ท่านประธานสภา ผู้แทนราษฎรที่เคารพ ผม จอจาน เอกราช อุดมอำนวย ผู้แทนคนดอนเมือง พรรคก้าวไกล ท่านประธานครับ วันนี้ผมก็จะนำเสนอปัญหาของขยะที่พี่น้องคนดอนเมืองต้องเผชิญ ใน ๓ ด้านมาให้ท่านประธานได้ดูก่อนที่จะอภิปรายว่าผมเห็นด้วยกับญัตติที่เพื่อนสมาชิก ได้เสนอ ท่านประธานครับ พี่น้องคนดอนเมืองต้องเผชิญกับปัญหาขยะที่ประชาชนมาแอบทิ้ง เอาไว้ในพื้นที่รกร้าง
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)
เขาทิ้งแล้วอย่างไรครับ เขาก็ แอบเผา ส่งกลิ่นเหม็นไปทั่ว สร้าง PM สำนักงานเขตก็ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งบริเวณถนนเทิดราชัน เขตดอนเมืองก็ได้รับผลกระทบจากกลิ่น เพราะเป็นพื้นที่ใกล้เคียง แต่ไม่ได้เกิดในเขตเท่านั้น มันแก้ปัญหายากมาก เพราะพื้นที่ที่ติดกัน อย่างเช่น อบต. หลักหก ก็มีคนแอบเอาขยะไปทิ้ง จำนวนมาก แล้วก็ทำอะไรไม่ได้ ท่านประธานครับ เรื่องที่มันเกิดขึ้นนี้ การทิ้งขยะนี้ไม่มีกฎ ไม่มีระเบียบหรอกครับ มันมีอยู่ แต่การบังคับใช้นี้เป็นปัญหา เพราะฉะนั้นจะต้องหา มาตรการหรือว่าการเคร่งครัดมากขึ้นที่จะทำให้ลงโทษจัดการเรื่องของระเบียบจัดการขยะ รกร้างข้างทางออกไป นี่คือสิ่งที่เร่งด่วนแล้วต้องลงโทษผู้ที่เผาขยะด้วย ขอเติมไปนิดหนึ่ง และเลียบทางรถไฟสายสีแดง หรือว่าทางรกร้างตรงไหนก็ตามมีการแอบเอาขยะเอาไปทิ้ง ทั้งหมด เพราะฉะนั้นเราต้องจัดการบรรดาบริษัทที่รับขนขยะ หรือต้องจัดการกับคนรับขน ต่าง ๆ ต้อง Check ตรวจสอบเส้นทางให้ได้ว่านำขยะไปทิ้งในจุดใดบ้าง นอกจากนี้ครับ ท่านประธาน ผมอยากฉายภาพในพื้นที่ให้เห็นก่อนแล้วผมจะเสนอแนะต่อไป
เรื่องที่ ๒ ขยะเมื่อสักครู่นี้ที่ได้เห็นแล้ว ในเขตดอนเมืองผมก็ไปดูมามี อะไรบ้าง มีทั้งขยะจากอุตสาหกรรม ขยะจากครัวเรือน เคมีอันตราย ขยะจากก่อสร้าง ขยะติดเชื้อ มันก็มาจากหลากหลายที่มา ถ้าจะดูจากประเภท ไม่ว่าจะเป็นขยะอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์สื่อสาร คอมพิวเตอร์ Sensor อะไรอีกที่นึกออก ขยะทางเคมี หรือครับ ยานพาหนะ อุปกรณ์ทางทหาร ในเขตดอนเมืองมีค่ายทหารอยู่ มีสนามบินอยู่ ปลอกระสุน สร้างอุปกรณ์วัสดุจำลองหรือครับ หรือแม้กระทั่งขยะที่สร้างบำรุงการก่อสร้าง การทำอาคารต่าง ๆ ก็ล้วนแต่เกิดขยะได้ หรือแม้กระทั่งในคลินิกในเขต โรงพยาบาลในเขต ผมก็มานึกออกว่าเขาจัดการปัญหาขยะอย่างเป็นระบบหรือไม่ อย่างไร หรือแม้กระทั่ง ในสนามบินดอนเมืองซึ่งเป็นจุดมุ่งหมายที่คนไปใช้มีกิจกรรมจำนวนมาก ปริมาณขยะก็ต้อง เยอะแน่นอน ทั้งอาหาร บรรจุภัณฑ์ ความหลากหลายของขยะ พลาสติก กระดาษ สิ่งเหล่านี้ แน่นอนว่าจะต้องมีการขนย้าย ปัญหาที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเรื่องของการบำรุงรักษาอากาศยาน ก็ต้องการจัดการขยะแบบพิเศษ เคยมีการพูดถึงเรื่องนี้หรือไม่ ผมต้องการเป็นกระบอกเสียง ให้คณะกรรมาธิการหรือผู้ที่ได้ศึกษาเรื่องนี้ได้ตรวจสอบอย่างละเอียด เพราะว่าเป็นเรื่องที่ กระทบกับวิถีชีวิตของพี่น้องคนดอนเมือง ท่านประธานครับ ผมก็ไม่อาจจะไปแนะนำวิธีการ แก้ปัญหาได้ ผมก็ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องการกำจัดขยะ แต่ผมก็จะพยายามสร้างการตระหนักรู้ แยกขยะนะครับ แต่ผมก็อยากพาท่านประธานไปดูตัวอย่างในต่างประเทศในเรื่องของ การจัดการขยะ ผมพาท่านประธานไปดูการแยกขยะต้นทางที่ประเทศสวีเดน เขาจัดการขยะ ได้ดีมาก เพราะว่าเขามีกฎหมายระเบียบที่เข้มงวด มีการรณรงค์ให้ประชาชนแยกขยะ ที่ต้นทาง แล้วเอาขยะนี้ไปผลิตไฟฟ้า แล้วก็รัฐบาลท้องถิ่นกับรัฐบาลกลางเขาทำงาน สอดคล้องกันมากครับท่านประธาน มีการส่งเสริมการลดใช้พลาสติกและวัสดุที่ย่อยสลายได้ ซึ่งประเทศสวีเดนถูกยกเป็นแบบ Very Good เลยท่านประธาน รูปแบบของขยะถูกจัดการ ไปสร้างพลังงานทั้งไฟฟ้า พลังงานความร้อน แล้วก็ใช้ในการจ่ายไฟฟ้า ทำให้ระบบความร้อน ในบ้านเรือนและอาคารต่าง ๆ แม้ว่าจะมีการเผาขยะอาจจะสร้างคาร์บอนไดออกไซด์ แต่ว่า ถ้าจัดการอย่างเหมาะสมนี้ก็สามารถที่จะให้ปล่อยมลพิษต่ำกว่าการกำจัดขยะในรูปแบบ อื่น ๆ ได้ ซึ่งเขาถือว่าขยะเป็นพลังงานหมุนเวียนที่สำคัญของเขา ด้านการจัดการก็อย่างที่ บอกไปว่าเขาก็มีความเข้มแข็ง อีกประเทศหนึ่งท่านประธาน ผมพาไปดูที่ประเทศเยอรมนี เขามีระบบจัดการขยะที่มีประสิทธิภาพสูงที่สุดในโลกเรื่องการ Recycle เลย เพราะเขา แยกขยะได้อย่างแม่นยำ การ Recycle กว้างขวาง เขาใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย มีทั้งระบบ ที่เขาเรียกว่า Green Dot System ก็คือเป็นระบบที่ส่งเสริมให้ผู้ผลิตเขารับผิดชอบต่อบรรจุ ภัณฑ์ต้อง Recycle หรือว่ากระทั่ง ระบบ Deposit Refund System ซึ่งเขาใช้ส่งเสริมให้ คนที่บริโภคต้องคืนขวด กระป๋องต่าง ๆ แล้วเขาเก็บเงินมัดจำจาก Supermarket ไว้ แล้วก็ ถ้าสมมุติว่ามีการคืนขวดหรือว่านำไป Recycle ก็จะได้เงินคืน ยกตัวอย่างเช่นขวดน้ำที่ใช้ได้ ถ้าเป็นพลาสติกก็สามารถใช้ซ้ำได้ถึง ๕๐ ครั้ง เขาก็มีการคืนค่ามัดจำให้อยู่ที่ระหว่าง ๐.๐๘ หรือ ๐.๒๕ ยูโร หรือประมาณราว ๓-๙ บาทต่อขวด แบบนี้เป็นต้น หรือกระป๋องที่ใช้ ครั้งเดียวทิ้งก็คืนได้อยู่ที่ประมาณ ๙ บาท แล้วก็นอกจากนั้นประเทศเยอรมนีเขาก็ไปออก กฎหมายด้วย ที่เป็นพระราชบัญญัติที่ขยายครอบคลุมถึงเกี่ยวกับ Packaging ต่าง ๆ โดยที่ กำหนดให้ผู้ผลิต ผู้ค้า ผู้บริโภคต้องมีส่วนรับผิดในเรื่องของการจัดการขยะหรือว่า มีกฎระเบียบที่ออกโดยรัฐในการกำหนดมาตรฐานของบรรจุภัณฑ์ของสินค้า นอกจากนี้ผมก็ จะพาท่านประธานย้อนไปดูระเบียบโลกหรือกติการะหว่างประเทศ ที่ประเทศไทยลงนาม เอาไว้เรื่องของการจัดการขยะ ไม่ว่าจะเป็นอนุสัญญาบราซิล ซึ่งอนุสัญญานี้ควบคุมการขนส่ง ขยะอันตรายและขยะอื่น ๆ ข้ามพรมแดนระหว่างประเทศ มีจุดมุ่งหมายเพื่อป้องกันขยะ อันตรายนำไปทิ้ง ตอนนี้เรายังมีข่าวเรื่องที่ประเทศไทยเป็นที่รับทิ้งขยะหรือเปล่า ก็ต้องไปดู นะครับ อันที่ ๒ อนุสัญญาสตอกโฮล์ม ซึ่งเกี่ยวข้องกับการลดขยะการใช้สารเคมีอันตราย ซึ่งสามารถพบได้ในพวกขยะอิเล็กทรอนิกส์หรือขยะอุตสาหกรรม หรือกติกาอัมสเตอร์ดัม ซึ่งเขามุ่งเน้นไปที่เรื่องของการควบคุมการค้าระหว่างประเทศสารเคมีอันตราย สารศัตรูพืช ที่จะต้องใช้ในการจัดการกับขยะที่เกี่ยวข้องกับสารเคมี และอันสุดท้ายครับท่านประธาน อนุสัญญามินามาตะ ซึ่งสนธิสัญญานี้เขาจะควบคุมเรื่อง ของปรอทในการเข้าสู่ห่วงโซ่อาหาร แล้วก็ผลกระทบที่มีต่อสุขภาพของมนุษย์ ทั้งหมดนี้ผมก็ เห็นด้วยกับญัตตินี้นะครับ แล้วก็อยากให้เรื่องที่ผมได้อภิปรายนี้ถูกบรรจุ แล้วก็เป็นเนื้อหาที่ อย่างน้อยเป็นข้อเสนอแนะที่เพื่อนที่จะได้ไปศึกษา สมาชิกที่ได้ไปศึกษาคณะกรรมาธิการ นำข้อคิดเห็น ข้อเสนอแนะไปเรียบเรียง แล้วมีประโยชน์ในการออกกฎระเบียบที่เป็น ประโยชน์ต่อไป ขอบพระคุณครับท่านประธาน