กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม ณัฏฐ์ชนน ศรีก่อเกื้อ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขตเลือกตั้งที่ ๗ อำเภอนาทวี อำเภอสะบ้าย้อย ตำบลลำไพลของอำเภอเทพา พรรคภูมิใจไทย ท่านประธานครับ ญัตตินี้ เรื่อง ขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางบูรณาการ ร่วมกันระหว่างกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมและจังหวัดพื้นที่ในเขตป่าสงวน เพื่อลดขั้นตอนการอนุมัติของอธิบดี ตามมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๗ แต่คนที่เดือดร้อน วัดครับ มัสยิดครับ โรงเรียนครับ นี่คือหน่วยที่เดือดร้อน ผู้เสนอญัตติไม่ได้กล่าวถึง ปัญหาคืออะไรครับ คือหน่วยรับงบประมาณไม่สามารถทำ โครงการในพื้นที่ดังกล่าวได้ เช่น อบต. เทศบาล อบจ. จังหวัด หรือหน่วยงานอื่น ๆ ที่เป็น หน่วยงานรับงบประมาณแผ่นดินจากรัฐบาล เพราะอะไรครับท่านประธาน สาเหตุง่าย นิดเดียว เมื่อก่อนเป็นไหม ไม่เป็นครับ ทำไมปัจจุบันมันเป็น เพราะสำนักงบประมาณกำหนด ไว้ว่าทุกโครงการที่ขอสนับสนุนงบประมาณจากรัฐบาลต้องขออนุญาตใช้พื้นที่ นี่คือที่มาที่ไป เพราะฉะนั้นถ้าไม่ขออะไรจะเกิดขึ้น ทำโครงการถ้าคุณไม่ขออนุญาตใช้ที่จากกรมป่าไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช ป่าสงวน อะไรจะเกิดขึ้น ตามมาดูครับ โครงการไม่ผ่านพิจารณาครับ ถ้าเป็นของ อบต. ก็ไปตกในขั้นของจังหวัด เพราะท้องถิ่นจังหวัด บอกว่าเอกสารไม่ครบ โดน สตง. ตรวจสอบเพราะเป็นพื้นที่ไม่ได้ขออนุญาต มีคดีตัวอย่าง มากมาย ที่น่ากลัวที่สุดคืออะไรครับ ป.ป.ช. มีการร้องเรียน ป.ป.ช. ปรากฏว่ามีนายก อบต. ท้องถิ่นหลายคนหลุดจากตำแหน่งและไม่สามารถลงสมัครเลือกตั้งได้ ที่บ้านผมสะบ้าย้อย มีครับ และที่สำคัญที่สุดคือถูกเจ้าหน้าที่เจ้าของพื้นที่แจ้งความดำเนินคดี นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะฉะนั้นใครจะเป็นคนเสียประโยชน์ ประชาชนครับ เสียประโยชน์เรื่องอะไร ถนน ทางระบายน้ำ ไฟฟ้าสาธารณะ การจัดการเรื่องแหล่งน้ำการเกษตร การบริหารศูนย์พัฒนา เด็กเล็ก บริการสาธารณสุขมูลฐาน การส่งเสริมศาสนา ศิลปวัฒนธรรม และการท่องเที่ยว พื้นที่ดังกล่าวไม่มีโอกาสที่จะได้รับงบประมาณจากรัฐบาล ปัญหาพื้นที่ขอยกตัวอย่าง ๓ หน่วยหลัก ๆ เพื่อจะได้เข้าใจง่าย ๑. พื้นที่ป่าไม้ อันนี้ปัญหาเยอะครับท่านประธาน ๒. พื้นที่อุทยานแห่งชาติ ๓. พื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ สังกัดอะไรครับ สังกัดกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เรามาดูว่าเส้นทางมันยากขนาดไหน ผมขอยกตัวอย่าง ให้ท่านประธานและเพื่อนสมาชิกได้เห็นว่ามันยากจริง ๆ เอาพื้นที่ป่าไม้ก่อน พื้นที่ป่าไม้ ปี ๒๔๘๔ ถ้าจะขอต้องทำอย่างไร ๑. หน่วยงานเจ้าของโครงการต้องยื่นคำขอกับสำนักงาน จัดการทรัพยากรป่าไม้ในพื้นที่ อบต. เทศบาล อบจ. หรือหน่วยงานอื่นต้องทำหนังสือเป็น โครงการขอ ๒. ผู้อำนวยการสำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้สั่งเจ้าหน้าที่ลงไปสำรวจว่า เป็นพื้นที่ป่า เป็นพื้นที่อะไร แล้วก็มารายงาน ลำดับต่อไป เจ้าหน้าที่ตรวจสอบพื้นที่เสร็จ เห็นชอบครับ แล้วเสนอให้ใคร เสนอให้กับผู้อำนวยการสำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้ เพื่ออนุมัติ จบหรือยัง ไม่จบครับ ผู้อำนวยการสำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้ต้องเสนอให้กับ ผู้ว่าราชการจังหวัดเห็นชอบ เมื่อผู้ว่าราชการจังหวัดได้รับ ผู้ว่าราชการจังหวัดเห็นชอบ ผอ. สำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้ออกหนังสืออนุญาตให้ดำเนินการได้ ท่านประธานลองนึกภาพ จากจุดเริ่มต้นจนถึงจุดสุดท้ายในการอนุมัติใช้เวลาเกือบปี แต่กรณีใช้พื้นที่เกิน ๒๐ ไร่ มันมีแต่นิดหนึ่ง ต้องส่งให้กรมป่าไม้อนุมัติ เห็นไหมครับนี่เฉพาะป่าไม้อย่างเดียว เส้นทาง จะยากมาก กว่าจะถึงเวลางบประมาณตกพอดี อีกหน่วยหนึ่ง ขออนุญาตใช้พื้นที่ ความรับผิดชอบของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ผมเชื่อมั่นว่าพื้นที่ของ เพื่อนสมาชิกหลายคนอยู่ในพื้นที่อุทยาน ยากมากครับ ๑. เราตั้งต้นจากหน่วยเจ้าของ งบประมาณเสนอโครงการให้กับหัวหน้าอุทยาน ๒. หัวหน้าอุทยานพิจารณาแล้วก็เห็นชอบ เห็นชอบไม่พอ หัวหน้าอุทยานต้องตรวจสอบเอกสารและตรวจสอบพื้นที่ และมี ความเห็นชอบคล้าย ๆ กับกรมป่าไม้ ลำดับต่อไป เสนอผู้อำนวยการสำนักบริหารพื้นที่ อนุรักษ์ของจังหวัดให้ความเห็นชอบ และ ผอ. สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์เห็นชอบเสนอให้กับ อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชอนุมัติ นี่แค่ตัวอย่างครับ แต่อุปสรรคมันเกิด จากอะไร เกิดจากพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๗ เนื่องจากผู้ที่ไปขออาจจะไม่ทราบว่า เป็นพื้นที่ดินลุ่มน้ำชั้น ๑ ชั้น ๒ มันต้องศึกษาผลกระทบ EIA เห็นไหมครับอุปสรรคเยอะมาก เพราะฉะนั้นผมยกตัวอย่างให้เห็นชัด ครับท่านประธาน บ้านบางหน๊ะ ผมเคยอภิปรายในสภา แห่งนี้ ตำบลสำนักแต้วของอำเภอสะเดา เขาตั้งหมู่บ้านมาประมาณ ๕๐ ปี มีประมาณ ๒๐๐ กว่าหลัง ติดพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาน้ำค้าง ดำเนินการหมดเรียบร้อย มีถนนลาดยางเรียบร้อย เจ้าหน้าที่อุทยานก็ไปขออนุญาตจากทางการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคสาขาสะเดาอนุมัติงบ ๓,๕๐๐,๐๐๐ บาทเพื่อขยาย ปรากฏว่าอุทยานไม่อนุมัติ ยังมืดอยู่ทุกวันนี้ และที่บ้านคลองแวว ตำบลบาโหย ผมเคยอภิปราย เขาก็ต้องการเรียกร้อง เหตุการณ์เช่นเดียวกันครับ และที่สำคัญ ที่สุด ผู้บริหารท้องถิ่น กำนัน ผู้ใหญ่บ้านหลายคนโดนคดีมากมายหลายพื้นที่ พื้นที่ไหนที่มี ปัญหาเกี่ยวกับที่ดินของรัฐ ท่านประธานเชื่อมั่นเลยครับ ชาตินี้เขาคงไม่ได้รับงบประมาณ จากประเทศ จึงขอให้คณะกรรมาธิการวิสามัญที่จัดตั้งขึ้นแก้ปัญหาการอนุญาตใช้พื้นที่ ให้รวดเร็วขึ้นครับ ๒. ให้ทันปีงบประมาณ ๓ ทุกหน่วยรับงบประมาณใช้งบประมาณเป็น ประโยชน์ให้กับประชาชน ๔. ไม่ติดคุกและโดนคดี ๕. แก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำเรื่อง โครงสร้างพื้นฐานทุก ๆ คนครับ ขอบคุณมากครับ