับท่านประธาน ให้เงินกับ โรงพยาบาลนั้น ๆ ซึ่งผมมารู้ตอนหลังนี่น่ากลัวเหมือนกันนะครับ สุ่มเสี่ยงต่อการทำทุจริต ในเรื่องของการจัดซื้อจัดจ้าง เงินตรงนี้ทุกโรงพยาบาลของกระทรวงสาธารณสุขรับมา แล้วพวกผมก็ทำบัญชีชัดเจนนะครับ ทั้ง ๆ ที่เป็นเงินที่น่าจะผิดระเบียบเป็นเงินนอกระบบ แต่โรงพยาบาลจำเป็นต้องใช้เนื่องจากว่าการจัดงานขึ้นปีใหม่ การเลี้ยงเจ้าหน้าที่ การทำบุญ เลี้ยงพระของโรงพยาบาล แม้กระทั่งกีฬาสาธารณสุข ซึ่งไม่สามารถที่จะใช้งบประมาณหรือ ว่าเงินบำรุงของทางโรงพยาบาลได้ จำเป็นต้องใช้เงินนอกระบบ ผมไม่ทราบว่าปัจจุบันนี้ ทางองค์การเภสัชกรรมยังมีการพา ผอ. โรงพยาบาลหรือเภสัชกรประจำโรงพยาบาล ไปเที่ยวต่างประเทศอยู่หรือเปล่า ในการจัดซื้อจัดจ้าง ไม่ว่าจะเป็นยา ไม่ว่าจะเป็นวัสดุ การแพทย์ หรือเวชภัณฑ์ที่ไม่ใช่ยานะครับ ขณะเดียวกันเมื่อก่อนการจัดซื้อจัดจ้างผมเองช่วง รับราชการได้รับมอบอำนาจจากท่านผู้ว่าราชการจังหวัดนะครับ อาจจะเป็นเงินไม่เยอะ วงเงินแค่ ๓๐,๐๐๐ บาท ในช่วงแรก ๆ หรืออาจจะได้ปรับเป็น ๕๐,๐๐๐ บาท ซึ่งหลาย ๆ บริษัทนี้ก็มีเทคนิคการตลาด หรือเทคนิคอยากจะปิดการขาย คงไม่ต่างจากสมัยนี้นะครับ พา ผอ. โรงพยาบาลไปกินข้าว ซื้อของ ซื้อโน่นซื้อนี่มาฝาก หรือแม้กระทั่งเรื่องของการเสนอ ผลประโยชน์ ผมกำลังยกตัวอย่างว่าหน่วยงานเล็ก ๆ โรงพยาบาลชุมชนหรือโรงพยาบาล ประจำอำเภอยังมีเหตุการณ์ลักษณะอย่างนี้ แต่ถ้าต่ำกว่าระดับกรม ต่ำกว่าระดับกองมา ผมเชื่อว่าคงจะมีเรื่องต่าง ๆ เหล่านี้ว่ายเวียนเข้ามาครับ ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งนะครับในการที่ จะปรับปรุงกฎหมายฉบับนี้ เพื่อให้ความเป็นธรรมกับทุกฝ่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้าราชการ ชั้นผู้น้อย หรือผู้ปฏิบัติซึ่งการไต่สวนตามวิธีที่จะปรับปรุงตรงนี้ เชื่อว่าจะให้เกิดความ เป็นธรรมอย่างสูงสุดกับข้าราชการชั้นผู้น้อย กราบขอบพระคุณท่านประธานเป็นอย่างสูงครับ ที่กรุณาให้เวลาผมในการอภิปรายในครั้งนี้ ขอบพระคุณครับ