เรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม สิริน สงวนสิน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตตลิ่งชันและเขตทวีวัฒนา พรรคก้าวไกลครับ วันนี้ผมอยากจะมาพูดถึงการดำเนินงานของสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ หรือ สปสช. ครับ หลักการมีเจตนารมณ์ที่ดีมาก โดยเฉพาะมาตรา ๕๙ ที่พูดไว้ว่า ในกรณี ที่ผู้รับบริการผู้ใดไม่ได้รับความสะดวกตามสมควร หรือตามสิทธิที่จะได้รับบริการสาธารณสุข ที่กำหนดตามพระราชบัญญัตินี้จากหน่วยงานบริการ หรือหน่วยงานบริการเรียกเก็บค่าบริการ จากตน โดยไม่มีสิทธิที่จะเก็บ หรือเรียกเก็บเกินกว่าอัตราที่คณะกรรมการกำหนด ผู้นั้นสามารถร้องเรียนไปถึงสำนักงานให้มีการตรวจสอบได้ ปัญหาก็เกิดขึ้นจากมาตรานี้ล่ะครับ การดำเนินการทุกอย่างดีหมด แต่ไม่ตลอดรอดฝั่งครับท่านประธาน มันก็เหมือนกับนักวิ่ง ที่จะวิ่งเข้าเส้นชัย แต่สะดุดขาตัวเองล้มเสียอย่างนั้น ปัญหามันคืออะไรครับ ปัญหามันคือ การสื่อสารของ สปสช. ที่ไม่รอบด้าน เพราะหลักการใช้บัตรทองคือ ๓๐ บาทรักษาทุกโรค และต้องไม่มีการจ่ายเงินค่าเพิ่มเติมอะไรทั้งนั้น จบที่ ๓๐ บาท ขาดตัวครับท่านประธาน แต่ปัญหาที่เกิดขึ้นนั้น หน่วยงานที่ให้บริการของ สปสช. ดันไปเรียกเก็บค่าบริการที่เกินจาก ๓๐ บาท จากประชาชนผู้มาใช้สิทธิครับ

ท่านประธานที่เคารพครับ ปัญหานี้นอกจากจะซ้ำเติมการดำเนินชีวิต ที่ยากลำบากอยู่แล้ว ค่าครองชีพที่แพง ค่าแรงที่ถูก ยังโดนหน่วยงานรัฐที่บอกว่า ๓๐ บาทรักษาทุกโรค ทำให้ต้องเป็นหนี้สินจนบางคนถึงมาบ่นกับผมว่าอยากจะตายนะครับ ท่านประธาน อันนี้ผมก็ไม่ได้พูดเกินความจริงนะครับ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในเขตของผมเอง คุณลุงวัย ๖๐ ปี เอาเรื่องนี้มาร้องเรียนกับผมครับ เมื่อกรกฎาคม ๒๕๖๖ ที่ผ่านมา เขาถูกเรียกเก็บค่าบริการเกิน ๖๓,๖๙๖ บาท ต้องแบ่งชำระเดือนละ ๑,๐๐๐ บาท จำนวน ๖๓ งวด จนถึงปี ๒๕๗๑ คุณลุงมาระบายกับผมครับว่า ไม่คิดว่า ๓๐ บาทรักษาทุกโรค จะโหดร้ายขนาดนี้ ถ้ารู้อย่างนี้ผมตายเสียดีกว่า ท่านประธานครับ ผมเชื่อว่ามีพี่น้อง ประชาชนจำนวนมากทั่วประเทศที่ถูกเรียกเก็บแบบคุณลุงคนนี้ ซึ่งความจริงก็คือการเรียกเก็บ ค่าบริการส่วนเกินจากประชาชนผู้มาใช้บริการไม่สามารถทำได้ครับ เพราะหน่วยบริการนี้ ต้องไปเรียกเก็บเงินจาก สปสช. เอง ไม่ใช่มาเรียกเก็บจากประชาชนผู้มาใช้บริการครับ

ท่านประธานที่เคารพครับ ผมถามว่า สปสช. รู้ถึงปัญหานี้ไหมครับ รู้ครับ และแก้ปัญหาไหมครับ แก้ครับ แต่แก้ไม่ถูกจุด ก็เหมือนเกาไม่ถูกที่คันครับท่านประธาน ปี ๒๕๕๘ ปีที่ผ่านมา มีเรื่องร้องเรียนถึง ๘,๐๔๒ เรื่อง ซึ่งความจริงอาจจะมีเป็น ๑๐,๐๐๐ ราย ก็ได้นะครับ แต่เขาไม่ได้ร้องเรียนเข้ามาเท่านั้นเอง ที่บอกว่า สปสช. แก้ไม่ถูกจุดคืออะไร สปสช. ได้ทำคู่มือ Extra Billing หรือพูดง่าย ๆ ว่า Bill ส่วนเกินกับหน่วยงานบริการของ สปสช. ว่าอะไรทำได้ อะไรทำไม่ได้ โดยจัดทำในรูปแบบ e-Book ครั้งแรกเมื่อปี ๒๕๖๓ การร้องเรียนในปีนั้นก็ลดลงเหลือ ๖๖๕ เรื่อง หรือแค่ ๖๖๕ ราย แต่ในปี ๒๕๖๔ เรื่องร้องเรียน ก็เพิ่มขึ้นมาถึง ๑,๔๒๗ เรื่อง นั่นแสดงว่าอะไรครับ นั่นแสดงว่าวิธีการที่ สปสช. แก้ปัญหา หรือประชาสัมพันธ์นั้น ยังไม่ครบถ้วน ยังไม่รอบด้าน แล้วจะทำอย่างไรครับ เราก็ควรจะทำ ในลักษณะของ Dual Track หรือทำประชาสัมพันธ์ใน ๒ เส้นคู่ขนาน คือการแจ้งให้หน่วยงาน บริการของ สปสช. และพี่น้องประชาชนที่ใช้บัตรทองด้วย วิธีการก็คืออาจจะใช้ Social Media ทุก Platform เอาท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขมาเป็น Presenter ไม่ว่าจะใช้ TikTok IG Facebook Youtube ให้พี่น้องประชาชนเขารู้ว่า ๓๐ บาทต้องรักษาทุกโรค แล้วประชาชนไม่ต้องจ่ายค่าส่วนเกินอะไรนอกจาก ๓๐ บาท เพราะส่วนเกินนั้นมันต้อง ไปเรียกเก็บกับ สปสช. เอง ท่านประธานที่เคารพครับ ถ้า สปสช. แก้ปัญหาโดยยึดเอา ประชาชนเป็นที่ตั้ง ไม่ใช่สื่อสารประชาสัมพันธ์เฉพาะกับหน่วยงานของตัวเองเท่านั้น แต่ต้องให้พี่น้องประชาชนเขารู้ถึงสิทธิของตัวเอง ปัญหาจากการร้องเรียนก็จะน้อยลง พี่น้องประชาชนก็จะไม่ต้องมาลำบาก แล้วก็จะไม่ต้องเป็นหนี้สินจากการเข้ารักษาบริการ อีกต่อไปครับ

ผมอยากจะขออาสาเป็นตัวกลางให้พี่น้องประชาชน คนที่ได้รับความเดือดร้อน จากค่ารักษาพยาบาลโดยการใช้บัตรทอง คนที่เป็นหนี้จากการใช้บัตรทองและยังผ่อนชำระอยู่ ไม่ว่าจากหน่วยงานใด ๆ ก็แล้วแต่ ท่านสามารถร้องเรียนไปที่ผมได้นะครับ สิริน สงวนสิน หรือว่าถ้าท่านรัฐมนตรีจะรับเรื่องนี้เองก็จะเป็นพระคุณอย่างยิ่งนะครับ ท่านประธานครับ ความยุติธรรมที่ล่าช้า คือความอยุติธรรม ประชาชนรอไม่ได้ครับ ขอบคุณครับท่านประธาน