กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพครับ ผม ประสิทธิ์ ปัทมผดุงศักดิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี พรรคก้าวไกล เขต ๗ อำเภอลำลูกกา ธัญบุรี และอำเภอหนองเสือ ผมขอมีส่วนร่วมอภิปราย ญัตติการสร้างพลเมืองให้มีคุณภาพ ซึ่งผมก็มี ๓ ประเด็นให้ชวนคิด
ประเด็นแรก ผมอ่านญัตติแล้วผมก็สงสัยประการแรกเลยว่าการที่เราจะสร้าง พลเมืองให้มีคุณภาพเราเองมีคุณภาพแล้วหรือยังครับ ผู้ใหญ่ของบ้านเมืองนี้มีคุณภาพ พอที่จะไปสอนคนอื่นแล้วหรือยัง เรายังมีสิ่งเหล่านี้เต็มบ้านเต็มเมืองเลยนะครับ นักการเมือง ขี้โกง ข้าราชการรับเงินใต้โต๊ะ มีนักร้องที่คอยรีดไถ มีตำรวจที่รีดไถประชาชน นักการเมือง ไม่รักษาคำพูด ไม่ทำตามนโยบายที่หาเสียงไว้ ผมก็เลยสงสัยจริง ๆ ว่าพวกเรามีคุณภาพ พอที่จะทำญัตตินี้เพื่อไปสอนคนอื่น ก่อนที่เราจะสอนเยาวชนให้มีคุณภาพเราน่าจะต้อง แก้ปัญหาตัวเองก่อน ทำตัวเองให้มีคุณภาพก่อน ปัจจุบันนี้เยาวชนก็ตาสว่าง ประชาชนก็ตื่นรู้ เขารู้ว่าใครกำลังเอาเปรียบสังคม ใครกำลังขูดเลือดขูดเนื้อประชาชน ใครทำให้ค่าครองชีพแพง ค่าแรงต่ำ ใครทำให้ค่าไฟแพง เนื้อหมูเนื้อสัตว์ราคาแพง สิ่งเหล่านี้ประชาชนเขารู้กันแล้ว คนจนในประเทศไทยไม่ได้โชคร้ายที่เกิดมาจน มันเป็นการออกแบบให้เขาจน ออกแบบอย่างไร ยกตัวอย่างชาวนา ชาวนาถูกหลอกให้ภูมิใจว่าชาวนาคือกระดูกสันหลังของชาติ เวลาเรากินข้าว ต้องรำลึกถึงบุญคุณชาวนา ผมถูกสอนมาตั้งแต่เด็กแบบนี้เลย เป็นวาทกรรมที่หลอกให้ ชาวนาภูมิใจว่าเขาคือผู้ที่มีบุญคุณ แต่สุดท้ายชาวนาทำงานทั้งปีทั้งชาติทำงานตลอดชีวิต เป็นหนี้ ๆ แล้วก็จนลง ๆ ตลอดเวลา สิ่งที่ชาวนาอยากจะได้จริง ๆ แล้วไม่ใช่บุญคุณนะครับ เขาอยากมีชีวิตที่ดีเหมือนทุก ๆ คน อยากมีรายได้เพียงพอที่จะเลี้ยงครอบครัว นอกจาก ชาวนาแล้วก็มีทหาร ก็หลอกทหารอีกว่าเป็นรั้วของชาติ เป็นความภูมิใจของประเทศ เป็นคน รักษาประเทศชาติ แต่สุดท้ายท่านเกณฑ์ทหารไปทำไมครับ เอาไปดายหญ้า เอาไปล้างจาน เอาไปเสิร์ฟน้ำทำงานบ้าน อันนี้หรือครับรั้วของชาติ ถ้ามาพูดถึงกระบวนการยุติธรรม สิ่งที่ ท่านทำตัวอย่างให้เยาวชนเห็นคืออะไร ทายาทเศรษฐีหมื่นล้านขับรถชนตำรวจแต่ไม่ติดคุก แล้วยังมีแก๊งผู้มีอำนาจทั้งอดีตรองอัยการสูงสุด อดีต ผบ.ตร. อาจารย์มหาวิทยาลัย รวมหัวกัน เปลี่ยนความเร็วของรถขณะที่ชนเหลือ ๗๖ กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่จริง ๆ แล้วมีการพิสูจน์ กันแล้วว่าขณะที่ชนนั้นรถวิ่งสูงกว่า ๑๒๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง แล้วมีหลักฐานพิสูจน์อีกว่า รถวิ่งเร็วถึงขนาด ๑๗๗ กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่กระบวนการยุติธรรมของผู้มีอำนาจพยายาม จะเปลี่ยน Speed รถจาก ๑๗๗ กิโลเมตรต่อชั่วโมง เป็น ๗๖ กิโลเมตรต่อชั่วโมง อันนี้คือ ความยุติธรรมที่เราแสดงให้เยาวชนเห็นหรือครับ แล้วแบบนี้เรามีหน้าไปสอนเยาวชนได้ อย่างไรให้มีคุณภาพ ถ้าตัวเราเองยังทำตัวแบบนี้ ประเทศไทยเราคนเลวคนชั่วทุกวันนี้ได้ดี เต็มไปหมด แต่ตำรวจน้ำดีกลับอยู่ไม่ได้ พลตำรวจตรี ปวีณ พงศ์สิรินทร์ ทำคดีค้ามนุษย์โรฮิงญา สุดท้ายอย่างไรครับ ไปชนตอต้องหนีหัวซุกหัวซุน หนีเอาชีวิตรอดไปอยู่ออสเตรเลีย ไปทำงาน ค่าแรงขั้นต่ำที่ออสเตรเลีย โรงงานเย็บกระดุม ระดับพลตำรวจตรีนะครับต้องหนีไปทำงาน โรงงาน กินแรงงานขั้นต่ำ อันนี้คือสิ่งที่เราแสดงให้ทุกคนเห็นในประเทศนี้ว่าถ้าคุณเป็นคนดี คุณอยู่ไม่ได้
ประเด็นที่ ๒ เราเอากฎเกณฑ์อะไรมากำหนดว่าคนแบบไหนมีคุณภาพ คนที่ เรียนเก่ง ทำงานเก่ง เอาตัวรอดได้ ไม่สร้างความเดือดร้อนของสังคม แต่ไม่เคยช่วยเหลือสังคมเลย มีคุณภาพไหมครับ หรือว่าคนที่เรียนไม่เก่ง ทำงานไม่เก่ง แต่อุทิศตนช่วยเหลือสังคมตลอดเวลา อันนี้อย่างไหนมีคุณภาพกว่ากัน อันนี้อยากฝากไว้ให้คิดว่าเราเอากฎเกณฑ์อะไรมาพูดถึง คุณภาพของมนุษย์
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้แล้วก็ขอไปที่ประเด็นที่ ๓ จริง ๆ ก็ไม่อยากจะเสนอแนะ อะไรนะครับ เพราะผมมองไม่เห็นแนวทางหรือว่าเราจะทำให้มันมีคุณภาพได้อย่างไร ถ้าเรา ยังเป็นแบบนี้กัน ทุกประเทศการร้างพลเมืองให้มีคุณภาพ การศึกษาคือเรื่องสำคัญที่สุด ทุกประเทศที่เจริญแล้วจะมุ่งไปที่การศึกษา แต่การศึกษาของประเทศเรานี้ ทุกท่านคงรู้ นะครับ ผมไม่อยากจะพูดเดี๋ยวหาว่าด้อยค่าประเทศไทยอีก เราอยู่ระดับไหนของ ASEAN เราอยู่ในระดับไหนของภูมิภาคเรารู้อยู่แก่ใจ การศึกษาต้องมีความหลากหลาย มีการทุ่มเท นวัตกรรม มีการลงทุนในการศึกษาทุกระดับ และมีการศึกษาตลอดชีวิต ไม่ใช่ศึกษาแค่ เฉพาะช่วงแล้วก็หยุดไป
ส่วนเรื่องอื่น ๆ ก็คือพวกสาธารณสุข ดูแลใส่ใจในการป้องกันสุขภาพประชาชน มีการให้เข้าถึงสาธารณสุข มีการสร้างความมั่นคงทางเศรษฐกิจ สร้างงาน สร้างอาชีพได้ สวัสดิการทางสังคม มีส่วนร่วมของประชาชนอย่างสร้างสรรค์ ทั้งหมดนี้ก็คือทำให้ประชาชน มีคุณภาพ รวมถึงสื่อมวลชนต้องมีอิสระในการตรวจสอบรัฐบาลด้วย การสร้างสภาพแวดล้อม ที่ดีก็จะสร้างสังคมที่ดีมีคุณภาพ แต่สุดท้ายคือวิสัยทัศน์ของผู้นำที่สำคัญว่าต้องการทำจริง หรือเปล่า หรือทำแค่ปาก สุดท้ายไม่ทำอะไรเลย อย่างไรก็ตามผมขอสรุปตรงนี้เลยว่า ถ้าผู้ใหญ่อย่างเรา ๆ ไม่สามารถแก้ปัญหาตัวเองได้ ทำตัวให้มีคุณภาพไม่ได้ก็อย่าไปสอนเด็ก เลยครับ อย่าตั้งญัตติเลยครับ เสียเวลา ถ้าแม่ปูยังเดินตรงไม่ได้จะไปสอนลูกปูให้เดินตรง ได้อย่างไร ขอบคุณครับท่าน