ศศินันท์ หารือปัญหาขยะ-อุบัติเหตุ ชูแนวทางแยกขยะ-เรียนรู้ตั้งแต่เด็ก

ศศินันท์ ธรรมนิฐินันท์ ทนายแจมค่ะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต ๑๑ พรรคก้าวไกลค่ะ ปัญหา เดียวกันค่ะ อยู่เขตสายไหมส่งต่อกันเลยนะคะ ท่านประธานคะ อยากขออภิปรายร่วม ในญัตตินี้ค่ะ เพราะว่าถ้าเราพูดถึงความเดือดร้อนของประชาชนในพื้นที่เขตสายไหมแล้ว ถ้าไม่พูดตอนนี้ไม่รู้จะพูดตอนไหนค่ะ ท่านประธานคะ ประชาชนของดิฉันที่ใช้ถนนเส้น สุขาภิบาล ๕ กำลังใช้ชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย ขออนุญาตเปิดคลิปวิดีโอด้วยนะคะ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพและเสียง)

เพราะว่าการใช้รถใช้ ถนนนอกจากจะต้องระวังอุบัติเหตุจากรถแล้ว ยังคงต้องระวังเรื่องของน้ำขยะที่ไหลออกมา จากรถขยะด้วยค่ะ นี่คือภาพที่บริเวณถนนสุขาภิบาล ๕ ภาพนี้ไม่ได้เกิดขึ้นวันเว้นวัน แต่เกิดขึ้นทุกวัน หลาย ๆ ครั้งแค่ไปยืนอยู่แป๊บเดียวล้มคัน ๒ คัน ๓ คัน เป็นอย่างนี้ทุกวัน ได้รับเรื่องร้องเรียนทุกวันเหมือนกันค่ะ สาเหตุก็จะเป็นเหมือนที่พี่โบ้ภูริวรรธก์เมื่อสักครู่นี้พูด สส. จากเขตสายไหมเหมือนกันได้แจ้งว่าเกิดจากการที่มีการปล่อยน้ำขยะลงบนท้องถนน และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ต้องประสบอุบัติเหตุเพราะน้ำขยะ เจ็บตัวไม่พอ รถก็พัง แล้วไปถามหา ความรับผิดชอบก็เหมือนที่ท่านภูริวรรธก์บอกเมื่อสักครู่นี้เลยว่าทางรัฐก็จะบอกว่ามี สวัสดิการรักษาพยาบาล แต่การแก้ไขปัญหาที่ต้นเหตุยังไม่เกิดขึ้น ดิฉันก็เลยอยากขอเสนอ ไปว่าการแก้ไขปัญหาเรื่องขยะ การจัดการขยะที่ดีนี้ก็จะช่วยลดอุบัติเหตุด้วย ซึ่งเราเป็น ประเทศที่มีอุบัติเหตุทางท้องถนนอันดับหนึ่งของโลกค่ะ บนถนนที่ใช้ร่วมกันเราจะต้องลด ปัจจัยเสี่ยงในการเกิดอุบัติเหตุให้น้อยที่สุด เพราะว่าใคร ๆ ก็อยากจะถึงบ้านถึงโรงเรียน และถึงที่ทำงานโดยสวัสดิภาพ ถึงแม้เราจะเห็นความพยายามในการฉีดล้างถนน อย่างที่ เมื่อสักครู่นี้ได้ฟังเลยว่าสุดท้ายมันก็ไม่ได้แก้ปัญหาที่ตรงจุดเสียทีเดียว นอกจากเรื่องปัญหา เรื่องรถขยะเรื่องน้ำขยะ ยังมีปัญหาเรื่องของการต้องจัดการขยะที่ต้นทาง ที่เขตสายไหมดิฉัน ลงพื้นที่กับทีมงานหลายครั้งเราจะพบว่ามีถังขยะวางอยู่ แต่เขตเรามีความพิเศษ เราไม่ได้วางแบบเขียว แดง เหลือง แต่ชุมชนนี้แดงทั้งชุมชน ดิฉันก็สงสัยว่าทำไมถึงเป็นสีแดง ชุมชนนี้มีขยะอันตรายหรือเปล่า ปรากฏว่าไม่ค่ะ เขตให้สีแดงมา เลยกลายเป็นว่าชุมชนนี้ สีแดงหมดเลย อีกชุมชนหนึ่งก็สีเขียวหมดเลย อีกชุมชนหนึ่งก็สีเหลืองหมดเลย เราจะมีถัง ขยะหลายสีไปทำไม ถ้าเราไม่ได้แยกการทิ้งขยะอย่างถูกต้องค่ะ โดยเฉพาะในชุมชนที่มีเด็กเล็ก อันนี้อันตรายเพราะว่ากลิ่นขยะต่าง ๆ มันก็ไม่เป็นผลดีกับการเจริญเติบโตของเด็ก ถ้าพูดถึงการแยกขยะที่ต้นทางเมื่อสักครู่เพื่อนสมาชิก สส. ทวิวงศ์ ก็ได้แจ้งไปแล้วว่า การแก้ไขปัญหาขยะการจัดการขยะที่ต้นทางสำคัญ เราต้องเริ่มตั้งแต่การสร้างวินัยในการ คัดแยกขยะแล้วก็ต้องเริ่มที่เด็กเล็ก

เรื่องการจัดการขยะเราไม่พูดถึงเรื่องการใช้ EF ในการสอน ในการอยู่ใน หลักสูตรการศึกษาของเด็กไม่ได้ เพราะว่าการเลี้ยงเด็กหรือว่าการออกแบบหลักสูตร การศึกษาโดยใช้ Executive Function หรือว่า EF นี้ จะช่วยให้เด็กได้เรียนรู้ทักษะ การปฏิบัติ การกำกับตัวเอง การควบคุมตัวเอง เรียนรู้ว่าเรื่องไหนผิด เรื่องไหนถูก เพราะฉะนั้นถ้าเราจะสอนเรื่องการคัดแยกขยะ สอนเรื่องวินัยในการจัดการขยะเราต้องเริ่ม ตั้งแต่ที่บ้าน เริ่มตั้งแต่เด็กเล็ก ตั้งแต่อนุบาล ที่ประเทศไต้หวันแต่ก่อนเขาใช้ชื่อว่าเป็นเกาะ แห่งขยะ เกาะแห่งขยะหมายความว่าอย่างไร แต่ก่อนประเทศไต้หวันทั้งเกาะมีขยะเต็มไป หมดเลยค่ะ แต่ปัจจุบันประเทศไต้หวันสะอาดมาก เขามีวิธีการจัดการอย่างไร อันดับต้นเขา มีการบรรจุเรื่องเกี่ยวกับ Waste Management หรือว่าการจัดการขยะไปในเด็กตั้งแต่ อนุบาลค่ะ กิจกรรมเขาไม่ต้องใช้อะไรมาก เอาขยะมาแยก สอนเด็กแยกขยะ นอกจากนั้นยัง มีในเรื่องของถุงขยะด้วยว่าของประเทศไต้หวันนี้อาจจะไม่ได้มีค่าใช้จ่ายในการจัดการขยะ แต่ใช้วิธีการโดยการที่เราจะต้องไปซื้อถุง ซึ่งถุงขยะของรัฐซื้อได้ตามเซเว่นอีเลฟเว่น ซื้อได้ตามร้านสะดวกซื้อได้ ซึ่งในถุงจะมี Bar Code ที่เอาไว้ยิงด้วย ยิงเพื่อเก็บข้อมูลว่า แต่ละบ้านนี้มีการจัดการขยะอย่างไร หรือว่าอีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญก็คือว่าเขาใช้วิธีว่า ถ้าไม่แยกขยะ รถขยะไม่เก็บ ต้องมีการแยกขยะ ต้องมีการแยกสี แล้วก็จะไม่มีการวางขยะ เอาไว้ที่หน้าบ้าน จะใช้วิธีว่าจะมีรถขยะวิ่งมา วิ่งมาก็จะมีเสียงเพลงเหมือนเสียงเพลง รถไอติมอะไรอย่างนี้ แต่ทุกคนจะรู้ว่าเสียงเพลงนี้มาทุกคนจะต้องวิ่งเอาถุงขยะเพื่อมาทิ้งที่รถ คันนี้ เป็นการจัดการขยะที่ดูไม่ได้ยาก ไม่ได้ใช้งบประมาณเยอะ แต่แก้ไขปัญหาได้ตรงจุด ซึ่งปัจจุบัน ประเทศไต้หวันเป็นที่ที่ใช้การจัดการขยะได้ดีเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก

นอกจากนั้นอย่างรัฐฟลอริด้าก็จะมีในเรื่องของการจัดการขยะได้เด็กตั้งแต่ อนุบาลเช่นกัน มีการตั้งเขาเรียกว่า Garden Of The Development อันนี้เราจะนึกถึงสมัย เราเด็ก ๆ ก็คือเรื่อง ตาวิเศษนะ คล้าย ๆ แบบนั้น เป็นเหมือนแบบเด็ก ๆ มาช่วยกันปกป้อง ทรัพยากรต่าง ๆ แล้วก็มีการบรรจุตั้งแต่อนุบาล อนุบาลก็จะมีการสอน Basic ของการ Recycle เลยนะคะ มีการบอกว่าทำไมถึงต้อง Recycle Recycle ดีอย่างไร แล้วมันจะช่วย โลกอย่างไรบ้าง ไม่ได้แค่อนุบาล สอนต่อค่ะ คือ ป.๑ ถึง ป.๖ จะมีบรรจุในหลักสูตรทั้งหมด ป.๑ ก็เริ่ม Identify เริ่มรู้แล้วว่าเราจะแยกขยะอย่างไร ขยะมีกี่ชนิด เริ่มจะบอกได้ว่าการ Recycle มันมีขั้นตอนอย่างไร เพื่อให้เด็กมีจิตสำนึกร่วมกัน Garde 2 ก็ยังคงอยู่ในเรื่องขยะ จริง ๆ แล้วมีถึง ป.๖ เลย เริ่มมีการสอนในเรื่องของจิตสำนึก ขยะมีการแยกที่มันละเอียด มากขึ้นเพื่อให้เด็กเห็นว่าการจัดการขยะในสำคัญ แต่มาดูของประเทศไทยค่ะ ประเทศไทย ก็เลยไปดูว่าปฐมวัยมีหลักสูตรการศึกษาแบบไหน มีเรื่องของการเรียนรู้เรื่องร่างกาย การเจริญเติบโต สุขภาพจิต มีความสุข คุณธรรมจริยธรรม เรียนรู้เรื่องปรัชญาเศรษฐกิจ พอเพียง เรียนรู้เรื่องอยู่ร่วมกับผู้อื่นยังมีความสุข ปฏิบัติตนเป็นสมาชิกที่ดีของสังคมไทย ในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข เรียนรู้เรื่องการใช้ภาษา อย่างเหมาะสม ความสามารถในแนวคิด คือเราเรียนเรื่องเยอะมาก แต่เรื่องเกี่ยวกับ การจัดการขยะ เรื่องเกี่ยวกับวินัยจราจร เรื่องเกี่ยวกับการเรียนรู้กับเพื่อนผู้อื่น เรื่องเกี่ยวกับ การเคารพศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ไม่ได้ถูกบรรจุในหลักสูตรของเด็กปฐมวัย เพราะฉะนั้นดิฉัน จึงเห็นด้วยกับเพื่อนสมาชิกที่บอกว่าเหตุผลที่จำเป็นจะต้องมีการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ เพราะว่าเรื่องการจัดการขยะไม่ได้เป็นเรื่องของแค่คณะกรรมาธิการใดคณะกรรมาธิการหนึ่ง ไม่ได้เป็นเรื่องของแค่กระทรวงใดกระทรวงหนึ่ง แต่ต้องเป็นการบูรณาการอย่างถูกต้อง กระทรวงศึกษาธิการ อปท. กระทรวงสาธารณสุข กระทรวงหลาย ๆ กระทรวงจะต้องมา ดูแลเรื่องนี้ร่วมกัน ทำอย่างเป็นระบบแล้วถึงจะสามารถแก้ไขปัญหาเรื่องขยะได้อย่างถูกต้อง ขอบคุณท่านประธานค่ะ